Στα προηγούμενα μέρη του αφιερώματός μας, που ακούσαμε στο Hallways of Melancholy τις Τρίτες τις 22:00 στο MetalRadio.gr, είδαμε θεούς να πολεμούν, ηπείρους να βυθίζονται και τον Σκοτεινό Άρχοντα να σκορπά το θάνατο στην Arda. Όμως, η ιστορία της Μέσης Γης δεν κρίθηκε τελικά από τη δύναμη των όπλων, αλλά από τις επιλογές των μικρών και των σοφών.

Στο φινάλε της τριλογίας μας, εξερευνούμε την Τρίτη Εποχή μέσα από μια διαφορετική ματιά: Θα ακολουθήσουμε τα βήματα ενός μικρού διαρρήκτη προς το Erebor, θα μελετήσουμε τη σοφία και την προδοσία των Μάγων Istari, και θα ξεθάψουμε ξεχασμένους θρύλους μαζί με τους Loremasters. Θα ακούσουμε τους κρυφούς θρύλους που τραγουδούν μπάντες (κυρίως Atmospheric Black Metal) που αγάπησαν και τάχθηκαν στο πλευρό του Καθηγητή της καρδιάς μας.

Μέρος Α: The Hobbit: Εκεί και Πάλι Πίσω

1. Galadriel – “The Bard’s Song – The Hobbit” (From Ashes & Dust, 2008)

Οι Galadriel από τη Bratislava της Σλοβακίας είναι ένα ιστορικό σχήμα του Dark/Doom Metal. Σε αντίθεση με το Power Metal των Blind Guardian, των οποίων το κομμάτι διασκευάζουν, οι Galadriel αφαιρούν την ταχύτητα και προσθέτουν μια μελαγχολική ατμόσφαιρα με βαριά πλήκτρα και γυναικεία φωνητικά. Μετατρέπουν το τραγούδι σε μια νοσταλγική αφήγηση σαν να ξεφυλλίζει ο γηραιός Bilbo το Κόκκινο Βιβλίο του.

«Σε μια τρύπα στο έδαφος, ζούσε ένα hobbit…»: Όλα ξεκίνησαν στο Bag End. Ο Bilbo Baggins ήταν ένας ευυπόληπτος κύριος που δεν έκανε ποτέ τίποτα απροσδόκητο μέχρι που ο Gandalf χάραξε ένα σημάδι στην πόρτα του. Αυτό το τραγούδι είναι η αρχή του ταξιδιού, η στιγμή που το μετέπειτα χόμπιτ-«Διαρρήκτης» αφήνει πίσω του τα μαντίλια και το τσάι του για να βγει στον μεγάλο, επικίνδυνο κόσμο σ’ ένα ταξίδι που θα τον αλλάξει για πάντα.

2. Wind Rose – “To Erebor” (Stonehymn, 2017)

Οι Ιταλοί Wind Rose είναι το απόλυτο “Dwarf Metal” συγκρότημα, ζουν και αναπνέουν ως Νάνοι, φορώντας πανοπλίες και γούνες και διηγούνται τα κατορθώματα των Νάνων. Ο ήχος τους είναι στιβαρός, με χορωδιακά σημεία που θυμίζουν τα τραγούδια ορυχείου της Moria.

Δεκατρείς Νάνοι, οι τελευταίοι ευγενείς της γενιάς του Durin, με αρχηγό τον περήφανο και εξόριστο Thorin Oakenshield, αναζητούσαν κάτι πολύ βαθύτερο από απλό χρυσάφι: ζητούσαν την χαμένη τους ταυτότητα. Το Erebor, το θρυλικό Lonely Mountain, ήταν κάποτε το λαμπρότερο βασίλειο του Βορρά, γεμάτο φως, τραγούδια και το αμύθητο πετράδι Arkenstone, την “Καρδιά του Βουνού“. Όλα αυτά χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα φωτιάς, όταν κατέφθασε ο Δράκος Smaug ο Χρυσός, μετατρέποντας τις ένδοξες αίθουσες σε νεκροταφείο και κοιμώμενος για αιώνες πάνω στον κλεμμένο θησαυρό.

Το σχέδιο ήταν παράτολμο, σχεδόν αυτοκτονικό: έπρεπε να διασχίσουν τη Μέση Γη, να φτάσουν στο Μοναχικό Βουνό, να αποκρυπτογραφήσουν τον μυστικό χάρτη του Βασιλιά Thrór και να βρουν την Κρυφή Πόρτα που άνοιγε μόνο με το φως του ήλιου τη Μέρα του Durin. Σε αυτή την εξίσωση θανάτου, ο Bilbo Baggins ήταν ο “Διαρρήκτης” που επέλεξε ο Gandalf, ο απαραίτητος 14^ος για να σπάσει τη γρουσουζιά του αριθμού 13. Κυρίως, όμως, ήταν απαραίτητος, γιατί οι δράκοι γνωρίζουν καλά τη μυρωδιά των Νάνων, αλλά αγνοούν εντελώς τη μυρωδιά των Χόμπιτ. Έτσι, ο “τυχερός αριθμός”  14 έγινε το κλειδί για την ανάκτηση του Βασιλείου. 

3. Orkrist – “Prince of Melancholy” (Luea, 2023)

Οι Orkrist κι αυτοί από τη Σλοβακία σχηματίστηκαν το 2000 και πήραν το όνομά τους ακριβώς από το σπαθί του Thorin , που λέγοταν Orkrist (“Goblin–cleaver“). Παίζουν Melodic Black/Doom Metal με χρήση φλάουτου και βιολιού, δημιουργώντας μια πιο Folk αίσθηση στα τραγούδια τους.

Μέσα στο βρωμερό άντρο των Trolls, η Συντροφιά ξέθαψε θησαυρούς χαμένους για χιλιάδες χρόνια. Ανάμεσα στα κλοπιμαία, βρήκαν 3 σπαθιά που δεν είχαν αμαυρωθεί από τον χρόνο, σφυρηλατημένα στην Gondolin, την Κρυφή Πόλη των Ξωτικών, για τους πολέμους της Πρώτης Εποχής ενάντια στον Morgoth. Αυτά τα σπαθιά ήταν ουσιαστικά θρύλοι και έλαμπαν με ψυχρό μπλε φως, όταν πλησίαζαν εχθροί (π.χ ορκς).

Ο Thorin άδραξε το Orkrist, τον θρυλικό «Σχίστη των Γκόμπλιν», ένα όπλο που είχε πιει μαύρο αίμα εκατοντάδων τεράτων κατά την Πτώση της Πόλης της Gondolin. Ο Gandalf πήρε το Glamdring, το «Σφυρί των Εχθρών» που κάποτε κρατούσε ο ίδιος ο Βασιλιάς Turgon, ενώ ο Bilbo βρήκε το θάρρος του σε ένα μικρό ξωτικό μαχαίρι, που αργότερα θα ονόμαζε Sting (Κεντρί).

Ο Thorin ως “Πρίγκιπας της Μελαγχολίας“, εξόριστος μεν, αλλά κρατώντας πλέον ένα αρχαίο, βασιλικό όπλο στα χέρια του, αρχίζει να μεταμορφώνεται. Το σπαθί αυτό γίνεται το σύμβολο της χαμένης του κληρονομιάς και προάγγελος της τραγικής του μοίρας. Το βάρος του στέμματος που διεκδικεί έχει ήδη αρχίσει να πλακώνει την ψυχή του, οδηγώντας τον σιγά-σιγά στην απομόνωση που θα κορυφωνόταν αργότερα μέσα στο βουνό. 

4. Withered Land – “Through Misty Mountains” (The Endless Journey, 2021)

Οι Withered Land είναι το solo project της Olga Kann από τη Λευκορωσία που παίζει Epic/Atmospheric Black Metal. Ο ήχος της είναι βαρύς και μεγαλοπρεπής, ιδανικός για να περιγράψει το δέος και τον κίνδυνο των χιονισμένων βουνοκορφών των Misty Mountains.

Τα Misty Mountains (Hithaeglir) ορθώνονταν μπροστά τους όχι απλώς ως εμπόδιο, αλλά ως ένα αρχαίο, αδιαπέραστο τείχος. Η διάσχισή τους μετατράπηκε σε εφιάλτη μέσα σε μια χαώδη, όπου οι μυθικοί Stone Giants –πλάσματα που σπάνια βλέπουν τα μάτια θνητών– πετούσαν ολόκληρους βράχους πάνω από τα κεφάλια της συντροφιάς.

Αναζητώντας απεγνωσμένα καταφύγιο, μπήκαν σε μια φαινομενικά ασφαλή σπηλιά, αγνοώντας πως ήταν απλώς η είσοδος μιας υπόγειας κολάσης. Μέσα στον ύπνο τους, η ρωγμή στον τοίχο άνοιξε και ο εφιάλτης των Goblins ξεχύθηκε. Σύρθηκαν βίαια, αλυσοδεμένοι, βαθιά στα έγκατα, στην καρδιά της Goblin Τown, μπροστά στον τρομερό Great Goblin που καθόταν στον θρόνο του.

Μέσα στον πανικό της απόδρασης που ενορχήστρωσε ο Gandalf, σβήνοντας τα φώτα και σφάζοντας τον Βασιλιά τους, συνέβη το μοιραίο: ο Bilbo έπεσε στο κενό, χτυπώντας το κεφάλι του σε σκληρή πέτρα. Κύλησε κάτω, βαθιά, εκεί όπου οι ρίζες των βουνών συναντούν τα θεμέλια του κόσμου… 

5. Ered Wethrin – “A Darkness Beyond Dark” (All Song Ceased, 2014)

Πίσω από τους Ered Wethrin είναι ουσιαστικά ο Henrik Sunding, γνωστός από τους Lustre.  Σ’ αυτό το project του καταπιάνεται με το Atmospheric Black Metal αν και έχει μόνο ένα EP. Ο τίτλος “Σκοτάδι πέρα από το Σκοτάδι” είναι η τέλεια περιγραφή για τη Ένα Δαχτυλίδι.

Κάτω από τις ρίζες του βουνού, ο Bilbo βρήκε ένα δαχτυλίδι και συνάντησε το Gollum. Έπαιξαν το παιχνίδι των γρίφων με έπαθλο τη ζωή του Χόμπιτ. «Τι έχει ρίζες που κανείς δεν βλέπει;». Ο Bilbo κέρδισε από τύχη (ή από μοίρα), φόρεσε το δαχτυλίδι και έγινε αόρατος. Ήταν η στιγμή που το Ένα Δαχτυλίδι άλλαξε χέρια, αλλά ο Bilbo έκανε την πιο σημαντική πράξη: λυπήθηκε το Gollum και δεν το σκότωσε. 

