Twisted TranZistor – Sissy Fanouraki

Sorry mates, είμαι από εκείνους που δεν το’χω με τις κάμερες – έτσι νομίζω τουλάχιστον – και εκφράζομαι πολύ καλύτερα με τον γραπτό λόγο.

Αυτή τη χρονιά η 10άδα βγήκε πιο εύκολα, σχεδόν αβίαστα! Δεν άλλαξα 10 φορές γνώμη όπως πέρυσι… Κατέληξα in a blink of an eye που λένε και στο χωριό μου.

Ήμουν σίγουρη για τις επιλογές της 10άδας (μη σας πω και 20άδας) χωρίς πισωγυρίσματα. Ωστόσο είχα κάποιες μικρές αμφιβολίες οι οποίες έσβησαν σε μια στιγμή όταν ξανάκουσα τα albums ένα προς ένα. Μπορεί το Top10 του 2023 να το είχα περιγράψει όπως το Κινούμενο Κάστρο (σσ.Howl’s Moving Castle) και το γιοφύρι της Άρτας αλλά η λίστα του 2024 αποτελείται αποκλειστικά από τα albums που άκουσα περισσότερο και «μίλησαν» στην ψυχή μου λίγο παραπάνω από κάποια άλλα… Κι όπως πάντα, η σειρά δεν έχει για μένα τόση σημασία.

1. Nile – The Underworld Awaits Us All
   2. Ihshan – Ihshan
   3. Gaerea – Coma
   4. Ulcerate – Cutting the Throat of God
   5. Imminence – The Black
   6. Groza – Nadir
   7. Suicidal Angels – Profane Prayer
   8. Sunburst – Manifesto
   9. Cavalera Conspiracy – Schizophrenia
   10. Bring me the Horizon – Post Human: Next Gen

Καλή Χρονιά σε όλους με Υγεία, Τύχη μπόλικη heavy metal και να ακούτε metalradio.gr!

Peanut Butter – Δημήτρης Τσοντάκης

10 – Ensiferum – Winter Storm

9 – Zeal & Ardor – Greif

8 – In Vain – Solemn

7 – Leaves’ Eyes – Myths Of Fate

6 – Devin Townsend – Powernerd

5 – Mago De Oz – Alicia En El Metalverso

4 – Fleshgod Apocalypse – Opera

3 – Nightwish – Yesterwynde

2 – Thy Catafalque – XII: A Gyönyörű álmok Ezután Jönnek

1 – Kanonenfieber – Die Urkatastrophe

Απογοήτευση της χρονιάς (με βαριά καρδιά): Leprous – Melodies Of Atonement

Cosmic Fusion – Rozi Kakrida

1. Sunburst – Manifesto
2. IOTUNN – Kinship
3. Caligula’s Horse – Charchoal Grace
4. Suicidal Angels – Profane Prayer
5. Opeth – The Last Will and Testament
6. Mother of Millions – Magma Matter
7. Tribulation – Sub Rosa in Æternum
8. Dödsrit -Nocturnal Will
9. Blood Incantation – Absolute Elsewhere
10.Evergrey – Theories of Emptiness

EP of the year: Sylosis – The Path

Monday Night Apocalypse – Κωνσταντίνος Μάρης

1.Opeth – The Last Will and Testament

2.Tribulation – Sub Rosa in Aeternum

3.Judas Priest – Invincible Shield

4.Flotsam & Jetsam – I Am the Weapon

5.The Cure – Songs of a Lost World

6.Nightwish – Yesterwynde

7.Ihsahn – Ihsahn

8.Whom Gods Destroy – Insanium

9.Desert Near the End – Tides of Time

10.Dark Tranquillity – Endtime Signals

Metal Manifesto Best Of 2024
01. Evergrey – Theories of Emptiness
02. Weather Systems – Ocean Without a Shore
03. Dodsrit – Nocturnal Will
04. Nightrage – Remains of a Dead World
05. Dark Tranquility – Endtime Signals
06. Alcest – Les Chants de l’ Aurore
07. Visions of Atlantis – Pirates II: Armada
08. Unto Others – Never, Neverland
09. As I Lay Dying – Through Storms Ahead
10. FM – Old Habits Die Hard
11. Ecclesia – Ecclesia Militans
12. Innerwish – Ash of Eternal Flame
13. Blood Incantation – Absolute Elsewhere
14. Iotunn – Kinship
15. Atlantic – Another World

Αφού λοιπόν σου αρέσει αυτή η μουσική και ένα σημαντικό μέρος της είναι οι συναυλίες, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πας σε ένα Ευρωπαϊκό φεστιβάλ, και αυτό είναι αρκετό για να καταλάβεις ότι για το είδος μουσικής που ακούς, ζεις σε λάθος χώρα. Αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος που φέτος πήγα στην Τσεχία, στο Brutal Assault Festival.

Το Brutal Assault είναι συγκριτικά με τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά φεστιβάλ ένας οικονομικός προορισμός, οι 4 μέρες του φεστιβάλ με τα περίπου 150 συγκροτήματα κοστίζουν 180 ευρώ, περίπυο. Τα 500ml Τσέχικης μπύρας μέσα στο φεστιβάλ κοστίζουν περίπου 3 ευρώ και μπορείς να βρεις ένα ξενοδοχείο περίπου στα 300€. Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί μετά από αυτό που έζησα αυτές τις μέρες στην Τσεχία αναρωτιέμαι γιατί κανένας διοργανωτής στην Ελλάδα δεν έχει μπει στον κόπο να επισκεφθεί ένα για να αντιληφθεί πως ένα φεστιβάλ, γίνεται ένα θεματικό πάρκο, με παράλληλα δρώμενα, φαγητό, δραστηριότητες για παιδιά και μια ολοκληρωμένη εμπειρία που μόλις την βιώσεις μετράς τις μέρες ανάποδα για την επόμενη χρονιά.

Φτάσαμε το βράδυ της Τρίτης. Στο ξενοδοχείο μας περίμεναν άνθρωποι του φεστιβάλ για να μας δώσουν το «βραχιολάκι» που φορτίζεις από πριν με χρήματα ώστε να πληρώνεις για τα πάντα μέσα στο φεστιβάλ. Όταν λέμε τα πάντα εννοούμε, μπύρα, φαγητό, merch, vip τουαλέτες, ή κάποιο δρώμενο. Το εισιτήριο σου συνδέεται με την εφαρμογή του φεστιβάλ που έχεις στο κινητό σου μέσα από την οποία σημειώνεις τα συγκροτήματα που θέλεις να παρακολουθήσεις και σου στέλνει ειδοποίηση την ώρα που ξεκινάει κάθε συγκρότημα, πότε είναι διαθέσιμο το merch της κάθε μπάντας, κλείνεις θέση στο πούλμαν που σε μεταφέρει στο χώρο του φεστιβάλ, έχεις ενημέρωση για τις χρεώσεις και το υπόλοιπο που έχεις στο «βραχιολάκι» σου αλλά και βαθμολογείς τις μπάντες που παρακολούθησες. Μετά την ολοκλήρωση του φεστιβάλ μπορείς να δώσεις μια συνολική αξιολόγηση της εμπειρίας σου και να προτείνεις τα συγκροτήματα που θέλεις να δεις την επόμενη χρονιά.

Την Τετάρτη νωρίς το πρωί φτάσαμε στο χώρο του φεστιβάλ που ήδη είχε αρκετό κόσμο, γιατί μη ξεχνιόμαστε υπάρχει και μεγάλος κατασκηνωτικός χώρος για όποιον θέλει να ζήσει την ολοκληρωμένη φεστιβαλική εμπειρία. Πρόκειται για ένα τεράστιο πολεμικό φρούριο του 18ου αιώνα που σίγουρα προσθέτει στην ατμόσφαιρα της μουσικής, μέσα στο πράσινο. Φυσικά και στηθήκαμε μια ώρα για να αγοράσουμε merch όχι όμως από τις μπάντες αλλά από το φεστιβάλ και αυτό είναι μια από τις επιτυχίες του, ότι θέλεις ένα αναμνηστικό ότι έζησες το Brutal Assault. Ήδη είχαν ξεκινήσει τα συγκροτήματα να παίζουν στη σκηνή αλλά δεν είχαμε βάλει κάτι στη λίστα μας από τόσο νωρίς. Μπήκαμε σε σκοτεινές κρύπτες και ήπιαμε μπύρα, λιώσαμε στο περπάτημα για να δούμε όλες τις γωνιές, από το εργαστήρι που φτιάχνεις το δικό σου δερμάτινο βραχιόλι, στην γωνιά μιας ομάδας Mad Max (δείτε το βίντεο), στο Pit Of Doom που δεν είναι για λιγόψυχους, στο μπαρ με τα κοκτέιλ και τα darkwaveοgothιάρικα live και clinics.

Την πρώτη μέρα το ρολόι μέτρησε περίπου 12,000 βήματα. Είδαμε ένα σφηνάκι από SYLOSIS, οι οποίοι είναι πολύ καλοί αλλά ο καυτός ήλιος δεν βοήθησε. Οι BLACK DAHLIA MURDER δεν μας ενθουσίασαν αλλά παρόλα αυτά είδαμε όλο τους το σετ. Επόμενη στάση SPIRITBOX οι οποίοι μουσικά ήταν εξαιρετικοί αλλά δυστυχώς για αυτούς εκείνη την ώρα έφτασε ο «αχόρταγος» που άδειαζε τις χημικές τουαλέτες δίπλα ακριβώς στη σκηνή με αποτέλεσμα η Courtney να κάνει κάποια ειρωνικά σχόλια που την έκαναν να φανεί σνόμπ, τουλάχιστον έτσι όπως το αξιολόγησα εγώ και κάποιοι από την παρέα. Σίγουρα κανείς δεν απολαμβάνει τη μυρωδιά αλλά τα σχόλια για το μέγεθος του φεστιβάλ στο οποίο παίζεις μάλλον περιττεύουν. Για τη συνέχεια είδαμε VLTIMAS οι οποίοι έπαιζαν στην 3^η σκηνή του φεστιβάλ Obscure και ήταν εκπληκτικοί. Απολαύσαμε στη Sea Sheperd DEICIDE οι οποίο έπαιξαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά κατόπιν απαίτησης του κόσμου, ΝΑΙ ήταν τόσο καλοί, κάναμε ένα πέρασμα από την 4^η μικρή σκηνή Octagon για να δούμε τους DISCORD αλλά ο ήχος ήταν τραγικός και προτιμήσαμε να επανέλθουμε στην Obscure για να παρακολουθήσουμε τους μαγευτικούς BRUTUS.

Για τη συνέχεια ανεβήκαμε στο natural stand, ένα υπερυψωμένο λόφο που έχει δικό του μπαρ, παγκάκια για να καθίσεις ή απλά κάθεσαι στο γρασίδι και έχεις οπτική επαφή και με τις δυο μεγάλες σκηνές. Στην Marshall οι EXODUS οι οποίοι έλιωσαν το κοινό στα mosh pit. Στην δίπλα σκηνή ετοιμάζονταν οι MOTIONLESS IN WHITE. Να αναφέρω εδώ ότι αυτό είναι ένα από τα τρωτά σημεία του φεστιβάλ. Όσο παίζει μια μπάντα στην Marshall Stage, κάνει soundcheck η επόμενη στην Sea Sheperd και ανάποδα, και συχνά αυτό είναι ενοχλητικό. Ειδικά για τους μουσικούς.

