Είναι ένας κόσμος όπου μπορείς να ακούσεις το ολόγραμμα του Freddie Mercury να τραγουδά ξανά ή να δεις μια “νέα” ταινία του Alfred Hitchcock, του μετρ του σασπένς, ενώ οι άνθρωποι καλλιτέχνες αφήνονται στην εξαθλίωση, αναγκασμένοι να στραφούν στην πειρατεία για να επιβιώσουν. Εξού και ο τίτλος, Pirates, Parrots, and Parasites. Ανησυχητικά, όσα γράφτηκαν ως μια σκοτεινή και σατιρική προειδοποίηση πριν από μόλις δύο χρόνια, και κυκλοφόρησαν πριν από ένα, σήμερα δεν φαντάζουν πια και τόσο εξωπραγματικά…

Δείτε το νέο βίντεο των ORIA:

The four-piece progressive groove metal band ORIA from Thessaloniki, Greece, unveils the animated music video, created by Petsua, for their song “Pirates, Parrots and Parasites”, from their sophomore album “This Future Wants Us Dead”, released via Theogonia Records. The track envisions a near-future dystopia where the world’s artistic heritage has been plundered by a parasitic species that takes human form, only to be hoarded aboard an islandsized super-yacht. Inside it, stolen art pieces are fed into “the Parrots” – generative AI models that spew “silicon pastiche” for the ultra-rich to enjoy.
It’s a world where you can hear a Freddie Mercury hologram sing again or watch a “new” film by Alfred Hitchcock, the master of suspense, while human artists are left to starve, forced into a life of piracy just to survive. Hence the title, Pirates, Parrots, and Parasites. Disturbingly, what was written as a dark and satirical warning just two years ago, and released one year ago, now doesn’t sound so far-fetched …

Follow ORIA:
Facebook: https://www.facebook.com/oriabandofficial/
Instagram: https://www.instagram.com/oria.band/
Spotify: https://shorturl.at/nO27b

Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου στο Floyd, θα υποδεχτούμε μια από τις σημαντικότερες μπάντες της σύγχρονης metal ιστορίας, σε μια μοναδική συναυλία που θα επιβεβαιώσει τη σχέση λατρείας που έχει το ελληνικό κοινό με τους Shadowkings. Με το νέο τους album να έχει ήδη αφήσει το στίγμα του και με ένα setlist που διατρέχει τις σημαντικότερες στιγμές της σπουδαίας δισκογραφίας τους, η Βρετανική μπάντα έρχεται για να δώσει ένα καθηλωτικό show αντάξιο του ονόματος και της ιστορίας της.

Περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά την έναρξη της καριέρας τους και με πάνω από δύο εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ, οι Paradise Lost παραμένουν οι αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες της σκοτεινής πλευράς του metal. Σχηματίστηκαν στο Χάλιφαξ το 1988, και γρήγορα ήρθε η αναγνώριση τους ως πρωτοπόροι του gothic metal μέσα από τα πρώτα, εμβληματικά άλμπουμ τους, όπως το θρυλικό Gothic του 1991.

Ποτέ δεν υπήρξαν συγκρότημα που έμενε δημιουργικά στάσιμο αφού καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας τους εξερεύνησαν πολυάριθμες εκφάνσεις του σκληρού ήχου, από τις sludge doom-death ρίζες τους έως την κατάκτηση των metal mainstream charts με τον ογκώδη, πλούσιο ήχο του Draconian Times το 1995. Aργότερα τόλμησαν να κινηθούν σε πιο πειραματικές, ηλεκτρονικές κατευθύνσεις, επηρεάζοντας καλλιτέχνες τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους όπως είναι οι Cradle Of Filth, HIM, Gatecreeper και η Chelsea Wolfe.

Πλέον φτάνοντας στο 2025, το πενταμελές σχήμα από το Γιορκσάιρ επέστρεψε με το εντυπωσιακό 17ο άλμπουμ του, Ascension, έναν δίσκο που επιβεβαίωσε τη συνθετική δεινότητά των Paradise Lost μιας και βρέθηκε σε όλες τις λίστες με τους καλύτερους δίσκους της προηγούμενης χρονιάς (και στις δικές μας). Σε παραγωγή του κιθαρίστα του γκρουπ, Gregor Mackintosh στα Black Planet East Studios στο Γιορκσάιρ, με τα τύμπανα και τα φωνητικά να ηχογραφούνται στα NBS και Wasteland Studios στη Σουηδία, τα 10 τραγούδια του άλμπουμ διαβαίνουν όλα τα σκοτεινά μονοπάτια που δημιούργησαν οι Shadowkings μέσα από τον χαρακτηριστικό τους ήχο μπολιάζοντας τις σπαραξικάρδιες μελωδίες του Mackintosh, το ιδιοφυές rhythm section και την χαρακτηριστική φωνή του Holmes.

«Μετά από 35 χρόνια, όλα είναι συνειδητά», λέει ο Nick. «Είναι δύσκολο να μην είσαι 100% σίγουρος για το από πού προέρχονται τα πάντα, έχοντας ένα τόσο μεγάλο και ποικιλόμορφο back catalogue, αλλά τελικά όλα καταλήγουν στο αν μας αρέσει ή όχι η μουσική που δημιουργούμε. Αν μας αρέσει, μένει! Αυτό δεν έχει αλλάξει από τότε που ήμασταν έφηβοι.»

Το Ascension στέκεται περήφανα στον κατάλογο των Paradise Lost. Η «μιζέρια» δεν σταματά ποτέ, αλλά, όπως λέει αστειευόμενος ο Nick, έτσι τους αρέσει.

Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου στο Floyd, οι Paradise Lost θα μας υπενθυμίσουν γιατί το σκοτάδι τους αποτελεί, για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, το πιο γοητευτικό καταφύγιο του σκληρού ήχου.

Μια βραδιά-σταθμός με τα τραγούδια τους που σημάδεψαν την σπουδαία δισκογραφική τους πορεία και σφράγισαν την ερωτική τους σχέση με το ελληνικό κοινό.

Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινά την Πέμπτη 5 Μαρτίου στις 12:00 μέσω του more.com 

Έχοντας κυκλοφορήσει πρόσφατα το εξαιρετικό Children of Eve και μετά από τη μεγάλη ευρωπαϊκή τους περιοδεία με τους Possessed, οι Nightfall θα εμφανιστούν στη Λάρισα, δύο χρόνια μετά το πρώτο τους live στην πόλη που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση. Ένα από τα συγκροτήματα που επηρέασαν και άνοιξαν δρόμους όσο λίγα για την ελληνική metal σκηνή, έρχονται στη Λάρισα για να ανέβουν στην σκηνή

του Circus Entertainment Hub για μια εκρηκτική εμφάνιση, για μία εμφάνιση αντάξια της ιστορίας των Nightfall. Με τον frontman της μπάντας, Ευθύμη Καραδήμα, να παρουσιάζεται πια ως μια μασκοφορεμένη φιγούρα – μια αλληγορία για τη χρόνια μάχη του με την κατάθλιψη, τον ντράμερ, Φώτη Μπενάρντο, να παραδίδει ζωντανό σεμινάριο τεχνικής και πώρωσης, την μπασίστρια, Βασιλική Μπιζά, να δονεί τα ακροατήρια, και τους κιθαρίστες, Κώστα Κυριακόπουλο και Άκη Πάστρα, να δημιουργούν riff συνδέσεις, οι Nightfall δεν είναι το τυπικό act του σκληρού ήχου που έχεις συνηθίσει. Είναι έτοιμοι να σας μεταφέρουν σε έναν κόσμο όπου η μουσική συναντά τις παραστατικές τέχνες.

Ελάτε να γίνετε μέρος της ιστορίας της μπάντας που συνέχεια ανανεώνει το είδος και συνεχίζει να το επαναπροσδιορίζει. Ελάτε να το ζήσετε.

Μαζί τους οι TELMA! To alt/groove metal συγκρότημα από την Λάρισα ξεκίνησε το 2021 μετράει ήδη 2 album με πιο πρόσφατο το εξαιρετικό Αwakening και έχει στο ενεργητικό του αρκετές ζωντανές εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

-Προπώληση διαδικτυακά more.com

https://www.more.com/…/nightfall-live-at-circus-larissa

-Φυσικά σημεία προπώλησης:

Ntoulas Sound, 28ης Οκτωβρίου 56

Snuff, 1ο κατάστημα Φιλελλήνων 53, 2ο κατάστημα Παπασταύρου 4

Underground Tales Records, Πανός 12

Προπώληση: 15 ευρώ

Ταμείο: 18 ευρώ

Δείτε το βίντεο

Δείτε το βίντεο και σχολιάστε

Η βραδιά ξεκίνησε από της 19.30 το απόγευμα όταν οι EYESEVER ανέβηκαν στη σκηνή. Μοντέρνοι και φρέσκοι τόσο στην ηλικία όσο και στο υλικό τους ζέσταναν το κοινό που ομολογώ για πρώτη μπάντα ήταν εντυπωσιακό. Έχοντας μιλήσει με τον Νίκο τον νέο τραγουδιστή της μπάντας ήταν αρκετά ενδιαφέρον να ακούς το υλικό με τη νέα φωνή. Θα έχουμε ένα αυτί ανοιχτό για το επόμενο βήμα τους οπωσδήποτε.

Επόμενοι στη σκηνή οι NON LINEAR. Εδώ θα βρείτε και την κριτική που είχαμε κάνει για το EP τους, μέρος του οποίου μας παρουσίασαν. Ο ήχος τους και ο τρόπος που είχαν δομήσει τα τραγούδια τους παραπέμπει σε metalcore djent ήχο και η μίξη καθαρών φωνητικών φέρνει στο νου συγκροτήματα τύπου BLEED FROM WITHIN. Κατά τη γνώμη μου με το χρόνο και αρκετή δουλειά στην σκηνική παρουσία και στα καθαρά φωνητικά έχουν να μας προσφέρουν πολύ ενδιαφέρουσες δημιουργίες.

Τρίτοι στη σκηνή οι PSYANIDE όπως μας είπε ο τραγουδιστής τους από την Κατερίνη. Οι PSYANIDE είναι μια μπάντα οδοστρωτήρας. Δεν ήμουν εξοικειωμένη με τον ήχο τους και δεν τους είχα ξαναδεί live αλλά σίγουρα όπου τους ξανά πετύχω θα το επιδιώξω. Πολύ δεμένοι πάνω στη σκηνή, ογκώδης προσεγμένος ήχος πολύ ενδιαφέρον υλικό και αν σας αρέσουν μπάντες τύπου LAMB OF GOD δεν θα το πιστέψετε τι βγάζει η Κατερίνη! Θα μου πεις μιλάς σαν Αθηνέζα, και ζητώ συγνώμη για αυτό αλλά ειλικρινά εντυπωσιάστηκα από αυτή τη μπάντα.

Μάλιστα σε κάποια φάση ο τραγουδιστής κατέβηκε κάτω στο κοινό και έκανε χαμό μαζί με τον κόσμο. Μάλλον επειδή ο Κώστας είναι κιθαρίστας και στους NIGHTRAGE μια από τις εκπλήξεις της βραδιάς ήταν ο Μάριος Ηλιόπουλος που ανέβηκε στη σκηνή για ένα τραγούδι. Αλλά να σας πω κάτι, δεν ήταν το guest που έκανε τη διαφορά – παρόλο που ο Μάριος είναι ίσως ο πιο ανοιχτόκαρδος και γνήσιος οπαδός και καλλιτέχνης ταυτόχρονα της σκηνής μας- αλλά η μπάντα στο σύνολό της! Εμείς πάντως θα έχουμε αυτιά και μάτια ανοιχτά για τους PSYANIDE.

Τέλος ήρθε η ώρα των headliners και ανέβηκαν στη σκηνή οι HERTA, σε μια εμφάνιση που φάνηκε να συγκινεί και τους ίδιους. Οι HERTA έβαλαν πάρα πολύ προσωπική δουλειά για να στήσουν την συγκεκριμένη συναυλία και θεωρώ ότι το σχεδόν γεμάτο Κύτταρο τους αντάμειψε. Δεν νομίζω να έχω ξαναδεί τόσο ενθουσιασμό σε παρουσίαση πρώτου άλμπουμ συγκροτήματος της Ελληνικής σκηνής. Το CROSSING THE ILLUSION όπως συμφωνήσαμε στην πλειοψηφία μας οι παραγωγοί του metalradio.gr ήταν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς που στάθηκε ισάξια δίπλα σε κυκλοφορίες καθιερωμένων συγκροτημάτων και τα ξεπέρασε. Επί σκηνής λοιπόν που για μένα ήταν το στοίχημα η μπάντα παρουσιάστηκε άψογη. Ο ήχος ήταν ζυγισμένος ολόσωστα και το αποτέλεσμα εντυπωσιακό από τον Βασίλη Παππά.

Τα τύμπανα του Αρσένιου εξαιρετικά, οι κιθάρες άψογες και τα φωνητικά του Κωνσταντίνου ακριβώς όπως έπρεπε για να δημιουργεί ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα που ξεχυνόταν από τη σκηνή κάτω στον κόσμο που δεν σταμάτησε να moshάρει. Οι συνθέσεις τους είναι δύσκολες αλλά αυτοί παρουσιάστηκαν άψογοι. Ο Κωνσταντίνος από τους πιο δραστήριους frontmen που δεν άφησε το κοινό σε ησυχία και τους μετέδωσε όλο τον ενθουσιασμό που είχαν όλοι τους. Επι σκηνής μαζί τους ο Φώτης Μπενάρντο που έχει επιμεληθεί την παραγωγή και τη μίξη, ο Σάκης Τόλης που έχει βάλει τη σφραγίδα του στο Monolith και ο Γιώργος Προκοπίου των Mother Of Millions & Poem που έχει μεταμορφώσει το River to the Abyss με τα φωνητικά του. Η παρουσία τους και η συμμετοχή τους στη συναυλία έκανε την ατμόσφαιρα ακόμη πιο μοναδική.

Αν οι HERTA συνεχίσουν με τέτοια αφοσίωση -γιατί το ταλέντο και το μεράκι υπάρχει απλά επειδή ζούμε στην Ελλάδα χρειάζεται περισσότερος κόπος και αφοσίωση για να καταφέρεις κάτι που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητο – σε αυτό που κάνουν σε λίγο θα είναι εκτός συνόρων και τους το ευχόμαστε ολόψυχα. Για εσάς που το χάσατε ξέρουμε ότι οι HERTA βιντεοσκόπησαν τη βραδιά και ελπίζω να έχουν καταφέρει να αποτυπώσουν αυτό το μοναδικό παλμό που είχε μια καινούρια μπάντα παρουσιάζοντας το πρώτο της άλμπουμ, λίγο πριν το sold out στο Κύτταρο.

Live report / photos Hellena Mihailidou

Στα προηγούμενα μέρη του αφιερώματός μας, που ακούσαμε στο Hallways of Melancholy τις Τρίτες τις 22:00 στο MetalRadio.gr, είδαμε θεούς να πολεμούν, ηπείρους να βυθίζονται και τον Σκοτεινό Άρχοντα να σκορπά το θάνατο στην Arda. Όμως, η ιστορία της Μέσης Γης δεν κρίθηκε τελικά από τη δύναμη των όπλων, αλλά από τις επιλογές των μικρών και των σοφών.

Στο φινάλε της τριλογίας μας, εξερευνούμε την Τρίτη Εποχή μέσα από μια διαφορετική ματιά: Θα ακολουθήσουμε τα βήματα ενός μικρού διαρρήκτη προς το Erebor, θα μελετήσουμε τη σοφία και την προδοσία των Μάγων Istari, και θα ξεθάψουμε ξεχασμένους θρύλους μαζί με τους Loremasters. Θα ακούσουμε τους κρυφούς θρύλους που τραγουδούν μπάντες (κυρίως Atmospheric Black Metal) που αγάπησαν και τάχθηκαν στο πλευρό του Καθηγητή της καρδιάς μας.

Μέρος Α: The Hobbit: Εκεί και Πάλι Πίσω

1. Galadriel – “The Bard’s Song – The Hobbit” (From Ashes & Dust, 2008)

Οι Galadriel από τη Bratislava της Σλοβακίας είναι ένα ιστορικό σχήμα του Dark/Doom Metal. Σε αντίθεση με το Power Metal των Blind Guardian, των οποίων το κομμάτι διασκευάζουν, οι Galadriel αφαιρούν την ταχύτητα και προσθέτουν μια μελαγχολική ατμόσφαιρα με βαριά πλήκτρα και γυναικεία φωνητικά. Μετατρέπουν το τραγούδι σε μια νοσταλγική αφήγηση σαν να ξεφυλλίζει ο γηραιός Bilbo το Κόκκινο Βιβλίο του.

«Σε μια τρύπα στο έδαφος, ζούσε ένα hobbit…»: Όλα ξεκίνησαν στο Bag End. Ο Bilbo Baggins ήταν ένας ευυπόληπτος κύριος που δεν έκανε ποτέ τίποτα απροσδόκητο μέχρι που ο Gandalf χάραξε ένα σημάδι στην πόρτα του. Αυτό το τραγούδι είναι η αρχή του ταξιδιού, η στιγμή που το μετέπειτα χόμπιτ-«Διαρρήκτης» αφήνει πίσω του τα μαντίλια και το τσάι του για να βγει στον μεγάλο, επικίνδυνο κόσμο σ’ ένα ταξίδι που θα τον αλλάξει για πάντα.

2. Wind Rose – “To Erebor” (Stonehymn, 2017)

Οι Ιταλοί Wind Rose είναι το απόλυτο “Dwarf Metal” συγκρότημα, ζουν και αναπνέουν ως Νάνοι, φορώντας πανοπλίες και γούνες και διηγούνται τα κατορθώματα των Νάνων. Ο ήχος τους είναι στιβαρός, με χορωδιακά σημεία που θυμίζουν τα τραγούδια ορυχείου της Moria.

Δεκατρείς Νάνοι, οι τελευταίοι ευγενείς της γενιάς του Durin, με αρχηγό τον περήφανο και εξόριστο Thorin Oakenshield, αναζητούσαν κάτι πολύ βαθύτερο από απλό χρυσάφι: ζητούσαν την χαμένη τους ταυτότητα. Το Erebor, το θρυλικό Lonely Mountain, ήταν κάποτε το λαμπρότερο βασίλειο του Βορρά, γεμάτο φως, τραγούδια και το αμύθητο πετράδι Arkenstone, την “Καρδιά του Βουνού“. Όλα αυτά χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα φωτιάς, όταν κατέφθασε ο Δράκος Smaug ο Χρυσός, μετατρέποντας τις ένδοξες αίθουσες σε νεκροταφείο και κοιμώμενος για αιώνες πάνω στον κλεμμένο θησαυρό.

Το σχέδιο ήταν παράτολμο, σχεδόν αυτοκτονικό: έπρεπε να διασχίσουν τη Μέση Γη, να φτάσουν στο Μοναχικό Βουνό, να αποκρυπτογραφήσουν τον μυστικό χάρτη του Βασιλιά Thrór και να βρουν την Κρυφή Πόρτα που άνοιγε μόνο με το φως του ήλιου τη Μέρα του Durin. Σε αυτή την εξίσωση θανάτου, ο Bilbo Baggins ήταν ο “Διαρρήκτης” που επέλεξε ο Gandalf, ο απαραίτητος 14^ος για να σπάσει τη γρουσουζιά του αριθμού 13. Κυρίως, όμως, ήταν απαραίτητος, γιατί οι δράκοι γνωρίζουν καλά τη μυρωδιά των Νάνων, αλλά αγνοούν εντελώς τη μυρωδιά των Χόμπιτ. Έτσι, ο “τυχερός αριθμός”  14 έγινε το κλειδί για την ανάκτηση του Βασιλείου. 

3. Orkrist – “Prince of Melancholy” (Luea, 2023)

Οι Orkrist κι αυτοί από τη Σλοβακία σχηματίστηκαν το 2000 και πήραν το όνομά τους ακριβώς από το σπαθί του Thorin , που λέγοταν Orkrist (“Goblin–cleaver“). Παίζουν Melodic Black/Doom Metal με χρήση φλάουτου και βιολιού, δημιουργώντας μια πιο Folk αίσθηση στα τραγούδια τους.