6. Gandalf – “End of Time” (Deadly Fairytales, 1998)

Οι Φινλανδοί Gandalf ήταν μια μπάντα με πολύ σύντομη παρουσία. Με ένα Melodic Death Metal δίνουν έναν πιο δυναμικό τόνο, που θύμιζε τη Gothenburg Metal σκηνή Εδώ τιμάμε τον Γκρίζο Μάγο που τους έσωσε ξανά και ξανά.

Χωρίς την παρουσία του Gandalf, η αποστολή θα είχε σβήσει άδοξα πριν καν πλησιάσουν το Βουνό. Ήταν ο «από μηχανής θεός» που τους έσωσε από τα Trolls, χρησιμοποιώντας όχι μαγικές φλόγες, αλλά την πονηριά του, έσπειρε τη διχόνοια μέχρι που το φως της αυγής τους μετέτρεψε σε πέτρα.

Στα έγκατα της γης, όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, εμφανίστηκε μέσα σε μια έκρηξη λευκού καπνού. Το σπαθί του, το θρυλικό Glamdring, έλαμψε κι έκοψε το νήμα της ζωής του Great Goblin, ανοίγοντας τον δρόμο της διαφυγής. Και αργότερα, περικυκλωμένοι από λυσσασμένους Wargs και Goblins στα φλεγόμενα δέντρα, ήταν η δική του παρέμβαση και η αρχαία του φιλία με τον Lord of the Eagles, που έφερε τη σωτηρία από τον ουρανό.

Όμως, στις παρυφές του Mirkwood, η κηδεμονία τελείωσε. «Πρέπει να σας αφήσω τώρα» τους ανακοίνωσε, αφήνοντάς τους να αντιμετωπίσουν το σκοτεινό δάσος μόνοι. Ενώ οι Νάνοι πήγαιναν για το χρυσάφι, ο Gandalf είχε να δώσει μια μάχη για την ψυχή της Μέσης Γης: έπρεπε να συναντήσει το White Council και να εισβάλει στο Dol Guldur για να εκδιώξει τον μυστηριώδη Necromancer (Sauron), αποτρέποντας την πρώιμη επιστροφή του Σκότους στον Βορρά.

7. Mirkwood – “In Der Dunkelnden Halle” (Stillstand, Split 2017)

Οι Mirkwood είναι ένα Atmospheric Black Metal project από την California των ΗΠΑ. Ο τίτλος “Στη Σκοτεινή Αίθουσα” μας μεταφέρει στο παλάτι του Thranduil.

Το Δάσος του Mirkwood ήταν άρρωστο και σκοτεινό. Ο Bilbo έσωσε τους Νάνους από τις γιγάντιες αράχνες χρησιμοποιώντας το Δαχτυλίδι και το σπαθί του (Sting). Όμως μετά, τα Ξωτικά του Δάσους τους αιχμαλώτισαν στο Woodland Realm. Στις υπόγειες αίθουσες του Βασιλιά Thranduil, ο Bilbo οργάνωσε τη μεγάλη απόδραση μέσα στα βαρέλια του κρασιού, οδηγώντας τους στην Esgaroth, γνωστή και ως Λιμνούπολη. 

8. Vindalf – “The Sacred Dragon” (Ancient Spell of Darkness, 2022)

Ο Vindalf από το Santiago της Χιλής με ένα κράμα Dungeon Synth και Black Metal συνθέτει μουσική που μυρίζει φόβο. Είναι ένα νέο σχετικά project που τιμά τη σκοτεινή πλευρά της Μέσης Γης.

Φτάνοντας τελικά στη σκιά του Erebor, ήρθε η ώρα της κρίσης. Ο Bilbo, τρέμοντας αλλά αποφασισμένος, κατέβηκε μέχρι την μεγάλη αίθουσα, που πάνω σε αμύθητους λόφους χρυσού και πετραδιών κοιμόταν ο Smaug. «Η ανάσα του ήταν κόκκινη φωτιά, και ατμοί έβγαιναν από τα ρουθούνια του», ενώ το ροχαλητό του δονούσε το βουνό.

Όταν ο Δράκος ξύπνησε, μυρίζοντας τον «αόρατο κλέφτη», ο Bilbo έπαιξε ένα επικίνδυνο παιχνίδι λόγων και γρίφων, αποφεύγοντας να αποκαλύψει το όνομά του. Μέσα στην αλαζονεία του, ο Smaug καυχήθηκε για την αδιαπέραστη πανοπλία του και γύρισε να δείξει την κοιλιά του, που ήταν καλυμμένη με πετράδια.

Τότε, το κοφτερό μάτι του Bilbo εντόπισε αυτό που κανείς δεν ήξερε: ένα μικρό, γυμνό σημείο στο αριστερό του στήθος, εκεί που η φυσική πανοπλία έλειπε. Όμως, ο Smaug κατάλαβε την κλοπή και ξέσπασε με μανία. Διέλυσε την πλαγιά του βουνού και απογειώθηκε σαν πύρινη καταιγίδα προς τον Νότο, ορκισμένος να μετατρέψει τη Λιμνούπολη Esgaroth σε στάχτη και συντρίμμια για εκδίκηση. 

9. Battlelore – “Dragonslayer” (Sword’s Song, 2003)

Οι Φινλανδοί Battlelore είναι ένα από τα πιο παλιά συγκροτήματα που είναι αφιερωμένα στον Tolkien. Με το τραγούδι τους υμνούν τον Bard, αυτόν που σκότωσε το Δράκο. Πάμε στην κορύφωση της δράσης.

Πάνω από τα φλεγόμενα ερείπια της Esgaroth, όπου ο ουρανός είχε βαφτεί κόκκινος, ένας άντρας στεκόταν ακλόνητος μέσα στους καπνούς. Ήταν ο Bard the Bowman, ο τελευταίος απόγονος του Girion, του Άρχοντα του Dale.

Την ώρα που η φαρέτρα του άδειαζε και η ελπίδα έσβηνε, μια γριά τσίχλα προσγειώθηκε στον ώμο του. Επειδή ο Bard καταγόταν από τη γενιά του Dale, είχε το χάρισμα να καταλαβαίνει τη γλώσσα των πουλιών. Το πουλάκι του ψιθύρισε το μυστικό που είχε ανακαλύψει ο Bilbo: το μοναδικό τρωτό σημείο στο αριστερό στήθος του θηρίου.

Ο Bard τράβηξε τότε το τελευταίο του βέλος. Ήταν το Black Arrow, ένα οικογενειακό κειμήλιο σφυρηλατημένο από Νάνους. Μίλησε στο κρύο ατσάλι: «Black Arrow! Σε κράτησα για το τέλος… Αν προέρχεσαι από τα καμίνια του αληθινού Βασιλιά κάτω από το Βουνό, πήγαινε τώρα και βρες στόχο!». Το βέλος πέταξε σφυρίζοντας και καρφώθηκε βαθιά στην καρδιά του δράκου. Ο Smaug έβγαλε μια κραυγή που κλόνισε τη γη και έπεσε νεκρός, συνθλίβοντας την πόλη στην πτώση του. Το Erebor ήταν πλέον ελεύθερο… αλλά με τον φρουρό του νεκρό, ο αμύθητος θησαυρός ήταν πια εκτεθειμένος στην απληστία όλου του κόσμου. 

10. Caladan Brood – “A Voice Born of Stone and Dust” (Echoes of Battle, 2013)

Οι Caladan Brood όπως σας είχα γράψει στο πρώτο αφιέρωμα είναι μια από τις καλύτερες μπάντες που μετέφεραν την αίσθηση των θεών Summoning. Αν και κυκλοφόρησαν μόνο ένα δίσκο το 2013, έχουν τον κατάλληλο μεγαλοπρεπή ήχο για να κλείσουν την ιστορία, καθώς ο τίτλος “A Voice Born of Stone and Dust” ταιριάζει στον επίλογο του Thorin.

Η νίκη όμως είχε πικρή γεύση. Ο Thorin Oakenshield, περικυκλωμένος από τον αμύθητο πλούτο, έπεσε θύμα της «αρρώστιας του δράκου». Η καρδιά του σκλήρυνε, η λογική του θόλωσε και οχύρωσε την Πύλη, αρνούμενος να δώσει έστω και ένα νόμισμα στους ανθρώπους της Λιμνούπολης που υπέφεραν ή στα Ξωτικά. Ενώ οι στρατιές του Dain Ironfoot κατέφθαναν για να τον βοηθήσουν και ο πόλεμος μεταξύ των Ελεύθερων Λαών έμοιαζε αναπόφευκτος, ο ουρανός μαύρισε.

Ήταν η στρατιά του κακού Bolg από το όρος Gundabad. Goblins, Orcs και άγριοι Wargs επιτέθηκαν, ενώνοντας τους πρώην εχθρούς σε μια απελπισμένη συμμαχία: ήταν η θρυλική Battle of the Five Armies. Την κρίσιμη στιγμή, ο Thorin τίναξε από πάνω του την τρέλα, γκρέμισε το πέτρινο φράγμα και όρμησε στη μάχη, οδηγώντας τους συντρόφους του σε μια τελευταία, ηρωική έφοδο.

Η μάχη κρίθηκε μόνο με την άφιξη των Αετών, όμως το τίμημα ήταν βαρύ. Ο Thorin, θανάσιμα τραυματισμένος, κάλεσε τον Bilbo στη σκηνή του και του είπε: «Αν περισσότεροι από εμάς εκτιμούσαν το φαγητό, το κέφι και το τραγούδι παραπάνω από τον συσσωρευμένο χρυσό, θα ήταν ένας πιο χαρούμενος κόσμος». Το βουνό ελευθερώθηκε κι ο Bilbo επέστρεψε στο Bag End, κερδίζοντας κάτι σπουδαίο: τη φιλία των Ξωτικών και τη γνώση ότι ακόμα και ο πιο μικρός μπορεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, κρατώντας όμως το Ένα Δαχτυλίδι για εκείνον.

Μέρος Β: Wizards: Το Τάγμα των Istari

11. Summoning – “A New Power’s Rising” (Let Mortal Heroes Sing Your Fame, 2001)

Οι Αυστριακοί Summoning (Silenius και Protector) είναι προφανώς το σημαντικότερο όνομα στο είδος. Ιδρύθηκαν το 1993 στη Βιέννη και δημιούργησαν πρακτικά το Tolkien Black Metal. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα ήταν το drum machine, η χρήση μεγαλοπρεπών keyboards και οι επαναλαμβανόμενες, υπνωτικές μελωδίες που χτίζουν ατμόσφαιρα.