Είδαμε και τους MOTIONLESS IN WHITE από ψηλά με τα pyro του φεστιβάλ περιμετρικά στο τείχος του φρούριου να δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρά αλλά έσκασαν κάποιες ψιχάλες και επειδή η πρόβλεψη μιλούσε για βροχή προτιμήσαμε να κατέβουμε σε ένα από τα μπαρ προκειμένου να προστατευτούμε. Αυτός είναι και ο λόγος που χάσαμε τον ABBATH να παίζει IMMORTAL. Η βροχή σταμάτησε και εμείς πήγαμε να ακούσουμε DARK TRANQUILLITY. Για όποιον αγαπά το συγκρότημα, απογοητευτική εμφάνιση. Το setlist, η απόδοση της μπάντας… μας έκανε να σκεφτόμαστε ότι έπρεπε να είχαμε φύγει νωρίτερα για να μπορέσουμε να πάμε το επόμενο πρωί να δούμε NECROT. Αλλά τι να κάνουμε αδυναμίες είναι αυτές ρε Μιχαλάκη….

Η πρόβλεψη του καιρού μιλούσε για βροχές και σήμερα και πήγαμε εξοπλισμένοι. Ευτυχώς ήταν απλά ένα ψιχάλισμα, που για να είμαι ειλικρινής το προτιμάς από τον καυτό ήλιο. Προσπαθήσαμε να δούμε OBSCURA, και αυτοί προσπάθησαν να παίξουν αλλά κάποιο λάθος στην καλωδίωση ήταν η αιτία να παίξουν 3 μόλις τραγούδια. Απογοήτευση. Βόλτα στα μαγαζιά του φεστιβάλ με αναμνηστικά,merch, φαγητό, μπύρες, μέχρι και tattoo μπορείς να κάνεις, και επιστροφή για INCANTATION. Old school death metal στα καλύτερά του.

Επόμενοι στη διπλανή σκηνή WHITECHAPEL. Παρόλο που είναι ένα από τα συγκροτήματα που ήθελα να παρακολουθήσω με ενθουσιασμό τελικά το live τους ήταν κάπως κουραστικό και δεν έφταιγε ούτε το ψιλόβροχο, ούτε η ορθοστασία.

Αφήσαμε πολλά από τα ενδιάμεσα για να κάνουμε βόλτες, να φάμε, να δούμε τις γωνίες του κάστρου, να ξεκουράσουμε λίγο τα πόδια μας, είμαστε στα περίπου 13.000 βήματα και τελικά στηθήκαμε κοντά στη σκηνή για CARCASS. Εγγύηση! Ο ήχος, το attitude, το setlist; Από τις αγαπημένες μου εμφανίσεις σε όλο το φεστιβάλ, ήταν και η πρώτη φορά που τους έβλεπα και ομολογώ έβαλαν τον πήχη ψηλά. Επόμενοι TESTAMENT και έχοντας ήδη την εμπειρία της Αθήνας στο Release ξέραμε ότι θα ήταν εξαιρετικοί και φυσικά ήταν!

Για να είμαι ειλικρινής πήγαμε και για ένα ανεφοδιασμό σε μπύρες και ανεβήκαμε στο natural stand από όπου παρακολουθήσαμε ένα από τα πιο επικά συγκροτήματα του Brutal Assault 2025, SATYRICON. Εξαιρετικοί! Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα τελειώνουν και εμείς παίρνουμε το δρόμο για την Obscure για τους UADA. Το καλύτερο live του φεστιβάλ! Και το γράφω γιατί έρχονται και Αθήνα, μην το χάσετε είναι εξαιρετικοί! Με ένα καπνό να πνίγει τη σκηνή και οι ίδιοι σαν σκιές χαμένοι μέσα σε αυτόν να παίζουν σα να είναι ηχογράφηση. Σίγουρα η νούμερο 1 εμφάνιση για εμένα.

Πρωινό Παρασκευής και η πρώτη μπάντα της ημέρας LIK που είναι σίγουρα μια σημείωση που κράτησα για να ψάξω επιστρέφοντας. Δεύτεροι οι KALMAH. Δεν θα πω ότι ήταν κακοί, μόνο ότι είναι καλύτερο να τους ακούς παρά να τους βλέπεις. Οι IMPERIAL TRIUMPHANT που ήθελα να τσεκάρω με απογοήτευσαν και έφυγα για εγγυημένη καφρίλα ABORTED. Ποια καφρίλα δηλαδή, μέχρι και πρόταση γάμου είχαν στο σετ τους.

Επόμενη απογοήτευση του φεστιβάλ οι CYNIC. Απαράδεκτα φωνητικά και πάλι προβλήματα με τον ήχο. Δεν τις ήθελε τις τεχνικές μπάντες. Εξαιρετικοί ήταν οι LEFT TO DIE που μάλιστα μας έκαναν να χαμογελάσουμε που χρησιμοποιούν το I Love The Dead του Alice Cooper για να βγουν στη σκηνή. Περιμέναμε με πολύ ανυπομονησία ένα ειδικό event που είχε οργανώσει το φεστιβάλ, οι Τσέχοι CULT OF FIRE μαζί με συμφωνική ορχήστρα BOHEMIAN SYMPHONY ORCHESTRA θα παρουσίαζαν ένα μουσικό σύνολο προς τιμήν του Bedřich Smetana.

Οι προθέσεις καλές, οι προσδοκίες μας ψηλές αλλά τελικά το αποτέλεσμα κουραστικό και κακό ηχητικά. Τι κάναμε; Πήγαμε στην Obscure για CEPHALIC CARNAGE. Επόμενη στάση ARCHITECTS στην Sea Sheperd. Πολύ light θα μου πεις για Brutal Assault αλλά το κοινό είχε άλλη άποψη. Με την εμφάνιση τους, το άρτια προσεγμένο show με τις οθόνες πίσω τους είναι σίγουρα στην κορυφή της σκηνής γιατί τους αξίζει. Σέβονται το κοινό τους, δεν βγάζουν καθόλου έπαρση και παρουσιάζονται άψογοι στη σκηνή.

Επιστροφή τώρα στην Obscure για KAMPFAR. Πολύ καλοί μουσικά αλλά λίγο το «Come On Brutal Assault», μου έφερε στο μυαλό το «πάμε Αθήνα» (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε). Βγαίνοντας από το φεστιβάλ για επιστροφή στο ξενοδοχείο έπαιζαν οι DEATHSTARS οι οποίοι ακούγονταν πολύ καλοί, αλλά οι δυνάμεις μας είχαν αρχίσει να μας εγκαταλείπουν.

Σάββατο, τελευταία μέρα και την αρχή κάνουν οι CYTOTOXIN με το nuclear death metal τους. Μας είχαν πει και οι ABORTED εχθές να δώσουμε προσοχή και δεν είχαν άδικο. Παρόλο που ο ήλιος κατάκαιγε από τα πιο ζωηρά moshpit του φεστιβάλ ήταν αυτό μπροστά τους νωρίς το πρωί. Επόμενοι οι SINISTER που προσέφεραν ακριβώς αυτό που περίμενες από αυτούς και επόμενοι οι KRONOS από τη Γαλλία με ένα death metal που δεν περνάει απαρατήρητο. Και η επόμενη στάση είναι στη Γαλλία με τους GOROD. Ψάξτε τους, είναι από τις καλύτερες ανακαλύψεις του φεστιβάλ. Λυτρωτική στιγμή όταν ήρθε το πυροσβεστικό όχημα και κατάβρεξε το κοινό. Ναι είναι κάτι που έκαναν 2 με 3 φορές τη μέρα όταν πίκαρε η θερμοκρασία. Έχοντας δει PESTILENCE στο Release και παρόλο που ήταν εξαιρετική είναι λίγα τα κενά σήμερα και πάμε γρήγορα να τσιμπήσουμε κάτι γιατί έρχονται οι SADUS. Οι οποίοι μπορεί να είναι πλέον χωρίς τον DiGiorgio αλλά δεν παύουν να είναι εγγύηση. Μην γελιόμαστε πλέον σέρνουμε τα κουφάρια μας μετά από 3 τόσο γεμάτες μέρες και νύχτες. Ψάχνοντας κάπου να ξαποστάσουμε, λίγος ύπνος πολύ περπάτημα βλέπεις, βρίσκουμε διάφορα από τα σημεία που έχει το φεστιβάλ για να ξεκουραστείς. Πάνω σε ένα από αυτά, ένα σημείο των τειχών, έχει στημένη μια οθόνη και δικό του PA και παρακολουθούμε PRIMORDIAL, εγγυημένη απόδοση και μια δροσερή ανάσα πάνω στα καψαλισμένα μας αυτιά.

Επόμενοι, EMPEROR! Ευγενικοί (ναι τους είδα πρώτη φορά δεν ξεστόμισε ούτε μια βρισιά ο άνθρωπος) και καλοκουρδισμένοι μπροστά σχεδόν σε ολόκληρο το κοινό του φεστιβάλ αποδίδουν άψογα και κακά τα ψέματα, με το φρούριο και τις φωτιές είναι στο ιδανικό σκηνικό. Λίγο πριν το τέλος πάμε πάλι προς την Obscure για DØDHEIMSGARD. Ποτέ δεν καταλάβαμε, τι ήταν αυτό που ψεκαζόταν και τι ήταν αυτό που πετούσε στον κόσμο ο Vicotnik , ποιο ήταν το παλικάρι που ανέβηκε και τραγούδησε αλλά σίγουρα ένα από τα καλύτερα live του φεστιβάλ. Τέλος με τους εμβληματικούς BEHEMOTH! Όλο το φεστιβάλ μπροστά στη σκηνή και μέχρι πίσω στα μπαρ. Το ύψωμα του natural stand γεμάτο. Δεν είδα περισσότερο κόσμο στο φεστιβάλ συγκεντρωμένο για μια μπάντα και ίσως αυτό να λέει πολλά για τη χώρα μας. Όσοι ήσασταν στη συναυλία τους στο Release καταλαβαίνετε. Ο Nergal απέδωσε πολύ περισσότερο φωνητικά, ο ήχος εξωπραγματικά καλός, pyro πάνω στη σκηνή που δεν είδαμε στη χώρα μας και μια εμφάνιση ηγετική για την μπάντα. Οι BEHEMOTH στην καλύτερη στιγμή της καριέρας τους να αποδεικνύουν ότι τους αξίζει κάθε αναγνώριση που λαμβάνουν. Όταν τελείωσε πήραμε το δρόμο για την έξοδο και βλέποντας το πανό που μας ευχαριστούσε και μας προσκαλούσε στην επόμενη χρονιά με ένα QR code που σου έδινε τη δυνατότητα αγοράς εισιτηρίου σε προνομιακή τιμή, το μόνο που σκεφτόμασταν ήταν 365 μέρες είναι θα επιστρέψουμε!  

Festival Report: Hellena Mihailidou

English Version Below

When you live in Greece and the kind of music you prefer to listen to is metal you are, like it or not, a minority. Which means that the record labels of your favorite bands don’t count you as a worthy market, the agencies that organize the bands’ tours don’t count you as a capable audience to support concerts and in general they ignore you and you just settle for the crumbs thrown to you by the big concert promoters who are rarely bands from the present scene and are mostly 80’s mega bands.

So if you like this music and a major part of it is the concerts, the best you can do is go to a European festival, and that’s enough to realize that for the kind of music you’re listening to, you’re living in the wrong country. That was the main reason why I went to the Czech Republic this year, to the Brutal Assault Festival.

Brutal Assault is an affordable destination compared to other European festivals, the 4 days of the festival with about 150 bands cost 180 euros, all in all. 500ml of Czech beer inside the festival costs about 3 euros and you can get a hotel for about 300€. Why am I writing all this? Because after what I experienced these days in the Czech Republic I wonder why no organizer in Greece has bothered to visit one to realize that a festival, becomes a theme park, with parallel events, food, activities for children and a complete experience that once you experience it you count the days backwards for next year.

We arrived on Tuesday night. There were festival people waiting for us at the hotel to give us the “wristband” that you pre-load with money to pay for everything inside the festival. When we say everything, we mean beer, food, merch, vip toilets, or an event. Your ticket is linked to the festival app you have on your phone through which you note the bands you want to attend and it sends you a notification when each band starts, when each band’s merch is available, you book a seat on the bus that takes you to the festival site, you get updates on fees and the balance you have on your “wristband” and you can rate the bands you attended. After the completion of the festival, you can give an overall evaluation of your experience and suggest the bands you want to see next year.