Μέσα στο βρωμερό άντρο των Trolls, η Συντροφιά ξέθαψε θησαυρούς χαμένους για χιλιάδες χρόνια. Ανάμεσα στα κλοπιμαία, βρήκαν 3 σπαθιά που δεν είχαν αμαυρωθεί από τον χρόνο, σφυρηλατημένα στην Gondolin, την Κρυφή Πόλη των Ξωτικών, για τους πολέμους της Πρώτης Εποχής ενάντια στον Morgoth. Αυτά τα σπαθιά ήταν ουσιαστικά θρύλοι και έλαμπαν με ψυχρό μπλε φως, όταν πλησίαζαν εχθροί (π.χ ορκς).

Ο Thorin άδραξε το Orkrist, τον θρυλικό «Σχίστη των Γκόμπλιν», ένα όπλο που είχε πιει μαύρο αίμα εκατοντάδων τεράτων κατά την Πτώση της Πόλης της Gondolin. Ο Gandalf πήρε το Glamdring, το «Σφυρί των Εχθρών» που κάποτε κρατούσε ο ίδιος ο Βασιλιάς Turgon, ενώ ο Bilbo βρήκε το θάρρος του σε ένα μικρό ξωτικό μαχαίρι, που αργότερα θα ονόμαζε Sting (Κεντρί).

Ο Thorin ως “Πρίγκιπας της Μελαγχολίας“, εξόριστος μεν, αλλά κρατώντας πλέον ένα αρχαίο, βασιλικό όπλο στα χέρια του, αρχίζει να μεταμορφώνεται. Το σπαθί αυτό γίνεται το σύμβολο της χαμένης του κληρονομιάς και προάγγελος της τραγικής του μοίρας. Το βάρος του στέμματος που διεκδικεί έχει ήδη αρχίσει να πλακώνει την ψυχή του, οδηγώντας τον σιγά-σιγά στην απομόνωση που θα κορυφωνόταν αργότερα μέσα στο βουνό. 

4. Withered Land – “Through Misty Mountains” (The Endless Journey, 2021)

Οι Withered Land είναι το solo project της Olga Kann από τη Λευκορωσία που παίζει Epic/Atmospheric Black Metal. Ο ήχος της είναι βαρύς και μεγαλοπρεπής, ιδανικός για να περιγράψει το δέος και τον κίνδυνο των χιονισμένων βουνοκορφών των Misty Mountains.

Τα Misty Mountains (Hithaeglir) ορθώνονταν μπροστά τους όχι απλώς ως εμπόδιο, αλλά ως ένα αρχαίο, αδιαπέραστο τείχος. Η διάσχισή τους μετατράπηκε σε εφιάλτη μέσα σε μια χαώδη, όπου οι μυθικοί Stone Giants –πλάσματα που σπάνια βλέπουν τα μάτια θνητών– πετούσαν ολόκληρους βράχους πάνω από τα κεφάλια της συντροφιάς.

Αναζητώντας απεγνωσμένα καταφύγιο, μπήκαν σε μια φαινομενικά ασφαλή σπηλιά, αγνοώντας πως ήταν απλώς η είσοδος μιας υπόγειας κολάσης. Μέσα στον ύπνο τους, η ρωγμή στον τοίχο άνοιξε και ο εφιάλτης των Goblins ξεχύθηκε. Σύρθηκαν βίαια, αλυσοδεμένοι, βαθιά στα έγκατα, στην καρδιά της Goblin Τown, μπροστά στον τρομερό Great Goblin που καθόταν στον θρόνο του.

Μέσα στον πανικό της απόδρασης που ενορχήστρωσε ο Gandalf, σβήνοντας τα φώτα και σφάζοντας τον Βασιλιά τους, συνέβη το μοιραίο: ο Bilbo έπεσε στο κενό, χτυπώντας το κεφάλι του σε σκληρή πέτρα. Κύλησε κάτω, βαθιά, εκεί όπου οι ρίζες των βουνών συναντούν τα θεμέλια του κόσμου… 

5. Ered Wethrin – “A Darkness Beyond Dark” (All Song Ceased, 2014)

Πίσω από τους Ered Wethrin είναι ουσιαστικά ο Henrik Sunding, γνωστός από τους Lustre.  Σ’ αυτό το project του καταπιάνεται με το Atmospheric Black Metal αν και έχει μόνο ένα EP. Ο τίτλος “Σκοτάδι πέρα από το Σκοτάδι” είναι η τέλεια περιγραφή για τη Ένα Δαχτυλίδι.

Κάτω από τις ρίζες του βουνού, ο Bilbo βρήκε ένα δαχτυλίδι και συνάντησε το Gollum. Έπαιξαν το παιχνίδι των γρίφων με έπαθλο τη ζωή του Χόμπιτ. «Τι έχει ρίζες που κανείς δεν βλέπει;». Ο Bilbo κέρδισε από τύχη (ή από μοίρα), φόρεσε το δαχτυλίδι και έγινε αόρατος. Ήταν η στιγμή που το Ένα Δαχτυλίδι άλλαξε χέρια, αλλά ο Bilbo έκανε την πιο σημαντική πράξη: λυπήθηκε το Gollum και δεν το σκότωσε. 

6. Gandalf – “End of Time” (Deadly Fairytales, 1998)

Οι Φινλανδοί Gandalf ήταν μια μπάντα με πολύ σύντομη παρουσία. Με ένα Melodic Death Metal δίνουν έναν πιο δυναμικό τόνο, που θύμιζε τη Gothenburg Metal σκηνή Εδώ τιμάμε τον Γκρίζο Μάγο που τους έσωσε ξανά και ξανά.

Χωρίς την παρουσία του Gandalf, η αποστολή θα είχε σβήσει άδοξα πριν καν πλησιάσουν το Βουνό. Ήταν ο «από μηχανής θεός» που τους έσωσε από τα Trolls, χρησιμοποιώντας όχι μαγικές φλόγες, αλλά την πονηριά του, έσπειρε τη διχόνοια μέχρι που το φως της αυγής τους μετέτρεψε σε πέτρα.

Στα έγκατα της γης, όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, εμφανίστηκε μέσα σε μια έκρηξη λευκού καπνού. Το σπαθί του, το θρυλικό Glamdring, έλαμψε κι έκοψε το νήμα της ζωής του Great Goblin, ανοίγοντας τον δρόμο της διαφυγής. Και αργότερα, περικυκλωμένοι από λυσσασμένους Wargs και Goblins στα φλεγόμενα δέντρα, ήταν η δική του παρέμβαση και η αρχαία του φιλία με τον Lord of the Eagles, που έφερε τη σωτηρία από τον ουρανό.

Όμως, στις παρυφές του Mirkwood, η κηδεμονία τελείωσε. «Πρέπει να σας αφήσω τώρα» τους ανακοίνωσε, αφήνοντάς τους να αντιμετωπίσουν το σκοτεινό δάσος μόνοι. Ενώ οι Νάνοι πήγαιναν για το χρυσάφι, ο Gandalf είχε να δώσει μια μάχη για την ψυχή της Μέσης Γης: έπρεπε να συναντήσει το White Council και να εισβάλει στο Dol Guldur για να εκδιώξει τον μυστηριώδη Necromancer (Sauron), αποτρέποντας την πρώιμη επιστροφή του Σκότους στον Βορρά.

7. Mirkwood – “In Der Dunkelnden Halle” (Stillstand, Split 2017)

Οι Mirkwood είναι ένα Atmospheric Black Metal project από την California των ΗΠΑ. Ο τίτλος “Στη Σκοτεινή Αίθουσα” μας μεταφέρει στο παλάτι του Thranduil.

Το Δάσος του Mirkwood ήταν άρρωστο και σκοτεινό. Ο Bilbo έσωσε τους Νάνους από τις γιγάντιες αράχνες χρησιμοποιώντας το Δαχτυλίδι και το σπαθί του (Sting). Όμως μετά, τα Ξωτικά του Δάσους τους αιχμαλώτισαν στο Woodland Realm. Στις υπόγειες αίθουσες του Βασιλιά Thranduil, ο Bilbo οργάνωσε τη μεγάλη απόδραση μέσα στα βαρέλια του κρασιού, οδηγώντας τους στην Esgaroth, γνωστή και ως Λιμνούπολη. 

8. Vindalf – “The Sacred Dragon” (Ancient Spell of Darkness, 2022)

Ο Vindalf από το Santiago της Χιλής με ένα κράμα Dungeon Synth και Black Metal συνθέτει μουσική που μυρίζει φόβο. Είναι ένα νέο σχετικά project που τιμά τη σκοτεινή πλευρά της Μέσης Γης.

Φτάνοντας τελικά στη σκιά του Erebor, ήρθε η ώρα της κρίσης. Ο Bilbo, τρέμοντας αλλά αποφασισμένος, κατέβηκε μέχρι την μεγάλη αίθουσα, που πάνω σε αμύθητους λόφους χρυσού και πετραδιών κοιμόταν ο Smaug. «Η ανάσα του ήταν κόκκινη φωτιά, και ατμοί έβγαιναν από τα ρουθούνια του», ενώ το ροχαλητό του δονούσε το βουνό.

Όταν ο Δράκος ξύπνησε, μυρίζοντας τον «αόρατο κλέφτη», ο Bilbo έπαιξε ένα επικίνδυνο παιχνίδι λόγων και γρίφων, αποφεύγοντας να αποκαλύψει το όνομά του. Μέσα στην αλαζονεία του, ο Smaug καυχήθηκε για την αδιαπέραστη πανοπλία του και γύρισε να δείξει την κοιλιά του, που ήταν καλυμμένη με πετράδια.

Τότε, το κοφτερό μάτι του Bilbo εντόπισε αυτό που κανείς δεν ήξερε: ένα μικρό, γυμνό σημείο στο αριστερό του στήθος, εκεί που η φυσική πανοπλία έλειπε. Όμως, ο Smaug κατάλαβε την κλοπή και ξέσπασε με μανία. Διέλυσε την πλαγιά του βουνού και απογειώθηκε σαν πύρινη καταιγίδα προς τον Νότο, ορκισμένος να μετατρέψει τη Λιμνούπολη Esgaroth σε στάχτη και συντρίμμια για εκδίκηση. 

9. Battlelore – “Dragonslayer” (Sword’s Song, 2003)

Οι Φινλανδοί Battlelore είναι ένα από τα πιο παλιά συγκροτήματα που είναι αφιερωμένα στον Tolkien. Με το τραγούδι τους υμνούν τον Bard, αυτόν που σκότωσε το Δράκο. Πάμε στην κορύφωση της δράσης.

Πάνω από τα φλεγόμενα ερείπια της Esgaroth, όπου ο ουρανός είχε βαφτεί κόκκινος, ένας άντρας στεκόταν ακλόνητος μέσα στους καπνούς. Ήταν ο Bard the Bowman, ο τελευταίος απόγονος του Girion, του Άρχοντα του Dale.

Την ώρα που η φαρέτρα του άδειαζε και η ελπίδα έσβηνε, μια γριά τσίχλα προσγειώθηκε στον ώμο του. Επειδή ο Bard καταγόταν από τη γενιά του Dale, είχε το χάρισμα να καταλαβαίνει τη γλώσσα των πουλιών. Το πουλάκι του ψιθύρισε το μυστικό που είχε ανακαλύψει ο Bilbo: το μοναδικό τρωτό σημείο στο αριστερό στήθος του θηρίου.

Ο Bard τράβηξε τότε το τελευταίο του βέλος. Ήταν το Black Arrow, ένα οικογενειακό κειμήλιο σφυρηλατημένο από Νάνους. Μίλησε στο κρύο ατσάλι: «Black Arrow! Σε κράτησα για το τέλος… Αν προέρχεσαι από τα καμίνια του αληθινού Βασιλιά κάτω από το Βουνό, πήγαινε τώρα και βρες στόχο!». Το βέλος πέταξε σφυρίζοντας και καρφώθηκε βαθιά στην καρδιά του δράκου. Ο Smaug έβγαλε μια κραυγή που κλόνισε τη γη και έπεσε νεκρός, συνθλίβοντας την πόλη στην πτώση του. Το Erebor ήταν πλέον ελεύθερο… αλλά με τον φρουρό του νεκρό, ο αμύθητος θησαυρός ήταν πια εκτεθειμένος στην απληστία όλου του κόσμου. 

10. Caladan Brood – “A Voice Born of Stone and Dust” (Echoes of Battle, 2013)

Οι Caladan Brood όπως σας είχα γράψει στο πρώτο αφιέρωμα είναι μια από τις καλύτερες μπάντες που μετέφεραν την αίσθηση των θεών Summoning. Αν και κυκλοφόρησαν μόνο ένα δίσκο το 2013, έχουν τον κατάλληλο μεγαλοπρεπή ήχο για να κλείσουν την ιστορία, καθώς ο τίτλος “A Voice Born of Stone and Dust” ταιριάζει στον επίλογο του Thorin.

Η νίκη όμως είχε πικρή γεύση. Ο Thorin Oakenshield, περικυκλωμένος από τον αμύθητο πλούτο, έπεσε θύμα της «αρρώστιας του δράκου». Η καρδιά του σκλήρυνε, η λογική του θόλωσε και οχύρωσε την Πύλη, αρνούμενος να δώσει έστω και ένα νόμισμα στους ανθρώπους της Λιμνούπολης που υπέφεραν ή στα Ξωτικά. Ενώ οι στρατιές του Dain Ironfoot κατέφθαναν για να τον βοηθήσουν και ο πόλεμος μεταξύ των Ελεύθερων Λαών έμοιαζε αναπόφευκτος, ο ουρανός μαύρισε.

Ήταν η στρατιά του κακού Bolg από το όρος Gundabad. Goblins, Orcs και άγριοι Wargs επιτέθηκαν, ενώνοντας τους πρώην εχθρούς σε μια απελπισμένη συμμαχία: ήταν η θρυλική Battle of the Five Armies. Την κρίσιμη στιγμή, ο Thorin τίναξε από πάνω του την τρέλα, γκρέμισε το πέτρινο φράγμα και όρμησε στη μάχη, οδηγώντας τους συντρόφους του σε μια τελευταία, ηρωική έφοδο.

Η μάχη κρίθηκε μόνο με την άφιξη των Αετών, όμως το τίμημα ήταν βαρύ. Ο Thorin, θανάσιμα τραυματισμένος, κάλεσε τον Bilbo στη σκηνή του και του είπε: «Αν περισσότεροι από εμάς εκτιμούσαν το φαγητό, το κέφι και το τραγούδι παραπάνω από τον συσσωρευμένο χρυσό, θα ήταν ένας πιο χαρούμενος κόσμος». Το βουνό ελευθερώθηκε κι ο Bilbo επέστρεψε στο Bag End, κερδίζοντας κάτι σπουδαίο: τη φιλία των Ξωτικών και τη γνώση ότι ακόμα και ο πιο μικρός μπορεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, κρατώντας όμως το Ένα Δαχτυλίδι για εκείνον.

Μέρος Β: Wizards: Το Τάγμα των Istari

11. Summoning – “A New Power’s Rising” (Let Mortal Heroes Sing Your Fame, 2001)

Οι Αυστριακοί Summoning (Silenius και Protector) είναι προφανώς το σημαντικότερο όνομα στο είδος. Ιδρύθηκαν το 1993 στη Βιέννη και δημιούργησαν πρακτικά το Tolkien Black Metal. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα ήταν το drum machine, η χρήση μεγαλοπρεπών keyboards και οι επαναλαμβανόμενες, υπνωτικές μελωδίες που χτίζουν ατμόσφαιρα.

Saruman the White (Curumo): Η φράση “A New Power is Rising“ αντικατοπτρίζει την τραγική πτώση του Saruman, που ήταν ο επικεφαλής του Λευκού Συμβουλίου και του Τάγματος των Istari. Στο Valinor ήταν Maiar της ακολουθίας του Aulë, του Σιδηρουργού, όπως και ο Sauron. Η βαθιά του γνώση για τα Δαχτυλίδια, τις μηχανές και την ιστορία της μαγείας ήταν απαράμιλλη, όμως αυτή ακριβώς η ενασχόληση έγινε η καταδίκη του. Η αλαζονεία του ότι μπορούσε να επιβάλει την Τάξη μέσω της ισχύος, τον οδήγησαν να ζηλέψει τον Σκοτεινό Άρχοντα. Η φράση “Μια νέα δύναμη ανατέλλει“ σηματοδοτεί τη στιγμή που πρόδωσε την ιερή αποστολή του για να πάρει ο ίδιος την εξουσία στο Isengard, δημιουργώντας τους Uruk–hai  για να αφανίσει το Rohan.

12. Galdur – “Lord of Iron Fortress” (Age of Legends, 2016)

Οι Galdur αποτελούν το προσωπικό Dungeon Synth project του Ουκρανού Severoth, ο οποίος είναι μέλος των Endless Battle. Στο συγκεκριμένο project παίζει Atmospheric Black Metal και αποτελεί μέρος μιας σειράς προσωπικών μουσικών εγχειρημάτων που περιλαμβάνει επίσης τους Morok και τους Bezmir. Ο ήχος του είναι σκοτεινός και «αραχνιασμένος», σαν να βγαίνει από παλιά βιβλία μαγείας.

Ο “Άρχοντας του Σιδερένιου Φρουρίου” είναι ένας τίτλος που ταιριάζει απόλυτα στον διεφθαρμένο Saruman. Το Isengard, από ένας καταπράσινος κήπος με τον πύργο του Orthanc στη μέση, μετατράπηκε σε ένα οχυρό από σίδερο και πέτρα. Ο Saruman, ζηλεύοντας το Barad–dûr του Sauron, έσκαψε τη γη, έκοψε τα δέντρα από το Δάσος του Fangorn για καύσιμα και γέμισε τις στοές με τροχούς, αμόνια και φωτιά. Αυτή η ασέβεια προς τη ζωντανή γη ήταν που τελικά ξύπνησε τους Ents, τους Φύλακες των Δέντρων, οδηγώντας στην καταστροφή του.

13. Kortirion – “In the Territory of Witches” (In the Territory of Witches, 2022)

Οι Kortirion είναι ένα Black Metal σχήμα από την Ιρλανδία, ως το προσωπικό project του Tim Richards. Το όνομά τους προέρχεται από την πρωτεύουσα του νησιού Tol Eressëa, όπου ζούσαν τα εξόριστα Ξωτικά. Η μουσική τους είναι πυκνή και ομιχλώδης, εστιάζοντας στη δημιουργία εικόνων μέσω μακρόσυρτων μελωδιών.

Gandalf the Grey (Olórin): Απέναντι στον Saruman, στεκόταν ο Gandalf. Θεωρούνταν ο σοφότερος των Maiar και δεν επιλέχθηκε για τη δύναμή του, αλλά για την ταπεινότητά του. Έλαβε από τον ο Cirdan τον Άρχοντα των Λιμανιών (Grey Havens) το Δαχτυλίδι της Φωτιάς (Ring of Fire), ένα εκ των Τριών Δαχτυλιδιών των ξωτικών, για να τον βοηθήσει στα έργα του ενάντια στον Sauron.  Ήταν ο μεγάλος εχθρός του Witch–King. Ο Gandalf ήταν ο μόνος που παρέμεινε πιστός στην αποστολή του, περιπλανώμενος αδιάκοπα ως ο εμψυχωτής της αντίστασης.

Η “Επικράτεια των Μαγισσών” είναι ιστορική αναφορά στο Βασίλειο της Angmar. Όταν ο Sauron ηττήθηκε στη Δεύτερη Εποχή, οι υπηρέτες του δεν εξαφανίστηκαν. Ο Αρχηγός των Nazgûl πήγε στον Βορρά και ίδρυσε την Angmar, γι’ αυτό και ονομάστηκε Witch–King. 

