Με τους εορτασμούς για τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του Black Album ο Bruce Dickinson μίλησε για το τι σημαίνει αυτό το άλμπουμ για τον ίδιο αλλά και την επίδραση που είχε στη σκηνή σε μια εποχή που βρισκόταν το είδος σε μεταβατικό στάδιο.

Μιλώντας στο περιοδικό Classic Rock, δήλωσε: “Εμείς, οι Judas Priest και οι Pantera είχαμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι που έπρεπε να πάρουμε το ρίσκο και να βγούμε μπροστά για να πάμε στο επόμενο επίπεδο. Αλλά κανένας μας δεν είχε τα @@ για να το κάνει. Οι Metallica όμως το έκαναν. Πρέπει να τους αποδώσουμε τα εύσημα για το οτι άρπαξαν την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκα, παίρνοντας το ρίσκο και απολαμβάνοντας δικαίως τις τεράστιες ανταμοιβές. Δεν γίνεται να υποτιμήσεις το κατόρθωμά τους με αυτό το άλμπουμ.

“Είναι από αυτά τα βαθιά επιδραστικά albums που ειναι απλά άψογα. Έχει υποδειγματική παραγωγή και κάθε νότα στο άλμπυομ είναι ύπο απόλυτο έλεγχο. Θαυμάζω το πως το έκαναν και για το τι έκαναν με τα τραγούδια και δούλεψε πολύ καλά: και χωρίς αμφιβολία βοήθησε να μπεί το metal στο mainstream. Ξέρω οτι δεν έκανε την παραγωγή ο Mutt Lange, αλλά ο Bob Rock ακολούθησε παρόμοια τακτική όπου όλα ήταν ύπο έλεγχο”

Ωστόσο είναι κάτι που οιIron Maiden δεν θα επιχειρούσαν ποτέ. Συνεχίζει ο Dickinson: “Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε τέτοιο άλμπουμ, γιατί δεν είμαστε τόσο ύπο έλεγχο, και δεν θέλουμε να είμαστε. Με εμάς θα έφευγαν οι ρόδες από το λεοφωρείο και θα καταλήγαμε να απολύσουμε τον παραγωγό!”

English Version Below

Iron Maiden vocalist Bruce Dickinson shares his thoughts on how Metallica took metal to the next level when they released the Black Album

As celebrations marking 30 years of Metallica’s seminal self-titled album ramp up, Iron Maiden vocalist Bruce Dickinson has shared what the album means to him, and the effect it had on metal at a time when the genre was at a “crossroads”.

Speaking to Classic Rock magazine, Dickinson says: “Ourselves, Judas Priest and Pantera all reached a crossroads where we had the chance to really step up to the next level. But none of us had the balls to do it. Metallica did, though. You have to give them huge credit for grabbing the opportunity when it came up, taking the risk and deservedly reaping the enormous rewards. You cannot underestimate their achievement with this album.

“It’s one of those seminal albums that just gets it right. It’s extremely well-produced, and every note on that album is totally under control. I admire how they did it, and what they did with the songs, and it was very effective: it undoubtedly did help push metal into the mainstream. I know it wasn’t Mutt Lange who produced it, but Bob Rock had that similar thing where the producer was very much in control.

However, it’s not something Iron Maiden ever would have attempted themselves. Says Dickinson: “We could never do an album like that, because we’re not that under control, and we don’t want to be. With us, the wheels would fall off the bus and we’d end up firing the producer!”

.Ένα άλμπουμ που δυσκολεύτηκαν πολύ να το ηχογραφήσουν μιας και ο Ozzy με την έντονη χρήση ναρκωτικών δεν μπορούσε να ακολουθήσει το πρόγραμμα της μπάντας. Προβλήματα όμως προέκυψαν και στην συνέχεια. Ο Οzzy δεν ήταν διαθέσιμος να δουλέψει σε νέες ιδέες που είχε η μπάντα και έτσι ο Iommi πήρε την απόφαση να τον απολύσει στέλνοντας όμως τον καλύτερο φίλο του Ozzy να του το πει. Τον Bill Ward. O Βill αισθάνθηκε ενοχές αλλά του έδωσε αντίστοιχα μια “φιλική” απάντηση ο Ozzy στις τελευταίες σελίδες που έγραψαν οι Sabbath με τις γνωστές δηλώσεις του. Ο Iommi αποφασίζει να ψάξει για τραγουδιστή και καλεί τον Ronnie James Dio, ο οποίος πρόσφατα είχε φύγει απο τους Rainbow.

