Ειδικά όταν έβγαλαν στη δημοσιότητα το Inside Out. Εντωμεταξύ το προηγούμενο άλμπουμ μπορεί να είχε σαρώσει σε πωλήσεις -γιατί άσχετα με το χατζημεταλικό καθεστώς της Ελλάδας οι 5FDP είναι από τα πιο καυτά ονόματα της βιομηχανίας μη γελιέσαι – αλλά δεν είχε να μου πει και πολλά μουσικά. Το βρήκα τουλάχιστον ανέμπνευστο και ένα αναμάσημα κάποιων πετυχημένων συνταγών. Το F8 είναι το πρώτο άλμπουμ με τον Ivan Moody, νηφάλιο και πολλά τα σημεία που θυμίζουν παλαιότερες κυκλοφορίες των λατρεμένων Τεξανών. Σα να θυμήθηκαν τον παλιό τους εαυτό και τον ήχο που τους καθιέρωσε. Πολλά είναι και τα σημεία που έχουν διαφοροποιηθεί από τη μέχρι τώρα πορεία τους και μας εκπλήσσουν ευχάριστα.

To “F8” ακολουθεί την κυκλοφορία του “And justice for none” του 2018 που είχε κάνει ντεμπούτο στο Top 5 σε όλο τον κόσμο και στο #4 του Top 200 Album Chart, ενώ είχε γίνει #1 streaming Hard Rock/Heavy Metal album της χρονιάς. Γεγονός είναι όμως ότι τότε, ήταν πολύπαθη χρονιά για την μπάντα, με την αποχώρηση του ντράμερ τους Jeremy Spencer αλλά και την απουσία του Ivan στις περιοδείες λόγω του προγράμματος απεξάρτησης που έπρεπε να ακολουθήσει.

Σε αντίθεση με το προηγούμενο, το “F8” είναι μάλλον η επιστροφή των περισσότερων στοιχείων που αγαπάμε στους 5FDP. Τσαμπουκαλεμένη groovα που έχει ορίσει το μοντέρνο ήχο, επιθετική διάθεση για ξύλο αλλά και μελωδίες με ευαισθησία που σπάει η φωνή και το γρέζι περισσεύει. Συνθέσεις που θυμίζουν την εποχή του “Way of the fist” αλλά και το υπερεμπορικό hit τους “Wash it all away” και οι υπέροχες ακροβασίες του Ivan από τα brutal στα καθαρά φωνητικά. Στο “F8” συναντάμε για πρώτη φορά τραγούδι των Five Finger Death Punch με ορχηστρική εισαγωγή και μάλιστα πρόκειται για μια από τις καλύτερες συνθέσεις του δίσκου, “Inside out”. Τα τύμπανα σπάει πλέον ο Charlie Engen και ο Ivan έχει βρει τον παλιό καλό του εαυτό λέγοντας πως αυτός ο δίσκος για αυτόν είναι κάθαρση για τον ίδιο. Λες και όλα όσα έχει κάνει στη ζωή του, τον οδήγησαν σε αυτή τη στιγμή. Το F8 είναι αναμφίβολα ένας πολύ καλός δίσκος με δομικά στοιχεία του ήχου της μπάντας που μας είχαν λείψει.  Δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, ούτε κάνουν κάποια τραγική αλλαγή στο ύφος τους, όμως σίγουρα σε αυτό το άλμπουμ δεν λείπει η έμπνευση. Από τα 14 τραγούδια του άλμπουμ περισσότερα από τα μισά είναι πολύ καλά. Ακούγεται ολόκληρος και είναι η τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο σκληρό και το ευαισθητό συναίσθημα που βγάζουν οι Five Finger Death Punch.

Στίχοι με στοιχειωμένα προσωπικά βιώματα του Ivan που δεν μπορούν πάρα να σε συγκινήσουν. Ξεσπάσματα στα drums που σε κάνουν να θέλεις να τα σπάσεις και υπέροχα κιθαριστικά σόλο από τον Jason Hook. Εγώ προσωπικά έχω σκαλώσει με το “Inside out” αλλά έχω ξεχωρίσει και τα “Bottom of the top”, “To be alone” «This Is War” την μπαλάντα “Darkness Settles In” και την πολύ πονηρή μελωδία του “Making monsters”.  Όχι δεν γράφω όλα τα τραγούδια που μου αρέσουν από το άλμπουμ γιατί θα γράψω περισσότερα απ’τα μισά. Σημειώνω αυτά που δηλώνουν το κάτι παραπάνω για την πορεία της μπάντας. Αυτούς τους Five Finger Death Punch θέλουμε και θα τους ακούσουμε στο τέρμα μέχρι να γίνει όλη η γειτονιά knuckleheads!