On Wednesday early in the morning we arrived at the festival site which was already quite crowded, because let’s not forget there is a big camping area for anyone who wants to live the full festival experience. It’s a huge 18th century military fortress that definitely adds to the atmosphere of the music, surrounded by forest. Of course, we stood in que for an hour in order to buy merch not from the bands but from the festival (Tshirts, Beer Cups, Baby clothing, lighters, Cup holders, underwear etc) and that’s one of the successes of the festival, you want a souvenir that you experienced Brutal Assault. The bands had already started playing on stage but we hadn’t put anything on our list that early. We went into dark vaults and drank beer, walked thousands of steps to see all the corners of the castle, from the workshop where you make your own leather bracelet, to the corner of a Mad Max group (check out the video), to the Pit Of Doom which is not for the faint-hearted, to the cocktail bar and darkwaveogothic live shows and clinics.

On the first day the smart watch counted about 12,000 steps. We saw a shot of SYLOSIS, who are very good but the hot sun didn’t help us stick around. BLACK DAHLIA MURDER didn’t wow us but we still saw their whole set. Next stop SPIRITBOX who musically were excellent but unfortunately for them at that time the truck that empties the chemical toilets arrived, right next to the stage and as a result Courtney made some ironic comments that made her look like a snob, at least the way I and some of my friends judged it. Certainly no one enjoys the smell but comments about the size of the festival you’re playing at are probably unnecessary. For the follow up we saw VLTIMAS who were playing on stage 3 of the festival, Obscure and they were amazing. We enjoyed at Sea Sheperd DEICIDE who played for the second year in a row by popular demand, YES they were that good, we made a pass by the 4th small Octagon stage to see DISCORD but the sound was tragic and we opted to return to Obscure to watch the magnificent BRUTUS. For the rest of the show, we went up to the natural stand, an elevated hill that has its own bar, benches to sit on or just sit on the grass and have a view of both big stages.

In Marshall stage, EXODUS melted the audience in the mosh pit. On the next stage MOTIONLESS IN WHITE were getting ready. I should mention here that this is one of the vulnerabilities of the festival. While one band is playing on the Marshall Stage, the next is sound checking on the Sea Sheperd and vice versa, and often this is annoying. Especially for the musicians. We also saw MOTIONLESS IN WHITE from above with the festival pyros around the perimeter of the fortress wall creating a dreamy atmosphere, but there were some sprinkles and because the forecast was calling for rain, we opted to go down to one of the bars in order to protect ourselves. This is the reason why we missed ABBATH playing IMMORTAL. The rain stopped and we went to listen to DARK TRANQUILLITY. For anyone who loves the band, a disappointing performance. The setlist, the band’s performance… made us think we should have left earlier so we could have gone to see NECROT the next morning. But what can we do about weaknesses, Mikael….

The weather forecast was calling for rain today and we went equipped. Luckily it was just a drizzle, which to be honest you prefer to the hot sun. We tried to see OBSCURA, and they tried to play but some wiring error was the cause of them only playing 3 songs. Disappointment. Stroll around the festival shops with souvenirs, merch, food, beer, even tattoos and back to INCANTATION. Old school death metal at its best. Next up on the next stage WHITECHAPEL. Despite being one of the bands I wanted to watch with excitement, in the end, their live performance was a bit tiring and it wasn’t the drizzle or the standing up that was to blame.

We left a lot of the in-between to walk around, eat, see the corners of the castle, rest our feet a bit, we were at about 13,000 steps and finally stood near the stage for CARCASS. Guarantee! The sound, the attitude, the setlist? One of my favorite performances of the whole festival, it was also my first time seeing them and I must admit they set the bar high. Next up TESTAMENT and having already experienced Athens at Release Festival we knew they would be great and of course they were!

To be honest we also went for a beer refill and went up to the natural stand where we watched one of the most epic bands of Brutal Assault 2025, SATYRICON. Amazing! Half an hour after midnight they finish and we made our way to Obscure for UADA. The best live of the festival! And I’m writing this because they’re coming to Athens too, don’t miss it they’re excellent! With smoke choking the stage and they themselves like shadows lost in it playing like a recording. Definitely the number 1 show for me.

Friday morning and the first band of the day LIK which is definitely a note I kept to look out for on my return. Second was KALMAH, I won’t say they were bad, just that they’re better to listen to than to watch. IMPERIAL TRIUMPHANT who I wanted to check out disappointed me and I left for guaranteed brutality by ABORTED. Which is what kind of oxymorons, as they even had a romantic wedding proposal in their set. Next, a disappointment of the festival, CYNIC. Unacceptable vocals and again problems with the sound. Something went terribly wrong with technical bands. LEFT TO DIE were excellent and even made us smile using Alice Cooper’s I Love The Dead to come on stage. We were very much looking forward to a special event organized by the festival, the Czechs CULT OF FIRE together with symphony orchestra BOHEMIAN SYMPHONY ORCHESTRA would present a musical ensemble in honor of Bedřich Smetana. Their intentions were good, our expectations high but in the end the result was not as exciting as expected and poor sounding. What did we do?

We went to Obscure for CEPHALIC CARNAGE. Next stop ARCHITECTS at Sea Sheperd. Very “light” you might say for Brutal Assault but the audience had a different opinion. With their performance, their well thought out show with the screens behind them they are definitely on top of their genre because they deserve it. They respect their audience, don’t appear to be snobbish and present themselves flawlessly on stage. Back now to Obscure for KAMPFAR. Very good musically but the constant “Come On Brutal Assault” brought to mind “let’s go to Athens” (whoever understood, understood). Leaving the festival to return to the hotel DEATHSTARS were playing who sounded very good but our strength was starting to leave us.

Saturday, last day and the beginning is CYTOTOXIN with their nuclear death metal. ABORTED told us yesterday to pay attention and they were not wrong. Even though the sun was burning down they formed one of the most ferocious mosh pits of the festival early in the morning. Next up was SINISTER who offered exactly what you’d expect from them and next up was KRONOS from France with a death metal sound that doesn’t go unnoticed. And the next stop were French, GOROD. Look for them, they are one of the best discoveries of the festival. Redeeming moment when the fire truck came and showered the crowd. Yes, it’s something they did 2 or 3 times a day when the temperature was picking up. Having seen PESTILENCE in Release Athens and although they were excellent, there are very few gaps today and we had to get a quick bite to eat because SADUS were coming. Who may now be without DiGiorgio but they are still a guaranteed live band. Make no mistake, by Saturday we are dragging our carcasses, after 3 such full days and nights. Looking for somewhere to rest, little sleep a lot of walking you see, we find several of the festival’s spots to rest.

On one of them, a spot on the walls, which had a screen and its own PA set up and we watch PRIMORDIAL, guaranteed performance and a cool breath on our burnt ears. Next up, EMPEROR! Polite (yes I saw them for the first time not a single curse word was uttered by the man) and well-tuned in front of almost the entire festival audience they perform flawlessly and to say the least, with the fortress and fires around them, they are in the perfect setting. Just before the end we head back to Obscure for DØDHEIMSGARD. We never really understood what it was that Vicotnik was spraying on himself and what it was that Vicotnik was throwing at the crowd, who was the lad who got up and sang but definitely one of the best shows of the festival.

Finally with the iconic BEHEMOTH! The whole festival in front of the stage and all the way back to the bars. The mound of the natural stand full. I didn’t see more people at the festival gathered for one band and maybe that says a lot about our country. Those of you who were at their show in Athens understand. Nergal delivered much passionate and brutal vocals, the sound was unreal, pyro on stage that we didn’t see in our country and a leading performance for the band. BEHEMOTH at the best moment of their career to prove that they deserve every recognition they receive. When it was over we made our way to the exit and seeing the banner thanking us and inviting us to next year’s show with a QR code that gave you the opportunity to buy a ticket at a discount price, all we could think was 365 days and we’ll be back!

Festival Report: Hellena Mihailidou

1. Γιατί ακόμη και αν τους έχεις ξαναδεί στο Terravibe αυτό το υπερθέαμα που έρχεται στο ΟΑΚΑ είναι ακριβώς όπως παρουσιάζεται σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες τις οποίες ήσουν έτοιμος να ταξιδέψεις προκειμένου να τους δεις γιατί «Δεν υπάρχει περίπτωση να τους φέρουν Ελλάδα» οπότε χωρίς αεροπορικά, χωρίς διαμονή (για τους κατοίκους Αττικής αυτό) και χωρίς επιπλέον έξοδα, καλά σου έκατσε.
2. Γιατί είναι μια μπάντα που αν δεν την έχεις δει ποτέ live έχει bucketlist value, πως να το κάνουμε. Νομίζεις μόνο ο Κωστόπουλος «ξεβλαχεύει»; O Till τζιτζίκια πεταλώνει;
3. Γιατί μπορείς να σκεφτείς χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια 10 τραγούδια τους που θέλεις να ακούσεις live (Du Hast, Sonne, Engel, Feuer Frei!, Meine Ηerz brennt, Keine Lust, Ich Will, Te Quiero Pùta, America, Deutschland με μια ανάσα και ας μην είναι όλα στο σετ λιστ) και το πιθανότερο είναι να μην έχεις ξανά την ευκαιρία, τουλάχιστον όχι στη χώρα μας.
4. Θα το μετανιώσεις γιατί ο χώρος διεξαγωγής είναι στην καρδιά της πολύς προσβάσιμος και με ΜΜΜ και ο ιδανικός για τέτοιες διοργανώσεις.
5. Άσε που οι Rammstein αποκλείεται να γκρινιάξουν για τα καπνογόνα, έχουν δικά τους! Εισιτηριάκι ΕΔΩ

Και όλα αυτά τα σκέφτηκα διαβάζοντας τους παρακάτω αριθμούς από το δελτίο τύπου της High Priority. Γιατί όλοι το ξέρουμε οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Διαβάστε μέχρι το τέλος και μιας και σήμερα είναι Κωνσταντίνου και Ελένης (γιορτάζει και η Έλενα – just saying) κάντε ένα δωράκι που θα πιάσει τόπο!

«Το show των Rammstein είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική και κολοσσιαία παραγωγή που γίνεται πρώτη φορά στη χώρα μας.

Όπως σε όλες τις συναυλίες τους, έτσι και εδώ, ξεκινάνε να στήνουν 6 ημέρες νωρίτερα.

Εργάζονται πάνω από 18 τεχνικοί ήχου, βίντεο συν της ελληνικής ομάδας.

Η σκηνή που κάνουν το performance, χρειάζεται 4 μέρες για να στηθεί, έχει 60 μέτρα πλάτος, 30 μέτρα βάθος και 36 ύψος, φωτίζεται από 1.070 φώτα (χρειάζονται 400 ώρες να προγραμματιστούν)

Χρειάζονται 90 φορτηγά που μεταφέρουν 1.350 τόνους υλικών

Ο ήχος παράγεται από 170 ενισχυτές που παράγουν 12.000 watt ο καθένας και η ανατροφοδότηση γίνεται από μια γεννήτρια που χρειάζεται 4.000 λίτρα Diesel.

Χρησιμοποιούνται 586 πυροτεχνίες – 1.000 λίτρα καύσιμης ύλης και 60 κιλά σκόνης λυκοπόδιου (εφέ εκρήξεων)

Οι φλόγες των πυροτεχνημάτων, φτάνουν μέχρι και τα 20 μέτρα

Χρειάζονται 36 μηχανές καπνού και 35 μεγάλοι ανεμιστήρες»

 Έλενα Μιχαηλίδου

Οι εμβληματικοί In Flames έρχονται στην Αθήνα για ένα μεγάλο live, την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου, στο Floyd. Μια από τις σημαντικότερες metal μπάντες των τελευταίων δεκαετιών, οι Σουηδοί θεωρούνται δίκαια οι προπάτορες της σύγχρονης μελωδικής death metal σκηνής, παραμένοντας καταιγιστικοί στη σκηνή, όπως αποδείχτηκε θριαμβευτικά στην εμφάνισή τους στο περσινό Release Athens.