Η πρώτη τους συνάντηση ήταν η απόλυτη μαγεία. Δεν είναι τυχαίο ότι έγραψαν το “Children of the Sea” το ίδιο βράδυ. Οι ηχογραφήσεις ήταν δύσκολες και ειδικά τότε για τους Black Sabbath, μιας και οι περισσότεροι τους είχαν ξεγραμμένους με την πορεία τους τα τελευταία τότε χρόνια. Ο Μartin Birch βρέθηκε εκεί να “δέσει” το όλο εγχείρημα και μετά από ένα μαραθώνιο στο στούντιο, το “Heaven and Hell” γεννήθηκε. Ένα εκπληκτικό άλμπουμ που μόνο μια ματιά να ρίξεις στα κομμάτια καταλαβαίνεις την αξία του. Το “Heaven and Hell” έσκασε σαν βόμβα στον μουσικό χάρτη, έβαλε το λιθαράκι του (τι λιθαράκι λέω ολόκληρο βράχο) , στην εξέλιξη του heavy metal, του power metal αλλά και του ακραίου ήχου. Όσο και αν φαντάζει παράξενο η μπάντα του Tony Iommi, μετά από δέκα χρόνια στουντιακής παρουσίας, παρέμενε το 1980 απο τις σκοτεινότερες μπάντες του σκληρού ήχου.

Είναι απίστευτο πραγματικά αυτό που κατάφερε αυτός ο άνθρωπος. Headbanger ύμνοι όπως τα “Neon Knights“, “Die Young“….ανατριχίλες στα “Heaven & Hell” και “Children of the Sea“….straight rock στα “Lady Evil” και “Lonely is the Word“, αυτό το άλμπουμ έχει τα πάντα για να σε κάνει να συμμετέχεις με κάθε δυνατό συναίσθημα. Παραδόξως το πρόβλημα του Ward με το ποτό, ο θάνατος τον γονιών του και η ανικανότητα του να δεχθεί την νέα οπτική που είχε πλέον η μπάντα τον οδήγησε στην αποχώρηση και βρέθηκαν οι Sabbath να ψάχνουν για drummer στη μέση της περιοδείας τους.

Είπα περιοδεία και θυμήθηκα την περίφημη τότε “Black n Blue” περιοδεία με τους Blues Oyster Cult. Σε αυτή την περιοδεία γνωρίστηκαν ο Joey De Maio με τον Ross the Boss και αργότερα γεννήθηκε ο ορισμός της Heavy metal μπάντας. Οι Manowar. Βλέπεις λοιπόν πόσο εύκολο είναι η ανατροπή στην ιστορία, μπορεί να δημιουργήσει μια εξέλιξη που ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα μπορείς να περιμένεις. Μια λεπτομέρεια που θα ήθελα να προσθέσω, γιατί οι περισσότεροι δεν την αναφέρουν, για μένα κακός δεν θεωρείτε πέμπτο μέλος της μπάντας ο Geoff Nicholls, ο οποίος έφυγε απο καρκίνο το 2017 και έπαιζε πλήκτρα στο άλμπουμ όπως και σε όλα τα Sabbath άλμπουμ απο τότε μέχρι και το “Forbidden”. Η δουλειά που έχει κάνει στα κομμάτια είναι πραγματικά τρομερή.

Το άλμπουμ πήγε παραπάνω απο πολύ καλά σε Αμερική και Αγγλία, κάνοντας το πιο επιτυχημένο Sabbath άλμπουμ μαζί με τα “Master of Reaity” και “Paranoid“……και απο τότε ξεκίνησε ένας κακός χαμός που συνεχίζετε μέχρι και σήμερα, αν είναι η δεν είναι Sabbath τα άλμπουμ αυτά, αν ο Dio η ο Ozzy είναι ο καλύτερος και άλλα τέτοια όμορφα. Εδώ όμως που διαβάζεις επικρατεί μια εντελώς διαφορετική άποψη. Είτε είσαι με τον Ozzy, που πέταγε ανά καιρούς δηλητήριο απο την ζήλεια του για την επιτυχία των Sabbath (έφτασε στο σημείο να βάλει στην περιοδεία του στα show έναν νάνο και να τον ονομάσει Ronnie) και τον Dio να λέει οτι σιχαίνεται να τραγουδά τα κομμάτια του Ozzy και ευτυχώς δεν μοιάζει η φωνή του με την δική του, να ξέρεις ότι εδώ που διαβάζεις επικρατεί μόνο μια άποψη. ΝΟ ΤΟΝΥ IOMMI NO BLACK SABBATH! IOMMI IS SABBATH!

