ACCEPT – Too Mean To Die ( Nuclear Blast)

Το Πολύ Κακός Για Να Πεθάνει είναι μια μίξη Bruce Willis Die Hard και «κακό σκυλί ψόφο δεν έχει» που λέει και η σοφή παροιμία και πάω και στοίχημα ότι ο Hoffman ήθελε με αυτό τον τρόπο να δώσει το στίγμα για το πως η νέα σύνθεση και μια ακόμη αποχώρηση ιδρυτικού στελέχους των Accept δεν είναι ικανές να σταματήσουν τη δημιουργική του «λύσσα».

Το ομότιτλο δε τραγούδι του νέου άλμπουμ, Too Mean To Die που κυκλοφορεί 29 Ιανουαρίου από τη Nuclear Blast, είναι η ακουστική απόδειξη αυτής ακριβώς της ορμητικής διάθεσης! Δεν μπορείς να πεις ότι πρόκειται για μια κυκλοφορία που το πιάνει από εκεί που το άφησε το Rise Of Chaos αλλά σίγουρα δεν πέφτει κάτω από τον πήχη που μόνοι τους έχουν βάλει οι θρυλικοί Γερμανοί. Σε αυτή την κυκλοφορία που ηχογραφήθηκε μέσα στην πανδημία με διακοπή και επανέναρξη των ηχογραφήσεων με τον παραγωγό τους Andy Sneap στην Αγγλία οι Accept δεν φτάνουν τα επίπεδα του Blood Of The Nations ή του Stalingrand και υπήρξαν και στιγμές που μου Priestησαν και λίγο. Θα μου πεις ο τεράστιος Hoffman με τον trademark ήχο? Ναι, Zombie Apocalypse το λένε ανοίγει το δίσκο και θυμίζει την εισαγωγή του Between The Hammer And The Anvil, ενώ μετά Painkillerϊζει. Εγώ μουσική (εννοώ πεντάγραμμο) δεν ξέρω αλλά στο αυτί μου μοιάζει να έχει 2-3 νότες διαφορά.. Σα παράφραση ένα πράμα.

Σε αυτό το άλμπουμ έχουμε, λοιπόν, νέα σύνθεση μετά την αποχώρηση του ιδρυτικού στελέχους  Peter Baltes που μέχρι τώρα ήταν το δημιουργικό έτερο ήμισυ του Hoffman, με τον Martin  Motnik  να παίρνει τη θέση του στο μπάσο και τους Philip  Shouse (Gene Simmons Band ανάμεσα σε άλλες) και Uwe Lulis να πλαισιώνουν τον Wolf στις κιθάρες. Φυσικά αυτή η νέα σύνθεση των Accept έχει στα τύμπανα αυτή την ακατάπαυστη και ανίκητη δύναμη που ακούει στο όνομα Christopher Williams που σε όλες τις γρήγορες συνθέσεις ειδικά, δίνει μαθήματα ταχύτητας, ακρίβειας και groove. Το Undertaker που ήταν και το πρώτο video/single που βγήκε στη δημοσιότητα είναι μια απόπειρα αναπαραγωγής της ατμόσφαιρας του Princess Of A Dawn. To Overnight Sensation είναι το Dark Side Of My Heart (Blind Rage), Analog Man (Rise Of Chaos), Pandemic (Blood Of The Nations) τραγούδι του δίσκου, κοινώς το πιασάρικο χορευτικό «κουνιστικό». Ενώ το δεύτερο κουνιστικό του άλμπουμ Sucks To Be You είναι από τα τραγούδια που λένε ear-worm που σου κολλάει σα τσίχλα στο μαλλί. Αλλά για να μη το πάμε τραγούδι τραγούδι και κουράσουμε γιατί Accept είναι αυτοί και έχουμε πολλά να πούμε, το άλμπουμ σε τελική ανάλυση χωρίς να είναι κακό δεν είναι αυτό που περιμέναμε. Έχει μέσα ιδέες και μελωδίες που τις έχουμε ξανακούσει από την ίδια τη μπάντα πράγμα που ελπίζω να μην σημαίνει έλλειψη έμπνευσης. Κανείς δεν αναιρεί την εξαιρετική παραγωγή, τις απίστευτες κιθάρες, τα περάσματα τις κλασσικής μουσικής, τα εξαιρετικά φωνητικά αλλά… Μου λείπει ένα νέο Teutonic Terror ή ένα Shadow Soldiers και αναφέρομαι σε αυτά γιατί είναι της νεότερης εποχής/αναβίωσης της μπάντας.

