Η Ειρήνη Κετικίδη είναι κιθαρίστρια και συνθέτρια, με διεθνή αναγνώριση στο χώρο του instrumental rock. Έχει στο ενεργητικό της δύο κυκλοφορίες, με τον πρώτο δίσκο της “Martial Arts & Magic Tricks” (2013, self release) να έχει επαινεθεί από καταξιωμένους μουσικούς όπως οι Guthrie Govan, Greg Howe, Alex Skolnick, David Kilminster και Nita Strauss. Το δεύτερο album της με τίτλο “A Sky For All” (2018, self release), είναι ένα σαφώς progressive πόνημα, από το οποίο δεν λείπουν τα blues, metal και fusion ιδιώματα.

Μετρώντας πλείστες εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, η ίδια ξεχωρίζει τη συμμετοχή της ως lead κιθαρίστρια στην παράσταση «Οι Μουσικοί της Καμεράτας συναντούν τους Deep Purple» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την εμφάνισή της ως opening act στο σολίστα Nick Johnston, την guest εμφάνιση της στη συναυλία της Nita Strauss στο Chance Theater [NY], τη συμμετοχή της στο Gimme Shelter Film Festival αφιέρωμα στον Frank Zappa και το opening act της στη συναυλία του θρυλικού Geoff Tate στην Αθήνα.

Τον Οκτώβριο του 2023 κυκλοφόρησε το single “MAGGOTS” από τον επερχόμενο τρίτο δίσκο της. Λίγους μήνες αργότερα συμμετείχε στο Guitar Experience, το μεγαλύτερο κιθαριστικό event της χώρας που διοργάνωσαν μαζί με τους Φοίβο Ζαχαρόπουλο, Κώστα Φοίτο και Φώτη Δεληνικόλα. Η εμφάνισή της αυτή βιντεοσκοπήθηκε και ηχογραφήθηκε ζωντανά και έγινε viral στο YouTube με πάνω 1,000,000 προβολές μέχρι σήμερα.

Η Ειρήνη είναι endorser των Rotosound strings, Klotz cables, Tsakalis Audioworks effects και Gruv Gear accessories, και παράγει video content  για το επίσημο guitar learning app της Gibson.

Οι Spineless είναι το προσωπικό project της Χρύσας Τσαλταμπάση, εδρεύει στην Αθήνα και ενώ τα πρώτα δείγματά του ήταν σε ένα πιο drone / ambient / down tempo ύφος, τώρα πια έχει περάσει σε experimental / post metal μονοπάτια. Οι συνθέσεις του πρώτου δίσκου “Speaking of Chaos and Relative Peace” (2018, self release), είναι ένα κράμα από εκκωφαντικά ξεσπάσματα, βαριά riffs, πιανιστικά σημεία, brutal φωνητικά και πολυφωνίες. Ο δεύτερος δίσκος, “Dysphonia” (2024, Submersion Records), από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του είχε ήδη λάβει -και συνεχίζει να λαμβάνει- διθυραμβικά σχόλια τόσο για τις συνθέσεις του, όσο και για τον ιδιαίτερο τρόπο που έχει να είναι ένα καλλιτεχνικό έργο ταυτόχρονα εσωτερικό μα και συλλογικό, αφού καταφέρνει να αγγίζει κάθε ακροατή ξεχωριστά. Το ίδιο συνέβει επίσης με το καθηλωτικό performance της μπάντας στην ζωντανή παρουσίαση του άλμπουμ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, σε δύο εμφανίσεις – “γιορτή” για την δημιουργία και την επιστροφή του project στο προσκήνιο.

Η Χρύσα Τσαλταμπάση είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και vocal coach με ειδίκευση και συνεχή έρευνα πάνω στα extreme metal φωνητικά. Έχει συνεργαστεί με συγκροτήματα και καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών και φωνητικών απαιτήσεων, τόσο ως μόνιμο μέλος (National Pornografik, Bella Fuzz, Biotech, Travel Mind Syndrome, Anal Veritas, Low Texture κ.α.) όσο και ως session / special guest (Alkaloid, Calyces, Beyond Perception, Afformance, Scar of the Sun, Mother Turtle κ.α.).