Η προπώληση ξεκινάει άμεσα προς 47€ και για περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.

Διάθεση εισιτηρίων:

• Τηλεφωνικά στο 2117700000
• Online more.com / Floyd.gr
• Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης.

Floyd live music venue: Πειραιώς 117, Γκάζι, Αθήνα, πλησίον του Στ. Μετρό Κεραμεικός / Τηλ. 210 3416706

Οι In Flames υπήρξαν καθοριστικοί στην καθιέρωση του melodic death metal αλλά και του metalcore, χάρις στα μοναδικά “πελώρια” riffs και τις εντυπωσιακές συνθέσεις τους, ξεκινώντας ως ένα underground σχήμα για να μετατραπούν στη συνέχεια σε πρωτοπόρους της metal σκηνής που δεν σταματούν να εξελίσσουν τον ήχο τους και να πειραματίζονται.

Από τότε που σχηματίστηκαν, το 1990 στο Gothenburg της Σουηδίας, το θρυλικό γκρουπ αποτελεί πρότυπο του τι σημαίνει να παραμένεις πιστός στο όραμά σου. Στα 14 albums που έχουν κυκλοφορήσει, από το ντεμπούτο, “Lunar Strain” (1994) μέχρι το εξαιρετικό “Foregone” (2023), οι In Flames συνεχίζουν να καινοτομούν παρά τις αμέτρητες διακρίσεις που έχουν ήδη κατακτήσει.

Κυκλοφορίες όπως τα “The Jester Race” (1996), “Colony” (1999), “Clayman” (2000) και το τολμηρό “Reroute to Remain” (2002), είναι μόνο κάποια δείγματα της σπουδαίας δισκογραφίας τους, τα οποία επιβεβαιώνουν τη θέση τους στην κορυφή τoυ ευρωπαϊκού metal για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ ταυτόχρονα κερδίζουν συνεχώς νέους οπαδούς.

Παράλληλα, περιοδεύουν ασταμάτητα, εμφανιζόμενοι συχνά ως headliners σε μεγάλα φεστιβάλ, ξεσηκώνοντας το κοινό με τραγούδια-ύμνους σαν τα “I Am Above”, “Take This Life”, “Coerced Coexistence”, “Bullet Ride”, “Cloud Connected”, “State of Slow Decay”, “Alias” και “The Mirror’s Truth”.

Follow In Flames

Official Website | Facebook  |  Instagram | YouTube

Follow Floyd

Official Website | Facebook  |  Instagram |  TikTok   | YouTube

Dave Mustaine, ο άνθρωπος που μαζί με τον James Hetfield άλλαξε την ιστορία της μουσικής μέχρι που τους χώρισε ο ζηλιάρης Lars, μάλλον ευτυχώς γιατί αν είχαν μείνει μαζί αυτοί οι δύο τα συκώτια τους θα είχαν πάει περίπατο από το πιώμα, για να πάει να φτιάξει την απόλυτη revenge μπάντα Megadeth είναι μια love to hate φυσιογνωμία που όλοι παραδεχόμαστε για το ιδιοφυές κιθαριστικό ταλέντο αλλά όλοι θάβουμε για τις πολύ κακές φωνητικές του επιδόσεις. Και εγώ η ίδια που έχω περάσει χρόνια λέγοντας ότι ο Mustaine ακούγεται σα γατοκαβγά και γάτα σε οίστρο ταυτόχρονα, είμαι εδώ για να παραδεχτώ ότι, μ αρέσουν τα φωνητικά του θείου Dave. Για την ακρίβεια δεν μπορώ να φανταστώ τα τραγούδια των Megadeth χωρίς αυτά (Randy Blythe enters the conversation). Εντάξει μπορώ, αλλά και δεν μπορώ και υπάρχουν 6 λόγοι για αυτό και δεν έχουν καμία σχέση με τη μουσική.

1. Ο θείος Dave έχει σίγουρα κάνει μεγάλες καταχρήσεις στη ζωή του και σίγουρα του έχουν μείνει κάποια κατάλοιπα από αυτό, αλλά όσα κουσούρια και αν έχει ποτέ δεν άφησε τον έπαρση του να τον οδηγήσει στην επιλογή να βάλει τη φωνή του δυνατά στη μίξη της μουσικής. Είτε πρόκειται για live είτε πρόκειται για άλμπουμ δεν προσπαθεί ποτέ να κάνει κάτι περισσότερο από αυτό που μπορεί και είναι πάντα τόσο εντυπωσιακή η μουσική που γράφει που απλά μπαίνει ανάμεσα στα υπόλοιπα όργανα σα white noise που κρατάει το ρυθμό. Μην ανοίξω το στόμα μου και μιλήσω για αφωνίδηδες που νομίζουν ότι είναι υπερφωνάρες και θέλουν να ακούγονται πάνω από όλα τα όργανα.
2. Στάθηκε παλικάρι στην πρόσφατη περιπέτειά του με τον καρκίνο. Το αντιμετώπισε στα ίσια, εννοείται ότι έχει βραχνιάσει και έχει φροντίσει να δουλέψει με αυτό που έχει τώρα. Δεν αυταπατάται ότι η φωνή του είναι όπως ήταν όταν ήταν πιτσιρίκος, ούτε καν όπως ήταν πριν τη μάχη του. Μας πειράζει που βράχνιασε; Όχι γιατί χαιρόμαστε που είναι εδώ και σεβόμαστε το γεγονός ότι εκτίμησε την κατάσταση όπως είναι τώρα και όχι όπως θα ήθελε να είναι και έκανε ότι καλύτερο μπορούσε.
3. Έδιωξε τον Ellefson από την μπάντα με το που δημοσιοποιήθηκε ότι «παίχτηκε μ@λακί@». Το λέω από την πρώτη στιγμή ότι η απόφαση του Mustaine να διώξει τον Ellefson από τη μπάντα τη στιγμή που διέρρευσε η πληροφορία ότι ενεπλάκη σε περιστατικό με 18χρονη ήταν η πιο σοβαρή και ταυτόχρονα ηθική όχι με την έννοια του καθωσπρεπισμού αλλά με την ουσία ότι κάποιες γραμμές είναι απαράβατες. Θεωρώ ότι έχει να κάνει με τις δικές του αρχές αλλά και με το καλό του συγκροτήματος. Σιγά που θα άφηνε το όνομα των Megadeth να συρθεί μέσα σε ένα τέτοιο σκάνδαλο.
   
4. Είναι πιθανότατα από τους 5 ανθρώπους σε αυτό τον πλανήτη που αγαπάει περισσότερο από εμένα το James Hetfield. Έχει φροντίσει σε πολλές περιπτώσεις να διαχωρίσει την εκτίμηση που έχει στον James με οποιοδήποτε άλλο μέλος των Metallica και θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν είχε πάρει την πρώτη διάγνωση του καρκίνου μια από τις πρώτες του δηλώσεις ήταν ότι τον πήρε ο James τηλέφωνο. Μιλάμε για έρωτα, πιθανότατα για αυτό και να εκνευρίζει τον Lars και μόνο που υπάρχει. Και του κάνει και πείσματα, όλοι υποψιαζόμαστε οτι αυτός έβγαλε το βύσμα από το μικρόφωνο του όταν τραγούδησαν στα Grammy με την Lady Gaga.
5. Είναι ο απόλυτος MegaGrinch της σκηνής όπως λέει και η Σίσσυ και τραγουδάει γνήσια μέσα από τα σφιγμένα δόντια του. Είναι ο άνθρωπος που αρνήθηκε να παίξει με τους Rotting Christ γιατί είναι βλάσφημο το όνομά τους και έχει τη φήμη του – ας μη κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας – μαλ@κ@ και του δύστροπου αλλά κανείς δεν μπορεί να μην του αναγνωρίσει την ιδιοφυία και τις riffάρες ακόμη και σήμερα 40 χρόνια μετά το Kill Em All που κάνει μερικούς μερικούς να κυκλοφορούν την ατάκα Mustaine Wrote Em All.
6. Ο έκτος λόγος είναι οπτικοακουστικός. Οι Megadeth είναι ήδη σε περιοδεία και ήδη έχουν κυκλοφορήσει τα βίντεο που μπορούμε να δούμε ότι είναι σε μεγάλη φόρμα και παίζουν πολύ δυνατή μπαλίτσα. Έχεις να δεις τον θείo Dave 7 ολόκληρα χρόνια! 7 χρόνια φαγούρα, δεν σε τρώει ο αυχένας σου για headbanging; Δες το βίντεο και ψήσου!

Συμφωνείς ότι το ραντεβού μας είναι 14 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού; Βρες όλες τις πληροφορίες ΕΔΩ!

Hellena Mihailidou

Νωρίτερα σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των MY DYING BRIDE ενημερώθηκαν με την ακόλουθη ανακοίνωση: “Η παραγωγή αυτού του τελευταίου άλμπουμ ήταν επίπονη και απαιτητική σε τέτοιο βαθμό που αποκάλυψε ρήγματα εντός της μπάντας. Αυτές οι εντάσεις είχαν ήδη παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια της δημιουργίας των 2 προηγούμενων άλμπουμ και επιδεινώθηκαν κατά την περίοδο του Covid. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, εντάθηκαν, προκαλώντας μια βαθιά αίσθηση δυσαρέσκειας μεταξύ των μελών της μπάντας. Το συνακόλουθο άγχος και το διάχυτο αίσθημα εξουθένωσης, μαζί με τη σωματική και ψυχική κακουχία που δημιουργεί, επέβαλαν μια περίοδο διακοπών, η οποία δυστυχώς επηρεάζει τις ζωντανές εμφανίσεις.

“Ο λόγος για την απουσία επίσημης δήλωσης μέχρι τώρα είναι επειδή η μπάντα ήλπιζε πραγματικά να επιλύσει αυτά τα εσωτερικά ζητήματα και να πραγματοποιήσει κάποιες συναυλίες φέτος, ενώ προσπαθούσε να βρει εγκαίρως μια λύση που θα ικανοποιούσε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Δυστυχώς, αυτή η λύση δεν έχει ακόμη βρεθεί.

“Δυστυχώς, η έλλειψη κατανόησης και η κακή επικοινωνία από τους επαγγελματίες εταίρους μας οδήγησε σε ένα πρόωρο χάος, από το οποίο η ανάκαμψη είναι δύσκολη. Ωστόσο, οι διοργανωτές έχουν πλέον επικοινωνήσει επίσημα και ελπίζουμε ότι μπορούν να ληφθούν μέτρα για να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπος σε όλους σας.

“Ζητούμε συγγνώμη που σας κρατήσαμε στο σκοτάδι, αλλά αυτές είναι πράγματι δύσκολες στιγμές”.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Lindsay C του This Day In Metal, ο κιθαρίστας των MY DYING BRIDE, Andrew Craighan, δήλωσε σχετικά με τις ακυρώσεις συναυλιών της μπάντας το 2024: “Λοιπόν, το Maryland Deathfest, πρώτον, δεν έπρεπε να πει [αυτά που είπε σε μια ανακοίνωση που ανακοίνωσε την απόσυρση των MY DYING BRIDE από τη διοργάνωση], και το γνωρίζουν αυτό και έκτοτε ζήτησαν συγγνώμη – καλά, ιδιωτικά ζήτησαν συγγνώμη.