Saruman the White (Curumo): Η φράση “A New Power is Rising“ αντικατοπτρίζει την τραγική πτώση του Saruman, που ήταν ο επικεφαλής του Λευκού Συμβουλίου και του Τάγματος των Istari. Στο Valinor ήταν Maiar της ακολουθίας του Aulë, του Σιδηρουργού, όπως και ο Sauron. Η βαθιά του γνώση για τα Δαχτυλίδια, τις μηχανές και την ιστορία της μαγείας ήταν απαράμιλλη, όμως αυτή ακριβώς η ενασχόληση έγινε η καταδίκη του. Η αλαζονεία του ότι μπορούσε να επιβάλει την Τάξη μέσω της ισχύος, τον οδήγησαν να ζηλέψει τον Σκοτεινό Άρχοντα. Η φράση “Μια νέα δύναμη ανατέλλει“ σηματοδοτεί τη στιγμή που πρόδωσε την ιερή αποστολή του για να πάρει ο ίδιος την εξουσία στο Isengard, δημιουργώντας τους Uruk–hai  για να αφανίσει το Rohan.

12. Galdur – “Lord of Iron Fortress” (Age of Legends, 2016)

Οι Galdur αποτελούν το προσωπικό Dungeon Synth project του Ουκρανού Severoth, ο οποίος είναι μέλος των Endless Battle. Στο συγκεκριμένο project παίζει Atmospheric Black Metal και αποτελεί μέρος μιας σειράς προσωπικών μουσικών εγχειρημάτων που περιλαμβάνει επίσης τους Morok και τους Bezmir. Ο ήχος του είναι σκοτεινός και «αραχνιασμένος», σαν να βγαίνει από παλιά βιβλία μαγείας.

Ο “Άρχοντας του Σιδερένιου Φρουρίου” είναι ένας τίτλος που ταιριάζει απόλυτα στον διεφθαρμένο Saruman. Το Isengard, από ένας καταπράσινος κήπος με τον πύργο του Orthanc στη μέση, μετατράπηκε σε ένα οχυρό από σίδερο και πέτρα. Ο Saruman, ζηλεύοντας το Barad–dûr του Sauron, έσκαψε τη γη, έκοψε τα δέντρα από το Δάσος του Fangorn για καύσιμα και γέμισε τις στοές με τροχούς, αμόνια και φωτιά. Αυτή η ασέβεια προς τη ζωντανή γη ήταν που τελικά ξύπνησε τους Ents, τους Φύλακες των Δέντρων, οδηγώντας στην καταστροφή του.

13. Kortirion – “In the Territory of Witches” (In the Territory of Witches, 2022)

Οι Kortirion είναι ένα Black Metal σχήμα από την Ιρλανδία, ως το προσωπικό project του Tim Richards. Το όνομά τους προέρχεται από την πρωτεύουσα του νησιού Tol Eressëa, όπου ζούσαν τα εξόριστα Ξωτικά. Η μουσική τους είναι πυκνή και ομιχλώδης, εστιάζοντας στη δημιουργία εικόνων μέσω μακρόσυρτων μελωδιών.

Gandalf the Grey (Olórin): Απέναντι στον Saruman, στεκόταν ο Gandalf. Θεωρούνταν ο σοφότερος των Maiar και δεν επιλέχθηκε για τη δύναμή του, αλλά για την ταπεινότητά του. Έλαβε από τον ο Cirdan τον Άρχοντα των Λιμανιών (Grey Havens) το Δαχτυλίδι της Φωτιάς (Ring of Fire), ένα εκ των Τριών Δαχτυλιδιών των ξωτικών, για να τον βοηθήσει στα έργα του ενάντια στον Sauron.  Ήταν ο μεγάλος εχθρός του Witch–King. Ο Gandalf ήταν ο μόνος που παρέμεινε πιστός στην αποστολή του, περιπλανώμενος αδιάκοπα ως ο εμψυχωτής της αντίστασης.

Η “Επικράτεια των Μαγισσών” είναι ιστορική αναφορά στο Βασίλειο της Angmar. Όταν ο Sauron ηττήθηκε στη Δεύτερη Εποχή, οι υπηρέτες του δεν εξαφανίστηκαν. Ο Αρχηγός των Nazgûl πήγε στον Βορρά και ίδρυσε την Angmar, γι’ αυτό και ονομάστηκε Witch–King. 

14. Minas Morgul – “Weltenfall” (Heimkehr, 2021)

Οι Minas Morgul είναι μια γερμανική Pagan Black Metal μπάντα που ιδρύθηκε το 1997 και διαλύθηκαν 6 μέρες πριν από την σημερινή μέρα. Ξεκίνησαν με αποκλειστική θεματολογία Tolkien, αλλά αργότερα επεκτάθηκαν σε γενικότερα παγανιστικά θέματα. Ο ήχος τους είναι μελωδικός, με κυρίαρχα τα πλήκτρα και τα απόκοσμα φωνητικά. Στα γερμανικά “Weltenfall” σημαίνει “Η Πτώση του Κόσμου”.

Ο Gandalf γνώριζε πως η απειλή δεν ήταν μόνο στον Βορρά. Η Minas Morgul, η πόλη των Nazgûl, ήταν η πηγή της μόλυνσης στον Νότο. Από εκεί έβγαιναν οι Εννέα, οι μεγάλοι αντίπαλοι του Μάγου, απειλώντας με “Weltenfall” (Πτώση των Κόσμων) και το τέλος της Gondor.

Η Minas Ithil, ο “Πύργος της Σελήνης”, ήταν η δίδυμη πόλη της Minas Tirith που ιδρύθηκε από τον Isildur και φύλαγε τα περάσματα προς τη Mordor. Όταν οι Nazgûl επέστρεψαν, την πολιορκήσαν και την κατέλαβαν, μετατρέποντάς τη σε Minas Morgul (“Πύργος της Μαγείας“). Από μια πόλη ομορφιάς έγινε ένας τόπος φρίκης, που εξέπεμπε ένα νεκρικό φως. Εκεί χάθηκε o Palantir της Ithilien, που ήταν μια από τις «επτά πέτρες που βλέπουν», κι έπεσε στα χέρια του Sauron όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Nazgûl. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για να παγιδεύσει τον Saruman και να εξαπατήσει τον Denethor.

15. One of Nine – “Age of Chains” (Dawn of The Iron Shadow, 2025)

Οι One of Nine είναι μια νέα Melodic Black Metal μπάντα από τις ΗΠΑ που σχηματίστηκε μόλις το 2022 και έχουν προλάβει ήδη να κάνουν πάταγο με 2 δίσκους. Το όνομά τους είναι ευθεία αναφορά στους Εννέα Μαύρους Καβαλάρηδες. Το άλμπουμ τους Eternal Sorcery έλαβε εξαιρετικές κριτικές για τον τρόπο που συνδυάζει την επιθετικότητα με την επική μελωδία, θυμίζοντας τη σουηδική σχολή (Dissection) και πρόσφατα κυκλοφόρησαν το Dawn of the Iron Shadow.

Τι θα συνέβαινε αν ο Sauron κέρδιζε; Η “Εποχή των Αλυσίδων” είναι η απάντηση. Ο Sauron δεν επιζητούσε απλώς την καταστροφή, αλλά τον απόλυτο έλεγχο (Order). Ήθελε να επιβάλει τη θέλησή του σε κάθε ζωντανό πλάσμα, μετατρέποντας τη Μέση Γη σε μια τεράστια φυλακή, όπου η ελευθερία σκέψης θα ήταν αδύνατη. Οι Nazgûl, δεμένοι με τα Δαχτυλίδια τους, ήταν το ζωντανό παράδειγμα αυτής της μοίρας: αιώνια ύπαρξη χωρίς βούληση, απόλυτη υποταγή στον Αφέντη. Αν ο Gandalf αποτύχαινε, δε θα υπήρχε καμία ελπίδα για θνητούς και μη. Οι Μάγοι Istari στάλθηκαν ακριβώς για να αποτρέψουν τη μετατροπή της Μέσης Γης σε μια απέραντη φυλακή ψυχών. 

16. Ash Nazg Búrz – “The Great Throne of Morgoth” (Úr Gar Noun in ir Cofn, 2022)

Οι Ash Nazg Búrz (το όνομα προέρχεται από τη φράση “One Ring to rule them all” στη Μαύρη Γλώσσα) είναι ένα project από το Μεξικό που παίζει Raw Black Metal. Ο ήχος τους είναι μελωδικός αλλά και επίτηδες θορυβώδης, πρωτόγονος, προσπαθώντας να αποδώσει την ηχητική βία του σκότους χωρίς «καλλωπισμούς».

Πίσω από τον Sauron, πίσω από τα Δαχτυλίδια και τους πολέμους, υπάρχει πάντα η σκιά του Morgoth (Melkor). Αυτός ήταν ο πρώτος Σκοτεινός Άρχοντας και ο Δάσκαλος του Sauron. Ο “Μεγάλος Θρόνος” του βρισκόταν στα βάθη της Angmar στην Πρώτη Εποχή. Παρ’ όλο που ο Morgoth εκδιώχθηκε στο Κενό (Void) από τους Valar, η κακία του (“Morgoth‘s Element“) έχει ποτίσει την ίδια την ύλη της Arda (τον χρυσό, τη φωτιά, τη γη, το μίσος, την εξουσία, τη δύναμη). Γι’ αυτό το Κακό δεν μπορεί ποτέ να νικηθεί ολοκληρωτικά, όσο ο κόσμος υπάρχει· μπορεί μόνο να κρατηθεί υπό έλεγχο. Η αποστολή του Gandalf ήταν εξαιρετικά δύσκολη, γιατί δεν πολεμούσε μόνο έναν εχθρό, αλλά τη φθορά που υπήρχε μέσα στον ίδιο τον κόσμο.

17. Elderwind – “Altay” (The Colder the Night, 2018)

Οι Elderwind είναι ένα Ambient Atmospheric Black Metal συγκρότημα από τη Ρωσία, που είναι γνωστοί και με την άλλη μπάντα τους τους Gherzen. Η μουσική τους είναι βαθιά επηρεασμένη από τη φύση, με ήχους δάσους, πιάνου και ατμοσφαιρικών synths.