14. Minas Morgul – “Weltenfall” (Heimkehr, 2021)

Οι Minas Morgul είναι μια γερμανική Pagan Black Metal μπάντα που ιδρύθηκε το 1997 και διαλύθηκαν 6 μέρες πριν από την σημερινή μέρα. Ξεκίνησαν με αποκλειστική θεματολογία Tolkien, αλλά αργότερα επεκτάθηκαν σε γενικότερα παγανιστικά θέματα. Ο ήχος τους είναι μελωδικός, με κυρίαρχα τα πλήκτρα και τα απόκοσμα φωνητικά. Στα γερμανικά “Weltenfall” σημαίνει “Η Πτώση του Κόσμου”.

Ο Gandalf γνώριζε πως η απειλή δεν ήταν μόνο στον Βορρά. Η Minas Morgul, η πόλη των Nazgûl, ήταν η πηγή της μόλυνσης στον Νότο. Από εκεί έβγαιναν οι Εννέα, οι μεγάλοι αντίπαλοι του Μάγου, απειλώντας με “Weltenfall” (Πτώση των Κόσμων) και το τέλος της Gondor.

Η Minas Ithil, ο “Πύργος της Σελήνης”, ήταν η δίδυμη πόλη της Minas Tirith που ιδρύθηκε από τον Isildur και φύλαγε τα περάσματα προς τη Mordor. Όταν οι Nazgûl επέστρεψαν, την πολιορκήσαν και την κατέλαβαν, μετατρέποντάς τη σε Minas Morgul (“Πύργος της Μαγείας“). Από μια πόλη ομορφιάς έγινε ένας τόπος φρίκης, που εξέπεμπε ένα νεκρικό φως. Εκεί χάθηκε o Palantir της Ithilien, που ήταν μια από τις «επτά πέτρες που βλέπουν», κι έπεσε στα χέρια του Sauron όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Nazgûl. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για να παγιδεύσει τον Saruman και να εξαπατήσει τον Denethor.

15. One of Nine – “Age of Chains” (Dawn of The Iron Shadow, 2025)

Οι One of Nine είναι μια νέα Melodic Black Metal μπάντα από τις ΗΠΑ που σχηματίστηκε μόλις το 2022 και έχουν προλάβει ήδη να κάνουν πάταγο με 2 δίσκους. Το όνομά τους είναι ευθεία αναφορά στους Εννέα Μαύρους Καβαλάρηδες. Το άλμπουμ τους Eternal Sorcery έλαβε εξαιρετικές κριτικές για τον τρόπο που συνδυάζει την επιθετικότητα με την επική μελωδία, θυμίζοντας τη σουηδική σχολή (Dissection) και πρόσφατα κυκλοφόρησαν το Dawn of the Iron Shadow.

Τι θα συνέβαινε αν ο Sauron κέρδιζε; Η “Εποχή των Αλυσίδων” είναι η απάντηση. Ο Sauron δεν επιζητούσε απλώς την καταστροφή, αλλά τον απόλυτο έλεγχο (Order). Ήθελε να επιβάλει τη θέλησή του σε κάθε ζωντανό πλάσμα, μετατρέποντας τη Μέση Γη σε μια τεράστια φυλακή, όπου η ελευθερία σκέψης θα ήταν αδύνατη. Οι Nazgûl, δεμένοι με τα Δαχτυλίδια τους, ήταν το ζωντανό παράδειγμα αυτής της μοίρας: αιώνια ύπαρξη χωρίς βούληση, απόλυτη υποταγή στον Αφέντη. Αν ο Gandalf αποτύχαινε, δε θα υπήρχε καμία ελπίδα για θνητούς και μη. Οι Μάγοι Istari στάλθηκαν ακριβώς για να αποτρέψουν τη μετατροπή της Μέσης Γης σε μια απέραντη φυλακή ψυχών. 

16. Ash Nazg Búrz – “The Great Throne of Morgoth” (Úr Gar Noun in ir Cofn, 2022)

Οι Ash Nazg Búrz (το όνομα προέρχεται από τη φράση “One Ring to rule them all” στη Μαύρη Γλώσσα) είναι ένα project από το Μεξικό που παίζει Raw Black Metal. Ο ήχος τους είναι μελωδικός αλλά και επίτηδες θορυβώδης, πρωτόγονος, προσπαθώντας να αποδώσει την ηχητική βία του σκότους χωρίς «καλλωπισμούς».

Πίσω από τον Sauron, πίσω από τα Δαχτυλίδια και τους πολέμους, υπάρχει πάντα η σκιά του Morgoth (Melkor). Αυτός ήταν ο πρώτος Σκοτεινός Άρχοντας και ο Δάσκαλος του Sauron. Ο “Μεγάλος Θρόνος” του βρισκόταν στα βάθη της Angmar στην Πρώτη Εποχή. Παρ’ όλο που ο Morgoth εκδιώχθηκε στο Κενό (Void) από τους Valar, η κακία του (“Morgoth‘s Element“) έχει ποτίσει την ίδια την ύλη της Arda (τον χρυσό, τη φωτιά, τη γη, το μίσος, την εξουσία, τη δύναμη). Γι’ αυτό το Κακό δεν μπορεί ποτέ να νικηθεί ολοκληρωτικά, όσο ο κόσμος υπάρχει· μπορεί μόνο να κρατηθεί υπό έλεγχο. Η αποστολή του Gandalf ήταν εξαιρετικά δύσκολη, γιατί δεν πολεμούσε μόνο έναν εχθρό, αλλά τη φθορά που υπήρχε μέσα στον ίδιο τον κόσμο.

17. Elderwind – “Altay” (The Colder the Night, 2018)

Οι Elderwind είναι ένα Ambient Atmospheric Black Metal συγκρότημα από τη Ρωσία, που είναι γνωστοί και με την άλλη μπάντα τους τους Gherzen. Η μουσική τους είναι βαθιά επηρεασμένη από τη φύση, με ήχους δάσους, πιάνου και ατμοσφαιρικών synths.

Radagast the Brown (Aiwendil): Αποκαλούταν ο («Φροντιστής των Ζώων») και ήταν πνεύμα της ακολουθίας της Yavanna, της Βασίλισσας της Γης. Εγκαταστάθηκε στο Rhosgobel, στις παρυφές του Δάσους του Mirkwood. Αν και δεν έγινε ποτέ κακός, θεωρείται ότι απέτυχε μερικώς στην αποστολή του, καθώς σαγηνεύτηκε από την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της Μέσης Γης, παραμελώντας τις πολιτικές υποθέσεις των Ανθρώπων και των Ξωτικών. Ωστόσο, η συμβολή του ήταν κρίσιμη ως κατάσκοπος και αγγελιοφόρος, χρησιμοποιώντας τα πουλιά και τα θηρία για να συγκεντρώνει πληροφορίες που ο Saruman και ο Gandalf δεν θα μπορούσαν αλλιώς να βρουν. 

18. Sojourner – “Trails of the Earth” (Empires of Ash, 2016)

Οι Sojourner είναι ένα διεθνές σχήμα που κινούνται στο χώρο του Atmospheric Black Metal, με μέλη που προέρχονται από τη Νέα Ζηλανδία, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ. Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται από έναν μοναδικό συνδυασμό επιθετικότητας και μελαγχολίας, χρησιμοποιώντας φλάουτο, πιάνο και εναλλαγές ανάμεσα σε αντρικά brutal και γυναικεία καθαρά φωνητικά. Η μουσική τους αποτυπώνει την αίσθηση της νοσταλγίας και της μοναξιάς.

Οι Istari ήταν πέντε, αλλά οι ιστορίες της Δύσης μιλούν κυρίως για τους τρεις (Gandalf, Saruman, Radagast). Τι απέγιναν οι άλλοι δύο που χάθηκαν στην Ανατολή;

The Blue Wizards (Alatar και Pallando): Ο πρώτος ήταν ο Alatar the Blue (Morinehtar), που σημαίνει «Φονέας του Σκότους». Επιλέχθηκε από τον Valar Oromë για να ταξιδέψει στα βάθη της Ανατολής και του Νότου, εκεί όπου η κυριαρχία του Sauron ήταν απόλυτη και δεν υπήρχαν Ξωτικά για βοήθεια. Σκοπός του ήταν να υποκινήσει εξεγέρσεις στις περιοχές που τροφοδοτούσαν τους στρατούς της Mordor.

Μαζί του ήταν ο Pallando the Blue (Rómestámo), ο «Βοηθός της Ανατολής». Ταξίδεψε μαζί με τον Alatar στις άγνωστες χώρες του Rhûn και δεν επέστρεψε ποτέ. Αν και αρχικά ο Tolkien πίστευε πως απέτυχαν και ίδρυσαν μαγικές λατρείες, αργότερα αναθεώρησε: Οι Γαλάζιοι Μάγοι ήταν μυστικοί ήρωες. Αποκομμένοι από κάθε βοήθεια, έσπειραν τη διχόνοια στους συμμάχους του Sauron, μειώνοντας τις δυνάμεις της Ανατολής και παίζοντας έναν καθοριστικό, αν και αθέατο, ρόλο στη νίκη της Τρίτης Εποχής.

Μέρος Γ: Loremasters: Οι Χαμένοι Θρύλοι & Η Τέταρτη Εποχή

19. Moongates Guardian – “The Darkness Dwells in Durin’s Halls” (Leave the Northern Mountains, 2017)

Οι Ρώσοι Moongates Guardian (Skilar και Alexey) είναι ένα ντουέτο από το Kaliningrad. Παίζουν Epic Black Metal με έντονη χρήση πλήκτρων και drum machine, ακολουθώντας πιστά τη σχολή των Summoning. Είναι εξαιρετικά παραγωγικοί και κάθε τους κυκλοφορία είναι ένας φόρος τιμής στα βιβλία του Tolkien.

Το τραγούδι αυτό γεφυρώνει το The Hobbit με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Μετά την ανάκτηση του Erebor, ο Balin (ο Νάνος με την κόκκινη κουκούλα που συνόδευε τον Bilbo) οδήγησε μια αποστολή για να ανακτήσει την παλιά δόξα της Moria. Για πέντε χρόνια τα κατάφεραν. Όμως, ο Balrog ξύπνησε ξανά από τα έγκατα της γης. Παγιδευμένοι, οι Νάνοι έγραψαν τις τελευταίες σελίδες στο Βιβλίο του Mazarbul που βρήκε ο Συντροφιά δίπλα στον τάφο του Balin. «Δεν μπορούμε να βγούμε… Έρχονται»: ήταν η τραγική κατάληξη ενός ήρωα που αγαπήσαμε στο The Hobbit. 

20. Balga – “Boromir’s Riddle” (Where Now She Wanders, 2022)

Παραμένουμε στην ίδια πόλη, το Kaliningrad  και πάμε στους Balga που είναι το solo project του Sergey Botnya. Σ’ αυτό παίζει Atmospheric Black Metal από το 2020 με πολλές επικές μελωδικές γραμμές. Εστιάζει σε συγκεκριμένα περιστατικά της ιστορίας της Μέσης Γης, δίνοντας έμφαση στο συναισθηματικό βάρος των ηρώων.

Πριν ξεκινήσει η Συντροφιά, ο Boromir και ο αδελφός του Faramir είδαν το ίδιο όνειρο πολλές φορές: «Αναζητήστε το Σπαθί που έσπασε, στο Imladris κατοικεί…». Αυτό το όνειρο ήταν ένα θεϊκό μήνυμα (πιθανώς από τον Vala Ulmo), καλώντας την περήφανη Gondor να ζητήσει βοήθεια από τα Ξωτικά. Ο “γρίφος” αυτός οδήγησε τον Boromir στο Rivendell (Imladris), ξεκινώντας το ταξίδι που θα οδηγούσε στη λύτρωση, αλλά και στον θάνατό του. 

21. Beleriand – “Stronger Than Morgul Spells” (Far Over Wood and Mountain Tall, 2020)

Οι Beleriand είναι το Atmospheric Black Metal project του Víðarr από το Tromsø στον Βορρά της Νορβηγίας. Θεωρούνται ένα από τα κορυφαία σχήματα στο χώρο αυτή τη στιγμή και η μουσική τους είναι μελαγχολική και αιθέρια, προσπαθώντας να αποδώσουν τη μαγεία και τη θλίψη των Ξωτικών. Ο τίτλος εδώ αναφέρεται στην υπεροχή του Φωτός έναντι του Σκότους.

Τα “Morgul Spells” ήταν η τρομακτική μαγεία του Witch–King, ικανή να σπάει πύλες και να παγώνει καρδιές. Όμως, υπήρχε μια δύναμη αρχαιότερη: το Φως του Aman που κουβαλούσε η Galadriel (το είχε από το Φως των Δύο Δέντρων της Valinor πριν έρθει στη Μέση Γη). Στο τέλος του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, η Galadriel στάθηκε μπροστά στο Dol Guldur για να αποκαλύψει την ταυτότητα του Necromancer. Δεν χρησιμοποίησε στρατό, αλλά τη δική της πνευματική δύναμη για να «γκρεμίσει τα τείχη και να αποκαλύψει τις κρύπτες», καθαρίζοντας το δάσος, όπως ο ήλιος διαλύει την ομίχλη.

Η Galadriel ήταν η τελευταία από τους Υψηλούς Άρχοντες των Noldor που παρέμενε στη Μέση Γη. Γεννημένη στη Valinor πριν από την Πρώτη Εποχή, ήταν ένα από τα ελάχιστα πλάσματα που είχαν δει με τα μάτια τους το Φως των Δύο Δέντρων, πριν αυτά καταστραφούν. Λέγεται μάλιστα πως η λάμψη των μαλλιών της ήταν αυτή που ενέπνευσε τον θείο της, τον Feanor, να δημιουργήσει τα Silmarils, φυλακίζοντας το φως μέσα τους.

22. Summoning – “The Passing of the Grey Company” (Minas Morgul, 1995)

Επιστρέφουμε στους «πατέρες» Summoning. Το εμβατηριακό στυλ τους ταιριάζει απόλυτα στην πορεία των ανδρών που βαδίζουν προς το πεπρωμένο τους.

Η “Γκρίζα Συντροφιά” αποτελούνταν από 30 Dúnedain Rangers of the North. Ηγέτες τους ήταν ο Halbarad (συγγενής του Aragorn) και οι δίδυμοι γιοί του Elrond, ο Elladan και ο Elrohir. Άφησαν τα πάντα για να ακολουθήσουν τον Aragorn στα Μονοπάτια των Νεκρών και ζούσαν για αιώνες ως περιπλανώμενοι Φύλακες, προστατεύοντας τους απλούς ανθρώπους (όπως και τα Χόμπιτς) χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα. Η «Διάβασή» τους σηματοδοτεί το τέλος της αφάνειας και την ανατολή του Επανενωμένου Βασιλείου της Gondor και της Arnor. 

23. Gallowbraid – “Stone of Rememberance” (Ashen Eidolon, 2010)

Οι Gallowbraid είναι το προσωπικό project του Jake Rogers (τραγουδιστή των Visigoth, αλλά και των Caladan Brood) από τη Utah των ΗΠΑ. Κυκλοφόρησαν το 2010 μόνο ένα EP, το Ashen Eidolon, το οποίο όμως θεωρείται μνημείο του Melodic Folk Black Metal. Η μουσική είναι γεμάτη νοσταλγία, με ακουστικά περάσματα και επικές κορυφώσεις.

Το Elessar (Πέτρα των Ξωτικών) ήταν ένα πράσινο πετράδι που χάρισε η Galadriel στον Aragorn πριν φύγει από το Lorien. Είχε την ιδιότητα να δείχνει σε όποιον κοιτούσε μέσα του τα πράγματα θεραπευμένα από τη φθορά του χρόνου. Ο Aragorn πήρε το βασιλικό του όνομα (King Elessar) από αυτό το πετράδι, όταν ο Gandalf του έδωσε το στέμμα στη Minas Tirith. Συμβολίζει την κοινή  προσπάθεια των Ξωτικών και των Ανθρώπων να διατηρήσουν την ομορφιά και τη μνήμη σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει και φθίνει. 

24. Valfeanor – “A Wintry Sea” (Noreia, 2021)

Οι Valfeanor είναι μια αυστριακή Melodic Black Metal μπάντα που ιδρύθηκε το 2005. Το όνομά τους είναι συνδυασμός των “Valar” και του “Fëanor“. Η μουσική τους είναι γρήγορη, με καλπάζοντα riffs, αλλά διατηρεί μια παγωμένη, μελαγχολική ατμόσφαιρα που ταιριάζει στον τίτλο της “Χειμωνιάτικης Θάλασσας“.

Για τα Ξωτικά, η Θάλασσα ήταν πάντα ο δρόμος της επιστροφής. Το “Sea–longing” (ο πόθος για τη θάλασσα) ήταν ένα κάλεσμα που μόλις το ένιωθαν, δεν μπορούσαν πια να βρουν ειρήνη στη Μέση Γη. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, το Pelargir (η μεγάλη λιμενική πόλη της Gondor) καταλήφθηκε από τους Πειρατές του Umbar, αλλά απελευθερώθηκε από τον Aragorn και τους Νεκρούς του Dunharrow, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα πλοία των πειρατών για να φτάσουν στη Μάχη των Πεδίων του Pelennor.

Ο Legolas, ακούγοντας τους γλάρους στο Pelargir, ένιωσε αυτόν τον πόνο για επιστροφή στη Valinor, εκεί που ήταν η πατρίδα των Ξωτικών. Στο τέλος, η Θάλασσα έγινε ο δρόμος μέσω του οποίου η μαγεία εγκατέλειψε τον κόσμο, καθώς οι Φύλακες των Δαχτυλιδιών (Gandalf, Galadriel, Elrond, Frodo) πήραν την “Ευθεία Οδό” για τη Valinor. 

25. Eldarion – “Visions Of The Elves” (The Journey of Heroes, 2025)

Από το Wisconsin των ΗΠΑ μας έρχεται η επόμενη μπάντα, οι Eldarion. Το ντουέτο Derek, son of Rohan και Bryce, son of Gondor είναι ένα νέο σχήμα που ξεκίνησαν το 2022, έχουν κυκλοφορήσει ήδη δύο δίσκους και κινούνται στο χώρο του Epic Atmospheric Black Metal. Η μουσική τους θεωρείται ιδιαίτερη και underground, καθώς με μελωδικό τρόπο εξιστορούν γεγονότα της Τρίτης Εποχής.

Ο Eldarion ήταν ο γιος του King Elessar Aragorn  και της Queen Arwen Undómiel, και ο δεύτερος Βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου, που κληρονόμησε και το σπαθί Andúril. Ήταν μοναδικός, καθώς στις φλέβες του κυλούσε το αίμα των Ανθρώπων, των Ξωτικών, και των Maiar. Μεγάλωσε σε έναν κόσμο όπου τα Ξωτικά είχαν φύγει. Οι “Οράματα των Ξωτικών” ήταν οι ιστορίες και η κληρονομιά που του άφησε η μητέρα του. Στο πρόσωπό του ενώθηκαν οι δύο φυλές για τελευταία φορά, πριν το αίμα των Ξωτικών χαθεί οριστικά μέσα στις γενιές των Ανθρώπων. 

26. Eldamar – “New Beginning” (The Force of the Ancient Land, 2016)

Οι Eldamar είναι το προσωπικό project του Νορβηγού Mathias Hemmingby. Παίζουν Atmospheric Ambient Black Metal και καθηλώνουν το κοινό στις συναυλίες τους. Χαρακτηριστικό τους είναι η απουσία στίχων στα περισσότερα κομμάτια και η χρήση αιθέριων, γυναικείων φωνητικών που λειτουργούν ως «όργανο». Είναι η απόλυτη μουσική για το “Επέκεινα“.

Καθώς το Λευκό Πλοίο χανόταν στην Ευθεία Οδό, παίρνοντας μαζί του τους Τρεις Φύλακες των Δαχτυλιδιών και τα Χόμπιτς, η Τρίτη Εποχή του Κόσμου έσβησε οριστικά. Μαζί της έφυγε και η “Μαγεία“. Τα Ξωτικά που έμειναν πίσω άρχισαν να ξεθωριάζουν, γινόμενα σκιές και παραμύθια στα δάση. Αυτή ήταν η αυγή της Τέταρτης Εποχής: η Εποχή της Κυριαρχίας των Ανθρώπων.