“Έχουμε κάποια προβλήματα, τα οποία – πώς να το πω καλύτερα; – προσπαθούμε να λύσουμε, θα έλεγα. Δεν είναι ανυπέρβλητα. Δεν έχω ακόμα όλα τα στοιχεία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θέλω να φλυαρώ πολύ. Αλλά είμαστε σε συνομιλίες με όλους όσοι έχουν τα γεγονότα, και θα εκδώσουμε μια δήλωση, που είτε θα εξηγεί είτε τουλάχιστον θα ηρεμεί τον κόσμο ως προς το τι συμβαίνει.

“Είναι όλα λίγο περίεργα αυτή τη στιγμή, οπότε είναι δύσκολο να μιλήσω γι’ αυτά – κυρίως επειδή δεν θέλω να πω τίποτα εκτός θέματος και τότε ό,τι πεις θα χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο εναντίον σου και όλα αυτά”, πρόσθεσε.

Η συνέχεια του “The Ghost Of Orion” του 2019 , το “A Mortal Binding ” κυκλοφόρησε στις 19 Απριλίου μέσω της Nuclear Blast Records.

Οι MY DYING BRIDE προσέλαβαν τον συνεργάτη τους στο “The Ghost Of Orion” Mark Mynett για την παραγωγή, τη μίξη και το mastering του “A Mortal Binding“. Το γκρουπ ηχογράφησε στην Mynetaur Productions του Mynett(PARADISE LOST, ROTTING CHRIST) στο Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου έκαναν διαδοχικές ηχογραφήσεις για το άλμπουμ από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2023.

Οι MY DYING BRIDE είναι:

Aaron Stainthorpe – φωνητικά

Andrew Craighan – κιθάρες

Lena Abé – μπάσο

Shaun MacGowan – πλήκτρα, βιολί

Neil Blanchett – κιθάρες

Dan Mullins – ντραμς

English Version Below

English doom metal pioneers MY DYING BRIDE, who have just released their 15th studio album, “A Mortal Binding”, have issued an official statement regarding the recent revelation that they were canceling all of their previously announced 2024 tour dates, including an appearance at this year’s Maryland Deathfest.

Earlier today, MY DYING BRIDE‘s social media was updated with the following announcement: “The production of this latest album was arduous and challenging to such an extent that it has revealed fractures within the band. These tensions had already been observed during the creation of the previous 2 albums and were only exacerbated during the Covid period. Over the past few months, they have intensified, causing a profound sense of discontent among the band members. The resulting stress and the pervasive feeling of burnout, along with the physical and mental malaise it creates, necessitated a period of time off which unfortunately impacts on live shows.

“The reason for the lack of an official statement until now is because the band has truly hoped to resolve these internal issues and perform some shows this year while trying find a resolution in time to satisfy all parties involved. Sadly, this resolution is yet to be found.

“Regrettably, a lack of understanding and poor communication from our professional partners has resulted in an untimely and chaotic mess from which a recovery is challenging. However, the promoters have now been officially contacted and it is hoped that steps can be taken to minimise the impact on you all.

“We apologise for keeping you in the dark, but these are indeed challenging times.”

In a recent interview with Lindsay C of This Day In Metal, MY DYING BRIDE guitarist Andrew Craighan stated about the band’s 2024 concert cancelations: “Well, Maryland Deathfest, firstly, shouldn’t have said [what they said in a statement announcing MY DYING BRIDE‘s withdrawal from the event], and they know that and have since apologized — well, privately apologized.

“We have some live problems, which we’re — how best to say it? — massaging, I would say. They’re not insurmountable. I don’t have all the facts just yet, which means I don’t wanna blab too much. But we’re in talks with everybody who has the facts, and we will be putting out a statement, basically, that either will explain or at least calm people down as to what’s going on.

“It’s all a bit weird right now, so it’s difficult to talk about — mainly because I don’t wanna say anything out of turn and then everything you say will be used in evidence against you and all that,” he added.

The follow-up to 2019’s “The Ghost Of Orion”, “A Mortal Binding” came out on April 19 via Nuclear Blast Records.

MY DYING BRIDE hired “The Ghost Of Orion” studio wizard Mark Mynett to produce, mix, and master “A Mortal Binding”. The group holed up at Mynett‘s Mynetaur Productions (PARADISE LOST, ROTTING CHRIST) in Manchester, U.K., where they tracked the album consecutively from July to September 2023.

MY DYING BRIDE is:

Aaron Stainthorpe – vocals
Andrew Craighan – guitars
Lena Abé – bass
Shaun MacGowan – keyboards, violin
Neil Blanchett – guitars
Dan Mullins – drums

Οι τέσσερις ειδικές προσφορές, για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ή τρεις ημέρες του φεστιβάλ εξασφαλίζοντας επιπλέον κέρδος έως 36 ευρώ!

Οι τρεις μέρες που θα είναι αφιερωμένες στο heavy metal, ξεκινούν στις 14 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού με τους θρυλικούς Megadeth και Blind Guardian μαζί με τους Grand Magus.  Στις 21 Ιουλίου ακολουθούν οι Judas Priest, Bruce Dickinson, Accept σε ένα ιστορικό lineup ενώ οι Behemoth, Testament και Pestilence να κλείνουν το φεστιβάλ με ένα ακραίο metal show, στις 28 Ιουλίου.

OΛΕΣ ΟΙ METAL ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ

Τριήμερο Εισιτήριο: Megadeth, Blind Guardian, Grand Magus (14/6) + Judas Priest, Bruce Dickinson, Accept (21/7) + Behemoth, Testament, Pestilence (28/7) προς 115€ (κέρδος 36€)

Διήμερο Εισιτήριο: Megadeth, Blind Guardian, Grand Magus (14/6) + Judas Priest, Bruce Dickinson, Accept (21/7) προς 100€ (κέρδος 16€)

Διήμερο Εισιτήριο: Megadeth, Blind Guardian, Grand Magus (14/6) + Behemoth, Testament, Pestilence (28/7) προς 75€ (κέρδος 18€)

Διήμερο Εισιτήριο: Judas Priest, Bruce Dickinson, Accept & more tba (21/7) + Behemoth, Testament, Pestilence (28/7) προς 75€ (κέρδος 18€)

Οι κάτοχοι μεμονωμένου εισιτηρίου για τις ημέρες εμφάνισης των Megadeth και Judas Priest έχουν δυνατότητα αναβάθμισης του εισιτηρίου τους σε κάποια από τις παραπάνω προσφορές.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να στείλουν email στο support@releaseathens.gr με τίτλο “TICKET UPGRADE / MEGADETH” ή  “TICKET UPGRADE / JUDAS PRIEST” & να επισυνάψουν το εισιτήριό τους.

Πληροφορίες και αγορά εισιτηρίων:  https://www.releaseathens.gr/prosfores/

Η εμβληματική μπάντα που έχει γίνει γνωστή για τις μνημειώδεις live εμφανίσεις της, πραγματοποιεί φέτος ακόμα ένα τεράστιο τουρ σε στάδια της Ευρώπης.

Η αντίστοιχη προ διετίας περιοδεία τους, δείχνει πως για την παραγωγή των κολοσσιαίων συναυλιών των Γερμανών super stars, τα νούμερα ζαλίζουν!

Συγκεκριμένα το 2022:

– Πραγματοποίησαν 32 συναυλίες σε 19 πόλεις και 13 χώρες στην Ευρώπη, μπροστά σε 1,5 εκατομμύρια θεατές.

– 18 τεχνικοί ήχου, βίντεο, σκηνικών και ήχου, εργάστηκαν επί 7 μήνες για τον σχεδιασμό και των προγραμματισμό της σκηνής με κάθε λεπτομέρεια.

– Η σκηνή στην οποία κάνουν τα live perfomance τους είχε 60 μέτρα πλάτος, 30 μέτρα βάθος και 36 μέτρα ύψος, φωτίζεται από 1.070 φώτα, τα οποία χρειάζονται 400 ώρες να προγραμματιστούν, ενώ η σκηνή θέλει 4 ημέρες εργασιών ώστε να στηθεί.

– Για τη μεταφορά των βάρους 1.350 τόνων υλικών που χρειάζονται στα σόου τους, χρειάζονται 90 φορτηγά, καθένα από τα οποία διανύει συνολικά 24.000 χλμ, κατά τη διάρκεια της περιοδείας.

– Ο ήχος παράγεται από 170 ενισχυτές ισχύος 12.000 watt ο καθένας.

– Κάθε σόου παίρνει ενέργεια από μία γεννήτρια που χρειάζεται 4.000 λίτρα diesel ώστε να μην δημιουργεί πρόβλημα στην παροχή ηλεκτρισμού στις γύρω περιοχές.

– Σε κάθε live των Rammstein χρησιμοποιούνται 586 πυροτεχνίες, για τις οποίες χρειάζονται 1.000 λίτρα καύσιμης ύλης και 60 κιλά σκόνης λυκοπόδιου, ενός υλικού που χρησιμοποιείται σε εφέ εκρήξεων.

– Οι φλόγες των πυροτεχνιών φτάνουν μέχρι και τα 20 μέτρα ύψος, ενώ οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται είναι κοντά στους 600 βαθμούς Κελσίου.

– Σε κάθε σόου χρησιμοποιούνται επίσης 250 κιλά μαύρων και 250 κιλά άσπρων κονφετί.

– Χρησιμοποιούνται 36 μηχανές καπνού και 35 μεγάλοι ανεμιστήρες.

– Κατα τη διάρκεια της περιοδείας, ο Paul Landers χρησιμοποιει περισσότερες από 1000 χορδές κιθάρας.

– Στις 65 ημέρες που διήρκεσε το τουρ, το 11μελές πλήρωμα catering έφτιαξε 31.200 γεύματα για τους συντελεστές της περιοδείας.

Πάρε το εισιτήριο σου για την συναυλία της Αθήνας ΕΔΩ

Η μπάντα σχηματίστηκε το 2009 και έχει καλλιεργήσει έναν μοναδικό ήχο που συνδυάζει στοιχεία heavy, groove και metalcore. Γνωστοί για τις δυνατές ζωντανές τους εμφανίσεις, οι Full House Brew Crew έχουν χτίσει μια ισχυρή φήμη στη metal σκηνή, γοητεύοντας το κοινό με τις έντονες και μελωδικές συνθέσεις τους. Το άλμπουμ “Me Against You” που κυκλοφόρησε από την Rock of Angels το 2018, τράβηξε τα βλέμματα νέων οπαδών και το 2020 το άλμπουμ “Bare Knuckle” τους εδραίωσε.

Το νέο άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως το πιο heavy ως τώρα και δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον να κρατήσουν κάτι πίσω! Χαμηλό κούρδισμα, πιασάρικα ρεφρέν με το στοιχείο του super heavy groove στυλ για το οποίο είναι γνωστοί.

Full House Brew Crew είναι:

Βαγγέλης Καρζής – Φωνητικά / Κιθάρες

Σπύρος Δαφαλιάς – Μπάσο

Γιώργος Τζατζάκης – Κιθάρες

Νίκος Φριλίγκος – Ντραμς

– Μουσική και στίχοι: Βαγγέλης Καρζής και Full House Brew Crew

– Ηχογραφήθηκε στο hd.factory & Eightyard Studios

– Παραγωγή, μίξη και master από τον hector.d

– Φωτογραφία της μπάντας από τον Dion Bizas

– Εξώφυλλο άλμπουμ και σελιδοποίηση από τον Vision Black

TRACK LIST:

Fake
When Violence Meets the Art
Flaws of Guilt
Bleed
Voice of Doubt
Nightmare
Rise of the Underdogs
Downfall
Leaving Home

English Version Below

Formed in 2009, the band has cultivated a unique sound that fuses elements of heavy, groove, and metalcore. Known for their powerful live performances, Full House Brew Crew has built a strong reputation in the metal scene, captivating audiences with their intense and melodic compositions. The album “Me Against You” released by Rock of Angels in 2018, caught the eyes of new fans and by 2020 the album “Bare Knuckle” solidified it. In the 10th of May, 2024, the band is releasing their 3rd album with ROAR called “Rise of the Underdogs”. Heavier than ever and showing no interest in slowing down! Low tuning, catchy choruses with the element of super heavy groove style that they are known for.