01. F8
02. Inside Out
03. Living The Dream
04. A Little Bit Off
05. Bottom Of The Top
06. To Be Alone
07. Mother May I (Tic Toc)
08. Darkness Settles In
09. This Is War
10. Leave It All Behind
11. Scar Tissue
12. Brighter Side Of Grey

85/100
Review By Hellena Mihailidou

Οι Dendrites είναι Βολιότες αλλα ακούγονται σα να έχουν καψαλιστεί σε κάποια έρημο του νότου της Αμερικής. Έχουν αλήτικους στίχους και ακόμη πιο αλήτικο τρόπο να γράφουν μουσική. Τα riff τους έχουν μέσα μια χαλαρότητα και ένα coolness που το λες και αξιοζήλευτο. To Grow είναι ένα βήμα παραπέρα για τη μπάντα και είναι σίγουρα πιο πλούσιο σε ιδέες και ήχους. Γιατί ενώ κρατάει τον southern χαρακτήρα τους με της βαριές κιθάρες τα αργόσυρτα ογκώδη riff εμπλουτίζεται με στοιχεία που το κάνουν πιο ποικιλόμορφο και ενδιαφέρον. Αρκεί να πούμε οτι υπάρχει τραγούδι με σαξόφωνο. Υπάρχουν σημεία που λες αυτό μου θυμίζει Sepultura, αυτό Volbeat, αυτό λίγο Metallica, άλλο Black Label Society, άλλο bluesάρει λες και ήμαστε στο Μισισιπή  αλλά όλα έχουν μια κοινή Dendrites επίγευση.

Το τραγούδι που με έκανε να ψάχνω το σαγόνι μου όταν το άκουσα στο An Club ήταν το Leave me behind. Με απόκοσμα δεύτερα φωνητικά και αργόσυρτα drums έχει κολήσει στο κεφάλι μου από το πρώτο άκουσμα. Στα liner notes βλέπουμε οτι είναι εμπνευσμένο από το παιδικό τραγούδι Old Mother Goose. Όμως οι αξιόλογες στιγμές του Grow δεν περιορίζονται σε ένα τραγούδι. Αλλά για να ανακαλύψετε το δικό σας αγαπημένο προτείνω να ακούσετε ολόκληρο το Grow και πιστέψτε με θα βρείτε πολλές στιγμές που θα σας σκαλώσουν. Για εμένα εξίσου ενδιαφέρουσες στιγμές ήταν το Get The Fuck, Bullet Dodger και One Hell Of A Ride.

Γενικά θα έλεγα οτι το Grow είναι πραγματικά ένα μουσικό «μεγάλωμα» αν όχι ενηλικίωση για τους Dendrites. Eνώ διατήρησαν τον “παιδικό” τους ενθουσιασμό, αποκάλυψαν τα γοητευτικά βιώματα της ωριμότητας της μουσικής τους δημιουργίας με τον καλύτερο τρόπο.

Grow Tracklist:
01. Get The Fuck
02. Bullet Dodger
03. Throwing Rocks
04. Dreamhouse Pt1
05. Dreamhouse Pt2
06. Leave Me Behind
07. One Hell Of A Ride
08. River
09. Snake Oil Merchant
10. I’m Gonna Fly

Rate 85/100
Review By Hellena Mihailidou

]

I’m coming for you, I will find you, you’re going to die… Και αμέσως μετά καταιγιστικά riff που κατευθείαν φέρνουν στο μυαλό Annihilator, Metallica, Slayer. Έτσι ξεκινάει το ντεμπούτο άλμπουμ των Αθηναίων Dreamlord “Disciples Of War”. Τους πήρε πολλά χρόνια να φτάσουν εδώ, αλλά τώρα που έφτασε η ώρα φαίνεται οτι είναι πιο έτοιμοι από ποτέ. Κερδίζοντας τον διαγωνισμό του Remedy Live Stage σε συνεργασία με το Metal Hammer υπέγραψαν με τη No Remorse Records να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους στις 20 Δεκεμβρίου 2019.

Το άλμπουμ που όταν κέρδισαν τον διαγωνισμό ήταν ήδη έτοιμο προς κυκλοφορία ηχογραφήθηκε στα D Studio στην Νέα Ιωνία και την παραγωγή επιμελήθηκε η ίδια η μπάντα με τον Μιχάλη Καρπαθίου. Επιπλέον ο Καρπαθίου επιμελήθηκε τη μίξη και το mastering. Το εντυπωσιακό artwork επιμελήθηκαν οι Bastart και Alan Fall στα Digital Grief Studio. Οι συνθέσεις ανήκουν στο σύνολο της μπάντας ενώ τους στίχους επιμελείται εξ ολοκλήρου ο frontman του συγκροτήματος Μπάμπης Παλαιογιώργος.