Ένας κόσμος πιο «πεζός», χωρίς ορατούς Θεούς και Δαίμονες, όπου η μοίρα της Μέσης Γης πέρασε αποκλειστικά στα χέρια των θνητών. Όταν ο Samwise Gamgee επέστρεψε στο σπίτι του στο Shire και είπε «Well, I ‘m back» σηματοδότησε την «Νέα Αρχή» της Ιστορίας όπως την ξέρουμε σήμερα: χτισμένη όχι με ξόρκια, αλλά με την καθημερινή προσπάθεια για ζωή, βασισμένη στη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν για να είμαστε ελεύθεροι»

Με τις τελευταίες νότες να σβήνουν, κλείνω το αφιέρωμα μου στον Καθηγητή. Από την κοσμογονική βία του Morgoth μέχρι τη σιωπηλή σοφία του Gandalf, τη στέψη του King Elessar και την επιστροφή των ηρώων στα σπίτια τους, διανύσαμε αιώνες πολέμου και μαγείας.

Αυτό το τριμερές αφιέρωμα ήταν μια απόπειρα να χαρτογραφήσουμε την άρρηκτη σχέση μεταξύ του Tolkien και της Black Metal σκηνής. Tο συμπέρασμα είναι ένα: Αυτό που αποδείχθηκε περίτρανα μέσα από αυτά τα τρία μέρη, είναι πως το έργο του J.R.R. Tolkien είναι μια «ζωντανή» μυθολογία που βρήκε στο Black Metal (και ειδικά στις πιο Atmospheric και Epic εκφάνσεις του) τον ιδανικότερο εκφραστή της. Οι μπάντες που παρουσιάσαμε δεν «δανείζονται» απλώς ονόματα και θεματολογία, αλλά λειτουργούν ως σύγχρονοι βάρδοι, μεταφράζοντας σε ήχο το δέος, τη μελαγχολία και την ηρωική απελπισία του Legendarium.

Ευχαριστώ που με συνοδεύσατε σε αυτό το σκοτεινό, αλλά μαγευτικό μονοπάτι. Ελπίζω αυτό το αφιέρωμα να σας έδωσε το ερέθισμα να ανοίξετε ξανά τα βιβλία του Καθηγητή και να ανακαλύψετε συγκροτήματα που κρατούν ψηλά το λάβαρο της φαντασίας. Σας περιμένω κάθε Τρίτη βράδυ τις 22:00 στο Hallways of Melancholy στο MetalRadio.gr να ακούμε μαζί τέτοιες μελωδίες. Άλλωστε, η εξερεύνηση της μουσικής, όπως και οι δρόμοι της Μέσης Γης, δεν σταματά ποτέ…

Σας περιμένω στο Hallways of Melancholy,

Φυλαχτείτε από τις σκιές,

Namárië!

Επιμέλεια κειμένου Terry Navigator 

Αν το πρώτο μέρος του ταξιδιού μας ήταν η μελαγχολική ηχώ της μνήμης, το δεύτερο μέρος είναι η κραυγή του πολέμου. Σήμερα, αφήνουμε πίσω μας την ασφάλεια των δασών και τη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού και κατεβαίνουμε στα έγκατα της ιστορίας.

“Και τότε ο Melkor ύψωσε τη φωνή του…”

Στο Ainulindalë (το 1^ο μερος του Silmarillion), ο Tolkien περιγράφει πώς ο Melkor, ο ισχυρότερος όλων, εισήγαγε την παραφωνία στην αρμονία του κόσμου, γεννώντας τον πάγο, τη φωτιά και την καταστροφή. Το Black Metal είναι η απόλυτη ηχητική ενσάρκωση αυτής της «παραφωνίας». Είναι η μουσική της Arda Marred (της Αμαυρωμένης Arda).

Στο δίωρο που ακολουθεί, θα ανοίξουμε τις σελίδες του Silmarillion. Θα περπατήσουμε στους πάγους του Helcaraxë, θα δούμε την πτώση της Gondolin, θα μπούμε στις όμορφες πόλεις Gondolin και Numenor και θα δούμε τον Sauron να χτίζει το Barad–dûr. Εδώ δεν υπάρχει ελπίδα, παρά μόνο αίμα, θάνατος και μια αιώνια θέληση για κυριαρχία.

Ετοιμαστείτε. Το Silmarillion ξεκινά…

1. Cân Bardd – “Celestial Horizon” (The Last Rain EP, 2019)

Oι Ελβετοί Cân Bardd είναι η μπάντα που αυτή τη στιγμή θεωρείται η κορυφή στο Epic Black Metal. Ο ήχος τους είναι μεγαλειώδης, με χορωδιακά μέρη και βίαια ξεσπάματα που ταιριάζουν στην έναρξη της Πρώτης Εποχής και στη γένεση του κόσμου.

Στην αρχή, πριν από τον χρόνο, υπήρχε μόνο το Κενό και ο Eru Ilúvatar στις Άχρονες Αίθουσες. Εκείνος δημιούργησε τους Ainur και τους ζήτησε να τραγουδήσουν την Ainulindalë. Μέσα από τις αρμονίες τους άρχισε να υφαίνεται η ύπαρξη, μέχρι που ο Melkor, αναζητώντας την Αιώνια Φλόγα, εισήγαγε τη διχόνοια στη μουσική. Από αυτή τη σύγκρουση ήχων γεννήθηκε το όραμα της Arda, του κόσμου που θα φιλοξενούσε τα παιδιά του Ilúvatar. Οι θεοί Valar (τα παιδιά του Ilúvatar) έφτιαξαν την Arda, τον κόσμο, με δύο περιοχές την Aman στη Δύση και την Middle Earth ανατολικά.

2. Thangorodrim – “By the Light of Silmaril” (Gil-Estel, 2017)

Οι Thangorodrim είναι ένα συγκρότημα από τις ΗΠΑ που κινείται στον χώρο του Dungeon Synth και του Atmospheric Black Metal. Το όνομά τους αναφέρεται στα τρία ηφαιστειακά βουνά που ύψωσε ο Morgoth πάνω από το φρούριο της Angband. Η μουσική τους είναι σκοτεινή, μινιμαλιστική και αποπνέει την αίσθηση αρχαίων, ξεχασμένων εποχών.

Στον κόσμο τότε δεν υπήρχαν Ξωτικά ή θνητοί. Οι Valar έμεναν στο Valinor και ο Melkor στο Utumno στο Βορρά. Οι Valar έφτιαξαν το Φως, ενώ ο Melkor ήθελε να τους βυθίσει στο σκότος. Έπειτα, τα πρώτα Elves ξυπνούν στην Μέση Γη. Κάποια από αυτά τα συλλαμβάνει ο Melkor και τα μετατρέπει σε Orcs, σκοτεινούς σκλάβους του. Οι Valar εκνευρισμένοι από τις κακόβουλες ενέργειες του, του επιτίθενται και τον αιχμαλωτίζουν, αλλά τον αφήνουν ελεύθερο, καθώς αυτός λέει ψέματά πως μετάνιωσε. Κάποια ξωτικά που επέζησαν πήγαν Δυτικά στην Aman και έμαθαν τα πάντα από τους Valar. Μια φυλή τους οι Noldor θα μας απασχολήσει περισσότερο.

Τα Silmarils ήταν τα τρία αριστουργήματα του Fëanor (Ξωτικό Noldor), των οποίων η λάμψη περιείχε το ζωντανό φως των Δύο Δέντρων του Valinor. Όταν ο Melkor τα έκλεψε και τα τοποθέτησε στο Σιδερένιο Στέμμα του στην Angband, ορκίστηκε να μην τα αποχωριστεί ποτέ. Το φως τους ήταν ιερό και έκαιγε τη σάρκα κάθε ακάθαρτου όντος που το άγγιζε, ακόμα και του ίδιου του Melkor.

3. Summoning – “Ungolianth” (Minas Morgul, 1995)

Οι Αυστριακοί Summoning είναι αδιαμφισβήτητα οι «πατέρες» του Epic/Atmospheric Black Metal με θεματολογία Tolkien. Από το 1993, έχουν χτίσει έναν ήχο που βασίζεται σε πομπώδη πλήκτρα, αργόσυρτους ρυθμούς τυμπάνων και κιθάρες που λειτουργούν περισσότερο ως ατμοσφαιρικό χαλί παρά ως οδηγός. Το κομμάτι αυτό είναι αφιερωμένο στην Ungolianth, τη μητέρα όλων των αραχνών και προσωποποίηση του αδηφάγου σκότους.

Εξόριστος και διψασμένος για εκδίκηση ο Melkor, συμμάχησε με την Ungolianth στο σκοτεινό Avathar. Εκείνη, παίρνοντας τη μορφή γιγαντιαίας αράχνης, ύφανε ένα πέπλο “Μη-Φωτός” (Unlight), που ήταν τόσο πυκνό που τίποτα δεν μπορούσε να το διαπεράσει, για να κρύψει την κάθοδό τους. Μαζί επιτέθηκαν στο Valinor, όπου η Ungolianth ήπιε τους χυμούς των Δύο Δέντρων (Telperion και  Laurelin) και τα δηλητηρίασε, βυθίζοντας το Ευλογημένο Βασίλειο στο απόλυτο σκοτάδι, ενώ ο Melkor σκότωσε τον Finwë (τον πατέρα του Fëanor) και έκλεψε τους θησαυρούς. Μετά την πράξη αυτή, η πείνα της Ungolianth γιγαντώθηκε τόσο που στράφηκε εναντίον του ίδιου του Melkor, ζητώντας να καταβροχθίσει τα Silmarils, τα πετράδια που έκλεψε εκείνος, οδηγώντας σε μια τιτάνια σύγκρουση όπου ο Melkor σώθηκε μόνο από τα Balrogs του.

4. Emyn Muil – “Noldomire” (Afar Angathfark, 2020)

Το κομμάτι που ακολουθεί είναι ο θρήνος για την εξορία, για το αίμα που χύθηκε και για αυτό που πρόκειται να χυθεί. Μια ατμοσφαιρική σύνθεση από τους Ιταλούς Emyn Muil, που ντύνει μουσικά την πιο δύσκολη πορεία των Ξωτικών στην ιστορία της Πρώτης Εποχής.

Ο Fëanor προδώθηκε και έχασε τα πετράδια. Μετονόμασε τον Melkor σε Morgoth.  Αυτά έγιναν η αιτία του Όρκου του Fëanor και των γιων του να μην βρουν ποτέ ησυχία αν δεν τα πάρουν πίσω, οδηγώντας τους Noldor στην εξορία από το Valinor και σε αμέτρητους πολέμους εναντίον του Morgoth, ποτίζοντας τη γη του Beleriand με αίμα συγγενικό και εχθρικό.

Μετά την προδοσία του Fëanor που έκαψε τα πλοία άλλων Ξωτικών και πηγαίνει στην Μέση Γη να κυνηγήσει τον εχθρό του. Ο Fingolfin και ο λαός του αναγκάστηκαν να διασχίσουν το Helcaraxë, τον «Πάγο που Τρίζει», ανάμεσα στο Aman και τη Μέση Γη. Ήταν μια πορεία γεμάτη κακουχίες και θάνατο, αλλά οι Noldor άντεξαν και έφτασαν στη Μέση Γη με την πρώτη ανατολή της Σελήνης, σαλπίζοντας τις σάλπιγγές τους και προκαλώντας τον τρόμο στον Morgoth.

5. Line of Durin – “Durin the Deathless” (Ever Homeward, 2022)

Οι Line of Durin εστιάζουν αποκλειστικά στους θρύλους των Νάνων. Ο ήχος τους είναι βαρύς, αλλά γήινος. Συνδυάζουν το Black Metal με επικά στοιχεία, τιμώντας την ανθεκτικότητα και την περηφάνια της φυλής του Aulë.

Ενώ τα Ξωτικά πολεμούσαν, οι Νάνοι είχαν ήδη ξυπνήσει. Ο Durin ο Αθάνατος ήταν ο πρεσβύτερος από τους Επτά Πατέρες των Νάνων, που δημιούργησε ο Vala Aulë πριν ακόμα ξυπνήσουν τα Ξωτικά. Ο Aulë τον κοίμισε μέχρι να έρθει η κατάλληλη ώρα. Όταν ο Durin ξύπνησε μόνος στο όρος Gundabad, περπάτησε νότια μέχρι τη λίμνη Kheled–zâram, όπου είδε τον αστερισμό του Στέμματος να αντικατοπτρίζεται στα νερά σαν κορώνα στο κεφάλι του. Εκεί ίδρυσε το Khazad–dûm, το μεγαλύτερο βασίλειο των Νάνων. Οι Νάνοι πίστευαν ότι ο Durin θα μετενσαρκωνόταν επτά φορές στους απογόνους του. Ήταν αυτοί που πρώτοι έφτιαξαν μεγάλες υπόγειες πόλεις και αργότερα συμμάχησαν με τα Ξωτικά του Beleriand.

6. Khazad Dûm – “Dark Skies of Black Times” (Demo, 2015)

Οι Βραζιλιάνοι Khazad Dûm είναι ένα project που αποδίδει μουσικά το βάρος της πέτρας και τον τρόμο του υπόγειου κόσμου των Νάνων. Βαρύ, αργό Black/Doom Metal που σε κάνει να νιώθεις την κλειστοφοβία των ορυχείων, εκεί που οι Νάνοι έσκαβαν ασταμάτητα, μερικές φορές ξυπνώντας κακά πνεύματα που έπρεπε να μείνουν κοιμισμένα.

Οι Νάνοι των Γαλάζιων Βουνών, από τις πόλεις Belegost και Nogrod, ήταν σπουδαίοι τεχνίτες. Αυτοί βοήθησαν τον Βασιλιά Thingol να χτίσει το Menegroth, τα Χίλια Σπήλαια, και προμήθευσαν τους Sindar με ατσάλινα όπλα για να αντιμετωπίσουν τα θηρία του Morgoth. Η φιλία τους με τα Ξωτικά ήταν κερδοφόρα, αλλά συχνά επισκιαζόταν από την απληστία και τη δυσπιστία. Το Khazad–dûm (Moria) ήταν το ενδοξότερο βασίλειο των Νάνων.

Όμως, στην απληστία τους να εξορύξουν mithril, έσκαψαν πολύ βαθιά και πολύ άπληστα. Το έτος 1980 της Τρίτης Εποχής, ξύπνησαν έναν αρχαίο τρόμο που κρυβόταν στα θεμέλια του βουνού από την Πρώτη Εποχή. Ένας δαίμονας της φωτιάς και της σκιάς, ο Balrog, σκότωσε τον Βασιλιά Durin και τον γιο του Nain, αναγκάζοντας τους Νάνους να εγκαταλείψουν το προγονικό τους σπίτι, το οποίο βυθίστηκε στο σκοτάδι και καταλήφθηκε από Ορκς. Για αιώνες κανείς δεν τολμούσε να περάσει τις πύλες της Moria, μέχρι που η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού αναγκάστηκε να διασχίσει τα ορυχεία, ξυπνώντας ξανά την οργή του δαίμονα.

7. Dol Guldur – “Nargothrond” (I, 2022)

Οι Dol Guldur, ένα cult σχήμα με έντονη χρήση πλήκτρων, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και χαμένης δόξας. Η μουσική των Αμερικάνων Malodor και Fågnër είναι αργή και μεγαλοπρεπής, ιδανική για να περιγράψει την ομορφιά και την τραγική πτώση των υπόγειων αιθουσών του Nargothrond, το υπόγειο βασίλειο του Finrod των Noldor, που βρίσκόταν στη Δυτική Beleriand.

Ο Finrod, εμπνευσμένος από το Menegroth και καθοδηγούμενος από τον Ulmo, ίδρυσε το Nargothrond στις σπηλιές του ποταμού Narog. Με τη βοήθεια των Νάνων, τους οποίους πλήρωσε με θησαυρούς από το Valinor, μετέτρεψε τα σπήλαια σε ένα ισχυρό, κρυφό φρούριο. Εκεί βασίλευε ως Felagund, ο Πελεκητής των Σπηλαίων, φυλάσσοντας τα δυτικά περάσματα. Για χρόνια παρέμεινε κρυφό από τα μάτια του Morgoth. Όμως, η άφιξη του Túrin Turambar και η απόφασή του να χτίσει μια μεγάλη γέφυρα μπροστά στις πύλες για ανοιχτό πόλεμο, αποκάλυψε τη θέση της πόλης. Ο δράκος Glaurung ηγήθηκε της επίθεσης, διέσχισε τη γέφυρα και κατέστρεψε την πόλη, μετατρέποντας τις ένδοξες αίθουσες σε φωλιά του και θησαυροφυλάκιο, σφραγίζοντας τη μοίρα του οίκου του Finrod.

8. Hithlum – “Children of Thorondor” (In the Land of Mordor, Where the Shadows Lie, 2005)

Παραμένοντας στην Καλιφόρνια, περνάμε στους Hithlum, που πήραν το όνομά τους από την ομιχλώδη περιοχή του Beleriand και παίζουν ένα γρήγορο και παγωμένο Black Metal. Έχοντας μόνο ένα άλμπουμ, αποτυπώνουν με τη μουσική τους την τραχύτητα του βόρειου κλίματος και την απελπισία των πολέμων που διεξήχθησαν στις πεδιάδες του Anfauglith, κάτω από τη σκιά του Thangorodrim.

Στις κορυφές των Crissaegrim κατοικούσαν οι Μεγάλοι Αετοί. Δεν ήταν απλά θηρία, αλλά τα μάτια και οι αγγελιοφόροι του Manwe, του Άρχοντα της Πνοής της Arda. Βασιλιάς τους ήταν ο Thorondor. Αυτά τα μεγαλοπρεπή πλάσματα προστάτευαν την Gondolin και έφερναν νέα στους βασιλείς των Noldor. Ήταν αυτοί που έσωσαν το σώμα του Fingolfin από τη βεβήλωση μετά τη μονομαχία του με τον Morgoth και το μετέφεραν στις βουνοκορφές για να αναπαυθεί.

 Ghül – “Battle of Sudden Flame” (Battle of Sudden Flame, 2023)

Οι Ghül από την Αγγλία είναι το προσωπικό project του Abghül, στο οποίο παίζει Raw Black Metal, ιδανικό για να αποδώσει το χάος της μάχης. Όντας κι αυτή μια νέα μπάντα -υπάρχει από το 2023- φαίνεται πως η σκηνή ανθίζει ακόμα και ο Tolkien εμπνέει συνεχώς τη νέα γενιά.

H Dagor Bragollach (Μάχη της Αιφνίδιας Φλόγας) έγινε το 455 της Πρώτης Εποχής. Ο Morgoth έσπασε την Πολιορκία της Angband εξαπολύοντας ποτάμια φωτιάς από το Thangorodrim. Σε εκείνη τη μάχη πρωτοστάτησαν τα Balrogs, οδηγώντας τα Ορκς και τον δράκο Glaurung. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική: η πεδιάδα του Ard–galen κάηκε και έγινε Anfauglith (Σκόνη που Πνίγει), και πολλοί πρίγκιπες των Noldor βρήκαν τραγικό θάνατο. Το πλάσμα της Μόρια ήταν πρωτοτάτης αυτής της κολάσης.

10. Carn Dûm – “Nirnaeth Arnoediad” (Shadow and Fire, 2025)

Οι Carn Dûm μας προσφέρουν έναν ύμνο στον πόλεμο. Το στυλ τους είναι ωμό, πολεμικό Black Metal που ταιριάζει απόλυτα στη βιαιότητα των μεγάλων μαχών. Η Μάχη των Αμέτρητων Δακρύων, είναι το σημείο καμπής όπου κάθε ελπίδα των Ξωτικών για νίκη χάθηκε οριστικά.

