OBSCURA – A VALEDICTION (Nuclear Blast)

Πρέπει να παραδεχτώ πως ανυπομονούσα να ακούσω το νέο άλμπουμ των Obscura, A Valediction, όχι μόνο γιατί οι Obscura δεν μας έχουν απογοητεύσει μέχρι στιγμής ποτέ, αλλά και λόγω του καινούργιου-παλιού line-up. Μιλάμε φυσικά για την επιστροφή των Christian Münzer στη κιθάρα και Jeroen Paul Thesseling στο μπάσο και το καινούργιο μέλος της μπάντας, τον drummer David Diepold, με τον Steffen Kummerer (φωνή, κιθάρα) φυσικά να παραμένει το μέλος- βράχος της μπάντας.

H εξέλιξη των Obscura τα τελευταία 15 χρόνια είναι ασταμάτητη και συναρπαστική και κυμαίνεται σε progressive-tech/death metal αλλά και σε πιο τεχνικά και “βίαια” ακούσματα μέσα από τα δύο τελευταία άλμπουμ τους, Akróasis (2016) και Diluvium (2018). Το A Valediction  είναι το έκτο full-length studio album των Obscura, το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου 2021, από την Nuclear Blast Records.

Το A Valediction είναι 50 λεπτά γεμάτα άφθονο μουσικό ταλέντο και δυναμισμό. Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ είναι σύντομα και συνδυάζουν έντονες τεχνικές εκρήξεις, κάποιες – αλλά όχι τόσες όσες Diluvium progressive τάσεις και μία απίστευτη μελωδικότητα. Οι Obscura μας προσφέρουν ένα υπέροχο fusion από μηχανικής ακρίβειας τεχνικό/progressive death metal, χωρίς όμως μακρόχρονες κουραστικές εξερευνήσεις, και από απίστευτα μελωδικό death metal, που σε πάει πίσω σε 90s Gothenburg sound. Και όχι πριν βιαστείς να βγάλεις το συμπέρασμα, οι Obscura δεν θυσίασαν την tech-death ταυτότητά τους, αλλά κατάφεραν πολύ έξυπνα να θολώσουν τα σύνορα μεταξύ tech-death και melo-death. Και το αποτέλεσμα δεν απογοητεύει.

Η έναρξη του A Valediction είναι το επικό “Forsaken”, ένας ντελικάτος χορός μεταξύ ηλεκτρικής κιθάρας και μπάσο που σύντομα εξελίσσεται σε φλογερά blastbeats πάνω στα οποία γλιστρούν κοφτερά riffs και leads και ανοίγουν τον δρόμο σε ένα πολύ σοβαρό και σαγηνευτικό σόλο. Tα “Devoured Usurper”, “The Neuromancer”, “The Beyond”, “A Valediction” είναι σίγουρα κάποια από τα κομμάτια που θα ξεχωρίσεις με το πρώτο άκουσμα του άλμπουμ. Το “Heritage” είναι ο επίλογος του A Valediction και καθρεφτίζει νομίζω ολόκληρο το άλμπουμ; συναρπαστικές ακροβασίες μεταξύ tech-death και melo-death, μία κρυστάλλινη ορχηστρική νιρβάνα μέσα στην οποία ακούς μελωδικά πολυβόλα.

Ένα πολύ έξυπνο και ελκυστικό A Valediction, μέσω του οποίου οι Obscura μας προσφέρουν συναρπαστικές μουσικές μηχανικής ακρίβειας και μία ακαταμάχητη μελωδική εμπειρία που πρέπει να ακουστεί παντού.  Ένα άλμπουμ που αναμφίβολα θα απογειώσει τους ήδη έμπειρους και απίστευτα ταλαντούχους μουσικούς που ακούν στο όνομα Obscura και που αξίζει μια θέση στη λίστα με τα καλύτερα του 2021.

  1. Forsaken
    2. Solaris
    3. A Valediction
    4. When Stars Collide
    5. In Unity
    6. Devoured Usurper
    7. The Beyond
    8. Orbital Elements II
    9. The Neuromancer
    10. In Adversity
    11. Heritage

8,7/10

Review by Rozi Kakrida

I have to admit that I was looking forward to listening to Obscura’s new album, A Valediction, not only because Obscura have never disappointed us so far, but also because of the new-old line-up. We are of course referring to the return of Christian Münzer on guitar and Jeroen Paul Thesseling on bass and new band member, drummer David Diepold, with Steffen Kummerer (vocals, guitar) remaining of course the solid-rock member of the band.

Obscura’s evolution over the last 15 years has been non-stop and exciting, ranging from progressive/death metal to more technical and “violent” sounds through their last two albums, Akróasis (2016) and Diluvium (2018). A Valediction is Obscura’s sixth full-length studio album, released on November 19, 2021, via Nuclear Blast Records.

A Valediction is 50 minutes of abundant musical talent and dynamism. Most of the album’s tracks are short and combine intense technical explosions, some – but not as much as Diluvium’s progressive tendencies and an incredible musicality. Obscura offer us a wonderful fusion of mechanically precise technical/progressive death metal, without long tedious explorations, and incredibly melodic death metal, which takes you back to the 90s Gothenburg sound.  And before you jump into any conclusions, no Obscura didn’t sacrifice their tech-death identity, but they very cleverly managed to blur the boundaries between tech-death and melo-death. And the result does not disappoint.

The opening track of A Valediction is the epic “Forsaken”, a delicate dance between electric guitars and bass that soon evolves into blastbeats over which sharp riffs slide and pave the way for some very serious leads and a captivating solo. “Devoured Usurper”, “The Neuromancer”, “The Beyond”, “A Valediction” are definitely some of the tracks that will stand out with the first listen of the album. “Heritage” is the epilogue of A Valediction and I think it mirrors the whole album; exciting acrobatics between tech-death and melo-death, a crystal clear instrumental nirvana in which you hear melodic machine guns.

A very intelligent and engaging A Valediction through which Obscura offer us exciting musicianship of mechanical precision and an irresistible melodic experience, which needs to be heard far and wide.  An album that will undoubtedly elevate the already experienced and incredibly talented musicians who listen to the name Obscura  and that deserves a place in the Best of 2021 list.

  1. Forsaken
    2. Solaris
    3. A Valediction
    4. When Stars Collide
    5. In Unity
    6. Devoured Usurper
    7. The Beyond
    8. Orbital Elements II
    9. The Neuromancer
    10. In Adversity
    11. Heritage

8,7/10

Review by Rozi Kakrida

Hosted By GRCloud.gr & DEVOQ Technology | powered by Jester