Radagast the Brown (Aiwendil): Αποκαλούταν ο («Φροντιστής των Ζώων») και ήταν πνεύμα της ακολουθίας της Yavanna, της Βασίλισσας της Γης. Εγκαταστάθηκε στο Rhosgobel, στις παρυφές του Δάσους του Mirkwood. Αν και δεν έγινε ποτέ κακός, θεωρείται ότι απέτυχε μερικώς στην αποστολή του, καθώς σαγηνεύτηκε από την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της Μέσης Γης, παραμελώντας τις πολιτικές υποθέσεις των Ανθρώπων και των Ξωτικών. Ωστόσο, η συμβολή του ήταν κρίσιμη ως κατάσκοπος και αγγελιοφόρος, χρησιμοποιώντας τα πουλιά και τα θηρία για να συγκεντρώνει πληροφορίες που ο Saruman και ο Gandalf δεν θα μπορούσαν αλλιώς να βρουν. 

18. Sojourner – “Trails of the Earth” (Empires of Ash, 2016)

Οι Sojourner είναι ένα διεθνές σχήμα που κινούνται στο χώρο του Atmospheric Black Metal, με μέλη που προέρχονται από τη Νέα Ζηλανδία, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ. Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται από έναν μοναδικό συνδυασμό επιθετικότητας και μελαγχολίας, χρησιμοποιώντας φλάουτο, πιάνο και εναλλαγές ανάμεσα σε αντρικά brutal και γυναικεία καθαρά φωνητικά. Η μουσική τους αποτυπώνει την αίσθηση της νοσταλγίας και της μοναξιάς.

Οι Istari ήταν πέντε, αλλά οι ιστορίες της Δύσης μιλούν κυρίως για τους τρεις (Gandalf, Saruman, Radagast). Τι απέγιναν οι άλλοι δύο που χάθηκαν στην Ανατολή;

The Blue Wizards (Alatar και Pallando): Ο πρώτος ήταν ο Alatar the Blue (Morinehtar), που σημαίνει «Φονέας του Σκότους». Επιλέχθηκε από τον Valar Oromë για να ταξιδέψει στα βάθη της Ανατολής και του Νότου, εκεί όπου η κυριαρχία του Sauron ήταν απόλυτη και δεν υπήρχαν Ξωτικά για βοήθεια. Σκοπός του ήταν να υποκινήσει εξεγέρσεις στις περιοχές που τροφοδοτούσαν τους στρατούς της Mordor.

Μαζί του ήταν ο Pallando the Blue (Rómestámo), ο «Βοηθός της Ανατολής». Ταξίδεψε μαζί με τον Alatar στις άγνωστες χώρες του Rhûn και δεν επέστρεψε ποτέ. Αν και αρχικά ο Tolkien πίστευε πως απέτυχαν και ίδρυσαν μαγικές λατρείες, αργότερα αναθεώρησε: Οι Γαλάζιοι Μάγοι ήταν μυστικοί ήρωες. Αποκομμένοι από κάθε βοήθεια, έσπειραν τη διχόνοια στους συμμάχους του Sauron, μειώνοντας τις δυνάμεις της Ανατολής και παίζοντας έναν καθοριστικό, αν και αθέατο, ρόλο στη νίκη της Τρίτης Εποχής.

Μέρος Γ: Loremasters: Οι Χαμένοι Θρύλοι & Η Τέταρτη Εποχή

19. Moongates Guardian – “The Darkness Dwells in Durin’s Halls” (Leave the Northern Mountains, 2017)

Οι Ρώσοι Moongates Guardian (Skilar και Alexey) είναι ένα ντουέτο από το Kaliningrad. Παίζουν Epic Black Metal με έντονη χρήση πλήκτρων και drum machine, ακολουθώντας πιστά τη σχολή των Summoning. Είναι εξαιρετικά παραγωγικοί και κάθε τους κυκλοφορία είναι ένας φόρος τιμής στα βιβλία του Tolkien.

Το τραγούδι αυτό γεφυρώνει το The Hobbit με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Μετά την ανάκτηση του Erebor, ο Balin (ο Νάνος με την κόκκινη κουκούλα που συνόδευε τον Bilbo) οδήγησε μια αποστολή για να ανακτήσει την παλιά δόξα της Moria. Για πέντε χρόνια τα κατάφεραν. Όμως, ο Balrog ξύπνησε ξανά από τα έγκατα της γης. Παγιδευμένοι, οι Νάνοι έγραψαν τις τελευταίες σελίδες στο Βιβλίο του Mazarbul που βρήκε ο Συντροφιά δίπλα στον τάφο του Balin. «Δεν μπορούμε να βγούμε… Έρχονται»: ήταν η τραγική κατάληξη ενός ήρωα που αγαπήσαμε στο The Hobbit. 

20. Balga – “Boromir’s Riddle” (Where Now She Wanders, 2022)

Παραμένουμε στην ίδια πόλη, το Kaliningrad  και πάμε στους Balga που είναι το solo project του Sergey Botnya. Σ’ αυτό παίζει Atmospheric Black Metal από το 2020 με πολλές επικές μελωδικές γραμμές. Εστιάζει σε συγκεκριμένα περιστατικά της ιστορίας της Μέσης Γης, δίνοντας έμφαση στο συναισθηματικό βάρος των ηρώων.

Πριν ξεκινήσει η Συντροφιά, ο Boromir και ο αδελφός του Faramir είδαν το ίδιο όνειρο πολλές φορές: «Αναζητήστε το Σπαθί που έσπασε, στο Imladris κατοικεί…». Αυτό το όνειρο ήταν ένα θεϊκό μήνυμα (πιθανώς από τον Vala Ulmo), καλώντας την περήφανη Gondor να ζητήσει βοήθεια από τα Ξωτικά. Ο “γρίφος” αυτός οδήγησε τον Boromir στο Rivendell (Imladris), ξεκινώντας το ταξίδι που θα οδηγούσε στη λύτρωση, αλλά και στον θάνατό του. 

21. Beleriand – “Stronger Than Morgul Spells” (Far Over Wood and Mountain Tall, 2020)

Οι Beleriand είναι το Atmospheric Black Metal project του Víðarr από το Tromsø στον Βορρά της Νορβηγίας. Θεωρούνται ένα από τα κορυφαία σχήματα στο χώρο αυτή τη στιγμή και η μουσική τους είναι μελαγχολική και αιθέρια, προσπαθώντας να αποδώσουν τη μαγεία και τη θλίψη των Ξωτικών. Ο τίτλος εδώ αναφέρεται στην υπεροχή του Φωτός έναντι του Σκότους.

Τα “Morgul Spells” ήταν η τρομακτική μαγεία του Witch–King, ικανή να σπάει πύλες και να παγώνει καρδιές. Όμως, υπήρχε μια δύναμη αρχαιότερη: το Φως του Aman που κουβαλούσε η Galadriel (το είχε από το Φως των Δύο Δέντρων της Valinor πριν έρθει στη Μέση Γη). Στο τέλος του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, η Galadriel στάθηκε μπροστά στο Dol Guldur για να αποκαλύψει την ταυτότητα του Necromancer. Δεν χρησιμοποίησε στρατό, αλλά τη δική της πνευματική δύναμη για να «γκρεμίσει τα τείχη και να αποκαλύψει τις κρύπτες», καθαρίζοντας το δάσος, όπως ο ήλιος διαλύει την ομίχλη.

Η Galadriel ήταν η τελευταία από τους Υψηλούς Άρχοντες των Noldor που παρέμενε στη Μέση Γη. Γεννημένη στη Valinor πριν από την Πρώτη Εποχή, ήταν ένα από τα ελάχιστα πλάσματα που είχαν δει με τα μάτια τους το Φως των Δύο Δέντρων, πριν αυτά καταστραφούν. Λέγεται μάλιστα πως η λάμψη των μαλλιών της ήταν αυτή που ενέπνευσε τον θείο της, τον Feanor, να δημιουργήσει τα Silmarils, φυλακίζοντας το φως μέσα τους.

22. Summoning – “The Passing of the Grey Company” (Minas Morgul, 1995)

Επιστρέφουμε στους «πατέρες» Summoning. Το εμβατηριακό στυλ τους ταιριάζει απόλυτα στην πορεία των ανδρών που βαδίζουν προς το πεπρωμένο τους.

Η “Γκρίζα Συντροφιά” αποτελούνταν από 30 Dúnedain Rangers of the North. Ηγέτες τους ήταν ο Halbarad (συγγενής του Aragorn) και οι δίδυμοι γιοί του Elrond, ο Elladan και ο Elrohir. Άφησαν τα πάντα για να ακολουθήσουν τον Aragorn στα Μονοπάτια των Νεκρών και ζούσαν για αιώνες ως περιπλανώμενοι Φύλακες, προστατεύοντας τους απλούς ανθρώπους (όπως και τα Χόμπιτς) χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα. Η «Διάβασή» τους σηματοδοτεί το τέλος της αφάνειας και την ανατολή του Επανενωμένου Βασιλείου της Gondor και της Arnor. 

23. Gallowbraid – “Stone of Rememberance” (Ashen Eidolon, 2010)

Οι Gallowbraid είναι το προσωπικό project του Jake Rogers (τραγουδιστή των Visigoth, αλλά και των Caladan Brood) από τη Utah των ΗΠΑ. Κυκλοφόρησαν το 2010 μόνο ένα EP, το Ashen Eidolon, το οποίο όμως θεωρείται μνημείο του Melodic Folk Black Metal. Η μουσική είναι γεμάτη νοσταλγία, με ακουστικά περάσματα και επικές κορυφώσεις.

Το Elessar (Πέτρα των Ξωτικών) ήταν ένα πράσινο πετράδι που χάρισε η Galadriel στον Aragorn πριν φύγει από το Lorien. Είχε την ιδιότητα να δείχνει σε όποιον κοιτούσε μέσα του τα πράγματα θεραπευμένα από τη φθορά του χρόνου. Ο Aragorn πήρε το βασιλικό του όνομα (King Elessar) από αυτό το πετράδι, όταν ο Gandalf του έδωσε το στέμμα στη Minas Tirith. Συμβολίζει την κοινή  προσπάθεια των Ξωτικών και των Ανθρώπων να διατηρήσουν την ομορφιά και τη μνήμη σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει και φθίνει. 

24. Valfeanor – “A Wintry Sea” (Noreia, 2021)

Οι Valfeanor είναι μια αυστριακή Melodic Black Metal μπάντα που ιδρύθηκε το 2005. Το όνομά τους είναι συνδυασμός των “Valar” και του “Fëanor“. Η μουσική τους είναι γρήγορη, με καλπάζοντα riffs, αλλά διατηρεί μια παγωμένη, μελαγχολική ατμόσφαιρα που ταιριάζει στον τίτλο της “Χειμωνιάτικης Θάλασσας“.