“Rise of the Underdogs” will be released on May 10th, 2024 as Digipack CD and digital streaming/download format.

Pre-order the album here: https://roar.gr/smartlinks/fhbc-rotu/

Full House Brew Crew are:

Vagelis Karzis – Vocals / Guitars

Spiros Dafalias – Bass

Giorgios Tzatzakis – Guitars

Nikos Friligos – Drums

• Music and lyrics by Vagelis Karzis and Full House Brew Crew
• Recorded at hd.factory & Eightyard Studios
• Production, mix and master by hector.d
• Band photo by Dion Bizas
• Album cover and layout by Vision Black

TRACK LIST:

Fake

When Violence Meets the Art

Flaws of Guilt

Bleed

Voice of Doubt

Nightmare

Rise of the Underdogs

Downfall

Leaving Home

Δημιουργήθηκαν το 2003, στην Αυστραλία, και δεν άργησαν να καθιερωθούν ως ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της metalcore σκηνής, με τον τρίτο τους δίσκο, “Deep Blue” (2010), να βρίσκει τη θέση του ανάμεσα στους καλύτερους εκείνης της χρονιάς.

Η συνέχεια, γνωστή: Tα “Atlas” (2012), “Ire” (2015) και το καταπληκτικό ‘’Reverence’’ (2018), τους μετέτρεψαν σε ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του σύγχρονου metal. To “Darker Still” (2022) είναι η συνέχεια ενός φοβερού σερί δίσκων και τραγούδια όπως τα “Wild Eyes”, “The Void”, “Prey”, “Crushed”, “Glitch”, “Bottom Feeder” και “Idols and Anchors” τους διατηρούν στο θρόνο του σκληρού ήχου.

Σε μια πορεία που διαρκεί ήδη παραπάνω από είκοσι χρόνια, κερδίζουν ολοένα και περισσότερους οπαδούς μέσα από εξαιρετικά albums, σαν τα προαναφερθέντα, αλλά κυρίως μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις τους, χάρις στις οποίες έκαναν την μετάβαση σε ένα νέο επίπεδο, αποτελώντας πλέον ένα πανίσχυρο headline όνομα στο απόγειό του. Η ενέργεια που βγάζουν στη σκηνή o αεικίνητος Winston McCall και η παρέα του είναι κάτι πρέπει να ζήσεις για να το πιστέψεις, μια έκρηξη με οργιώδη riffs σε συνδυασμό με μελωδία και συναίσθημα, με τo pyro show να κόβει την ανάσα! ”

Follow Parkway Drive

Official Website | Facebook  |  Instagram | YouTube

Η προπώληση ξεκινάει άμεσα προς 37€ και για περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων. Μετά την εξάντλησή τους θα συνεχιστεί στα 40€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.

Διάθεση εισιτηρίων:

• Τηλεφωνικά στο 2117700000
• Online more.com / Floyd.gr
• Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης.

Floyd live music venue: Πειραιώς 117, Γκάζι, Αθήνα, πλησίον του Στ. Μετρό Κεραμεικός / Τηλ. 210 3416706

Follow Floyd

Official Website | Facebook  |  Instagram |  TikTok   | YouTube

Πολλές οι φωνές, πολλές οι γνώμες, ακόμα παραπάνω οι τρομερές δηλώσεις μεγαλείου και δεύτερων κορυφών από την εποχή του Painkiller μέχρι σήμερα. Αδιαπραγμάτευτα, το Invincible Shield είναι ένα πολύ υψηλού επιπέδου album, τόσο ποιοτικά όσο και πιθανόν ιστορικά. Αλλά ας κάνουμε ένα βήμα πίσω, και μετά από αρκετές ακροάσεις και έχοντας αφήσει πίσω μας τον αρχικό ενθουσιασμό της πρώτης επαφής, ας του δώσουμε την θέση που πραγματικά του αξίζει. Ναι είναι μεγαθύριο, είχε την ατυχία να ακολουθήσει το εξωπραγματικό Firepower και αυτό από μόνο του, του στερεί λίγο από την αίγλη του. Νομίζω πως ο πιο σωστός τρόπος να το περιγράψω είναι πως αποτελεί την φυσική εξέλιξη και συνέχεια του αγαπημένου μου Redeemer Of Souls, με μερικές μικρές διαφορές. Αρχικά, ενώ έχει και αυτό έναν αέρα από σχεδόν όλη την πορεία της μπάντας από τα 80s’ και μετά, το Devil In Disguise μας κλείνει το μάτι, με μεγαλύτερη έμφαση στην μετά 86 περίοδο, δεν χαίρει της ίδιας ηχητικής ποικιλομορφίας με το Redeemer Of Souls. Ισορροπεί όμως αυτό το κενό με μια αρκετά προς το Painkiller δομή και γενικότερη λογική, δομικά πάντα. 

Πολύ δυνατές συνθέσεις όλες τους, up tempo album από την αρχή μέχρι το τέλος. Από το πρώτο κομμάτι σε βουτάει από σβέρκο που λένε και σου δίνει πλήρη διαπιστευτήρια στο γιατί οι JUDAS PRIEST ήταν και παραμένουν κορυφή σε αυτό που κάνουν. Συνθετικά, νομίζω πως αυτή η κυκλοφορία αποτελεί το magnum opus της καριέρας του Faulkner, που ξεκάθαρα έχει πάρει τα πάντα στους ώμους του και τους πηγαίνει ακόμα παραπέρα. Όλα είναι γνώριμα και παλιά και ταυτόχρονα καινούργια, κάτι που γίνεται με τόσο ομογενοποιημένο τρόπο πλέον στην τρίτη του δισκογραφική δουλειά με το συγκρότημα, που απλά το αισθάνεσαι εντελώς φυσικό. Δεν μπορώ να μπω στην διαδικασία να εξετάσω και αν μιλήσω για τα κομμάτια και τα riff γιατί θα χρειαστώ μία σελίδα για κάθε ένα από τα 14 κομμάτια της deluxe edition. Ναι πραγματικά, ο δίσκος χρήζει ακροάσεων γιατί περιέχει πράγματα και μελωδίες που με κάθε άκουσμα μεγαλώνουν μέσα σου, και κάθε φορά αντιλαμβάνεσαι και κάτι καινούργιο. Είναι τόσο καλά τα κομμάτια, απλά δεν είναι πάντα αυτό που λέμε “άμεσα”, στα “σκάνε” ύπουλα και με μικρή καθυστέρηση. Ο δε Halford είναι τουλάχιστον συγκινητικός, και η δύναμη και το εκτόπισμα που κρύβουν οι μεσαίες του περιοχές συχνοτικά είναι απολαυστικές και ίσως πιο εθιστικές θα τολμήσω να πω από τις ψηλές του, ακόμα και των χρόνων της ακμής του. Και οι γραμμές, στις γέφυρες, ρε φίλε…

Πέρα από τα single που όλοι μας ακούσαμε λίγο πολύ, το ομοτιτλο Invincible Shield, Gates Of Hell, As God Is My Witness (Leather Rebel 2.0), Escape From Reality (σοβαρά τώρα;), Sons Of Thunder και το κομμάτι που με “ψάρωσε” άπειρα The Lodger (ολίγον από Nostradamus vibes εδώ ή είναι απλά ιδέα μου;)αποτελούν περίλαμπρες συνθέσεις άξιες τόσο του ονόματος του συγκροτήματος όσο και μιας πορείας 50 χρόνων. Είναι τελικά το Invincible Shield το καλύτερο JUDAS PRIEST album από το 90 μέχρι σήμερα; Όχι, ούτε καλύτερο του Firepower κατά την γνώμη μου, του λείπει αυτό το εκτώπισμα, αλλά αποτελεί κατεμέ ισάξιο στολίδι με το Redeemer Of Souls και από τις καλύτερες δουλειές από το reunion και έπειτα, αφήνοντας πολύ πίσω του το Angel Of Retribution. Το σημαντικότερο; Αν αυτό αποτελέσει και το κύκνειο άσμα τους, περίτρανο και αξιοζήλευτο κλείσιμο καριέρας που μόνο με τους SAXON μπορώ να συγκρίνω. Και μιας που το ανέφερα, ναι είναι καλύτερο από το τελευταίο SAXON. Να τους αγαπάτε τους παππούδες του heavy metal, μέχρι τα βαθιά τους γεράματα ακόμα μας μαθαίνουν πράγματα και μας δείχνουν τον δρόμο. Πάλι τα ζουμιά θα με πάρουν ρε διάολε το καλοκαίρι…       

Invincible Shield tracklist:

1. Panic Attack
2. The Serpent And The King
3. Invincible Shield
4. Devil In Disguise 
5. Gates Of Hell
6. Crown Of Horns
7. As God Is My Witness
8. Trial By Fire
9. Escape From Reality
10. Sons Of Thunder 

Deluxe Edition Bonus Tracks    

12. Fight Of Your Life
13. Vicious Circle
14. The Lodger

9/10

Review by Constantine Maris

English Version Below

This review fell into my hands, as I think I’m the most if not the only Priest-head of the bunch, and if only you knew how much I was looking forward to this album. I don’t have all the pages in the world to write about their career and their huge legacy in heavy metal and something tells me that it’s not going to be too long until I  write something like that, but for now let’s focus on their latest (probably their last) album, Invincible Shield.

There are many voices, many opinions, even more big statements of greatness and second peaks from the Painkiller era until today. Undeniably, Invincible Shield is a very high level album, both qualitatively and possibly historically. But let’s take a step back, and after several listens and having put the initial excitement of the first listening session behind us, let’s give it the place it truly deserves. Yes he is a mega-house, he had the misfortune to follow the unreal Firepower and that in itself takes away some of his glamour. I think the most accurate way to describe it is that it is the natural progression and continuation of my favourite Redeemer Of Souls, with a few minor differences. First of all, while it too has an air of almost the entire band’s career from the 80s onwards, Devil In Disguise gives us a wink, with more emphasis on the post 86 period, it doesn’t enjoy the same sonic diversity as Redeemer Of Souls. But it balances this gap with a fairly Painkiller-like structure and general logic, structurally. 