Οι Dreamlord έχουν τις πιο ενδιαφέρουσες κιθαρίστικές γραμμές που έχεις ακούσει εδώ και καιρό. Παίζουν επιθετικά, δεμένα, δυναμικά σα γροθιά χωρίς να παραμελούν ποτέ τις μελωδίες και τα κιθαριστικά σόλο που για μένα ξεχωρίζουν όχι μόνο στο σύνολο του άλμπουμ αλλά γενικά από τις περισσότερες κυκλοφορίες που έχω ακούσει στο είδος τους. Τα φωνητικά του Μπάμπη είναι σίγουρα επηρρεασμένα από τον Pappa Het και βασικό τους χαρακτηριστικό θα έλεγα οτι είναι ο τσαμπουκάς τους. Έχοντας ακούσει το συγκρότημα και ζωντανά θα έλεγα οτι είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις που live είναι ακόμη καλύτεροι από την ηχογράφηση. Πορωτικοί και ξεσηκωτικοί κυρίως με το παίξιμο και τις συνθέσεις τους, όχι μόνο για τους Thrashers αλλά για όποιον νιώθει από σκληρό ήχο. Το Disciples Of War έχει μέσα αρκετά τραγούδια που ξεχωρίζουν πράγμα το οποίο το κάνει ένα καλό άλμπουμ στο σύνολό του και αυτό θα το πιστωθούν για την συνέχειά τους.

Ιδιαίτερα καλές στιγμές της κυκλοφορίας με σειρά προτίμησης Uncompromised, The 11^th hour, Outcast, Blinded Eyes, Act Of God (ναι ναι το instrumental) και Out For Blood. Πολύ καλή αρχή για τους Dreamlord και αναμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο live.

TRACKLIST

1. Out for Blood (4:44)
2. Disciples of War (4:43)
3. The 11th Hour (5:00)
4. Humanity Enslaved (4:35)
5. Aggressive Denial (4:44)
6. Infratricide (5:00)
7. Blinded Eyes (4:26)
8. Act of God (6:26)
9. Outcast (5:12)
10. Uncompromised (6:00)

LINE-UP
Babis Paleogeorgos – Rhythm Guitar, Vocals
Yiannis Glykiotis – Lead Guitar
Christos Peveretos – Bass
Nikos Kousounis – Drums

Review by Hellena Mihailidou
Rating: 87/100

Ακούγοντας το άλμπουμ είχα συνεχώς την εντύπωση οτι οι μελωδίες παραέγιναν μελιστάλαχτες και έχασαν το edge που είχε το πρώτο άλμπουμ. Το Letters To Myself ήταν μια μίξη ανάμεσα σε Amaranthe και In Flames πράγμα το οποίο το έκανε πολύ ενδιαφέρον ακουστικά. Σε αυτό το δεύτερο άλμπουμ μου ακούγεται να έχει υποχωρήσει ο παράγοντας In Flames και να έχει ενισχυθεί αντίστοιχα η ομοιότητα με τους Amaranthe. Προχωρώντας σε ακροάσεις κατέληξα οτι αυτό που με είχε τραβήξει εξ αρχής στη μπάντα εξακολουθούσε να υπάρχει. Μελωδίες συνδυασμένες με σύγχρονες και σκληρές αιχμές, κυρίως σε τραγούδια που συμμετείχε στη σύνθεση είτε ο Jesper είτε ο Euge. Όλο το άλμπουμ ακούγεται ευχάριστα χωρίς να κουράζει και με αξιοπρόσεκτα σημεία απλά σε σχέση με το ντεμπούτο τους ακούγονται πιο στρογγυλεμένοι και λιγότερο σκληροί. Μη σου πω να ακολουθούν την τάση της εποχή για disco metal και μάλλον καθόλου τυχαία βγήκαν σε περιοδεία με τους Battle Beast. Στα δικά μου αυτιά ξεχωρίζουν τραγούδια όπως το ομότιτλο No Hallos In Hell, Kings Tonight, το Blood Brothers με τις folk πινελιές του και το Man Of Eternal Rain που ναι έχουν βάλει το χεράκι τους οι «σκληροί» της παρέας. Ωστόσο τα τραγούδια που έχουν ήδη βγει σε βίντεο, Out Of My Life και Battle From Within δείχνουν μια διάθεση προβολής των πιο «στρογγυλεμένων» συνθέσεων της μπάντας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση εμείς θα είμαστε εδώ για να ακούσουμε τη συνέχεια.