Για τα Ξωτικά, η Θάλασσα ήταν πάντα ο δρόμος της επιστροφής. Το “Sea–longing” (ο πόθος για τη θάλασσα) ήταν ένα κάλεσμα που μόλις το ένιωθαν, δεν μπορούσαν πια να βρουν ειρήνη στη Μέση Γη. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, το Pelargir (η μεγάλη λιμενική πόλη της Gondor) καταλήφθηκε από τους Πειρατές του Umbar, αλλά απελευθερώθηκε από τον Aragorn και τους Νεκρούς του Dunharrow, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα πλοία των πειρατών για να φτάσουν στη Μάχη των Πεδίων του Pelennor.

Ο Legolas, ακούγοντας τους γλάρους στο Pelargir, ένιωσε αυτόν τον πόνο για επιστροφή στη Valinor, εκεί που ήταν η πατρίδα των Ξωτικών. Στο τέλος, η Θάλασσα έγινε ο δρόμος μέσω του οποίου η μαγεία εγκατέλειψε τον κόσμο, καθώς οι Φύλακες των Δαχτυλιδιών (Gandalf, Galadriel, Elrond, Frodo) πήραν την “Ευθεία Οδό” για τη Valinor. 

25. Eldarion – “Visions Of The Elves” (The Journey of Heroes, 2025)

Από το Wisconsin των ΗΠΑ μας έρχεται η επόμενη μπάντα, οι Eldarion. Το ντουέτο Derek, son of Rohan και Bryce, son of Gondor είναι ένα νέο σχήμα που ξεκίνησαν το 2022, έχουν κυκλοφορήσει ήδη δύο δίσκους και κινούνται στο χώρο του Epic Atmospheric Black Metal. Η μουσική τους θεωρείται ιδιαίτερη και underground, καθώς με μελωδικό τρόπο εξιστορούν γεγονότα της Τρίτης Εποχής.

Ο Eldarion ήταν ο γιος του King Elessar Aragorn  και της Queen Arwen Undómiel, και ο δεύτερος Βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου, που κληρονόμησε και το σπαθί Andúril. Ήταν μοναδικός, καθώς στις φλέβες του κυλούσε το αίμα των Ανθρώπων, των Ξωτικών, και των Maiar. Μεγάλωσε σε έναν κόσμο όπου τα Ξωτικά είχαν φύγει. Οι “Οράματα των Ξωτικών” ήταν οι ιστορίες και η κληρονομιά που του άφησε η μητέρα του. Στο πρόσωπό του ενώθηκαν οι δύο φυλές για τελευταία φορά, πριν το αίμα των Ξωτικών χαθεί οριστικά μέσα στις γενιές των Ανθρώπων. 

26. Eldamar – “New Beginning” (The Force of the Ancient Land, 2016)

Οι Eldamar είναι το προσωπικό project του Νορβηγού Mathias Hemmingby. Παίζουν Atmospheric Ambient Black Metal και καθηλώνουν το κοινό στις συναυλίες τους. Χαρακτηριστικό τους είναι η απουσία στίχων στα περισσότερα κομμάτια και η χρήση αιθέριων, γυναικείων φωνητικών που λειτουργούν ως «όργανο». Είναι η απόλυτη μουσική για το “Επέκεινα“.

Καθώς το Λευκό Πλοίο χανόταν στην Ευθεία Οδό, παίρνοντας μαζί του τους Τρεις Φύλακες των Δαχτυλιδιών και τα Χόμπιτς, η Τρίτη Εποχή του Κόσμου έσβησε οριστικά. Μαζί της έφυγε και η “Μαγεία“. Τα Ξωτικά που έμειναν πίσω άρχισαν να ξεθωριάζουν, γινόμενα σκιές και παραμύθια στα δάση. Αυτή ήταν η αυγή της Τέταρτης Εποχής: η Εποχή της Κυριαρχίας των Ανθρώπων.

Ένας κόσμος πιο «πεζός», χωρίς ορατούς Θεούς και Δαίμονες, όπου η μοίρα της Μέσης Γης πέρασε αποκλειστικά στα χέρια των θνητών. Όταν ο Samwise Gamgee επέστρεψε στο σπίτι του στο Shire και είπε «Well, I ‘m back» σηματοδότησε την «Νέα Αρχή» της Ιστορίας όπως την ξέρουμε σήμερα: χτισμένη όχι με ξόρκια, αλλά με την καθημερινή προσπάθεια για ζωή, βασισμένη στη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν για να είμαστε ελεύθεροι»

Με τις τελευταίες νότες να σβήνουν, κλείνω το αφιέρωμα μου στον Καθηγητή. Από την κοσμογονική βία του Morgoth μέχρι τη σιωπηλή σοφία του Gandalf, τη στέψη του King Elessar και την επιστροφή των ηρώων στα σπίτια τους, διανύσαμε αιώνες πολέμου και μαγείας.

Αυτό το τριμερές αφιέρωμα ήταν μια απόπειρα να χαρτογραφήσουμε την άρρηκτη σχέση μεταξύ του Tolkien και της Black Metal σκηνής. Tο συμπέρασμα είναι ένα: Αυτό που αποδείχθηκε περίτρανα μέσα από αυτά τα τρία μέρη, είναι πως το έργο του J.R.R. Tolkien είναι μια «ζωντανή» μυθολογία που βρήκε στο Black Metal (και ειδικά στις πιο Atmospheric και Epic εκφάνσεις του) τον ιδανικότερο εκφραστή της. Οι μπάντες που παρουσιάσαμε δεν «δανείζονται» απλώς ονόματα και θεματολογία, αλλά λειτουργούν ως σύγχρονοι βάρδοι, μεταφράζοντας σε ήχο το δέος, τη μελαγχολία και την ηρωική απελπισία του Legendarium.

Ευχαριστώ που με συνοδεύσατε σε αυτό το σκοτεινό, αλλά μαγευτικό μονοπάτι. Ελπίζω αυτό το αφιέρωμα να σας έδωσε το ερέθισμα να ανοίξετε ξανά τα βιβλία του Καθηγητή και να ανακαλύψετε συγκροτήματα που κρατούν ψηλά το λάβαρο της φαντασίας. Σας περιμένω κάθε Τρίτη βράδυ τις 22:00 στο Hallways of Melancholy στο MetalRadio.gr να ακούμε μαζί τέτοιες μελωδίες. Άλλωστε, η εξερεύνηση της μουσικής, όπως και οι δρόμοι της Μέσης Γης, δεν σταματά ποτέ…

Σας περιμένω στο Hallways of Melancholy,

Φυλαχτείτε από τις σκιές,

Namárië!

Επιμέλεια κειμένου Terry Navigator 

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματός μου, εξερευνούμε τη μουσική εκείνη που δεν αρκείται στο να αφηγείται, αλλά επιχειρεί να «ζωγραφίσει» τα τοπία της Μέσης Γης. Ακολουθώντας τη ροή του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, θα ταξιδέψουμε από τις σκιές του παρελθόντος στη Numenor μέχρι την ομίχλη των Τύμβων, θα διασχίσουμε τα χιονισμένα περάσματα των Ομιχλωδών Βουνών για να βρούμε καταφύγιο στο Lothlorien, θα καλπάσουμε με τους Rohirrim στις πεδιάδες και θα σταθούμε μπροστά στις Πύλες της Mordor, πριν επιστρέψουμε στο Shire  και έπειτα πάρουμε το τελευταίο πλοίο από τα Γκρίζα Λιμάνια.

1. Anfauglir – “The Rise of Númenor – Part III: The Gift of Men” (Akallabêth, 2025)

Οι Αμερικανοί Anfauglir συνθέτουν το απόλυτο soundtrack για τη Δεύτερη Εποχή. Το άλμπουμ Akallabêth είναι μια συμφωνική Βlack Μetal όπερα που ξεφεύγει από τις παραδοσιακές δομές του είδους, υιοθετώντας μια κινηματογραφική προσέγγιση. Είναι ένας ήχος μεγαλειώδης και αλαζονικός, αντικατοπτρίζοντας τέλεια την ψυχοσύνθεση των Numenoreans στο ζενίθ της δύναμής τους. Tο “Δώρο των Ανθρώπων“ δεν είναι άλλο από τον θάνατο, η θνητότητα που τους δόθηκε από τον Ilúvatar ως ευλογία για να μην είναι δεμένοι με τη μοίρα του κόσμου, όπως τα Ξωτικά.

Ξεκινάμε την ιστορία μας με μια αναδρομή, καθώς το παρόν της Μέσης Γης καθορίζεται από τα λάθη του παρελθόντος. Μουσικά, μεταφερόμαστε στην εποχή της ακμής και της πτώσης του νησιωτικού βασιλείου, εξηγώντας την καταγωγή του Aragorn και την κληρονομιά της Gondor. Η ατμόσφαιρα είναι αυτοκρατορική, αλλά βαραίνει σταδιακά, προοιωνίζοντας την ύβρη που οδήγησε στον καταποντισμό του νησιού και την εξορία των Πιστών στη Μέση Γη, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού.

2. Sojourner – “The Shadowed Road” (The Shadowed Road, 2018)

Οι Sojourner από τη Νέα Ζηλανδία και Σουηδία έχουν καθιερωθεί ως μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις στον χώρο του Atmospheric Black Metal. Ο ήχος τους συνδυάζει τη μελαγχολία του Black Metal με Folk στοιχεία (όπως το tin whistle) και μια έντονη μελωδικότητα που υποστηρίζεται από τα πλήκτρα. Παρ’ όλο που η στιχουργική τους θεματολογία είναι ευρύτερα φανταστική και φυσιολατρική, η μουσική τους αισθητική ταιριάζει απόλυτα στο συναίσθημα της αναχώρησης και της περιπλάνησης.

Με το “The Shadowed Road” ξεκινάμε και το ομώνυμο κεφάλαιο του βιβλίου (“The Shadow of the Past“). Είναι η στιγμή που ο Gandalf αποκαλύπτει στον Frodo την αλήθεια για το Ένα Δαχτυλίδι και ο Sauron αρχίζει να απλώνει ξανά τη σκιά του από τη Mordor. Η μουσική αποπνέει την αίσθηση του κατεπείγοντος, αλλά και της θλίψης, καθώς ο Frodo συνειδητοποιεί, ότι η ασφάλεια του Shire είναι πλέον μια ψευδαίσθηση. Ο μικρός ήρωας μας φορτώνεται το βάρος της μοίρας του και βγαίνει στον δρόμο, αφήνοντας πίσω του το σπίτι του για να βαδίσει σε μονοπάτια που σκοτεινιάζουν. 