Οπότε τελικά αυτό που θα κρατήσω είναι το ομότιτλο, No Ones Master και το Sucks To Be You μόνο και μόνο γιατί είναι η ηχητική αποτύπωση ανύψωσης του μεσαίου δάχτυλου, σα το Fuck You των Archive απλά όχι τόσο ευθύ. Οπότε παραφράζοντας τον μεταφρασμένο τίτλο θα έλεγα, πολύ κακό για το τίποτα….

Tracklist:

01. Zombie Apocalypse
02. Too Mean to Die
03. Overnight Sensation
04. No Ones Master
05. The Undertaker
06. Sucks to Be You
07. Symphony of Pain
08. The Best Is Yet to Come
09. How Do We Sleep
10. Not My Problem
11. Samson and Delilah

7/10

Review By Hellena Mihailidou

ENGLISH VERSION

Too mean to die reminds me of a cocktail between Bruce Willis Die Hard and an old Greek saying that says a bad dog will not die. In my opinion it’s the perfect representation of the feelings of Wolf Hoffman who probably wanted to send out the message that the departure of yet another founding member of the band can’t stop his creative fury.

The title track of the new album Too Mean To Die which is set to be released on January 29th after it got postponed by Nuclear Blast, is the proof this exact unstoppable fury. I can’t say that it is an album that picks up where Rise Of Chaos left of but it definitely doesn’t fall under the bar set by the band itself years ago. This particular release had some technical problems in the making as the pandemic forced the band to interrupt the recordings. The album producer Andy Sneap was forced to return to England and after the recordings started again he was producing the album over the internet. In their 16TH release Accept haven’t reached the quality of previous releases such as Blood Of The Nations or Stalingrand and I have to admit that there were moments they sound almost Preistlike. You might say the amazing Wolf Hoffman with the trademark sound wouldn’t… But Zombie apocalypse begins a lot like Between The Hammer And The Anvil and continues even more a lot like Painkiller. I am no musician but in my ears it sounds like they ‘ve changed no more than 3 notes. Like paraphrasing …

In this album we have a new lineup after founding member and longtime creative other half of Wolf Peter Baltes quit and was replaced by Martin  Motnik. Guitarists Philip  Shouse (Gene Simmons Band among others) and Uwe Lulis frame perfectly the one and only Wolf. And of course, there’s that unstoppable force of nature behind the drummkit named Christopher Williams who especially in the fast parts offers an education on speed, precision and groove. The song Undertaker the first video/single that surfaced from the album sounds like an attempt to recaptivate the atmosphere of the band’s opus Princess Of A Dawn. Overnight Sensation is Dark Side Of My Heart (Blind Rage), Analog Man (Rise Of Chaos), Pandemic (Blood Of The Nations) song of the album, which means the catchy, dance to groovy one. While the second groovy one Sucks To Be You is the perfect ear-worm, it sticks with you like chewing gum in your hair.

In a nutshell there might be some doubts but after all it’s Accept, so without being a bad release it’s not what we expected. We listen to melodies we’ve heard before from the band itself and I can only hope this doesn’t mean a luck of inspiration. No one can say that the production isn’t of the highest quality, the guitars have amazing solos, the classical parts are cleverly laid and the vocals aren’t great… However, I can’t find a new Teutonic Terror or a Shadow Soldiers, and I refer specifically to these songs because they are classics of their new era.

So I’ll just keep the title track, No One’s Master and Sucks To Be You because it sounds like rising your middle finger just like Archive did with Fuck You in a more blunt way.

Tracklist:

01. Zombie Apocalypse
02. Too Mean to Die
03. Overnight Sensation
04. No Ones Master
05. The Undertaker
06. Sucks to Be You
07. Symphony of Pain
08. The Best Is Yet to Come
09. How Do We Sleep
10. Not My Problem
11. Samson and Delilah

7/10

Review By Hellena Mihailidou


Leave a Reply

Hosted By DEVOQ Technology | powered by Jester