Track list

1.Out Of My Life
2.No Halos In Hell
3.Battle From Within
4.I Am The One
5.Bye Bye Forever
6.Dreams Gone Wrong
7.Lost In Time
8.Kings Tonight
9.I Had Your Back
10.Blood Brothers
11.Hit Me
12.Man Of Eternal Rain

80/100

Review by Hellena Mihailidou

Στα μουσικά τώρα χωρίς να προσποιηθώ τον ειδήμωνα θα πω οτι πρόκειται για μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες που έχω ακούσει τελευταία. Η πρώτη επαφή ήταν με το My Own Grave που μετά από όλο αυτό το ντόρο γύρω απο το συγκρότημα ήταν το καταλληλότερο ερέθισμα για να περιμένουμε ένα άλμπουμ με πάρα πολύ επιθετικές και ογκώδεις συνθέσεις με μελωδική επίγευση, που με εντυπωσίασαν από την πρώτη ακρόαση. Και τα τρία τραγούδια που έχουν ήδη οπτικοποιηθεί, Blinded, Shaped By Fire, Redefined (με guest τον τραγουδιστή των August Burns Red Jake Luhrs), είναι από τα καλύτερα του άλμπουμ. Άλλωστε η υποστηρικτική περιοδεία που ακολούθησε στην Ευρώπη έδειξε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο οτι η μπάντα έχει επανακάμψει πλήρως χάρης τη μουσική που παρουσίασε μέσα από το Shaped By Fire.

Το συγκρότημα αποδίδει τα μέγιστα χωρίς να προκαλεί εκπλήξεις ή διαφοροποιήσεις στον ήχο που τους έχει καθιερώσει και τους έχει εδραιώσει στο metalcore και που έχει υπάρξει έμπνευση για άλλα συγκροτήματα. Με τύμπανα που πάντα εντυπωσιάζουν, κιθάρες που συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά και τα φωνητικά Lambesis/Gilbert να εξακολουθούν να παραδίδουν μαθήματα για το πως παίζεται η μεγάλη μπάλα.

Συμπέρασμα; Οι As I Lay Dying επέστρεψαν και έχουν ακόμη πολλά να δώσουν…

1. “Burn to Emerge”

2. “Blinded”

3. “Shaped by Fire”

4. “Undertow”

5. “Torn Between”

6. “Gatekeeper”

7. “The Wreckage”

8. “My Own Grave”

9. “Take What’s Left”

10. “Redefined” (featuring Jake Luhrs of August Burns Red)

11. “Only After We’ve Fallen”

12. “The Toll It Takes”

Review by Hellena Mihailidou

Rate 87/100

10 χρόνια δισκογραφικής απουσίας και μια επιστροφή που είναι η τέλεια αφορμή να θυμηθούμε τους λόγους για τους οποίους ξεχωρίζει το συγκρότημα. Στίχοι μηνύματα που χτυπούν κατευθείαν στο «ψαχνό», σκοτάδι που σε τραβάει μέσα του και σε τυλίγει, φωνητικά που διαπερνούν το δέρμα σου. Δεν ξέρω αν υπάρχουν πολλά συγκροτήματα που να μπορούν να συνδυάσουν τη σφοδρότητα και τη μελωδία όπως οι Rammstein αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω οτι θέλω να μπω στη διαδικασία να ακούσω οποιονδήποτε να προσπαθήσει να τους φτάσει.

Παρόλο που δεν είναι το καλύτερο άλμπουμ των Rammstein είναι αυτό που περιμέναμε να ακούσουμε μετά από 10 χρόνια και σίγουρα είναι μέσα στα greatest hits τους. To ομότιτλο άλμπουμ των Rammstein έχει αποχρώσεις που αποκαλύπτονται με τις διαδοχικές ακροάσεις. Οπότε μην αρκεστείτε στη μια ακρόαση..

1. Deutschland (“Germany”)

2. Radio

3. Zeig dich (“Show Yourself”)

4. Ausländer (“Foreigner”)

5. Sex

6. Puppe (“Doll”)

7. Was ich liebe (“What I Love”)

8. Diamant (“Diamond”)

9. Weit weg (“Far Away”)

10. Tattoo

11. Hallomann (“Helloman” / “Announcer”)

88/100[vc_single_image image=”2504″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_border” onclick=”img_link_large” img_link_target=”_blank” css_animation=”fadeIn” css=”.vc_custom_1574017395727{padding-top: 20px !important;padding-right: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;}”][/vc_column][/vc_row] ]]> https://metalradio.gr/rammstein-rammstein-universal/feed/ 0 9199