3. Bilwis – “Sagenwelt” (Sagenwelt EP, 2021)

Με τους Bilwis μετακινούμαστε από την υψηλή φαντασία στη σκοτεινή λαογραφία. Ο ήχος των Γερμανών είναι μελωδικό Black Metal, αλλά με μια απειλητική διάθεση, χρησιμοποιώντας πλήκτρα που θυμίζουν μεσαιωνικές μελωδίες.

Το τραγούδι “Sagenwelt“, που μεταφράζεται ως «Κόσμος των Θρύλων» μας μεταφέρει σε μια διαφορετική γωνιά της Μέσης Γης στα σύνορα του Buckland: στο Παλιό Δάσος (Old Forest). Εδώ δεν κυριαρχούν οι λαμπεροί Ξωτικοί άρχοντες, αλλά τα αρχέγονα πνεύματα της φύσης, όπως ο Tom Bombadil. Είναι η στιγμή στο ταξίδι, όπου οι ήρωες βγαίνουν από τον γνωστό δρόμο και χάνονται σε μονοπάτια, που η λογική των ανθρώπων δεν έχει ισχύ και οι παλιοί θρύλοι ζωντανεύουν με απρόβλεπτο τρόπο.

4. Kinstrife & Blood – “The Walking Dead Amongst The Fog” (On Paths Long Forgotten…, 2006)

Οι Αυστραλοί Kinstrife & Blood αποτελούν μια cult περίπτωση στον χώρο του Epic Black Metal. Αντλώντας βαριά επιρροή από τους Summoning, διαμόρφωσαν έναν ήχο πιο πρωτόγονο και τραχύ, που θυμίζει δεκαετία ’90. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η χρήση πλήκτρων που μιμούνται άρπα και φλάουτο, τα οποία όμως θάβονται κάτω από τα distortions της κιθάρας.

Μεταφερόμαστε σε ένα από τα πιο τρομακτικά κεφάλαια της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού: το πέρασμα από τους Λόφους των Τύμβων (Barrow-downs). Η μουσική, αργή και υπνωτική, αποτυπώνει την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της πυκνής ομίχλης που παγίδεψε τα Χόμπιτ, αποκόβοντάς τα από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα φωνητικά, απόμακρα και σπαρακτικά, ηχούν σαν τις ψυχρές φωνές των Barrow-wights, των κακόβουλων πνευμάτων που έστειλε ο Witch Κing για να στοιχειώσει τα οστά των παλιών βασιλιάδων της Arnor. Είναι η ηχητική έκφραση της παγωμένης ανάσας του θανάτου που πλανάται πάνω από τη Μέση Γη, όταν η Σκιά της Angmar ξυπνά. 

5. Summoning – “Old Mornings Dawn” (Old Mornings Dawn, 2013)

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερη συνέχεια σε αυτό το οδοιπορικό από τους Summoning, το αυστριακό δίδυμο των Silenius και Protector που ουσιαστικά γέννησε και καθόρισε το ιδίωμα του Epic Atmospheric Black Metal. Οι Summoning ως σύγχρονοι βάρδοι της Μέσης Γης απομακρύνονται από τη βιαιότητα του παραδοσιακού Black Metal και υιοθετούν μια μνημειώδη, σχεδόν βαγκνερική δομή.

Στο σημείο αυτό της ιστορίας, έχουμε φτάσει στο Rivendell. Το κομμάτι μας μεταφέρει νοητά στην “Αίθουσα της Φωτιάς” στο σπίτι του Elrond. Η φράση “Old Mornings Dawn” (Παλιές Αυγές που Χάραζαν) συμπυκνώνει τη νοσταλγία της Μέσης Γης για έναν κόσμο που φθίνει. Είναι η στιγμή της ανασύνταξης και του Συμβουλίου, στο οποίο οι εκπρόσωποι των Ελεύθερων Λαών αποφασίζουν να σχηματίσουν τη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού. Η μουσική χτίζει γέφυρες ανάμεσα στο τώρα και στο μυθικό παρελθόν, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μεγάλη αποστολή.

6. Moongates Guardian – “The Misty Mountains Cold” (And In The Glade A Light Was Seen, 2018)

Οι Ρώσοι Moongates Guardian, πιστοί στην αποστολή τους να μελοποιήσουν κάθε πτυχή του legendarium, διασκευάζουν εδώ το αρχετυπικό τραγούδι των Νάνων από το Hobbit. Η μουσική τους προσέγγιση διατηρεί τον βαρύ, αργόσυρτο ρυθμό που αρμόζει σε μια φυλή που ζει στα σπλάχνα της γης, αλλά τον εμπλουτίζει με τα χαρακτηριστικά τους επικά πλήκτρα, μετατρέποντας μια παραδοσιακή μπαλάντα σε έναν Black Metal ύμνο.

Παρ’ όλο που οι στίχοι αναφέρονται στην αποστολή του Thorin, το τραγούδι λειτουργεί εδώ ως το μουσικό θέμα για το πέρασμα των Ομιχλωδών Βουνών (Misty Mountains) από τη Συντροφιά. Η ατμόσφαιρα γίνεται πιο κλειστοφοβική, καθώς οι ήρωες προσπαθούν να διασχίσουν το πέρασμα του “Κόκκινου Κέρατου” Caradhras μέσα στο χιόνι. Η μουσική αποτυπώνει την εχθρότητα του βουνού και την αίσθηση του ψύχους, προετοιμάζοντας τον ακροατή για την αποτυχία στο πέρασμα και τη μοιραία απόφαση να αναζητήσουν δρόμο κάτω από τα βουνά.

7. Ered Wethrin – “Frigid Tides” (Tides of War, 2014)

Οι Ered Wethrin πήραν το όνομά τους από τα “Όρη της Σκιάς” του Beleriand. Το στυλ τους είναι Atmospheric Black Metal με έμφαση στην επανάληψη και την επική διάθεση, δημιουργώντας μελωδίες που είναι κρύες και μεγαλειώδεις. Με μόνο ένα άλμπουμ το 2014 ο Sven Smith κατάφερε να γίνει γνωστός στο χώρο.

Το “Frigid Tides” τοποθετείται χρονικά μετά την αποτυχία στο Caradhras και πριν ανοίξουν οι Πύλες της Μόρια. Είναι η στιγμή της απόλυτης αβεβαιότητας και του φόβου. Η μουσική, με τον ψυχρό και αδιάκοπο ρυθμό της, περιγράφει την ψυχολογική κατάσταση της Συντροφιάς μπροστά στο άγνωστο σκοτάδι των ορυχείων. Το κρύο δεν είναι μόνο εξωτερικό, αλλά και εσωτερικό. Η πιο σκοτεινή διαδρομή του ταξιδιού έφτασε.

8. Summoning – “Khazad Dûm” (Dol Guldur, 1996)

Δεν θα μπορούσε να λείπει από το οδοιπορικό μας η πιο εμβληματική τοποθεσία των Νάνων, δοσμένη μέσα από το πρίσμα των Summoning. Το “Khazad Dûm” είναι ένα κομμάτι που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα πλήκτρα και τα βαριά, αργόσυρτα κρουστά.

H Συντροφιά του Δαχτυλιδιού βρίσκεται μέσα στα Ορυχεία. Μετά την παγωνιά του Caradhras, οι ήρωες εγκλωβίζονται κάτω από το βουνό. Νιώθουν δέος για την αρχιτεκτονική του, αλλά και τρόμο για το αχανές και το άγνωστο. Είναι ο ήχος των ατέλειωτων αιθουσών με τις κολώνες, η σιωπή που προηγείται των τυμπάνων των Goblins και η αίσθηση ότι κάτι αρχαίο και κακό (ο Balrog) πλησιάζει. 

9. Eldamar – “Spirit of the North” (The Force of the Ancient Land, 2016)

Οι Eldamar, δημιούργημα του Νορβηγού Mathias Hemmingby, αντιπροσωπεύει την πιο αιθέρια και ονειρική πλευρά του Tolkien Black Metal. Η επιθετικότητα του metal σχεδόν χάνεται, δίνοντας τη θέση της σε μια ατμοσφαιρική εμπειρία με εκτεταμένη χρήση γυναικείων φωνητικών χωρίς στίχους. Αυτή η τεχνική δημιουργεί μια αίσθηση εξωκοσμική, σαν να ακούμε τη φωνή της ίδιας της φύσης των Ξωτικών.

Η έξοδος από τη Μόρια σημαδεύεται από την απώλεια του Gandalf, αλλά οδηγεί στο ωραιότερο μέρος της Μέσης Γης: το Lothlórien. Η περιοχή αυτή είναι γνωστή ως το “Χρυσό Δάσος” λόγω των δέντρων Mallorn που γίνονται χρυσά το φθινόπωρο. Το τραγούδι αποτυπώνει την αίσθηση της αχρονίας που βίωσε η Συντροφιά μπαίνοντας στο βασίλειο της Galadriel. Η μουσική είναι επικά φωτεινή και μαγική, προσφέροντας την απαραίτητη επούλωση των τραυμάτων. Είναι η ηχητική αποτύπωση μιας αιώνιας φθινοπωρινής ώρας κάτω από τα χρυσά φύλλα του δάσους των ξωτικών.

10. Elderwind – “The Magic of Nature” (The Magic of Nature, 2012)

Από το Yekaterinburg της Ρωσίας, οι Elderwind έρχονται να προσθέσουν μια νότα αγνής φυσιολατρίας στο αφιέρωμά μας. Είναι εξάλλου από τα πιο εμβληματικά συγκροτήματα στο χώρο του Tolkien Black Metal.  Η μουσική τους είναι η ηχητική ενσάρκωση της φύσης που αναπνέει ζωντανή, αρχαία και ανέγγιχτη από τη μηχανική πρόοδο.

Μεταφερόμαστε στο Δάσος του Fangorn. Το κομμάτι “The Magic of Nature“ περιγράφει τη συνάντηση του Merry και του Pippin με τον Treebeard. Η ατμόσφαιρα δεν είναι εχθρική, αλλά επιβλητική και αργόσυρτη, σαν τον βηματισμό των Ents. Είναι το τραγούδι που υμνεί την αφύπνιση της φύσης: τα δέντρα έχουν μνήμη και οργή! Η “Μαγεία της Φύσης” εδώ δεν είναι ξόρκια, αλλά η ίδια η δύναμη της γης που αποφασίζει να βαδίσει ενάντια στα πέτρινα τείχη του Isengard για να τιμωρήσει την προδοσία του Saruman. 