Η Nirnaeth Arnoediad, ή η “Μάχη των Αμέτρητων Δακρύων“, ήταν η πέμπτη μεγάλη μάχη των Πολέμων του Beleriand και έλαβε χώρα το 472 της Πρώτης Εποχής. Η Ένωση του Maedhros προσπάθησε να επιτεθεί στην Angband, αλλά προδόθηκε από τους Ανατολικούς Ανθρώπους που είχε στις τάξεις της. Η ήττα ήταν ολοκληρωτική. Ο Fingon, Υψηλός Βασιλιάς των Noldor, σκοτώθηκε από τα Balrogs, και ο Húrin Thalion συνελήφθη αφού σκότωσε δεκάδες Trolls με το τσεκούρι του. Μετά από αυτή τη μάχη, ο Morgoth κυριάρχησε σε ολόκληρο τον Βορρά, και τα βασίλεια των Ξωτικών άρχισαν να πέφτουν το ένα μετά το άλλο, αφήνοντας πίσω μόνο θρήνο.

14. Terragon – “The Gest of Beren and Luthien (Part 1)” (Chapitre V: The Middle Earth Part Three, 2025)

Οι Γάλλοι Terragon από το Παρίσι μας προσφέρουν μια πιο αφηγηματική μορφή Epic Black/Folk Metal. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από μελωδικές γραμμές και εναλλαγές που θυμίζουν βάρδους που διηγούνται παλιά έπη γύρω από τη φωτιά, ταιριάζοντας απόλυτα στη λυρική φύση της ιστορίας του Beren και της Lúthien.

Αυτό είναι το “Lai of Leithian“, ένα ποίημα του Tolkien, που εξιστορεί την ιστορία του θνητού Beren που ερωτεύτηκε την αθάνατη Lúthien Tinúviel. Ο πατέρας της, Βασιλιάς Thingol, για να εμποδίσει τον γάμο, ζήτησε ως προίκα ένα Silmaril από το στέμμα του Morgoth. Αντί να αποθαρρυνθούν, οι δύο εραστές με τη βοήθεια του Huan, του λυκοθήρα σκύλου του Valinor, εισέβαλαν στην Angband. Η Lúthien μάγεψε τον Morgoth με το τραγούδι της και ο Beren έκοψε το πετράδι από το στέμμα. Αν και ο λύκος Carcharoth έφαγε το χέρι του Beren (και το πετράδι), η αγάπη τους νίκησε ακόμα και τον θάνατο, ενώνοντας για πρώτη φορά τις δύο φυλές. Το πετράδι ήταν στα χέρια τους.

9. Grey Havens – “οf Maeglin’s Betrayal and the Siege of Gondolin” (The Fall of Gondolin, 2025)

Οι Grey Havens από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας είναι ένα νέο συγκρότημα που εστιάζει στο Ambient Atmospheric Black Metal, δίνοντας μεγάλη έμφαση στη δραματικότητα των στίχων. Η μουσική τους χτίζει την ένταση που προηγείται της μάχης και με το ντεμπούτο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε μέσα στο 2025 κατάφεραν να κάνουν αίσθηση στην κοινότητα.

Ο Maeglin, ανιψιός του Βασιλιά Turgon, ήταν άρχοντας στην Gondolin, αλλά η καρδιά του ήταν σκοτεινή. Αγαπούσε παράφορα την ξαδέλφη του, Idril, η οποία τον απέρριπτε. Όταν αιχμαλωτίστηκε από Ορκς έξω από τα τείχη, οδηγήθηκε στον Morgoth. Εκεί, λύγισε κάτω από την απειλή των βασανιστηρίων, αλλά και από την υπόσχεση εξουσίας. Ο Morgoth του υποσχέθηκε την κυριαρχία της πόλης και την Idril ως γυναίκα του. Σε αντάλλαγμα, ο Maeglin αποκάλυψε την κρυφή τοποθεσία της Gondolin και τα αδύναμα σημεία της άμυνας της, σφραγίζοντας τη μοίρα της πόλης.

10. Black Jade – “The Fall of Gondolin” (The Prophecy of the North, 2013)

Οι Black Jade από την Ελβετία είναι ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στο χώρο αυτό. Παίζουν ένα μελαγχολικό και ταυτόχρονα επιθετικό Black Metal, καθώς η μουσική τους κορυφώνεται δραματικά, μιμούμενη την απελπισμένη άμυνα και την αναπόφευκτη καταστροφή.

Ο Turgon έχτισε την Gondolin κρυφά στην κοιλάδα του Tumladen, κυκλωμένη από τα βουνά Echoriath. Για αιώνες η πόλη παρέμεινε απόρθητη και άγνωστη στον Morgoth, το τελευταίο καταφύγιο των Noldor. Όμως, όπως προφήτευσε ο Ulmo, η πόλη θα έπεφτε τελικά από προδοσία. Η πτώση της προήλθε από την προδοσία του Maeglin, που αποκάλυψε τη θέση της στον Morgoth.

Ο στρατός του Σκοτεινού Άρχοντα, αποτελούμενος από Balrogs, δράκους και Ορκς, εισέβαλε κατά τη διάρκεια μιας γιορτής. Η μάχη ήταν ηρωική· ο Ecthelion σκότωσε τον Gothmog, τον άρχοντα των Balrogs, θυσιάζοντας τον εαυτό του, ενώ ο Glorfindel πάλεψε με έναν Balrog στο πέρασμα του Cirith Thoronath για να σώσει τους πρόσφυγες. Η πτώση της Gondolin σήμανε το τέλος της ισχύος των Ξωτικών στο Beleriand.

Ένας νεαρός ο Eärendil γλιτώνει και μετά παντρεύεται την Elwing, την εγγονή του Beren και της Luthien και αποκτά το πετράδι. Ο Eärendil ταξιδεύει στη Valinor για να ζητήσει τη βοήθεια των Valar. Όποιος όμως ταξιδεύει στη Valinor δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Οι Valar συγκινούνται και δέχονται να συνδράμουν στον πόλεμο εναντίον του Morgoth ξανά, αλλά ο Eärendil καταδικάζεται να βρίσκεται μόνιμα στον ουρανό σαν άστρο. Αυτό το άστρο, το φως του πετραδιού είναι που κοιτάζει και ο Sam στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και βρίσκει ελπίδα στη Mordor.

11. Orcrypt – “The Mace of Morgoth” (Mercenaries of Mordor, 2015)

Οι Orcrypt από την Αγγλία υπηρετούν το Raw Black Metal. Το κακό που ξύπνησε στη Μόρια (ο Balrog) υπηρετούσε κάποτε τον Morgoth, τον θεό που κρατούσε το πιο θανατηφόρο όπλο στην ιστορία της Arda.

Ο Morgoth, καθισμένος στον θρόνο του στα βάθη της Angband, κρατούσε τον Grond, τη τεράστια σφύρα του. Κάθε φορά που χτυπούσε το έδαφος, δημιουργούσε κρατήρες λάβας και καπνού. Με αυτό μονομάχησε εναντίον του Fingolfin στις πύλες της Angband. Λέγεται ότι κάθε χτύπημα του Grond στο έδαφος δημιουργούσε κρατήρες από τους οποίους ξεπηδούσε φωτιά και καπνός. Η μνήμη αυτού του όπλου ήταν τόσο τρομακτική που, χιλιάδες χρόνια μετά, στην Τρίτη Εποχή, ο Sauron ονόμασε “Grond” τον γιγαντιαίο πολιορκητικό κριό με κεφαλή λύκου, που χρησιμοποίησε για να σπάσει τις πύλες της Minas Tirith.

12. Vallendusk – “Among the Giants” (Black Clouds Gathering, 2013)

Πάμε στους Vallendusk, μια εξαιρετική Atmospheric Black Metal μπάντα από την Ινδονησία. Με τις γρήγορες, αλλά μελαγχολικές μελωδίες τους, μας μεταφέρουν ακριβώς εκεί: στη σκιά των Thangorodrim, τις τρεις τεράστιες ηφαιστειακές κορυφές στην Μέση Γη, φτιαγμένες από τέφρα και συντρίμμια που λειτουργούσαν ως προμαχώνες του Morgoth), εκεί που η ελπίδα πνίγεται στους καπνούς και τη φωτιά.

Πάνω από τις πύλες της Angband, ο Morgoth ύψωσε αυτά τα τρία ηφαίστεια του Βορρά, που έριχναν τη βαριά σκιά τους σε όλο το Beleriand, βγάζοντας διαρκώς καπνούς που έκρυβαν τον ήλιο. Κάτω από τα θεμέλια αυτών των γιγάντιων βουνών, στα λαβυρινθώδη μπουντρούμια τους, ο Morgoth διέφθειρε τα Ξωτικά δημιουργώντας τη φριχτή ράτσα των Ορκ, που πλήθαιναν σαν τα σκουλήκια.

13. Beleriand – “The Sky Has Turned Its Heart Away” (Far over Wood and Mountain Tall, 2020)

Ορμώμενοι από το Tromsø της Νορβηγίας οι Beleriand, ως προσωπικό σχήμα του Víðarr είναι μια Atmospheric Black Metal μπάντα που εστιάζει στη θλίψη και την απώλεια. Θεωρούνται ως η πιο ανερχόμενη μπάντα σ’ αυτό το υπο-είδος κι έχουν ήδη 5 δίσκους από το 2020 που ξεκίνησαν! Ο ήχος τους είναι γεμάτος νοσταλγία, ιδανικός για να περιγράψει το τέλος της Πρώτης Εποχής.

Επανερχόμαστε στους Valar και την έλευση τους στη Μέση Γη που ήρθαν να πολεμήσουν τον εχθρό τους, μετά την παράκληση του Eärendil. Ο Πόλεμος της Οργής (War of Wrath) που αποτελεί την κορύφωση της Πρώτης Εποχής διήρκεσε δεκαετίες και ήταν ο πιο καταστροφικός που γνώρισε ποτέ ο τότε κόσμος.

Η δύναμη των Valar ήταν τέτοια που τα βουνά ισοπεδώθηκαν. O Morgoth εξαπέλυσε τον στόλο των φτερωτών δράκων, με αρχηγό τον Ancalagon the Black, τον οποίο όμως σκοτώνει ο Eärendil σε μια αερομαχία που κράτησε μια ολόκληρη μέρα και νύχτα. Ο γιγαντιαίος δράκος έπεσε πάνω στους πύργους του Thangorodrim, συντρίβοντάς τους. Ο Morgoth κατατροπώθηκε, αλυσοδέθηκε ξανά και πετάχτηκε στο Κενό (Void), έξω από τα τείχη του κόσμου. Ωστόσο, η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική: το Beleriand βυθίστηκε κάτω από τη θάλασσα.

17. Nazgûl – “Elficidium” (De Expugnatione Elfmuth, 2002)

Οι Ιταλοί από το Παλέρμο Nazgûl παίζουν Symphonic Black Metal με λατινικούς στίχους, κάτι που προσδίδει μια απόκοσμη, μυστηριακή αίσθηση. Είναι μια από τις πιο παλιές μπάντες στο χώρο, καθώς εμφανίστηκαν το 1997. Το “Elficidium” (Σφαγή των Ξωτικών) είναι ένας ύμνος μίσους ενάντια στους πρωτότοκους.

Μετά την ολοκληρωτική ήττα του Morgoth, δύο Ξωτικά ο Maedhros και ο Maglor του απέσπασαν τα δύο εναπομείναντα Silmarils. Όμως, όταν τα άγγιξαν, διαπίστωσαν με φρίκη ότι τα ιερά πετράδια έκαιγαν τις σάρκες τους, λόγω των ανόσιων πράξεων που είχαν κάνει για να τα αποκτήσουν. Συνειδητοποιώντας ότι ο Όρκος του Feanor ήταν πλέον μάταιος και τους είχε καταδικάσει, πήραν χωριστούς δρόμους:

Tο ένα πετράδι κατέληξε στα έγκατα της Γης σε ένα ηφαίστειο από τον Maedhros και το άλλο κατέληξε στα βάθη του Ωκεανού από τον Maglor. Το τρίτο ήδη βρισκόταν στον ουρανό μαζί με τον Eärendil.

19. Astarte/Shagrath – “The Ring Of Sorrow” (Sirens, 2004)

Οι θρυλικές Ελληνίδες Astarte (με την αείμνηστη Tristessa) συνεργάστηκαν με τον Shagrath των Dimmu Borgir. Το κομμάτι είναι μελωδικό, δυναμικό Black Metal. Περνάμε στη δημιουργία των Δαχτυλιδιών της Δύναμης από τον Sauron και τους Ξωτικούς σιδηρουργούς του Eregion, που έφεραν πόνο και σκλαβιά.

Στη Δεύτερη Εποχή, ο Sauron, μεταμφιεσμένος ως Annatar (Άρχοντας των Δώρων), ξεγέλασε τον Celebrimbor, απόγονο του Feanor και τον πιο ξακουστό σιδηρουργό του Eregion. Η Galandriel και ο Elrond προσπάθησαν να τον μεταπείσουν πως ο Annatar δεν ήταν αυτός που φαίνεται, αλλά ο Celebrimbor τυφλωμένος από την μανία του να φτιάξει κοσμήματα που θα άλλαζαν τον κόσμο δεν τους άκουσε. Μαζί Annatar και Celebrimbor έφτιαξαν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, αλλά ο Sauron έφτιαξε κρυφά το Ένα Δαχτυλίδι για να ελέγχει όλα τα υπόλοιπα, προκαλώντας τον πόλεμο που κατέστρεψε το Eregion και οδήγησε στη σκοτεινή κυριαρχία του.

20. Summoning – “The Legend of the Master Ring” (Minas Morgul, 1995)

Οι βασιλιάδες του είδους Summoning μας περιγράφουν αυτό το Ένα Δαχτυλίδι. Το κομμάτι αυτό, με την χαρακτηριστική μελωδία και τον αργό, υπνωτικό ρυθμό, λειτουργεί σαν αφήγηση παραμυθιού, περιγράφοντας πώς η ιστορία μετατράπηκε σε μύθο μέσα στους αιώνες.

Αφού επιτέθηκε στο Eregion με τεράστιες δυνάμεις από Orcs και Trolls o Sauron σκοτώνει τον Celebrimbor, ο οποίος των καταράστηκε. Ο Elrond δεν πρόλαβε να φτάσει εγκαίρως και διέφυγε της καταστροφής βόρεια, χτίζοντας Imlandris, το Rivendell όπως το γνωρίζουμε, που ο Sauron δεν μπορούσε να το κυριεύσει.

Το Ένα Δαχτυλίδι περιείχε μεγάλο μέρος της δύναμης του Sauron. Όσο αυτό υπήρχε, ο Sauron δεν μπορούσε να καταστραφεί τελείως. Με αυτό έχτισε το Barad–dûr και κυριάρχησε στη Μέση Γη, μέχρι που αργότερα η Τελευταία Συμμαχία σχηματίστηκε για να τον αντιμετωπίσει.

18. Ammanas – “The Night Of Numenor’s Doom” (The Source of Primordial Wisdom, 2025)

Οι Ρώσοι Ammanas κινούνται σε Atmospheric Black Metal μονοπάτια, αλλά με φωνητικά που θυμίζουν χάος και καταστροφή. Είναι η κατάλληλη ηχητική υπόκρουση για την Akallabêth, την πτώση του λαμπρότερου βασιλείου των Ανθρώπων (Numenor).

Οι Άνθρωποι αυτοί, οι Dúnedains με την μεγάλη τους δύναμη ταξίδεψαν από το νησί στην Μέση Γη να βοηθήσουν τα Ξωτικά εναντίον του Sauron. Τον νίκησαν εύκολα και ο Βασιλιάς τους Ar–Pharazôn υπέταξε και αιχμαλώτισε τον Sauron. Αυτός όμως σκόπιμα το δέχτηκε, τους παραπλάνησε και από φυλακισμένος τους, έγινε ο πιο αξιόπιστος σύμβουλος των Numenoreans. Τους έπεισε να λατρεύουν τον Σκοτεινό άρχοντα Melkor και πως έτσι θα μπορούσαν να κερδίσουν την αθανασία τους, πολεμώντας τους ίδιους τους Valar στο απαγορευμένο Valinor.

Ο Ar–Pharazôn τυφλωμένος και αλαζόνας οδήγησε τον τεράστιο στόλο του ενάντια στους Valar. Εκείνη τη στιγμή, ο Eru Ilúvatar παρενέβη άμεσα, αλλάζοντας το σχήμα του κόσμου. Μια τεράστια άβυσσος άνοιξε στη θάλασσα και κατάπιε το νησί της Numenor για εκδίκηση προς την ύβρη που έδειξαν. Ο Sauron έχασε τη φυσική του μορφή, αλλά το πνεύμα του επέστρεψε στη Μέση Γη, γεμάτο μίσος.

Λίγο πριν καταστροφή, ο Elendil και ο γιος του Isildur κλέβουν καρπούς από το Λευκό Δέντρο της πόλης και διαφεύγουν προς την Μέση Γη, παραμένοντας πιστοί στους Valar.

21. Keys of Orthanc – “The Last Alliance” (Of the Lineage of Kings, 2021)

Οι Καναδοί Keys of Orthanc παίζουν Epic Black Metal με έντονα πλήκτρα, θυμίζοντας την τεχνοτροπία των Summoning, αλλά με πιο επιθετική διάθεση. Το κομμάτι περιγράφει τη μεγάλη συμμαχία που έληξε τη Δεύτερη Εποχή, στην τελική μάχη ενάντια στον Sauron στις πλαγιές του Orodruin.

Ο Elendil των Ανθρώπων και ο Gil–galad των Ξωτικών ένωσαν τις δυνάμεις τους στην Τελευταία Συμμαχία, για να σταματήσουν την προέλαση του Sauron. Μετά από τη μάχη του Dagorlad, πολιόρκησαν το Barad–dûr για επτά χρόνια. Στην τελική σύγκρουση στις πλαγιές του Orodruin, ο Sauron βγήκε ο ίδιος να πολεμήσει. Σκότωσε τον Elendil και τον Gil–galad, αλλά ο Isildur πήρε το σπασμένο σπαθί Narsil και έκοψε το Ένα Δαχτυλίδι από το χέρι του Sauron, καταστρέφοντας το σώμα του.

Ο Isildur, αντί να καταστρέψει το Δαχτυλίδι, το κράτησε ως αποζημίωση για τον θάνατο του πατέρα του. Όμως το Δαχτυλίδι τον πρόδωσε. Στα Gladden Fields, γλίστρησε από το δάχτυλό του, ενώ αυτός βούτηξε σε ένα ποταμι για να σωθεί από μια ενέδρα Ορκς. Το Δαχτυλίδι βυθίστηκε στη λάσπη του ποταμού Anduin και παρέμεινε εκεί για 2.500 χρόνια. Η γνώση για την ύπαρξή του έσβησε από τη μνήμη των ανθρώπων. Η Ιστορία έγινε Θρύλος και ο Θρύλος Μύθος, μέχρι που η μοίρα το έφερε στα χέρια του πλάσματος που θα γινόταν ο Gollum.

22. Cirith Gorgor – “Wandering Cirith Gorgor” (Onwards To The Spectral Defile, 2008)

Οι Ολλανδοί Cirith Gorgor είναι ένα από τα πιο σεβαστά ονόματα στο γρήγορο, Melodic/Raw Black Metal, ξεκινώντας το μακρινό 1996. Η ταχύτητα και η επιθετικότητα της μουσικής τους αντικατοπτρίζουν τον κίνδυνο της εισόδου στην Mordor.

Το Cirith Gorgor ήταν το κύριο πέρασμα προς την Mordor, εκεί όπου συναντιόνταν τα βουνά Ered Lithui και Ephel Dúath. Φυλασσόταν από τη Μαύρη Πύλη (Morannon) και τους Πύργους των Δοντιών (Carchost και Narchost). Ήταν μια περιοχή απόλυτης ερήμωσης και τρόμου, από όπου έβγαιναν οι στρατιές του Sauron. Κανείς δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητος από αυτό το πέρασμα, καθώς ήταν υπό το άγρυπνο βλέμμα του Ματιού.

23. Morgul Vale – “The Eye ov Barad-Dur” (The Land ov Eternal Shadow, 2022)

Οι Morgul Vale είναι ένα νέο underground project από τις ΗΠΑ, που παίζει Atmospheric Black Metal αποκλειστικά εμπνευσμένο από τον Tolkien. Tο κομμάτι χτίζει μια εφιαλτική ατμόσφαιρα παρακολούθησης, καθώς το Μάτι του Sauron βλέπει τα πάντα και αναζητά το Δαχτυλίδι του.