Η δουλειά της εκτείνεται και εκτός συνόρων – από το 2022 είναι μέλος της ομάδας του voice acting στο “The Monster Factory” ανάμεσα και σε άλλους διεθνώς καταξιωμένους vocalists. Αντίστοιχα, έχει συμμετάσχει μαζί με την Σοφία Σαρρή στο soundtrack της σειράς του Netflix “1899” σε συνεργασία με τον Ben Frost, όπως και στα soundtrack των σειρών “Βeauty and the beast”, “The secret circle”, “Star crossed”, “Delirium” κ.ά. με τον Ολλανδό Dj Tim Besamusca. Τον Νοέμβριο του 2024, και σε συνεργασία με την Σοφία Σαρρή, ήταν το opening act στην πιο πρόσφατη εμφάνιση της Chelsea Wolfe στην Αθήνα στο Gagarin205.

Online Ticket Presale: ΕΔΩ

Σύνδεσμοι:

Irene Ketikidi: www.facebook.com/ireneketikidi / www.instagram.com/ketikidi / ireneketikidi.bandcamp.com/ 

Spineless: www.facebook.com/ch.spineless / www.instagram.com/spineless_official/ / spineless1.bandcamp.com/ 

Irene Ketikidi // Spineless LIVE at An Club

Παρασκευή 2 Μαΐου 2025

Σολωμού 13, Εξάρχεια, Αθήνα

Πόρτες: 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

• 10€ (προπώληση)

• 12€ (ταμείο)

Facebook Event: www.facebook.com/events/1719191058737086/

Περίπου στις εννέα και μισή οι DESERT NEAR THE END ανέβηκαν στη σκηνή. Λίγο στριμωγμένοι καθώς υπήρχαν δύο σετ ντραμς στη σκηνή του μικρού χώρου, ωστόσο αυτό δεν τους εμπόδισε να δώσουν ένα σπουδαίο show μπροστά σε ένα κατάμεστο An Club. Έπαιξαν τραγούδια από ολόκληρο τον κατάλογό τους αλλά κράτησαν ένα ολοκαίνουργιο τραγούδι για το τέλος το οποίο έγινε πολύ θερμά δεκτό από το κοινό. Έχουν πολύ χαρακτηριστικό ήχο και αποδίδουν κάθε φορά.

Μετά από μια πολύ σύντομη αλλαγή οι WOLFHEART ανέβηκαν στη σκηνή. Έχω δει την μπάντα, πέρυσι, ξανά στην Ελλάδα, και πρέπει να πω ότι ο χρόνος που έχουν περάσει μαζί περιοδεύοντας είναι εμφανής στο όλο αποτέλεσμα. Μην με παρεξηγήσετε, και πέρυσι ήταν υπέροχοι αλλά τώρα η ροή και το δέσιμο μεταξύ τους είναι απίστευτο. Παρόλο που έπαιξαν με τον ντράμερ των SWALLOW THE SUN, Juuso Raatikainen, καθώς ο ντράμερ της μπάντας, Joonas Kauppinen, αναρρώνει ακόμα, ο τρόπος με τον οποίο οι Vageliss, Tuomas και Lauri είχαν απόλυτη επίγνωση των συμπαικτών τους ανά πάσα στιγμή ήταν σαγηνευτικός, σαν να μπορούσαν να παίξουν με κλειστά μάτια.

Το setlist περιλάμβανε αγαπημένα κομμάτια από όλες τις εποχές της δισκογραφίας του συγκροτήματος. Θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία στον Βαγγέλη, ο οποίος άδραξε την ευκαιρία, λίγο πριν παρουσιάσει το The King να μας μιλήσει στα ελληνικά και να μας πει ότι είναι ευγνώμων που είναι σε αυτό το συγκρότημα και για την ευκαιρία που του δόθηκε να πάρει καλλιτεχνικά ρίσκα όπως το συγκεκριμένο τραγούδι.

Ο κόσμος ήταν πολύ θερμός απέναντι στο συγκρότημα. Ήξεραν όλα τα τραγούδια και ο ήχος τους ήταν τόσο συμπαγής που έκανε τα θεμέλια του χώρου να τρέμουν. Παίζουν με πάθος, συναίσθημα και ακραία δύναμη. Είναι ένας μοναδικός συνδυασμός όταν μπορούν να είναι επιθετικοί αλλά και εύθραυστοι στο ίδιο τραγούδι, καθώς το γεμάτο δύναμη drumming υποστηρίζει μια μαγευτική μελαγχολική μελωδία. Αν δεν είχατε την ευκαιρία να τους δείτε ζωντανά, χάνετε και αν ήσασταν εκεί την Κυριακή, σίγουρα ξέρετε για τι πράγμα μιλάω. Αυτοί έκαναν το βράδυ της Κυριακής, να μοιάζει με Σάββατο. Μέχρι την επόμενη φορά Wolves…

English version below

So, Jesus called Tuomas Saukkonen before WOLFHEART’s show in Athens and said, “Tuomas, not cool having a show on a Sunday” and Tuomas answered, “Well we have Vageliss in the band” and then Jesus said “Oh well, then it’s ok”. This is more or less the joke Tuomas made just before saying goodnight and playing the last song of a great live appearance in AN Club in Athens. But let’s take it from the top….