Είτε σου αρέσει, είτε δεν σου αρέσει ο αρχηγός εδώ είναι ένας και είναι ο πατέρας της σκληρής μουσικής που ακούς σήμερα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ από μένα για μια ακόμη φορά στον βασιλιά τον riff. ALL HAIL TONY IOMMI.

Geo Kar / Γιώργος Καραγιάννης

Υ.Γ. Πολλοί οπαδοί των Black Sabbath πιστεύουν οτι το εξώφυλλο φτιάχτηκε με βάση τους στίχους του δίσκου αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο δημιουργός τους έργου με τον τίτλο “The Smoking Angels”, Mr. Lynn Curlee, έχει εξηγήσει οτι το έργο δεν προοριζόταν για τον δίσκο αλλα για την δική του δουλειά “Masque Series” που ήταν μια εντυπωσιακή εκθεση ανθρώπων με κουστούμια.

Το Load είναι το έκτο άλμπουμ των Metallica,  που κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου του 1996, πέντε χρόνια μετά το best seller “Metallica” μέσω της δισκογραφικής εταιρείας “Elektra Records“. Ακόμη θυμάμαι τις ατελείωτες φορές που έβλεπα το βίντεο του Until it Sleeps στο MTV. Σήμερα 24 χρόνια μετά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να παραδεχτούμε οτι αυτό το άλμπουμ γέννησε ένα είδος ακόμη στο metal οπότε το λιγότερο που μπορείς να πεις για αυτό είναι πως είναι επιδραστικό. Σίγουρα είναι πολύ μακριά από το Kill Em All αλλά αυτό δεν είναι κακό. Το αντίθετο μάλλον καθώς δείχνει το εύρος της δημιουργικότητας της μπάντας σε όλο της το μεγαλείο. Οι στίχοι του Hetfield έδειξαν μία προσωπική εξέλιξη με αναφορές σε θέματα από την ζωή του, όπως ο θάνατος της μητέρας του στο “Until It Sleeps”.

Oι συνθέσεις ανήκουν στο James και το Lars με κάποιες συμμετοχές του Kirk. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στα “The Plant Studios” του Σοσαλίτο της Καλιφόρνια, από τον Μάιο του 1995 μέχρι τον Φεβρουάριο της επόμενης χρονιάς. Οι επιρροές είναι Southern rock, blues rock, country rock και alternative rock. Σχετικά με αυτό ο Lars Ulrich είχε δηλώσει οτι αυτό που έκαναν με αυτό το άλμπουμ είναι αυτό που είναι οι Metallica. Να εξερευνούν διαφορετικά πράγματα γιατί τη στιγμή που σταματάς να εξερευνείς και απλά μένεις στάσιμος, πεθαίνεις. Το “Load” είναι ο μεγαλύτερος, σε χρονική διάρκεια, δίσκος των Metallica, αφού αγγίζει τα 79 λεπτά, μάλιστα το Outlaw Torn έπρεπε να μικρύνει 1 λεπτό για να χωρέσει στο άλμπουμ. Η εικόνα του εξώφυλλου ονομάζεται “Semen and Blood III”. Είναι ένα αυθεντικό έργο τέχνης και αποτελεί μέρος μια τιλογίας φωτογραφικής μελέτης που έκανε ο Andres Serrano το 1990 αναμειγνύοντας βοδινό αίμα και δικό του σπέρμα ανάμεσα σε δύο Plexiglas. Σε μια συνέντευξη ο James είχε πει ξεκάθαρα οτι δεν του άρεσε το συγκεκριμένο εξώφυλλο.  

Σε αυτό το άλμπουμ κάνει και την πρώτη του εμφάνιση το νέο λογότυπο των Metallica, μικραίνοντας το M, ενώ το αυθεντικό M χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το “ninja star“.

Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ σχεδόν σε όλες τις χώρες του πλανήτη και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιος στην πατρίδα του συγκροτήματος, όπου πούλησε 680.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το σινγκλ “Until it Sleeps” ανέβηκε στο # 1 στην Αυστραλία, την Σουηδία και την Φινλανδία και έγινε χρυσό σε τρεις χώρες, ενώ μικρότερη επιτυχία γνώρισαν τα “Hero of the Day”, “Mama Said” και “King Nothing“.

Η περιοδεία γα την προώθηση του “Load” ξεκίνησε στις 4 Ιουνίου 1996 από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια και ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα στο Έντμοντον του Καναδά, με τους Metallica να δίνουν 158 συναυλίες. Από το νέο δίσκο συμπεριέλαβαν στο set list τους τα τραγούδια “King Nothing”, “Ain’t My Bitch”, “Wasting My Hate”, “Until It Sleeps” και “Poor Twisted Me”.