Το Barad–dûr ήταν το μεγαλύτερο οχυρό της Μέσης Γης. Αλλά αυτό που έκανε τον Πύργο πραγματικά τρομακτικό ήταν αυτό που βρισκόταν στην κορυφή του. Το “Μάτι του Σάουρον” (The Eye of Sauron) ήταν η εκδήλωση της θέλησής του. Ένα μάτι που περιβαλλόταν από φλόγες, χωρίς βλέφαρο, που κοιτούσε συνεχώς προς πάσα κατεύθυνση. Τίποτα δεν μπορούσε να κρυφτεί από το βλέμμα του για πολύ, και η αίσθηση ότι «σε βλέπει» ήταν αρκετή για να τσακίσει το ηθικό ακόμα και των πιο γενναίων πολεμιστών.

24. Summoning – “Long Lost To Where No Pathway Goes” (Stronghold, 1999)

Κλείνουμε το αφιέρωμα με τους Summoning, όπως αρμόζει. Το κομμάτι αυτό, με τον τίτλο “Long Lost To Where No Pathway Goes” (ποίημα του Tolkien), είναι ο ιδανικός επίλογος. Ένας αποχαιρετισμός σε έναν κόσμο μαγείας που χάνεται.

Στο τέλος, όλα όσα φτιάχτηκαν με τη βοήθεια των Τριών Δαχτυλιδιών των Ξωτικών θα ξεθωριάσουν. Με την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού, η Τρίτη Εποχή τελειώνει, οι φύλακες των Δαχτυλιδιών φεύγουν για τη Δύση και η Μέση Γη περνάει στην Κυριαρχία των Ανθρώπων. Η μαγεία χάνεται και μένει μόνο η ανάμνηση των ηρωικών ημερών του παρελθόντος.

Η σκόνη κατακάθεται. Η φωτιά στο Orodruin έχει σβήσει, αλλά η γη είναι καμένη. Το μουσικό μας ταξίδι στο έπος Silmarillion του J.R.R. Tolkien φτάνει στο τέλος του. Στο Β’ μέρος είδαμε ότι ο κόσμος της Μέσης Γης δεν είναι ένα παραμύθι. Είναι ένας τόπος σκληρός, χτισμένος πάνω σε ερείπια αρχαίων βασιλείων και σπαρμένος με τα κόκαλα Ξωτικών, Νάνων και Ανθρώπων. Από την κατάρα του Morgoth στην Πρώτη Εποχή μέχρι τη σκιά του Sauron της Τρίτης Εποχής, το Κακό ήταν πάντα η κινητήρια δύναμη που ανάγκαζε τους ήρωες να ξεπεράσουν τα όριά τους. Όμως, ακόμα και μέσα στη βαθύτερη νύχτα, υπάρχει πάντα μια ιστορία που ξεκινάει με ένα «Μια φορά κι έναν καιρό…»

Την επόμενη εβδομάδα το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με το “Part 3: The Hobbit, Loremasters & Wizards”. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματός μας, αλλάζουμε σελίδα. Αφήνουμε τη φρίκη του πολέμου και ακολουθούμε τα βήματα ενός μικρού Χόμπιτ που βρήκε το θάρρος να βγει από την πόρτα του. Θα μιλήσουμε για Μάγους και άλλους αφανείς ήρωες της μυθολογίας του Tolkien.

Μέχρι τότε, φυλαχτείτε από τις σκιές. Namárië!

Επιμέλεια κειμένου/ εκπομπής Terry Navigator

Οι SOEN είναι μια μπάντα ικανή να «σκίσει» τη σάρκα σου με την απόλυτη δύναμή της και, λίγες στιγμές αργότερα, να απαλύνει τον πόνο με υπέροχες μελωδίες—και το νέο single «Discordia» δεν αποτελεί εξαίρεση. Το τραγούδι οδηγεί τον ακροατή σε μια μουσική εξερεύνηση, αντιπαραθέτοντας πλούσιες, σκοτεινές στιγμές με συντριπτικά κύματα ασταμάτητης έντασης.

«Το Discordia είναι το αποτέλεσμα του ότι πιέσαμε τους εαυτούς μας σε διαφορετικά εδάφη, τόσο ηχητικά όσο και συναισθηματικά», σχολιάζει ο ιδρυτικό μέλος και ντράμερ Martin Lopez. «Πειραματιστήκαμε με πιο σκοτεινές υφές ώστε να αποτυπώσουμε την πτώση από την αυτοπροστασία στην απομόνωση».

«Το κομμάτι βρίσκεται στην ένταση ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και την τάση να χτίζουμε τείχη για να αποφύγουμε τον πόνο. Είναι ένα έργο γεννημένο από την ευαλωτότητα και από τη διάθεσή μας να εξερευνήσουμε τις άβολες γωνιές του ήχου μας», συμπληρώνει ο τραγουδιστής και frontman Joel Ekelöf.

Στο “Reliance”, η σουηδική prog metal δύναμη συνεχίζει να ανακαλύπτει απίστευτα νέα μονοπάτια μέσα στους απέραντους χώρους ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, το δυνατό και το ήρεμο, το βαρύ και το γαλήνιο. Με τους Lars Enok Åhlund (πλήκτρα & κιθάρα), Cody Lee Ford (κιθάρα) και Stefan Stenberg (μπάσο) να στέκονται πλάι στους Ekelöf και Lopez, το ολοένα και πιο διευρυμένο ηχητικό τοπίο των SOEN φτάνει σε νέα ύψη.

Αυτή η εξέλιξη θεμελιώνεται σε μια βαθιά προσήλωση στην ειλικρίνεια. Στο έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, η συναισθηματική βαρύτητα και η ακατέργαστη δύναμη συνυπάρχουν χωρίς συμβιβασμό, χαρίζοντας στο “Reliance” τον αδιαμφισβήτητο παλμό του.

«Στιχουργικά και μουσικά, θέλουμε να εξερευνούμε όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα: την ομορφιά και τον θυμό, το βαρύ και το απαλό — αυτό ήταν πάντα ο στόχος της μπάντας», επιβεβαιώνει ο Lopez.

Οι SOEN ετοιμάζονται για μια γεμάτη χρονιά το 2026, έχοντας ανακοινώσει πρόσφατα μια headline περιοδεία 16 εμφανίσεων σε Σουηδία, Δανία, Νορβηγία και Φινλανδία, καθώς και μια ισχυρή σειρά από εμφανίσεις σε καλοκαιρινά φεστιβάλ. Μετά τις πολυθετικές πρόσφατες περιοδείες τους, οι fans μπορούν να περιμένουν μια ακόμη πιο έντονη ζωντανή εμπειρία, καθώς οι SOEN φέρνουν τη χαρακτηριστική μίξη δύναμης, ακρίβειας και συναισθήματος στις σκηνές όλου του κόσμου.

Το “Reliance” θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου 2025, μέσω της Silver Lining Music. Θα είναι διαθέσιμο σε CD, 12’’ βινύλιο σε μαύρες και έγχρωμες εκδόσεις, ψηφιακές μορφές και ειδικά D2C προϊόντα και bundles. Για προπαραγγελίες επισκεφθείτε αυτόν τον σύνδεσμο.

Στοχαστικό, προκλητικό, όμορφο και βίαιο, το “Reliance” είναι ένα ταξίδι που πρέπει να κάνετε.

“Reliance” tracklisting:

1. Primal
2. Mercenary
3. Discordia
4. Axis
5. Huntress
6. Unbound
7. Indifferent
8. Drifter
9. Draconian
10. Vellichor

Παραγωγή , ηχογράφηση και μίξη από τον Alexander Backlund στα Fascination Street Studios.

Mastering από τον Tony Lindgren.

SOEN:

Joel Ekelöf – Φωνητικά

Martin Lopez – Ντραμς

Lars Enok Åhlund – Πλήκτρα και Κιθάρα

Cody Ford – Lead Κιθάρα

Stefan Stenberg – Μπάσο

FOLLOW SOEN:
www.facebook.com/SOENMusic
www.twitter.com/SOENmusic
www.instagram.com/SOENmusic
www.tiktok.com/@soenofficial
www.SOENmusic.com

«Σήμερα, οι ARCHSPIRE, το γρηγορότερο συγκρότημα στον κόσμο, είναι περήφανοι να ανακοινώσουν το επερχόμενο άλμπουμ τους, «TOO FAST TO DIE», που θα κυκλοφορήσει στις 10 Απριλίου 2026. Παράλληλα με την ανακοίνωση, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο single, «Carrion Ladder», προσφέροντας μια πρώτη γεύση από το νέο δίσκο. Το κομμάτι συνοδεύεται από ένα επίσημο μουσικό βίντεο, σε σκηνοθεσία των μελών της μπάντας Dean Lamb και Oliver Rae Aleron.»

Μπορείτε να προπαραγγείλετε το άλμπουμ ΤΩΡΑ στο www.archspire.net

Ακούστε το πρώτο single Carrion Ladder εδώ

‘TOO FAST TO DIE’ Track List:

1. Liminal Cypher
2. Red Goliath
3. Carrion Ladder
4. Anomalous Descent
5. The Vessel
6. Limb of Leviticus
7. Deadbolt the Backward
8. Too Fast to Die

ARCHSPIRE is (In No Particular Order):

Dean Lamb – Guitar

Oliver Rae Aleron – Vocals

Tobi Morelli – Guitar

Jared Smith – Bass

Spencer Moore – Drums

Produced, Mixed, and Mastered by Dave Otero

Additional Engineering by Mike Low

Cover Art by Shindy Reehal

Album Layout & Design by Kevin Moore at Mindreader

Release Coordination, Management, Hype Man Brett Bamberger

Photography by Alex Morgan Imaging

Additional gang vocals on ‘Anomalous Decent’ by the VIP’s from Archspire’s ‘Everything’s F#*!@D’ Tour 2024.

Η διάθεση των εισιτηρίων ξεκινά την Τετάρτη 10/12 στις 12:00, με πρώτη τιμή τα 34€, για περιορισμένο αριθμό. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.

Πρωτοπόροι, ιδιοσυγκρασιακοί και μόνιμα «αιρετικοί», οι Satyricon οδήγησαν την ήδη ακμάζουσα black metal σκηνή των 90s σε νέους, ακόμη πιο σκοτεινούς και συναρπαστικούς δρόμους, με δίσκους που όρισαν το είδος, ενώ έγιναν και οι πρώτοι που υπέγραψαν σε πολυεθνική δισκογραφική.

Με τη μυθική τριπλέτα “Dark Medieval Times” (1993), “The Shadowthrone” (1994) και “Nemesis Divina” (1996) επέβαλαν το δικό τους μανιφέστο υπολογισμένης ψυχρότητας και δύναμης, με τη συνέχεια – με albums όπως τα “Rebel Extravaganza”, “Now, Diabolical” και “Deep Calleth Upon Deep” – να κάνει πράξη τα λόγια των δύο μόνιμων μελών τους, του frontman Satyr και του ντράμερ-θηρίου Frost: πως οι Satyricon αναζητούν με τόλμη νέα ηχητικά μονοπάτια, μένοντας πάντα πιστοί στον πυρήνα του black metal.

Με τη νέα δουλειά τους να αναμένεται μέσα στη νέα χρονιά, η τελευταία τους κυκλοφορία ήταν ο δίσκος “Satyricon & Munch” (2022), ένα project εμπνευσμένο από τα έργα του θρυλικού εικαστικού Edvard Munch, το οποίο συνόδευσε ηχητικά έκθεση στο διάσημο μουσείο.

Το φθινόπωρο του 2026 θα ξεκινήσει με μια βραδιά που θα τιμήσει όχι μόνο το black metal αλλά και τον σκληρό ήχο συνολικά, με τους Νορβηγούς βασιλιάδες να επαναφέρουν στη σκηνή ύμνους όπως τα “Mother North”, “Transcendental Requiem Of Slaves”, “The Pentagram Burns”, “Fuel For Hatred”, “K.I.N.G.”, ”Walk the Path of Sorrow”, ”Black Crow on a Tombstone”, σε ένα setlist που υπόσχεται καθαρτική ένταση και ατμόσφαιρα.

Follow Satyricon

Facebook |  Spotify |  Instagram |  YouTube |  X

Διάθεση εισιτηρίων:

• Τηλεφωνικά στο 2117700000
• Online more.com / Floyd.gr
• Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης.

Συνέχισε: «Θα περάσουν μερικά χρόνια ακόμα, ελπίζω καλά χρόνια για τις προαναφερθείσες μπάντες και άλλες — υπάρχουν και άλλες, αλλά όλο και λιγότερες. Μειώνεται ο αριθμός των μεγάλων ροκ σταρ μπάντες που θαυμάζω. Εννοώ, ξέρω ότι οι PARKWAY DRIVE είναι πιθανώς μια μεγάλη μπάντα τώρα, αλλά δεν μου λέει τίποτα. Δεν ξέρω τι είναι οι PARKWAY DRIVE. Δεν ξέρω τι είναι οι AVENGED SEVENFOLD. Δεν ξέρω τι — ποιοι είναι οι SLEEP TOKEN; Δεν είναι για μένα. Δεν είναι στο DNA μου. Δεν το καταλαβαίνω, γαμώτο. Μάλλον είναι καλή μουσική. Είναι όλα καλά παιγμένα και μεγάλες παραγωγές και τέτοια, αλλά όταν αυτοί οι γίγαντες φύγουν από τη γη, φύγουν από τη σκηνή, ας το πούμε έτσι — νιώθω μοναξιά. Δεν έχω πού να πάω».

Κοιτώντας μπροστά, ο Nergal μίλησε για το μέλλον των BEHEMOTH και την πιθανότητα η μπάντα του να συνεχίσει μέχρι τα 70 του. Είπε: «Είμαι μόνο 48. Αλλά και πάλι, το extreme metal δεν είναι πραγματικά heavy metal. Είναι, κατά κάποιον τρόπο. Είναι μια μορφή heavy metal, απλά με στεροειδή. Προφανώς απαιτεί πολύ περισσότερη ενέργεια και αντοχή και σωματική ζωτικότητα ή όπως αλλιώς το ονομάζετε. Και δεν είναι εύκολο. Δεν γίνεται πιο εύκολο.»

Και κάπως έτσι ξεκινάνε τα beef!

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματός μου, εξερευνούμε τη μουσική εκείνη που δεν αρκείται στο να αφηγείται, αλλά επιχειρεί να «ζωγραφίσει» τα τοπία της Μέσης Γης. Ακολουθώντας τη ροή του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, θα ταξιδέψουμε από τις σκιές του παρελθόντος στη Numenor μέχρι την ομίχλη των Τύμβων, θα διασχίσουμε τα χιονισμένα περάσματα των Ομιχλωδών Βουνών για να βρούμε καταφύγιο στο Lothlorien, θα καλπάσουμε με τους Rohirrim στις πεδιάδες και θα σταθούμε μπροστά στις Πύλες της Mordor, πριν επιστρέψουμε στο Shire  και έπειτα πάρουμε το τελευταίο πλοίο από τα Γκρίζα Λιμάνια.

1. Anfauglir – “The Rise of Númenor – Part III: The Gift of Men” (Akallabêth, 2025)

Οι Αμερικανοί Anfauglir συνθέτουν το απόλυτο soundtrack για τη Δεύτερη Εποχή. Το άλμπουμ Akallabêth είναι μια συμφωνική Βlack Μetal όπερα που ξεφεύγει από τις παραδοσιακές δομές του είδους, υιοθετώντας μια κινηματογραφική προσέγγιση. Είναι ένας ήχος μεγαλειώδης και αλαζονικός, αντικατοπτρίζοντας τέλεια την ψυχοσύνθεση των Numenoreans στο ζενίθ της δύναμής τους. Tο “Δώρο των Ανθρώπων“ δεν είναι άλλο από τον θάνατο, η θνητότητα που τους δόθηκε από τον Ilúvatar ως ευλογία για να μην είναι δεμένοι με τη μοίρα του κόσμου, όπως τα Ξωτικά.

Ξεκινάμε την ιστορία μας με μια αναδρομή, καθώς το παρόν της Μέσης Γης καθορίζεται από τα λάθη του παρελθόντος. Μουσικά, μεταφερόμαστε στην εποχή της ακμής και της πτώσης του νησιωτικού βασιλείου, εξηγώντας την καταγωγή του Aragorn και την κληρονομιά της Gondor. Η ατμόσφαιρα είναι αυτοκρατορική, αλλά βαραίνει σταδιακά, προοιωνίζοντας την ύβρη που οδήγησε στον καταποντισμό του νησιού και την εξορία των Πιστών στη Μέση Γη, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού.

2. Sojourner – “The Shadowed Road” (The Shadowed Road, 2018)

Οι Sojourner από τη Νέα Ζηλανδία και Σουηδία έχουν καθιερωθεί ως μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις στον χώρο του Atmospheric Black Metal. Ο ήχος τους συνδυάζει τη μελαγχολία του Black Metal με Folk στοιχεία (όπως το tin whistle) και μια έντονη μελωδικότητα που υποστηρίζεται από τα πλήκτρα. Παρ’ όλο που η στιχουργική τους θεματολογία είναι ευρύτερα φανταστική και φυσιολατρική, η μουσική τους αισθητική ταιριάζει απόλυτα στο συναίσθημα της αναχώρησης και της περιπλάνησης.

Με το “The Shadowed Road” ξεκινάμε και το ομώνυμο κεφάλαιο του βιβλίου (“The Shadow of the Past“). Είναι η στιγμή που ο Gandalf αποκαλύπτει στον Frodo την αλήθεια για το Ένα Δαχτυλίδι και ο Sauron αρχίζει να απλώνει ξανά τη σκιά του από τη Mordor. Η μουσική αποπνέει την αίσθηση του κατεπείγοντος, αλλά και της θλίψης, καθώς ο Frodo συνειδητοποιεί, ότι η ασφάλεια του Shire είναι πλέον μια ψευδαίσθηση. Ο μικρός ήρωας μας φορτώνεται το βάρος της μοίρας του και βγαίνει στον δρόμο, αφήνοντας πίσω του το σπίτι του για να βαδίσει σε μονοπάτια που σκοτεινιάζουν. 

3. Bilwis – “Sagenwelt” (Sagenwelt EP, 2021)

Με τους Bilwis μετακινούμαστε από την υψηλή φαντασία στη σκοτεινή λαογραφία. Ο ήχος των Γερμανών είναι μελωδικό Black Metal, αλλά με μια απειλητική διάθεση, χρησιμοποιώντας πλήκτρα που θυμίζουν μεσαιωνικές μελωδίες.

Το τραγούδι “Sagenwelt“, που μεταφράζεται ως «Κόσμος των Θρύλων» μας μεταφέρει σε μια διαφορετική γωνιά της Μέσης Γης στα σύνορα του Buckland: στο Παλιό Δάσος (Old Forest). Εδώ δεν κυριαρχούν οι λαμπεροί Ξωτικοί άρχοντες, αλλά τα αρχέγονα πνεύματα της φύσης, όπως ο Tom Bombadil. Είναι η στιγμή στο ταξίδι, όπου οι ήρωες βγαίνουν από τον γνωστό δρόμο και χάνονται σε μονοπάτια, που η λογική των ανθρώπων δεν έχει ισχύ και οι παλιοί θρύλοι ζωντανεύουν με απρόβλεπτο τρόπο.

4. Kinstrife & Blood – “The Walking Dead Amongst The Fog” (On Paths Long Forgotten…, 2006)

Οι Αυστραλοί Kinstrife & Blood αποτελούν μια cult περίπτωση στον χώρο του Epic Black Metal. Αντλώντας βαριά επιρροή από τους Summoning, διαμόρφωσαν έναν ήχο πιο πρωτόγονο και τραχύ, που θυμίζει δεκαετία ’90. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η χρήση πλήκτρων που μιμούνται άρπα και φλάουτο, τα οποία όμως θάβονται κάτω από τα distortions της κιθάρας.