Just about half past nine DESERT NEAR THE END hit the stage. A little crammed as there were two sets of drums on the small venue stage however that didn’t stop them from giving a great show in front of a packed venue. They played songs from their entire catalog but kept a brand new song for last which was very warmly welcomed by the crowd. They have a very distinctive sound and they deliver every single time.

After a very brief change up WOLFHEART came on stage. I have seen the band last year again in Greece and I have to say that the time they’ve spent together on the road is obvious in the whole result. Don’t get me wrong, last year they were great but now the flow and bonding between them is incredible. Even though they played with SWALLOW THE SUN’s drummer Juuso Raatikainen as the band’s drummer Joonas Kauppinen is still recovering, the way Vageliss, Tuomas and Lauri were totally aware of their bandmates at all times was captivating, as if they could perform with their eyes closed. The setlist included favorites from all the eras of the band’s catalog. I’d like to make a special mention to Vageliss, who took up the opportunity, just before introducing The King to talk to us in Greek and say that he is grateful for being in this band and for the opportunity he has been given to take up artistic challenges such as the particular song.

The crowd was very warm towards the band. They knew all the songs and their sound was so massive they made the foundation of the venue shake. They play with passion, feeling and extreme force. It is a unique combination when they can be aggressive but fragile at the same song as the full force drumming supports an enchanting melancholic melody. If you haven’t had a chance to see them live, you are missing out and if you were there in Sunday, you definitely know what I am talking about. They made Sunday night, feel like a Saturday. Until next time Wolves…

Live report Hellena Mihailidou

29 Νοέμβρη και το ραντεβού ήταν στο An Club που το τελευταίο διάστημα υποφέρει από τα συνεχιζόμενα επεισόδια στα Εξάρχεια. Το ίδιο πλήγμα υπέστη και το Live και καθυστέρησε να ξεκινήσει και δεν είχε τον κόσμο που κανονικά θα συγκέντρωνε. Ωστόσο εμείς που ήμασταν εκεί είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τρείς εξαιρετικές μπάντες at the top of their game που λέμε και στο χωρίο.

Πρώτοι πάνω στη σκηνή οι Voidnaut και ενώ έχουμε μαζευτεί αρκετοί μπροστά στη σκηνή δεν στέκεται κανείς με αποτέλεσμα τα «θανάσιμα» για τον ήχο πλακάκια του πατώματος να κάνουν τις αντανακλάσεις του ήχου βασική αιτία να ακούμε μια βαβούρα. Ειδικά στο πρώτο Back From The Grave. Οι Voidnaut όμως γουστάρουν πολύ αυτό που κάνουν και δεν κομπιάζουν για κανένα λόγο. Συνεχισαν απτόητοι και κέρδισαν το κοινό παρουσιάζοντας τραγούδια από το ντεμπούτο άλμπουμ τους Nadir. Ειδικά στο This Pain Of Mine νομίζω οτι αναπήδησαν τα θεμέλια του An. Ασταμάτητοι και ορεξάτοι πάντα σαρώνουν τη σκηνή και μας αφήνουν να θέλουμε κι άλλο. Ολοκλήρωσαν το σετ τους με το Control και κατέβηκαν για να δώσουν τη θέση τους στους Dendrites.