11. Dwarrowdelf – “For The Kingdom I shall Claim” (Evenstar, 2020)

Οι Dwarrowdelf, δημιούργημα του πολυτάλαντου Βρετανού Tom O‘Dell, ξεκίνησε την πορεία του βαδίζοντας πιστά στα χνάρια των Summoning. Αν και το όνομα του σχήματος αποτελεί την αρχαϊκή απόδοση της Moria (Khazad–dûm), το συγκεκριμένο κομμάτι στρέφει το βλέμμα του μακριά από τα σκοτεινά ορυχεία, εστιάζοντας στο Ρόαν.

Ο τίτλος “For The Kingdom I shall Claim“ παραπέμπει άμεσα στο κεφάλαιο των Δύο Πύργων όπου η δράση μεταφέρεται στο Edoras. Το τραγούδι αποτυπώνει την ψυχολογική και φυσική κατάσταση του Βασιλιά Théoden. Έρχεται η στιγμή της αφύπνισης του γερασμένου βασιλιά από τον λήθαργο του Gríma Wormtongue. Είναι η μετάβαση από την παρακμή στην ανάληψη δράσης. Η ατμόσφαιρα του κομματιού αποπνέει την αίσθηση της αναγεννημένης ελπίδας και την προετοιμασία των Eorlingas για τον πόλεμο, καθώς ο Βασιλιάς ξαναπιάνει το σπαθί του. 

12. Theoden’s Reign – “Son of Thengel Arisen” (Mitheithel, 2023)

Οι Αμερικανοί Theoden‘s Reign, όπως δηλώνει και το όνομά τους, είναι ένα σχήμα βαθιά αφοσιωμένο στη μυθολογία του Rohan. Το ύφος τους είναι καθαρόαιμο Atmospheric Black Metal, με νοσταλγικές μελωδίες και μια αίσθηση αρχαίας ευγένειας που ταιριάζει στους Βόρειους Ιππείς.

Βρισκόμαστε στο Edoras, μέσα στη Χρυσή Αίθουσα του Meduseld. Είναι η στιγμή που ο Gandalf σπάει τα μάγια του Saruman και ο γηραιός Βασιλιάς Theoden ξυπνά από τον πνευματικό του λήθαργο. Η μουσική ξεκινά μελαγχολικά, αλλά σταδιακά κλιμακώνεται σε έναν θριαμβευτικό ρυθμό, συμβολίζοντας την επιστροφή της δύναμης του Βασιλιά καθώς ξαναπιάνει το σπαθί του, το Herugrim. Είναι ο ύμνος της αναγεννημένης ελπίδας και της απόφασης να οδηγήσει τους Eorlingas στον πόλεμο, όχι ως ένα γέρικο πιόνι, αλλά ως ένας περήφανος ηγεμόνας που οδεύει προς ένα ένδοξο τέλος. 

13. Firienholt – “War Of Wrath, War Of Ruin” (By The Waters Of Awakening, 2021)

Οι Βρετανοί Firienholt μας προσφέρουν μια γέφυρα από τον κόσμο της μαγείας στον κόσμο των Ανθρώπων. Μουσικά, ακολουθούν πιστά τα χνάρια των Summoning, αλλά ο ήχος τους είναι πιο καθαρός και εμβατηριακός. Το όνομα Firienholt αναφέρεται στο Δάσος Firien, που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ του Rohan και της Gondor. Είναι ο τόπος όπου βρίσκεται το Halifirien, μία από τις κορυφές όπου άναβαν οι Φρυκτωρίες (Beacons) για να καλέσουν βοήθεια.

Το τραγούδι μας τοποθετεί στο Dunharrow, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης του στρατού του Rohan. Η ατμόσφαιρα παύει να είναι αιθέρια και γίνεται ηρωική, καθώς οι καβαλάρηδες Eorlingas καλπάζουν. Είναι η μουσική της προετοιμασίας, της τήρησης των όρκων συμμαχίας και της πορείας προς τη Minas Tirith, καθώς η μοίρα της Δύσης κρέμεται από την ταχύτητα των αλόγων. Περιγράφει τους Rohirrim να καλπάζουν μέσα από τα δέντρα, να επαγρυπνούν στα σύνορα και ανδρείοι να στέκονται φύλακες ενάντια στο σκότος.

14. Druadan Forest – “The Shadowborn” (The Lost Dimension, 2017)

Οι Φινλανδοί Druadan Forest  μας εισάγουν στα ξεχασμένα μέρη της Μέσης Γης, εκείνα που δεν πατήθηκαν συχνά από τους ήρωες των βιβλίων. Κυριαρχούν τα αναλογικά πλήκτρα που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αρχέγονη, ενώ τα Black Metal στοιχεία χρησιμοποιούνται με μέτρο.

Το τραγούδι περιγράφει το πέρασμα του στρατού του Rohan μέσα από το Δάσος Druadan. Οι Άγριοι Άνθρωποι, με αρχηγό τον Ghân–buri–Ghân, οδηγούν τον Théoden από κρυφά μονοπάτια για να αποφύγουν τους εχθρούς που έχουν αποκλείσει τον δρόμο. Είναι η ηχητική αποτύπωση μιας ξεχασμένης συμμαχίας, ενός αρχαίου κόσμου που υπάρχει παράλληλα με τον γνωστό, γεμάτου από πνεύματα και οντότητες που δεν ανήκουν ούτε στο φως ούτε στο σκοτάδι, αλλά συμμαχούν με τους ανθρώπους ενάντια στα Orcs.

15. Keys of Orthanc – “Ringwraiths” (Dush Agh Golnauk, 2018)

Οι Καναδοί Keys of Orthanc επιλέγουν το όνομά τους από τον μαύρο πύργο του Isengard, έδρα του Saruman, και η θεματολογία τους εστιάζει αποκλειστικά στην πλευρά του Κακού. Ο ήχος τους είναι επιθετικός αλλά και επικός, με γρήγορα riffs και πομπώδη πλήκτρα που δημιουργούν μια αίσθηση βίαιης κυριαρχίας.

Το τραγούδι “Ringwraiths” είναι μια ξεκάθαρη ηχητική αναπαράσταση της πολιορκίας της Minas Tirith. Ακούμε την πολεμική πλευρά των Nazgûl, καθώς πετούν με τα Ιπτάμενα Κτήνη τους πάνω από την Λευκή Πόλη, σπέρνοντας τον τρόμο “Black Breath“ στους υπερασπιστές της. Η μουσική θυμίζει την κραυγή των θηρίων και την απόγνωση των στρατιωτών της Gondor που βλέπουν τον ουρανό να σκοτεινιάζει. Το κομμάτι αποτυπώνει την τρομακτική δύναμη των Εννέα Μαύρων Καβαλάρηδων ως στρατηγών του Sauron.

16. Elffor – “Son of the Shades” (Son of the Shades, 2002)

Ο Elffor, το προσωπικό σχήμα του Eöl από τη Χώρα των Βάσκων, αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στον χώρο, συνδυάζοντας το Symphonic Black Metal με μια έντονη μεσαιωνική αισθητική που αγγίζει το Dungeon Synth.

Ο τίτλος “Son of the Shades” αναφέρεται στον Witch-Κing της Angmar, τον αρχηγό των Nazgûl. Στην αφήγησή μας, τοποθετείται στη στιγμή που η Μεγάλη Πύλη της Minas Tirith σπάει από τον πολιορκητικό κριό Grond. Ο Witch-Κing μπαίνει καβάλα στο άλογό του κάτω από την αψίδα, εκεί που κανείς εχθρός δεν είχε πατήσει ποτέ. Η μουσική μεταδίδει το δέος και την παγωμένη αύρα της παρουσίας του, καθώς έρχεται αντιμέτωπος με τον Gandalf τον Λευκό. Οι Εννέα Καβαλάρηδες αναζητούν απεγνωσμένα το Δαχτυλίδι.

17. Caladan Brood – “Wild Autumn Wind“ (Echoes of Battle, 2013)

Οι Αμερικανοί Caladan Brood θεωρήθηκαν δίκαια ως οι «διάδοχοι» των Summoning, με ακόμα πιο πλούσιες χορωδίες και επικές κορυφώσεις, αλλά δεν συνέχισαν το έργο τους. Η μουσική τους αισθητικά είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στο σύμπαν του Tolkien.

Το “Wild Autumn Wind” λειτουργεί ως ο απόλυτος μουσικός παραλληλισμός για τη Μάχη των Πεδίων του Pelennor. Η δομή του τραγουδιού, με τα εμβατηριακά τύμπανα και τις πολυφωνικές χορωδίες, ανακαλεί στη μνήμη την άφιξη των Rohirrim και, στη συνέχεια, την άφιξη του Aragorn με τα Μαύρα Πλοία. Ο άνεμος που φύσηξε από τη θάλασσα διέλυσε το σκότος της Mordor και άλλαξε τη ροή της μάχης.

18. Emyn Muil – “Aure Entuluva” (Túrin Turambar Dagnir Glaurunga, 2013)

Ο Ιταλός Saverio Giove, η ψυχή των Emyn Muil, έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιστότερους μαθητές της σχολής των Summoning. Το όνομα του project προέρχεται από τους βραχώδεις λόφους και στις δύο πλευρές του Anduin, ένα μέρος δύσβατο και λαβυρινθώδες.

Μετά τη φρίκη της νύχτας και την απόγνωση του Denethor, ακούγεται ο ήχος των κεράτων του Ρόαν. Ο ήλιος ανατέλλει ξανά, διαπερνώντας τα μαύρα σύννεφα της Mordor. Η μουσική, γεμάτη επική ένταση και ηρωισμό, αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αίσθηση της “Ευκαταστροφής” (Tolkien’s Eucatastrophe): την ξαφνική στροφή από την απόλυτη καταστροφή στην ελπίδα. Είναι ο ύμνος της αυγής που σπάει το σκοτάδι, ακριβώς τη στιγμή που η Minas Tirith ετοιμαζόταν να πέσει.