Very strong compositions, all of them, an up tempo album from the beginning to the end. From the first track it grabs you by the neck, as they say ,and gives you full credentials on why JUDAS PRIEST were and remain top at what they do. Compositionally, I think this release is the magnum opus of Faulkner’s career, he has clearly taken everything on his shoulders and is taking them even further. Everything is familiar and old and new at the same time, which is done in such a homogenized way now on his third record with the band that it just feels completely natural. I can’t go into the process of examining and talking about the tracks and riffs because I would need a page for each of the 14 tracks of the deluxe edition. Yes really, the album deserves some listening because it contains things and melodies that grow inside you with every new listen, and every time you realize something new. The tracks are that good, they just aren’t always what we call “instant”, they sneak up on you sneakily and with a short of delay. And Halford is moving to say the least, and the power and expansiveness of his mid-range frequencies is enjoyable and perhaps more addictive I dare say than his highs, even of his prime days. And the lines, on the bridges, oh man…

Apart from the singles that we all listened to more or less, the self-titled Invincible Shield, Gates Of Hell, As God Is My Witness (Leather Rebel 2.0), Escape From Reality (seriously?)Sons Of Thunder and the track that left me for fool The Lodger (some Nostradamus vibes here or is it just me?) are brilliant compositions worthy of both the band’s name and a 50 years long career. Is finally Invincible Shield the best JUDAS PRIEST album from the 90’s until today? No, not even better than Firepower in my opinion, it lacks that mass and greatness, but it is a gem equal to Redeemer Of Souls and one of the best works since the reunion, leaving Angel Of Retribution far behind. The most important thing? If this is their swan song, then it is an outstanding and enviable career finale that I can only compare to SAXON. Speaking of which, yes it is better than the last SAXON album. We have to love the grandfathers of heavy metal, until their old age they still teach us things and show us the way. I’m going to get rainy day eyes yet again damn it, in the summer festivals…   

Invincible Shield tracklist:

1. Panic Attack
2. The Serpent And The King
3. Invincible Shield
4. Devil In Disguise 
5. Gates Of Hell
6. Crown Of Horns
7. As God Is My Witness
8. Trial By Fire
9. Escape From Reality
10. Sons Of Thunder 

Deluxe Edition Bonus Tracks    

12. Fight Of Your Life
13. Vicious Circle
14. The Lodger

9/10

Review by Constantine Maris

Η τρομερή παρέα του Oli Sykes έχει διαγράψει μια μετεωρική πορεία προς την κορυφή: τα τραγούδια τους συγκεντρώνουν δισεκατομμύρια streams στις διάφορες πλατφόρμες και δίσκοι τους έχουν γίνει χρυσοί και πλατινένιοι σε Αγγλία και ΗΠΑ. Οι περιοδείες τους ξεπουλάνε αρένες σε όλο τον πλανήτη και το όνομα τους φιγουράρει ως headliner στα μεγαλύτερα φεστιβάλ. Έχουν κερδίσει 7 βραβεία Kerrang, ενώ έχουν 2 υποψηφιότητες για βραβεία Grammy, 5 για NME Awards και πολλές ακόμα.

Οι βάσεις της επιτυχίας τους: η έξοχη τραγουδοποιία τους και η διαρκής διάθεση για πειραματισμό. Τραγούδια όπως τα “Can You Feel My Heart”, “Sleepwalking”, “Go to Hell, for Heaven’s Sake”, “True Friends”, “Throne”, “Shadow Moses”, “Drown”, “Happy Song” είναι πλέον modern classics του “σκληρού“ ήχου, καλύπτοντας ένα ευρύτατο φάσμα από το alternative metal ως το electronic rock. Συνεχώς προχωρούν τον ήχο τους, ενώ δεν φοβούνται να συνεργαστούν με κανέναν, από τον Tom Morello και τις Babymetal ως τον Ed Sheeran και την Grimes, αλλά και τον Machine Gun Kelly, τον Yungblud και τον Lil Uzi Vert» σημειώνεται στην ανακοίνωση του EJEKT Festival.

Η προπώληση των εισιτηρίων θα ξεκινήσει την Παρασκευή 08 Μαρτίου στις 12:00 το μεσημέρι.

Πλέον κυκλοφορούν και διήμερα εισιτήρια για το EJEKT Festival 2024. Τα διήμερα εισιτήρια αφορούν μόνο τις ημέρες των Korn (22.07) και Bring Me The Horizon (24.07). Οι κάτοχοι εισιτηρίων για την ημέρα των Korn μπορούν να τα μετατρέψουν σε διήμερα (ημέρα Korn + ημέρα BMTH) με την ακόλουθη διαδικασία: θα πρέπει να στείλουν email στο mgtliveevents@gmail.com με τίτλο «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ – EJEKT FESTIVAL 2024» επισυνάπτοντας το εισιτήριό τους.

Σύντομα θα ανακοινωθούν πολλά ακόμα ονόματα και πληροφορίες για το EJEKT Festival 2024.

Το 10ο στούντιο άλμπουμ των FIREWIND STAND UNITED κυκλοφόρησε την 1η Μαρτίου από την AFM Records. Είναι το δεύτερο άλμπουμ με τον Herbie Langhans στα φωνητικά και ο Gus το περιγράφει ως ένα είδος concept άλμπουμ καθώς τα θέματα των στίχων περιστρέφονται γύρω από την ανάγκη να μείνουμε ενωμένοι. Συγκεκριμένα . “Δεν θα αποκαλούσα ακριβώς το ‘Stand United‘ ένα κλασικό concept άλμπουμ, αλλά ο τίτλος του άλμπουμ υποδηλώνει το περί τίνος πρόκειται θεματικά”, δήλωσε ο Gus G, ο οποίος έχει επίσης συνεισφέρει με περισσότερες στιχουργικές ιδέες σε αυτό το άλμπουμ από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ στο παρελθόν. “Αυτός ο κόσμος φαίνεται να βγαίνει όλο και περισσότερο εκτός ισορροπίας, με τις περιβαλλοντικές καταστροφές, την πανδημία, τους πολέμους που μαίνονται αυτή τη στιγμή σε όλο τον πλανήτη. Σε τέτοιους καιρούς, είναι πιο σημαντικό από ποτέ για την ανθρωπότητα να σταθεί κοντά η μία στην άλλη αντί να πολεμάει η μία την άλλη. Αυτό είναι το θέμα του ‘Stand United‘!”

Το STAND UNITED περιλαμβάνει εννέα ολοκαίνουργια τραγούδια σε παραγωγή του Dennis Ward (Magnum, Unisonic), καθώς και μια διασκευή του κλασικού pop rock τραγουδιού των 80s ‘Talking in Your Sleep‘, που αρχικά ηχογραφήθηκε από τους Romantics, αλλά του δίνει μια μεταλλική πινελιά στο στυλ των FIREWIND. Μουσικά θα βρείτε πιασάρικα heavy metal riffs με πολλές μελωδίες και μια ανεβαστική και δυναμωτική ατμόσφαιρα. Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα τραγούδια Fallen Angel και Chains, τα οποία επίσης βγάζουν ένα είδος μελωδικού ροκ των 80s. Σίγουρα ένα must have για όλους τους οπαδούς του heavy metal.

1. Salvation Day
2. Stand United
3. Destiny is Calling
4. The Power Lies Within
5. Come Undone
6. Fallen Angel
7. Chains
8. Land of Chaos
9. Talking in Your Sleep
10. Days of Grace

Rate 7.5/10

Review by Nomad

English Version Below

There aren’t many Greek bands that have been ambassadors of the Greek scene outside the borderlines but FIREWIND and specifically Gus G has been the one Greek who has made his mark around the world. Both with his personal releases but also with the albums of FIREWIND he is spreading riffs and making heads bang for metalheads.

FIREWIND’s 10^th studio album STAND UNITED was released on March 1^st through AFM Records. It is the second album with Herbie Langhans on vocals and Gus describes it as kind of a concept album as the themes of the lyrics revolve around the need to stand united. Specifically . “I wouldn’t exactly call ‘Stand United’ a classic concept album, but the album title indicates what we’re about thematically,” Gus G, who has also contributed with more lyric ideas on this one than any album before, said. “This world seems to be getting more and more out of balance, what with environmental disasters, the pandemic, the wars currently raging all over the globe. In such times, it’s more important than ever for mankind to stand close together instead of fighting each other. That’s what ‘Stand United’ is about!”

STAND UNITED features nine brand new songs produced with Dennis Ward (Magnum, Unisonic), as well as a cover of the 80s pop rock classic ‘Talking in Your Sleep’, originally recorded by The Romantics but giving it a metal twist in the style of FIREWIND. Music wise you’ll find catchy heavy metal riffs with lots of melodies and an uplifting and empowering vibe. I specially liked the songs Fallen Angel and Chains, which also give out an 80s melodic rock kind of vibe. Definitely a must have for all heavy metal fans.

1. Salvation Day
2. Stand United
3. Destiny is Calling
4. The Power Lies Within
5. Come Undone
6. Fallen Angel
7. Chains
8. Land of Chaos
9. Talking in Your Sleep
10. Days of Grace

 Rate 7.5/10

Review by Nomad

Δίνοντας μια πρώτη στροφή στο Profane Prayer περίμενα old school thrash με πολλά κότσια και φοβερό riffing. Το οποίο και πήρα σε μεγάλο βαθμό. Αυτό που δεν περίμενα είναι αυτό που ήρθε φωλιάζοντας όταν άκουσα το Deathstalker. Ένα τραγούδι που χτίζεται αργά και σε οδηγεί στην κάθαρση στο τέλος του. Με guest φωνητικά από τον Σάκη των ROTTING CHRIST, τον Ευθύμη από τους NIGHTFALL και τον Φώτη από τους SIXFORNINE. Είναι από τα τραγούδια που αρχίζεις να ακούς χαλαρά και ξαφνικά σου τραβάει την προσοχή και σε ρουφάει. Είναι κάτι που συνέβη τυχαία και χωρίς κανέναν απολύτως σχεδιασμό, καθώς ο Nick ηχογραφούσε φωνητικά στα Devasoundz Studios, όπως εξήγησε στη συνέντευξη που έδωσε στο Metalradio.gr.

Στο The Return of the Reaper έπιασα τον εαυτό μου να κάνει headbanging χωρίς καν να το καταλάβω. Και στο τελευταίο τραγούδι του άλμπουμ The Fire Paths of Fate, έμεινα με δέος. Χρησιμοποίησαν γυναικεία φωνητικά προσθέτοντας μια αίσθηση ανατολίτικης πινελιάς και zither που είχε να κάνει τόσο με την προσπάθεια της μπάντας να πειραματιστεί όσο και με την καταγωγή του Νίκου από το νησί της Μυτιλήνης. Μουσικά εντόπισα επιρροές από τους AMON AMARTH, DARK TRANQUILLITY, ANTHRAX, εκτός από τους συνήθεις υπόπτους όπως οι SLAYER και οι KREATOR. Όπως λέει ο Νίκος όλα τα τραγούδια είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους και οι στίχοι είναι επηρεασμένοι από πράγματα που διάβασε κατά τη διάρκεια του covid και το συναισθηματικό ταξίδι που πέρασε. Ο Ορφέας έκανε μια φοβερή δουλειά στα τύμπανα, που εμπλούτισε με γεμίσματα και πολύ ενέργεια, ο Gus ζωντάνεψε εμπνευσμένα κιθαριστικά σόλο και επιδέξιο κιθαριστικό παίξιμο, ενώ ο Άγγελος παραμένει ο αξιόπιστος βράχος του rhythm section.

Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Το Profane Prayer σκοτώνει και αποτελεί την ακλόνητη απόδειξη ότι οι SUICIDAL ANGELS είναι μια από τις καλύτερες thrash μπάντες που υπάρχουν σήμερα στη σκηνή.

Tracklist

1. When the Lions Die
2. Crypts of Madness
3. Purified by Fire
4. Deathstalker
5. Profane Prayer  
6. The Return of the Reaper                  
7. Guard of the Insane
8. Virtues of Destruction
9. The Fire Paths of Fate

Rate 8.8/10

Review by Hellena Mihailidou

SUICIDAL ANGELS have been a constant in the thrash metal scene since day 1. They work hard, they tour extensively and they give it all they got every single time they hit the stage. When they released Years of Agression back in 2019 everyone thought they would hit it off. Covid though otherwise. They were forced to cut their tour short and get back home and one heck of an album wasn’t promoted as expected by touring. Now they return with appears to be probably their most mature and complete albums to date. Profane Prayer is finally out on March 1^st 2024 through Nuclear Blast, the very first record label who started it all back in 2009.

Giving a first spin to Profane Prayer I expected old school thrash with a lot of guts and great riffing. Which I got extensively. What I didn’t expect is what came nest when I listened to Deathstalker. A song that builds up slowly and leads you to katharsis by the end of it. With guest vocals by Sakis of ROTTING CHRIST, Efthimis from NIGHTFALL and Fotis from SIXFORNINE. It’s the type of song you begin to listen to casually and then all of a sudden it catches you attention and sucks you in. It’s something that happened casually and without any planning at all as Nick was recording vocals in Devasoundz Studios, as he explained on the interview he gave Metalradio.gr.