Οι Βολιότες ανέβηκαν χαλαροί και άνετοι στη σκηνή με τα βαριά και γκρουβάτα riff τους να κουνάνε τους σβέρκους τους. Σημαντικό στοιχείο στην εμφάνιση τους οτι ανέβηκαν στη σκηνή με τονDime St να φροντίζει τον ήχος τους ώστε να ακούγεται άψογος. Και αφου μας συστήνονται μουσικά πάνε να μας συστηθούν και κανονικά για να εισπράξουν την απάντηση οτι το κοινό που ήταν από κάτω γνώριζε το συγκρότημα που άκουγε. Μάλιστα κάποια φάση ο Petrox των Potergeist ανέβηκε πάνω στη σκηνή και έγνεψε στο κοινό να πλησιάσει στη σκηνή και να μην κάθονται πίσω. Το συγκρότημα παρουσίασε ένα σετ που περιλάμβανε τραγούδια από την δισκογραφία αλλά και το καινούριο τους άλμπουμ Grow. Προσωπικά κατενθουσιάστηκα με το Leave Me Behind αν και η μπάντα φαινόταν να έχει μια σχετική αμηχανία παίζοντας το, λόγω των δεύτερων φωνητικών που έχει. Το κοινό ανταποκρινόταν στην δυναμική παρουσία τους επι σκηνής, που δεν σταμάτησε να είναι άψογη ακόμη και όταν κόπηκε το λουρί της κιθάρας του τραγουδιστή και κιθαρίστα Θανάση Τιμπλαλέξη. Θεωρώ τον εαυτό μου και όσους ήμασταν εκεί τυχερούς καθώς πρόκειται για μια μπάντα που δεν τη βλέπεις συχνά στην Αθήνα και η απόδοσή της στη σκηνή είναι εξαιρετική. Αν δεν τους έχετε ακούσει τσεκάρετε και όπου τους πετύχετε Live μη τους χάσετε.

Χωρίς πολλά πολλά και χωρίς προλόγους οι Potergeist ανεβαίνουν στη σκηνή και Sooo long! Πόσο τραγουδάρα που σε κατακτά από την πρώτη νότα είναι αυτή που εχετε γράψει ρε swampires; Όσοι ήταν εκεί ήταν διψούσαν να ακούσουν το Rain Over Hell live και αυτό φάνηκε καθώς προχωρούσαν τα τραγούδια που όλοι συμμετείχαν και «κολλούσαν ένσημα για σίγουρο αυχενικό». Ο μοναδικός ο οποίος πέρασε πραγματικά πολύ δύσκολη νύχτα ήταν ο λατρεμένος Τόλης Τολέας στα drums. Κολούσε το πετάλι στη μπότα, άλλαξε το snare, του έπεφτε το thom πραγματικά τον λυπήθηκε η ψυχή μου. Ωστόσο παρόλο που το set ήταν γολγοθάς για αυτόν, το αποτέλεσμα ήταν άψογο εκτός από κάποια στιγμή που έπαιζε ενώ κάποιος τον βοηθούσε. Η μπάντα έπαιξε με πολύ όρεξη όλο το άλμπουμ και κάποια παλιότερα «σουξέ» όπως τα προσφώνησε ο Βάλτος και απέδειξε οτι είναι μια από τις σημαντικότερες μπάντες στο είδος της. Κθόλου τυχαία η 15χρονη πορεία τους. Η τωρινή σύνθεση της μπάντας σε συνδυασμό με το εξαιρετικό άλμπουμ, που ναι τους πήρε 4 χρόνια αλλά άξιζε την ανανομή, έκανε την εμφάνιση τους ένα πραγματικά απολαυστικό Live κι ας μην είχε την προσέλευση που περίμενα να δω. Μάλιστα σε κάποια στιγμή ο Αλεξ ρώτησε το κοινό αν τους αρέσει το καινούριο άλμπουμ και ένα τεράστιο Ναι αντήχησε στο Αν. «Καλό αυτό» σχολιάσε ο Alex. Και το ακόμη καλύτερο είναι οτι ο παλμός του Live και του κόσμου που τραγουδούσε μαζί με ένα ασύληπτα καλό Βάλτο, δεν έπεσε ούτε για μισό τραγούδι. Η μπάντα από τη σκηνή, αν εξαιρέσεις τον Τολέα που πάλευε να κρατήσει το drum set στη θέση του, γούσταρε και ευχαριστιόταν, κάνοντας πραγματικά πάρτι με τα τραγούδια. Γενικά, όταν είναι να δείς τους Potergeist live ξέρεις οτι θα περάσεις καλά γιατί παίζουν άψογα και σε παίρνουν μαζί τους με τον αυθορμητισμό και τη μουσική τους, και με ένα ακόμη άλμπουμ δυναμίτη στις αποσκευές τους έκαναν ακριβώς αυτό. Τρείς εξαιρετικές μπάντες σε πολύ καλή μέρα. Αν για οποιοδήποτε λόγο έχασες αυτό το live τι να σου πω… ας πρόσεχες!

Live Report By Hellena Mihailidou