Μεταφερόμαστε σε ένα από τα πιο τρομακτικά κεφάλαια της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού: το πέρασμα από τους Λόφους των Τύμβων (Barrow-downs). Η μουσική, αργή και υπνωτική, αποτυπώνει την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της πυκνής ομίχλης που παγίδεψε τα Χόμπιτ, αποκόβοντάς τα από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα φωνητικά, απόμακρα και σπαρακτικά, ηχούν σαν τις ψυχρές φωνές των Barrow-wights, των κακόβουλων πνευμάτων που έστειλε ο Witch Κing για να στοιχειώσει τα οστά των παλιών βασιλιάδων της Arnor. Είναι η ηχητική έκφραση της παγωμένης ανάσας του θανάτου που πλανάται πάνω από τη Μέση Γη, όταν η Σκιά της Angmar ξυπνά. 

5. Summoning – “Old Mornings Dawn” (Old Mornings Dawn, 2013)

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερη συνέχεια σε αυτό το οδοιπορικό από τους Summoning, το αυστριακό δίδυμο των Silenius και Protector που ουσιαστικά γέννησε και καθόρισε το ιδίωμα του Epic Atmospheric Black Metal. Οι Summoning ως σύγχρονοι βάρδοι της Μέσης Γης απομακρύνονται από τη βιαιότητα του παραδοσιακού Black Metal και υιοθετούν μια μνημειώδη, σχεδόν βαγκνερική δομή.

Στο σημείο αυτό της ιστορίας, έχουμε φτάσει στο Rivendell. Το κομμάτι μας μεταφέρει νοητά στην “Αίθουσα της Φωτιάς” στο σπίτι του Elrond. Η φράση “Old Mornings Dawn” (Παλιές Αυγές που Χάραζαν) συμπυκνώνει τη νοσταλγία της Μέσης Γης για έναν κόσμο που φθίνει. Είναι η στιγμή της ανασύνταξης και του Συμβουλίου, στο οποίο οι εκπρόσωποι των Ελεύθερων Λαών αποφασίζουν να σχηματίσουν τη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού. Η μουσική χτίζει γέφυρες ανάμεσα στο τώρα και στο μυθικό παρελθόν, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μεγάλη αποστολή.

6. Moongates Guardian – “The Misty Mountains Cold” (And In The Glade A Light Was Seen, 2018)

Οι Ρώσοι Moongates Guardian, πιστοί στην αποστολή τους να μελοποιήσουν κάθε πτυχή του legendarium, διασκευάζουν εδώ το αρχετυπικό τραγούδι των Νάνων από το Hobbit. Η μουσική τους προσέγγιση διατηρεί τον βαρύ, αργόσυρτο ρυθμό που αρμόζει σε μια φυλή που ζει στα σπλάχνα της γης, αλλά τον εμπλουτίζει με τα χαρακτηριστικά τους επικά πλήκτρα, μετατρέποντας μια παραδοσιακή μπαλάντα σε έναν Black Metal ύμνο.

Παρ’ όλο που οι στίχοι αναφέρονται στην αποστολή του Thorin, το τραγούδι λειτουργεί εδώ ως το μουσικό θέμα για το πέρασμα των Ομιχλωδών Βουνών (Misty Mountains) από τη Συντροφιά. Η ατμόσφαιρα γίνεται πιο κλειστοφοβική, καθώς οι ήρωες προσπαθούν να διασχίσουν το πέρασμα του “Κόκκινου Κέρατου” Caradhras μέσα στο χιόνι. Η μουσική αποτυπώνει την εχθρότητα του βουνού και την αίσθηση του ψύχους, προετοιμάζοντας τον ακροατή για την αποτυχία στο πέρασμα και τη μοιραία απόφαση να αναζητήσουν δρόμο κάτω από τα βουνά.

7. Ered Wethrin – “Frigid Tides” (Tides of War, 2014)

Οι Ered Wethrin πήραν το όνομά τους από τα “Όρη της Σκιάς” του Beleriand. Το στυλ τους είναι Atmospheric Black Metal με έμφαση στην επανάληψη και την επική διάθεση, δημιουργώντας μελωδίες που είναι κρύες και μεγαλειώδεις. Με μόνο ένα άλμπουμ το 2014 ο Sven Smith κατάφερε να γίνει γνωστός στο χώρο.

Το “Frigid Tides” τοποθετείται χρονικά μετά την αποτυχία στο Caradhras και πριν ανοίξουν οι Πύλες της Μόρια. Είναι η στιγμή της απόλυτης αβεβαιότητας και του φόβου. Η μουσική, με τον ψυχρό και αδιάκοπο ρυθμό της, περιγράφει την ψυχολογική κατάσταση της Συντροφιάς μπροστά στο άγνωστο σκοτάδι των ορυχείων. Το κρύο δεν είναι μόνο εξωτερικό, αλλά και εσωτερικό. Η πιο σκοτεινή διαδρομή του ταξιδιού έφτασε.

8. Summoning – “Khazad Dûm” (Dol Guldur, 1996)

Δεν θα μπορούσε να λείπει από το οδοιπορικό μας η πιο εμβληματική τοποθεσία των Νάνων, δοσμένη μέσα από το πρίσμα των Summoning. Το “Khazad Dûm” είναι ένα κομμάτι που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα πλήκτρα και τα βαριά, αργόσυρτα κρουστά.

H Συντροφιά του Δαχτυλιδιού βρίσκεται μέσα στα Ορυχεία. Μετά την παγωνιά του Caradhras, οι ήρωες εγκλωβίζονται κάτω από το βουνό. Νιώθουν δέος για την αρχιτεκτονική του, αλλά και τρόμο για το αχανές και το άγνωστο. Είναι ο ήχος των ατέλειωτων αιθουσών με τις κολώνες, η σιωπή που προηγείται των τυμπάνων των Goblins και η αίσθηση ότι κάτι αρχαίο και κακό (ο Balrog) πλησιάζει. 

9. Eldamar – “Spirit of the North” (The Force of the Ancient Land, 2016)

Οι Eldamar, δημιούργημα του Νορβηγού Mathias Hemmingby, αντιπροσωπεύει την πιο αιθέρια και ονειρική πλευρά του Tolkien Black Metal. Η επιθετικότητα του metal σχεδόν χάνεται, δίνοντας τη θέση της σε μια ατμοσφαιρική εμπειρία με εκτεταμένη χρήση γυναικείων φωνητικών χωρίς στίχους. Αυτή η τεχνική δημιουργεί μια αίσθηση εξωκοσμική, σαν να ακούμε τη φωνή της ίδιας της φύσης των Ξωτικών.

Η έξοδος από τη Μόρια σημαδεύεται από την απώλεια του Gandalf, αλλά οδηγεί στο ωραιότερο μέρος της Μέσης Γης: το Lothlórien. Η περιοχή αυτή είναι γνωστή ως το “Χρυσό Δάσος” λόγω των δέντρων Mallorn που γίνονται χρυσά το φθινόπωρο. Το τραγούδι αποτυπώνει την αίσθηση της αχρονίας που βίωσε η Συντροφιά μπαίνοντας στο βασίλειο της Galadriel. Η μουσική είναι επικά φωτεινή και μαγική, προσφέροντας την απαραίτητη επούλωση των τραυμάτων. Είναι η ηχητική αποτύπωση μιας αιώνιας φθινοπωρινής ώρας κάτω από τα χρυσά φύλλα του δάσους των ξωτικών.

10. Elderwind – “The Magic of Nature” (The Magic of Nature, 2012)

Από το Yekaterinburg της Ρωσίας, οι Elderwind έρχονται να προσθέσουν μια νότα αγνής φυσιολατρίας στο αφιέρωμά μας. Είναι εξάλλου από τα πιο εμβληματικά συγκροτήματα στο χώρο του Tolkien Black Metal.  Η μουσική τους είναι η ηχητική ενσάρκωση της φύσης που αναπνέει ζωντανή, αρχαία και ανέγγιχτη από τη μηχανική πρόοδο.

Μεταφερόμαστε στο Δάσος του Fangorn. Το κομμάτι “The Magic of Nature“ περιγράφει τη συνάντηση του Merry και του Pippin με τον Treebeard. Η ατμόσφαιρα δεν είναι εχθρική, αλλά επιβλητική και αργόσυρτη, σαν τον βηματισμό των Ents. Είναι το τραγούδι που υμνεί την αφύπνιση της φύσης: τα δέντρα έχουν μνήμη και οργή! Η “Μαγεία της Φύσης” εδώ δεν είναι ξόρκια, αλλά η ίδια η δύναμη της γης που αποφασίζει να βαδίσει ενάντια στα πέτρινα τείχη του Isengard για να τιμωρήσει την προδοσία του Saruman. 

11. Dwarrowdelf – “For The Kingdom I shall Claim” (Evenstar, 2020)

Οι Dwarrowdelf, δημιούργημα του πολυτάλαντου Βρετανού Tom O‘Dell, ξεκίνησε την πορεία του βαδίζοντας πιστά στα χνάρια των Summoning. Αν και το όνομα του σχήματος αποτελεί την αρχαϊκή απόδοση της Moria (Khazad–dûm), το συγκεκριμένο κομμάτι στρέφει το βλέμμα του μακριά από τα σκοτεινά ορυχεία, εστιάζοντας στο Ρόαν.

Ο τίτλος “For The Kingdom I shall Claim“ παραπέμπει άμεσα στο κεφάλαιο των Δύο Πύργων όπου η δράση μεταφέρεται στο Edoras. Το τραγούδι αποτυπώνει την ψυχολογική και φυσική κατάσταση του Βασιλιά Théoden. Έρχεται η στιγμή της αφύπνισης του γερασμένου βασιλιά από τον λήθαργο του Gríma Wormtongue. Είναι η μετάβαση από την παρακμή στην ανάληψη δράσης. Η ατμόσφαιρα του κομματιού αποπνέει την αίσθηση της αναγεννημένης ελπίδας και την προετοιμασία των Eorlingas για τον πόλεμο, καθώς ο Βασιλιάς ξαναπιάνει το σπαθί του. 

12. Theoden’s Reign – “Son of Thengel Arisen” (Mitheithel, 2023)

Οι Αμερικανοί Theoden‘s Reign, όπως δηλώνει και το όνομά τους, είναι ένα σχήμα βαθιά αφοσιωμένο στη μυθολογία του Rohan. Το ύφος τους είναι καθαρόαιμο Atmospheric Black Metal, με νοσταλγικές μελωδίες και μια αίσθηση αρχαίας ευγένειας που ταιριάζει στους Βόρειους Ιππείς.

Βρισκόμαστε στο Edoras, μέσα στη Χρυσή Αίθουσα του Meduseld. Είναι η στιγμή που ο Gandalf σπάει τα μάγια του Saruman και ο γηραιός Βασιλιάς Theoden ξυπνά από τον πνευματικό του λήθαργο. Η μουσική ξεκινά μελαγχολικά, αλλά σταδιακά κλιμακώνεται σε έναν θριαμβευτικό ρυθμό, συμβολίζοντας την επιστροφή της δύναμης του Βασιλιά καθώς ξαναπιάνει το σπαθί του, το Herugrim. Είναι ο ύμνος της αναγεννημένης ελπίδας και της απόφασης να οδηγήσει τους Eorlingas στον πόλεμο, όχι ως ένα γέρικο πιόνι, αλλά ως ένας περήφανος ηγεμόνας που οδεύει προς ένα ένδοξο τέλος. 

13. Firienholt – “War Of Wrath, War Of Ruin” (By The Waters Of Awakening, 2021)

Οι Βρετανοί Firienholt μας προσφέρουν μια γέφυρα από τον κόσμο της μαγείας στον κόσμο των Ανθρώπων. Μουσικά, ακολουθούν πιστά τα χνάρια των Summoning, αλλά ο ήχος τους είναι πιο καθαρός και εμβατηριακός. Το όνομα Firienholt αναφέρεται στο Δάσος Firien, που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ του Rohan και της Gondor. Είναι ο τόπος όπου βρίσκεται το Halifirien, μία από τις κορυφές όπου άναβαν οι Φρυκτωρίες (Beacons) για να καλέσουν βοήθεια.

Το τραγούδι μας τοποθετεί στο Dunharrow, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης του στρατού του Rohan. Η ατμόσφαιρα παύει να είναι αιθέρια και γίνεται ηρωική, καθώς οι καβαλάρηδες Eorlingas καλπάζουν. Είναι η μουσική της προετοιμασίας, της τήρησης των όρκων συμμαχίας και της πορείας προς τη Minas Tirith, καθώς η μοίρα της Δύσης κρέμεται από την ταχύτητα των αλόγων. Περιγράφει τους Rohirrim να καλπάζουν μέσα από τα δέντρα, να επαγρυπνούν στα σύνορα και ανδρείοι να στέκονται φύλακες ενάντια στο σκότος.

14. Druadan Forest – “The Shadowborn” (The Lost Dimension, 2017)

Οι Φινλανδοί Druadan Forest  μας εισάγουν στα ξεχασμένα μέρη της Μέσης Γης, εκείνα που δεν πατήθηκαν συχνά από τους ήρωες των βιβλίων. Κυριαρχούν τα αναλογικά πλήκτρα που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αρχέγονη, ενώ τα Black Metal στοιχεία χρησιμοποιούνται με μέτρο.

Το τραγούδι περιγράφει το πέρασμα του στρατού του Rohan μέσα από το Δάσος Druadan. Οι Άγριοι Άνθρωποι, με αρχηγό τον Ghân–buri–Ghân, οδηγούν τον Théoden από κρυφά μονοπάτια για να αποφύγουν τους εχθρούς που έχουν αποκλείσει τον δρόμο. Είναι η ηχητική αποτύπωση μιας ξεχασμένης συμμαχίας, ενός αρχαίου κόσμου που υπάρχει παράλληλα με τον γνωστό, γεμάτου από πνεύματα και οντότητες που δεν ανήκουν ούτε στο φως ούτε στο σκοτάδι, αλλά συμμαχούν με τους ανθρώπους ενάντια στα Orcs.

15. Keys of Orthanc – “Ringwraiths” (Dush Agh Golnauk, 2018)

Οι Καναδοί Keys of Orthanc επιλέγουν το όνομά τους από τον μαύρο πύργο του Isengard, έδρα του Saruman, και η θεματολογία τους εστιάζει αποκλειστικά στην πλευρά του Κακού. Ο ήχος τους είναι επιθετικός αλλά και επικός, με γρήγορα riffs και πομπώδη πλήκτρα που δημιουργούν μια αίσθηση βίαιης κυριαρχίας.

Το τραγούδι “Ringwraiths” είναι μια ξεκάθαρη ηχητική αναπαράσταση της πολιορκίας της Minas Tirith. Ακούμε την πολεμική πλευρά των Nazgûl, καθώς πετούν με τα Ιπτάμενα Κτήνη τους πάνω από την Λευκή Πόλη, σπέρνοντας τον τρόμο “Black Breath“ στους υπερασπιστές της. Η μουσική θυμίζει την κραυγή των θηρίων και την απόγνωση των στρατιωτών της Gondor που βλέπουν τον ουρανό να σκοτεινιάζει. Το κομμάτι αποτυπώνει την τρομακτική δύναμη των Εννέα Μαύρων Καβαλάρηδων ως στρατηγών του Sauron.

16. Elffor – “Son of the Shades” (Son of the Shades, 2002)

Ο Elffor, το προσωπικό σχήμα του Eöl από τη Χώρα των Βάσκων, αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στον χώρο, συνδυάζοντας το Symphonic Black Metal με μια έντονη μεσαιωνική αισθητική που αγγίζει το Dungeon Synth.

Ο τίτλος “Son of the Shades” αναφέρεται στον Witch-Κing της Angmar, τον αρχηγό των Nazgûl. Στην αφήγησή μας, τοποθετείται στη στιγμή που η Μεγάλη Πύλη της Minas Tirith σπάει από τον πολιορκητικό κριό Grond. Ο Witch-Κing μπαίνει καβάλα στο άλογό του κάτω από την αψίδα, εκεί που κανείς εχθρός δεν είχε πατήσει ποτέ. Η μουσική μεταδίδει το δέος και την παγωμένη αύρα της παρουσίας του, καθώς έρχεται αντιμέτωπος με τον Gandalf τον Λευκό. Οι Εννέα Καβαλάρηδες αναζητούν απεγνωσμένα το Δαχτυλίδι.

17. Caladan Brood – “Wild Autumn Wind“ (Echoes of Battle, 2013)

Οι Αμερικανοί Caladan Brood θεωρήθηκαν δίκαια ως οι «διάδοχοι» των Summoning, με ακόμα πιο πλούσιες χορωδίες και επικές κορυφώσεις, αλλά δεν συνέχισαν το έργο τους. Η μουσική τους αισθητικά είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στο σύμπαν του Tolkien.

Το “Wild Autumn Wind” λειτουργεί ως ο απόλυτος μουσικός παραλληλισμός για τη Μάχη των Πεδίων του Pelennor. Η δομή του τραγουδιού, με τα εμβατηριακά τύμπανα και τις πολυφωνικές χορωδίες, ανακαλεί στη μνήμη την άφιξη των Rohirrim και, στη συνέχεια, την άφιξη του Aragorn με τα Μαύρα Πλοία. Ο άνεμος που φύσηξε από τη θάλασσα διέλυσε το σκότος της Mordor και άλλαξε τη ροή της μάχης.

18. Emyn Muil – “Aure Entuluva” (Túrin Turambar Dagnir Glaurunga, 2013)

Ο Ιταλός Saverio Giove, η ψυχή των Emyn Muil, έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιστότερους μαθητές της σχολής των Summoning. Το όνομα του project προέρχεται από τους βραχώδεις λόφους και στις δύο πλευρές του Anduin, ένα μέρος δύσβατο και λαβυρινθώδες.

Μετά τη φρίκη της νύχτας και την απόγνωση του Denethor, ακούγεται ο ήχος των κεράτων του Ρόαν. Ο ήλιος ανατέλλει ξανά, διαπερνώντας τα μαύρα σύννεφα της Mordor. Η μουσική, γεμάτη επική ένταση και ηρωισμό, αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αίσθηση της “Ευκαταστροφής” (Tolkien’s Eucatastrophe): την ξαφνική στροφή από την απόλυτη καταστροφή στην ελπίδα. Είναι ο ύμνος της αυγής που σπάει το σκοτάδι, ακριβώς τη στιγμή που η Minas Tirith ετοιμαζόταν να πέσει.

19. Summoning – “Land of the Dead” (Oath Bound, 2006)

Δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το ταξίδι στη Mordor χωρίς να αναφερθούμε στον πιο τραγικό οδηγό της Μέσης Γης: τον Sméagol. Οι Summoning, στο μεγαλειώδες κλείσιμο του δίσκου Oath Bound, συνθέτουν ίσως την πιο αναγνωρίσιμη μελωδία στην ιστορία του Epic Black Metal. Το κομμάτι είναι αργό, υπνωτικό και στοιχειωμένο, με μια χορωδία που ηχεί σαν τα πνεύματα των νεκρών πολεμιστών. Είναι η μουσική αποτύπωση της διχασμένης ψυχής του Gollum: από τη μία η κακία και η πονηριά του πλάσματος που επέζησε αιώνες στο σκοτάδι, και από την άλλη η θλίψη του παλιού Χόμπιτ που θυμάται ακόμα τον ήλιο και τα λουλούδια, αλλά δεν μπορεί να τα αγγίξει.

Ενώ οι στρατοί της Δύσης συγκεντρώνονται στο Rohan και τη Minas Tirith, ο Frodo και ο Sam είναι μόνοι τους, εξαρτημένοι από το έλεος του Gollum. Το τραγούδι περιγράφει το πέρασμα μέσα από τα έλη της Dagorlad, εκεί όπου χλωμά πρόσωπα Ξωτικών, Ανθρώπων και Ορκ κοιτούν μέσα από τη λάσπη. Ο Sméagol είναι ο μόνος που ξέρει το μονοπάτι και τα Χόμπιτ ακολουθούν αυτό το άθλιο, λιπόσαρκο πλάσμα, συνειδητοποιώντας ότι η μοίρα όλου του κόσμου κρέμεται από την τρέλα του. 