In The Return of the Reaper I found myself headbanging without even realizing it. And on the closing song of the album The Fire Paths of Fate,  I was left in awe. They used female vocals adding up a sense of eastern touch and zither which had to do both with the band’s attempt to experiment and Nick’s descendance from the island of Mitilini. Musically I traced influences by Amon Amarth, Dark Tranquillity, Anthrax, other than the usual suspects such as Slayer and Kreator. As Nick says all songs are very different from each other and the lyrics are influenced by things he read during covid and the emotional journey he went through. Orfeas did one hell of a job on the drums, enriching his playing with drum fillings and great energy, Gus brought to life inspired guitar solos and skillful guitaring  while Aggelos remains the reliable rock of the rhythm section.

There’s no need for me to say more. Profane Prayer is a killer and it is solid proof SUICIDAL ANGELS are one of the best thrash bands around.

Tracklist

1. When the Lions Die
2. Crypts of Madness
3. Purified by Fire
4. Deathstalker
5. Profane Prayer  
6. The Return of the Reaper                  
7. Guard of the Insane
8. Virtues of Destruction
9. The Fire Paths of Fate

Rate 8.8/10
Review by Hellena Mihailidou

Athens thrashers SUICIDAL ANGELS today release their third video/single entitled Virtues Of Destruction from their upcoming 8th album Profane Prayer. We remind you that a few days ago Elena Mihailidou had the opportunity to talk with Nikos Melissourgos, singer and guitarist of the band, about all the details regarding the release. Watch the video above

Suicidal Angels return on March 1st with their 8th album Profane Prayer. Hellena Mihailidou talked with Nick Melissourgos singer and guitarist of the band about the new album, their return to Nuclear Blast, the surprise guests, the creative process in the after covid era and much more. Watch the video interview below.

And remember to follow and subscribe to be the first to watch our interviews.

Hell, Fire And Damnation λοιπόν μας λένε οι γερόλυκοι, πρώτη φορά χωρίς τον Paul Quinn στις τάξεις τους, όπως και πρώτη φορά με τον Brian Tatler στην σύνθεση τόσο του συγκροτήματος όσο και των ιδίων των συνθέσεων. Μπορώ να γίνω πολύ λιτός και απλός στην κριτική του 24ου δίσκου των SAXON και αυτό γιατί το να περιγράψεις ή να αναφέρεις τα αυτονόητα δεν απαιτεί πολλά λόγια. Και αυτονόητα είναι, όχι γιατί τα γούστα μου είναι αυτά που είναι, αλλά γιατί οι SAXON δεν έχουν πατήσει στραβά από το 79’, δεν νομίζω να ξεκινήσουν τώρα. Οπότε θα αρχίσω λέγοντας τα εξής.

Είναι μία υπερκλασική δουλειά, με τον γνώριμο ήχο των τελευταίων 20 χρόνων της πορείας τους. Αρκετά κοντά σε αυτό που έκαναν στο Carpe Diem που προηγήθηκε με μικρές αλλά ουσιαστικές διαφορές. Τούτο εδώ κινείται στην πιο σκληρή ή επιθετική ίσως πλευρά του συγκροτήματος σαν σύνολο. Πιο βαριές συνθέσεις, πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα, υπερ-riff-αρες που πραγματικά δεν μπορώ να διανοηθώ από που τις κατεβάζουν και solos με το τσουβάλι. Λιγότερο γρήγορα κομμάτια, mid-tempo αισθητική στο 85% της διάρκειας του album και μία ευχάριστη ροή που σε κάνει να μην αντιλαμβάνεσαι πόσο γρήγορα ολοκληρώνεται η ακρόαση ολόκληρου του δίσκου. Την τιμητική τους σαν κομμάτια έχουν το Madam Guilotine, There’s Something In Roswell, 1066 με λίγο έξτρα μάθημα ιστορίας που είναι πάντα ευχάριστο και ευπρόσδεκτο και το Super Charger. Θα μείνω λίγο στο εναρκτήριο riff του There’s Something… για το πόσο βαρύ και επιβλητικά σκοτεινό κατορθώνουν να το κάνουν να ακούγεται οι “μπαρμπάδες” σε αντίθεση με άλλους πολύ “άγριους και κακούς” μεταλλάδες της εποχής.

Aυτό που μου προκάλεσε πραγματικά εντύπωση αυτή την φορά είναι κάτι ολίγον τι, παράδοξο. Ενώ συνθετικά ίσως υστερεί λίγο μπροστά στον προκάτοχο του στο θέμα εμβληματικών ή ανθεμικών συνθέσεων, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του The Pilgrimage, όλα μα όλα τα κομμάτια του έχουν φοβερά δουλεμένα και πανέμορφα middle sections, καταφέρνοντας να κρύβουν κατά κάποιο τρόπο κομμάτια μέσα σε κομμάτια (inception γίναμε). Θα αποφύγω να αναφερθώ έστω και λίγο στο κομμάτι επίδοση/απόδοση, γελάω απλά με τον τρόπο που μας “γλεντάνε” τα παππούδια, όχι τώρα, εδώ και δεκαετίες. Παραγωγή φοβερή για ακόμα μια φορά από τον Andy Sneap (τα ακούτε εκεί στους PRIEST; ) και εξωφυλλάρα εντελώς Thrash αισθητικής.

Σε γενική εικόνα το Hell, Fire And Damnation είναι μία πολύ άνω του μετρίου κυκλοφορία, ισάξια του τι προηγήθηκε, με τους SAXON να ακούγονται λίγο στο ρελαντί και ταυτόχρονα να κατορθώνουν να κρατάνε την τρομακτική ποιότητα και αξία που τους χαρακτηρίζει και στο 24ο δισκογραφικό παιδί τους. Και ανάθεμα, πιστεύω ότι θα προλάβουν να σκαρώσουν τουλάχιστον ακόμα έναν. Σοκ, δέος και σεβασμός!!!

Hell, Fire And Damnation tracklist:

1. The Prophecy
2. Hell, Fire And Damnation
3. Madame Guillotine
4. Fire And Steel
5. There’s Something In Roswell
6. Kubla Khan And The Merchant Of Venice
7. Pirates Of The Airwaves
8. 1066
9. Witches Of Salem
10. Super Charger

8.3/10

Review by Nomad

English Version Below

Every SAXON release is a joyous event, apart from the fact that they still manage to keep their record date inviolable every 2 heavy 3 years for 24 full length albums is glorious, if anything you know that you will hear classic heavy in the highest quality and that it will be a really good release. No risks here, unlike other bands of their generation or fame.

So, Hell, Fire And Damnation these old guys are saying to us all, first time without Paul Quinn in their ranks, as well as first time with Brian Tatler in the line-up of the band and the compositions themselves. I can be very simple and straightforward in the review of SAXON‘s 24th album and that’s because describing or stating the obvious doesn’t require many words. And self-evident they are, not because my tastes in music are what they are, but because SAXON have not gone wrong since 79′, I don’t think they will start now. So I’ll start by saying the following.

It’s a classic work, with the familiar sound of the last 20 years of their career. Pretty close to what they did on Carpe Diem that preceded it with minor but substantial differences. This one moves to perhaps the harder or more aggressive side of the band as a whole. Heavier compositions, darker atmosphere, super-riffs that I really can’t imagine where they get them off and a handful of solos. Less fast tracks, mid-tempo aesthetic for 85% of the album’s duration and a pleasant flow that makes you not realize how quickly the whole album’s listening is completed. Taking pride of place as tracks are Madame Guillotine, There’s Something In Roswell, 1066 with a little extra history lesson which is always enjoyable and welcome and Super Charger. I’ll dwell a bit on the opening riff of There’s Something… on how heavy and imposingly dark the “old yellers” manage to make it sound unlike other very “bad, mean and evil” metalheads of our times.

What really struck me this time is something a little bit paradoxical. While compositionally it perhaps lags a bit behind his predecessor in terms of iconic or enduring compositions, most notably that of The Pilgrimage, all but all of his tracks have terrifically crafted and gorgeous middle sections, managing to somehow hide tracks within tracks (inception style haha). I’ll refrain from even mentioning the performance part, I just laugh at the way the old-timers have been cracking their asses off  with us all, not just now, for decades. Awesome production once again by Andy Sneap (do you hear that over there in PRIEST?) and a cover with a completely Thrash aesthetic.

In general Hell, Fire And Damnation is a very above average release, equal to what preceded it, with SAXON sounding a bit idle and at the same time managing to keep the mind blowing quality and value that characterizes them in their 24th album. And I’ll be damned, I think they are going to manage to release at least one more. Shock, awe and respect!!!!

Hell, Fire And Damnation tracklist:

1. The Prophecy
2. Hell, Fire And Damnation
3. Madame Guillotine
4. Fire And Steel
5. There’s Something In Roswell
6. Kubla Khan And The Merchant Of Venice
7. Pirates Of The Airwaves
8. 1066
9. Witches Of Salem
10. Super Charger

8.3/10

Review by Nomad

English version below

A teaser that Volbeat have started rehearsals has been uploaded on their Social Media accounts. More specifically, the band’s singer Michael Poulsen says that they have found their first rehearsal and they already have the first new song. There are no vocals yet as he is recovering from the surgery he had in October, as he told us in his interview, but he has already thought about it and as soon as he is completely well they will rehearse it. Watch the video HERE.

Το 19ο στούντιο άλμπουμ των Judas Priest ‘Invincible Shield’ κυκλοφορεί την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2024. Οι Βρετανοί θρύλοι του metal ανακοίνωσαν το άλμπουμ κατά τη διάρκεια της εμφάνισής τους στο φεστιβάλ Power Trip στην Καλιφόρνια την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου. Παράλληλα με την κυκλοφορία του ‘Invincible Shield’, οι Judas Priest θα πραγματοποιήσουν μια περιοδεία έξι ημερών σε αρένα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία τον Μάρτιο με πολύ ιδιαίτερους καλεσμένους τους Saxon και τους Uriah Heep.

Judas Priest have premiered the third taster of their 19th studio album ‘Invincible Shield’ ‘Crown of Horns.’ Judas Priest’s 19th studio album ‘Invincible Shield’ is released on Friday 8th March 2024. The British metal legends announced the album during their performance at Power Trip festival in California on Friday 6th October.

Coinciding with the release of ‘Invincible Shield’, Judas Priest play a six-date UK & Ireland arena tour in March with very special guests Saxon and Uriah Heep.

Ο Nick σχολιάζει για το νέο άλμπουμ Profane Prayer: “Η ώρα έχει έρθει! Επιτέλους, σχεδόν μετά από 4 χρόνια, το 8ο στούντιο άλμπουμ των Suicidal Angels είναι αληθινό και έτοιμο να κυκλοφορήσει στην αγορά, φέρνοντάς σας μερικές νέες μελωδίες για να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τις ορέξεις του πιο σκληρού κοινού! Την 1η Μαρτίου του 2024, αυτό το θηρίο θα κυκλοφορήσει, σε ψηφιακή και φυσική μορφή σε όλα τα κανάλια της Nuclear Blast. Έχουμε επιστρέψει και θα είναι φοβερό!!!”

Pre order στο άλμπουμ κάνετε εδώ :https://suicidalangels.bfan.link/profane-prayer

English Version Below

Suicidal Angels present the second single from their upcoming album Profane Prayer which will be released on March 1st via Nuclear Blast, entitled Purified By Fire. As they had stated in the announcement of the new album, it features nine brand new tracks.

Nick comments on the new album Profane Prayer. “Finally, after almost 4 years, Suicidal Angels’ 8th studio album is real and ready to be released to the market, bringing you some new tunes to satisfy the needs and appetites of the hardest audience! On March 1, 2024, this beast will be released, digitally and physically, on all Nuclear Blast channels. We’re back and it’s going to be awesome!!!”

Pre-Order the new album Profane Prayer here: https://suicidalangels.bfan.link/profane-prayer