20. Battle Dagorath – “Ruin Upon The Mountainside” (Eternal Throne, 2009)

Οι Battle Dagorath κινούνται ηχητικά στο φάσμα του Cosmic/Ambient Black Metal, με έναν ήχο εξαιρετικά ψυχρό, χαοτικό και αποστασιοποιημένο. Οι συνθέσεις είναι μακροσκελείς και σκληρές, όπως ακριβώς ταιριάζει στο Τέλος του Κόσμου.

Φτάνουμε στην τελική πράξη: τη μάχη στην οχυρωμένη πύλη της Μόρντορ, την Μαύρη Πύλη (Morannon) και την πορεία του Frodo στο Mount Doom. Το κομμάτι περιγράφει το χάος της τελικής αναμέτρησης, όπου οι Στρατιές της Δύσης περικυκλώνονται. Η έκρηξη του Orodruin (είναι το πραγματικό όνομα του Mount Doom, του ηφαιστείου στην καρδιά της Mordor, όπου ο Sauron έφτιαξε το Ένα Δαχτυλίδι) τη στιγμή που το Δαχτυλίδι καταστρέφεται είναι γεγονός πια.

21. Avathar – “Dark Paths Of The Dead” (Dark Paths, 2010)

Οι Φινλανδοί Avathar επέλεξαν για όνομά τους την περιοχή του νότιου Aman που βρισκόταν στη σκιά και που κατοικούσε εκεί η αρχέγονη αράχνη Ungoliant πριν συμμαχήσει με τον Melkor. Οι Φινλανδοί χαρακτηρίζονται από μια θεατρικότητα και μια σκοτεινή δραματικότητα, συνδυάζοντας το Black Metal με συμφωνικά στοιχεία.

Η μουσική περιγράφει τη στιγμή της πτώσης του Barad–dûr. Καθώς το Δαχτυλίδι λιώνει, ο Σκοτεινός Πύργος του Sauron καταρρέει και τελικά διαλύεται από τον άνεμο. To κακό έχει πλέον περάσει, αφήνοντας πίσω του ερείπια και σιωπή. 

22. Cân Bardd – “My Ancestors” (Nature Stays Silent, 2018)

Οι Ελβετοί Cân Bardd θεωρούνται από τους σημαντικότερους σύγχρονους εκπροσώπους του είδους. Ο ήχος τους είναι μια μίξη επιθετικού Black Metal και Melodic Folk, γεμάτος συναισθηματική φόρτιση. Το ντουέτο των Malo Civelli και Dylan Watson δημιουργεί μουσική που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στην οργή και τη μελαγχολία, χρησιμοποιώντας παραδοσιακά όργανα και φυσικούς ήχους. Περνάμε στην επούλωση, στην κατάσταση της Μέσης Γης μετά τον πόλεμο, στην μνήμη των προγόνων.

Η Σκιά έφυγε, ο Βασιλιάς επέστρεψε, και τα Χόμπιτ γυρίσαν στο Shire. Οι ήρωες προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο που σώθηκε, αλλά άλλαξε για πάντα. Το τραγούδι λειτουργεί ως ύμνος στη μνήμη, τη ρίζα και τη συνέχεια. Είναι η στιγμή που ο Samwise Gamgee φυτεύει τον σπόρο του δέντρου Mallorn στο Party Field, τιμώντας την παλιά γενιά και θεμελιώνοντας τη νέα. Η μουσική αποτυπώνει την ηρεμία που επιστρέφει στη γη, αλλά και τον βαθύ σεβασμό στους “Προγόνους” που πολέμησαν για να κρατήσουν τον κόσμο ελεύθερο, συνδέοντας το ταπεινό Shire με την αρχαία ιστορία της Μέσης Γης. 

23. Rivendell – “Rivendell” (Farewell: Τhe Last Dawn, 2005)

Οι Αυστριακοί Rivendell, το προσωπικό σχήμα του Gerold Laimer, αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του Tolkien Folk/Black Metal. Σε αντίθεση με τη βαριά ατμόσφαιρα των Summoning, εδώ κυριαρχεί μια αίσθηση μελαγχολικής νοσταλγίας, με ακουστικές κιθάρες, φλάουτα και χορωδιακά μέρη που μπλέκονται με τα σκληρά φωνητικά.

Η Τρίτη Εποχή φτάνει στο τέλος της. Το τραγούδι λειτουργεί ως ο αποχαιρετισμός στο “The Last Homely House” (Rivendell). Καθώς οι Φύλακες των Δαχτυλιδιών οδεύουν προς τα Γκρίζα Λιμάνια, ρίχνουν μια τελευταία ματιά πίσω τους, γνωρίζοντας ότι η “Αρχαία Δόξα” του κόσμου έχει τελειώσει και η Μέση Γη ανήκει πλέον στους Ανθρώπους. Είναι η γλυκόπικρη στιγμή της αυλαίας για τα Υψηλά Ξωτικά. 

24. Belore – “The Valley of the Giants” (Journey Through Mountains and Valleys, 2020)

Κλείνοντας, πάμε να γνωρίσουμε τους Γάλλους από τη Μασσαλία Belore, μια μπάντα που ακολουθεί τα χνάρια του Epic Black Metal αλλά με έναν πιο καθαρό και ελπιδοφόρο ήχο. Η “Κοιλάδα των Γιγάντων” συμβολίζει τον νέο κόσμο που ξημερώνει.

Βρισκόμαστε πλέον στην Τέταρτη Εποχή. Ο Sam επιστρέφει στο σπίτι του, η ζωή συνεχίζεται, τα παιδιά παίζουν και οι κήποι ανθίζουν. Όμως, τα μνημεία του παρελθόντος στέκουν ακόμα εκεί, σαν σιωπηλοί γίγαντες, θυμίζοντας τις μεγάλες πράξεις. Η μουσική είναι μεγαλειώδης και ταξιδιάρικη, με την υπόσχεση ότι η ιστορία συνεχίζεται “the road goes ever on“, ακόμα κι αν οι παλιοί ήρωες έχουν φύγει.

Κάπου εδώ, το τελευταίο Λευκό Πλοίο χάνεται στον ορίζοντα και η γραμμή που χωρίζει τη θάλασσα από τον ουρανό σβήνει. Το μουσικό μας ταξίδι στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, μέσα από τα ατμοσφαιρικά μονοπάτια του Epic Atmospheric Black Metal, φτάνει στο τέλος του.

Tο αφιέρωμα “Tolkien Black Metal” μόλις ξεκίνησε. Τις επόμενες εβδομάδες, θα σκάψουμε βαθύτερα στο Lore και θα ανεβάσουμε τις ταχύτητες. Την επόμενη εβδομάδα έρχεται το Β’ Μέρος: “The Shadow of Mordor & The Silmarillion“.

Κείμενο: Terry Navigator – Η εκπομπή Hallways Of Melancholy μεταδίδεται κάθε Τρίτη στις 22.00 στο Metalradio.gr 

Ο Gus Drax είναι ένας από του καλύτερους κιθαρίστες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα. Αν με ρωτάτε, θεωρώ πως έχει το natural μουσικό ταλέντο αλλά (όπως θα έλεγε και ο ίδιος νομίζω) αυτό δεν φτάνει για να σε φτάσει εκέι που μπορεί να ποθείς να φτάσεις και να εξελιχθείς ως μουσικός. Ο Gus Drax έχει δουλέψει και εξακολουθεί να δουλεύει πάρα πολύ σκληρά, με αφοσίωση, πειθαρχία, σεβασμό και τεράστια αγάπη για αυτό που κάνει, ώστε να καλλιεργεί και να εξελίσει συνεχώς αυτό το μουσικό του ταλέντο και να φτάσει αυτή τη στιγμή να είναι ένα από του καλύτερους κιθαρίστες παγκοσμίως.

Ξεκίνησε να ασχολείτε με την κιθάρα στα 14 του, κάποια χρόνια αργότερα έγινε μέλος των Biomechanical, το 2009 ένωσε τις δυνάμεις του με τους Black Fate και το 2010 έγινε συνιδρύτης στους πολυαγαπημένους Sunburst. Το 2016 μπήκε στην παρέα των Suicidal Angels, από τους οποίους αποχώρησε στις αρχές του 2025. Το πρώτο προσωπικό album του Gus Drax , In Search of Perfection, κυκλοφόρησε το 2010 και 16 χρόνια μέτα ήρθε επιτέλους η στιγμή που ο Gus μας ανακοινώνει την κυκλοφορία του δεύτερου προσωπικού του album που θα ακούει στο όνομα Theories of Imperfection  και θα κυκλοφορήσει στις 3 Απριλίου 2026 από την Theogonia Records.

Στα τύμπανα καθόλη την διάρκει του Theories of Imperfection θα ακούμε τον μοναδικό George Kollias (Nile, Royal Time Machine). Δηλαδή επεξεργάσου το λίγο: Gus Drax στην κιθάρα και Γιώργος Κόλλιας στα τύμπανα…και φαντάσου τι έχουν να ακούσουν τα αυτάκια σου. Οι εκπλήξεις όμως δεν σταματάνε εκεί αφού ο Andy James (Five Finger Death Punch) θα σολάρει στο Cosmic Shadow, ο John Koutselinis, καταξιωμένος μουσικός και βραβευμένος film score composer, έχει συνεργαστεί στα Sentio Ergo Sum, Nocturnal Waltz και Final Atonement  και ο Λευτέρης Πουλιού με το υπέροχο σαξόφωνο του συμμετέχει στο Ethereal Horizon.

Το πρώτο single και video clip από το Theories of Imperfection  δόθηκε στην δημοσιότητα πριν λίγες ώρες, ακούει στο όνομα Sentio Ergo Sum, ε και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα βρεις κανένα imperfection in it. Είναι ένας χείμαρρος μουσικής δεξιοτεχνίας, μελωδικότητας και συναισθήματος με ξεκάθαρο αέρα και άρωμα Gus Drax. Στο μπάσο βρίσκουμε τον Giorgos Charalampidis. Το βίντεο κλιπ είναι δια χειρός Bob Κατσιώνη και Αλέξανδρου Χαριτάκη.

Όπως γράφτηκε στην δημοσίευση της Theogonia Records: “Το Sentio Ergo Sum είναι το πρώτο κομμάτι από το πολυαναμενόμενο νέο σόλο άλμπουμ του Gus Drax, Theories of Imperfection. Συνδυάζοντας την εκπληκτική ακρίβεια της κιθάρας, τη δυναμική ενορχήστρωση και την ισχυρή μελωδική αφήγηση, το τραγούδι δίνει τον τόνο για ένα άλμπουμ που ξεπερνά τα όρια του instrumental progressive metal. Το τραγούδι, καθώς και ολόκληρο το επερχόμενο άλμπουμ, μιξάρονται και τελειοποιήθηκαν από τον καταξιωμένο παραγωγό Simone Mularoni, εξασφαλίζοντας το υψηλότερο επίπεδο ηχητικής καθαρότητας, δύναμης και λεπτομέρειας.”

Εμείς δεν έχουμε παρά να ακόυμε το Sentio Ergo Sum στο repeat και να περιμένουμε υπομονετικά να χαθούμε σε όλα τα υπόλοιπα μαγικά Gus Drax μονόπατια του Theories of Imperfection.

New Album: Theories of Imperfection Out April 3rd, 2026 via Theogonia Records

English version

Gus Drax is one of the best guitarists currently on the global music scene. If you ask me, I think he has natural musical talent, but, as I think he himself would say, that’s not enough to get you where you want to be and develop as a musician. Gus Drax has worked and continues to work very hard, with dedication, discipline, respect, and enormous love for what he does, in order to cultivate and continuously develop his musical talent and become one of the best guitarists in the world.

He started playing guitar at the age of 14 and he joined Biomechanical a few years later. In 2009 he joined forces with Black Fate and in 2010 he co-founded our beloved Sunburst. In 2016, he joined Suicidal Angels, with which he parted ways in early 2025. Gus Drax‘s first solo album, In Search of Perfection, was released in 2010 and 16 years later Gus has finally announced the release of his second solo album, Theories of Imperfection, which will be released on April 3rd 2026, by Theogonia Records.

Throughout Theories of Imperfection we will hear the unique George Kollias (Nile, Royal Time Machine) on drums. So, think about it: Gus Drax on guitar and George Kollias on drums… and imagine what your ears are in for. But the surprises don’t stop there as Andy James (Five Finger Death Punch) will be featured and will be shredding on Cosmic Shadow, John Koutselinis, an acclaimed musician and award-winning film score composer has collaborated on Sentio Ergo Sum, Nocturnal Waltz και Final Atonement and Lefteris Pouliou with his wonderful saxophone, participates in Ethereal Horizon.

The first single and video clip from Theories of Imperfection was released a few hours ago. It is called Sentio Ergo Sum and one thing is certain: you will find no imperfection in it. It is a torrent of musical virtuosity, melody, and emotion with a distinct Gus Drax vibe and essence. Giorgos Charalampidis is on the bass and the video clip was directed and produced by Bob Katsionis and Alexander Haritakis.

As written in the publication by Theogonia Records : “Sentio Ergo Sum is the opening track from Gus Drax’s highly anticipated new solo album, Theories of Imperfection. Blending blistering guitar precision, dynamic orchestration, and powerful melodic storytelling, the song sets the tone for an album that pushes the boundaries of instrumental progressive metal. The song, and the entire upcoming album, were mixed and mastered by acclaimed producer Simone Mularoni, ensuring the highest level of sonic clarity, power, and detail.”

For the time being all we have to do is listen to Sentio Ergo Sum  on repeat and wait patiently to lose ourselves in all the other magical musical paths Gus Drax has in store of us in his Theories of Imperfection.

New Album: Theories of Imperfection Out April 3rd, 2026 via Theogonia Records

Μετά την αποχώρησή τους, οι Federoff και Smerda κατέφυγαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με ισχυρισμούς για ανεπαρκή αμοιβή, απειλητικό εργασιακό περιβάλλον και άδικη σύμβαση που, όπως δήλωσαν, αρνήθηκαν να υπογράψουν. Ο Dani Filth απάντησε στα τέλη Αυγούστου με δικές του κατηγορίες, ισχυριζόμενος κατάχρηση αλκοόλ από το ζευγάρι και δημοσιοποιώντας μηνύματα που αφορούσαν τον Dez Fafara. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, και οι δύο πλευρές εξέδωσαν δηλώσεις που υποδήλωναν αποκλιμάκωση της διαμάχης τους, αλλά οι εντάσεις συνέχιζαν να σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια.

Στις 26 Νοεμβρίου, η διαμάχη κλιμακώθηκε εκ νέου όταν κυκλοφόρησαν αναφορές ότι αρκετά πρώην μέλη των Cradle of Filth είχαν ενωθεί για να ασκήσουν αγωγή εναντίον του Dani Filth, των συνδεδεμένων επιχειρηματικών οντοτήτων της μπάντας και της The Oracle Management .

Η αγωγή κατατέθηκε στην Αριζόνα στις 30 Σεπτεμβρίου 2025 και τροποποιήθηκε στις 20 Νοεμβρίου. Οι ενάγοντες περιλαμβάνουν τους Federoff, Smerda, τον μακροχρόνιο κιθαρίστα Paul Allender, την πρώην κιμπορντίστρια και τραγουδίστρια Lindsay Matheson (Lindsay Schoolcraft), τον πρώην κιθαρίστα Richard Shaw και την Sasha Baxter, η οποία εμφανίστηκε σε δύο μουσικά βίντεο του συγκροτήματος.

Η αγωγή ισχυρίζεται μια ευρεία γκάμα παραβάσεων: μη εξουσιοδοτημένη εμπορική χρήση των φωτογραφιών των ενάγοντων, μη καταβληθέντα δικαιώματα για ζωντανές εμφανίσεις και ηχογραφημένα έργα, κατάχρηση των πνευματικών δικαιωμάτων του Matheson, υποτιμητικές δηλώσεις για τους Federoff και Smerda, και αδικαιολόγητος πλουτισμός από τις εμφανίσεις της Baxter σε βίντεο και από τη συμμετοχή των ενάγοντων σε συναντήσεις με το κοινό.

Αρκετοί ενάγοντες δηλώνουν ότι δεν υπέγραψαν ποτέ συμφωνίες που να επιτρέπουν στους CRADLE OF FILTH ή στη διοίκησή τους να χρησιμοποιούν τα ονόματά τους, τις εικόνες τους ή τις ηχογραφημένες συνεισφορές τους, ωστόσο η μπάντα φέρεται να επωφελήθηκε από αυτό το υλικό χωρίς να τους αποδώσει αποζημίωση.

Περαιτέρω αξιώσεις αφορούν την απόκρυψη οικονομικών στοιχείων που σχετίζονται με εμπορεύματα, ηχογραφήσεις, συμφωνίες έκδοσης και πληρωμένες εκδηλώσεις για τους θαυμαστές. Οι ενάγοντες αναφέρουν επίσης πιο προσωπικά παράπονα, όπως την υποτιθέμενη καταστροφή του μικροφώνου της Federoff, τη μη επιστροφή των ακουστικών της και την μη καταβολή αμοιβών για τις τελευταίες εμφανίσεις του ζευγαριού με το συγκρότημα τον Αύγουστο. Η ομάδα ισχυρίζεται ότι αυτές οι ενέργειες συνέβαλαν σε επαγγελματική και οικονομική ζημιά.

Η death metal μπάντα της Αθήνας που άνοιξε νέους δρόμους στην ελληνική σκηνή έχει τη δική της ιδιότυπη συναυλιακή ιστορία, αφού έχει δώσει λίγα live αλλά όλα κατάφεραν να προκαλέσουν συζητήσεις στην underground κοινότητα.

Από τις νύχτες των 90s που άνοιγαν τους Paradise Lost στην Αθήνα μέχρι την εμφάνισή τους στο μυθικό φεστιβάλ Rock Of Gods τη βραδιά των Slayer, από το club του Ρόδον μέχρι τη σκηνή του Wacken και του Hellfest, οι Nightfall είναι ένα σχήμα που πάντα παρουσιάζει κάτι διαφορετικό -και συχνά αιρετικό- όταν αποφασίσει να πατήσει το σανίδι. 
Κανείς δεν ξέρει τι να περιμένει.

Με το πρόσφατο άλμπουμ τους «Children Of Eve» να ξεχωρίζει στις διεθνείς λίστες με τους καλύτερους metal δίσκους του 2025, οι Nightfall ετοιμάζουν το μεγαλύτερο gig που έχουν δώσει ποτέ 
στην πόλη τους. 

Με τον frontman της μπάντας, Ευθύμη Καραδήμα, να παρουσιάζεται πια ως μια μασκοφορεμένη φιγούρα – μια αλληγορία για τη χρόνια μάχη του με την κατάθλιψη, τον ντράμερ, Φώτη Μπενάρντο, να παραδίδει ζωντανό σεμινάριο τεχνικής και πώρωσης, την μπασίστρια, Βασιλική Μπιζά, να δονεί τα ακροατήρια, και τους κιθαρίστες, Κώστα Κυριακόπουλο και Άκη Πάστρα, να δημιουργούν riff συνδέσεις, οι Nightfall δεν είναι το τυπικό act του σκληρού ήχου που έχεις συνηθίσει.

Είναι έτοιμοι να σας μεταφέρουν σε έναν κόσμο όπου η μουσική 
συναντά τις παραστατικές τέχνες.

Ελάτε να γίνετε μέρος της ιστορίας της μπάντας που συνέχεια ανανεώνει το είδος και συνεχίζει να το επαναπροσδιορίζει.

Εισιτήρια ΕΔΩ

Δείτε το βίντεο :

Από τη μερία της η Alissa ανέβασε τη δική της ανακοίνωση χρησιμοποιώντας το λογότυπο του προσωπικού της project. “Μετά από 12 χρόνια στους Arch Enemy, οι δρόμοι μας χώρισαν. Είμαι για πάντα ευγνώμων στους χιλιάδες καταπληκτικούς οπαδούς που γνώρισα σε αυτή τη διαδρομή. Σας ευχαριστώ, Beastlings! Ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα έχω ετοιμάσει (με μερικές μεγάλες εκπλήξεις). Μείνετε συντονισμένοι για τα μεγάλα νέα το 2026 και θα τα πούμε πολύ σύντομα.”