19. Summoning – “Land of the Dead” (Oath Bound, 2006)

Δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το ταξίδι στη Mordor χωρίς να αναφερθούμε στον πιο τραγικό οδηγό της Μέσης Γης: τον Sméagol. Οι Summoning, στο μεγαλειώδες κλείσιμο του δίσκου Oath Bound, συνθέτουν ίσως την πιο αναγνωρίσιμη μελωδία στην ιστορία του Epic Black Metal. Το κομμάτι είναι αργό, υπνωτικό και στοιχειωμένο, με μια χορωδία που ηχεί σαν τα πνεύματα των νεκρών πολεμιστών. Είναι η μουσική αποτύπωση της διχασμένης ψυχής του Gollum: από τη μία η κακία και η πονηριά του πλάσματος που επέζησε αιώνες στο σκοτάδι, και από την άλλη η θλίψη του παλιού Χόμπιτ που θυμάται ακόμα τον ήλιο και τα λουλούδια, αλλά δεν μπορεί να τα αγγίξει.

Ενώ οι στρατοί της Δύσης συγκεντρώνονται στο Rohan και τη Minas Tirith, ο Frodo και ο Sam είναι μόνοι τους, εξαρτημένοι από το έλεος του Gollum. Το τραγούδι περιγράφει το πέρασμα μέσα από τα έλη της Dagorlad, εκεί όπου χλωμά πρόσωπα Ξωτικών, Ανθρώπων και Ορκ κοιτούν μέσα από τη λάσπη. Ο Sméagol είναι ο μόνος που ξέρει το μονοπάτι και τα Χόμπιτ ακολουθούν αυτό το άθλιο, λιπόσαρκο πλάσμα, συνειδητοποιώντας ότι η μοίρα όλου του κόσμου κρέμεται από την τρέλα του. 

20. Battle Dagorath – “Ruin Upon The Mountainside” (Eternal Throne, 2009)

Οι Battle Dagorath κινούνται ηχητικά στο φάσμα του Cosmic/Ambient Black Metal, με έναν ήχο εξαιρετικά ψυχρό, χαοτικό και αποστασιοποιημένο. Οι συνθέσεις είναι μακροσκελείς και σκληρές, όπως ακριβώς ταιριάζει στο Τέλος του Κόσμου.

Φτάνουμε στην τελική πράξη: τη μάχη στην οχυρωμένη πύλη της Μόρντορ, την Μαύρη Πύλη (Morannon) και την πορεία του Frodo στο Mount Doom. Το κομμάτι περιγράφει το χάος της τελικής αναμέτρησης, όπου οι Στρατιές της Δύσης περικυκλώνονται. Η έκρηξη του Orodruin (είναι το πραγματικό όνομα του Mount Doom, του ηφαιστείου στην καρδιά της Mordor, όπου ο Sauron έφτιαξε το Ένα Δαχτυλίδι) τη στιγμή που το Δαχτυλίδι καταστρέφεται είναι γεγονός πια.

21. Avathar – “Dark Paths Of The Dead” (Dark Paths, 2010)

Οι Φινλανδοί Avathar επέλεξαν για όνομά τους την περιοχή του νότιου Aman που βρισκόταν στη σκιά και που κατοικούσε εκεί η αρχέγονη αράχνη Ungoliant πριν συμμαχήσει με τον Melkor. Οι Φινλανδοί χαρακτηρίζονται από μια θεατρικότητα και μια σκοτεινή δραματικότητα, συνδυάζοντας το Black Metal με συμφωνικά στοιχεία.

Η μουσική περιγράφει τη στιγμή της πτώσης του Barad–dûr. Καθώς το Δαχτυλίδι λιώνει, ο Σκοτεινός Πύργος του Sauron καταρρέει και τελικά διαλύεται από τον άνεμο. To κακό έχει πλέον περάσει, αφήνοντας πίσω του ερείπια και σιωπή. 

22. Cân Bardd – “My Ancestors” (Nature Stays Silent, 2018)

Οι Ελβετοί Cân Bardd θεωρούνται από τους σημαντικότερους σύγχρονους εκπροσώπους του είδους. Ο ήχος τους είναι μια μίξη επιθετικού Black Metal και Melodic Folk, γεμάτος συναισθηματική φόρτιση. Το ντουέτο των Malo Civelli και Dylan Watson δημιουργεί μουσική που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στην οργή και τη μελαγχολία, χρησιμοποιώντας παραδοσιακά όργανα και φυσικούς ήχους. Περνάμε στην επούλωση, στην κατάσταση της Μέσης Γης μετά τον πόλεμο, στην μνήμη των προγόνων.

Η Σκιά έφυγε, ο Βασιλιάς επέστρεψε, και τα Χόμπιτ γυρίσαν στο Shire. Οι ήρωες προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο που σώθηκε, αλλά άλλαξε για πάντα. Το τραγούδι λειτουργεί ως ύμνος στη μνήμη, τη ρίζα και τη συνέχεια. Είναι η στιγμή που ο Samwise Gamgee φυτεύει τον σπόρο του δέντρου Mallorn στο Party Field, τιμώντας την παλιά γενιά και θεμελιώνοντας τη νέα. Η μουσική αποτυπώνει την ηρεμία που επιστρέφει στη γη, αλλά και τον βαθύ σεβασμό στους “Προγόνους” που πολέμησαν για να κρατήσουν τον κόσμο ελεύθερο, συνδέοντας το ταπεινό Shire με την αρχαία ιστορία της Μέσης Γης. 

23. Rivendell – “Rivendell” (Farewell: Τhe Last Dawn, 2005)

Οι Αυστριακοί Rivendell, το προσωπικό σχήμα του Gerold Laimer, αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του Tolkien Folk/Black Metal. Σε αντίθεση με τη βαριά ατμόσφαιρα των Summoning, εδώ κυριαρχεί μια αίσθηση μελαγχολικής νοσταλγίας, με ακουστικές κιθάρες, φλάουτα και χορωδιακά μέρη που μπλέκονται με τα σκληρά φωνητικά.

Η Τρίτη Εποχή φτάνει στο τέλος της. Το τραγούδι λειτουργεί ως ο αποχαιρετισμός στο “The Last Homely House” (Rivendell). Καθώς οι Φύλακες των Δαχτυλιδιών οδεύουν προς τα Γκρίζα Λιμάνια, ρίχνουν μια τελευταία ματιά πίσω τους, γνωρίζοντας ότι η “Αρχαία Δόξα” του κόσμου έχει τελειώσει και η Μέση Γη ανήκει πλέον στους Ανθρώπους. Είναι η γλυκόπικρη στιγμή της αυλαίας για τα Υψηλά Ξωτικά. 

24. Belore – “The Valley of the Giants” (Journey Through Mountains and Valleys, 2020)

Κλείνοντας, πάμε να γνωρίσουμε τους Γάλλους από τη Μασσαλία Belore, μια μπάντα που ακολουθεί τα χνάρια του Epic Black Metal αλλά με έναν πιο καθαρό και ελπιδοφόρο ήχο. Η “Κοιλάδα των Γιγάντων” συμβολίζει τον νέο κόσμο που ξημερώνει.

Βρισκόμαστε πλέον στην Τέταρτη Εποχή. Ο Sam επιστρέφει στο σπίτι του, η ζωή συνεχίζεται, τα παιδιά παίζουν και οι κήποι ανθίζουν. Όμως, τα μνημεία του παρελθόντος στέκουν ακόμα εκεί, σαν σιωπηλοί γίγαντες, θυμίζοντας τις μεγάλες πράξεις. Η μουσική είναι μεγαλειώδης και ταξιδιάρικη, με την υπόσχεση ότι η ιστορία συνεχίζεται “the road goes ever on“, ακόμα κι αν οι παλιοί ήρωες έχουν φύγει.

Κάπου εδώ, το τελευταίο Λευκό Πλοίο χάνεται στον ορίζοντα και η γραμμή που χωρίζει τη θάλασσα από τον ουρανό σβήνει. Το μουσικό μας ταξίδι στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, μέσα από τα ατμοσφαιρικά μονοπάτια του Epic Atmospheric Black Metal, φτάνει στο τέλος του.

Tο αφιέρωμα “Tolkien Black Metal” μόλις ξεκίνησε. Τις επόμενες εβδομάδες, θα σκάψουμε βαθύτερα στο Lore και θα ανεβάσουμε τις ταχύτητες. Την επόμενη εβδομάδα έρχεται το Β’ Μέρος: “The Shadow of Mordor & The Silmarillion“.

Κείμενο: Terry Navigator – Η εκπομπή Hallways Of Melancholy μεταδίδεται κάθε Τρίτη στις 22.00 στο Metalradio.gr 

Η Θεσσαλονίκη πάντοτε είχε πληθώρα από πολύ καλούς μουσικούς, ιδιαίτερα στα πιο ακραία μονοπάτια και οι περίπτωση των IGNOMINOUS αποτελεί σύμπραξη τριών τέτοιων μουσικών με έντονη και μακρόχρονη παρουσία στην σκηνή. Το συγκρότημα αποτελείται από τον  Ανέστη Nekhromancer στο μπάσο και την φωνή, η θητεία του οποίου στους TERRORDROME είναι μνημειώδης, τον Billy Vongaar στα τύμπανα (YOTH IRIA, ex-HEAD CLEANER, TERRORDROME) που το πιθανότερο είναι να έχει παίξει στο μεγαλύτερο μέρος της ακραίας σκηνής της χώρας με ποιο πρόσφατη παρουσία στους YOTH IRIA και τον Χρήστο Κοσμίδη των ιστορικών για την συμπρωτεύουσα REGENT στην κιθάρα και τα καθαρά φωνητικά.

Παρόλο το βεβαρημένο death metal ιστορικό και των τριών, το Dawn With No Light είναι ένα καθαρό και γνήσιο παιδί του mid 90s black metal. Και λέω γνήσιο γιατί τόσο συνθετικά όσο και στην γενική ατμόσφαιρα και προσέγγιση δεν φεύγει σχεδόν καθόλου από τα τέλη της συγκεκριμένης δεκαετίας. Κοινώς, οι IGNOMINOUS δεν εφευρίσκουν τον τροχό ούτε ακολουθούν τον ήχο του σήμερα, ευτυχώς αν με ρωτάτε. Είναι τόσο αναζωογονητικό το να μπορείς να ακούς τόσο καλά δοσμένη και ποιοτική black metal ακόμα και αν είναι “old school”. Ταυτόχρονα βέβαια κατορθώνεται και η αποφυγή του να μυρίζει “ψοφίμι” (μουσικά πάντα, κατά τα άλλα μια χαρά ζόφος) το όλο εγχείρημα και σε αυτό τεράστιο ρόλο παίζει η πολύ προσεγμένη παραγωγή. Υπάρχει πολύ μουσική ακόμα μέσα σε αυτή την παλαιότερη οδό και προσέγγιση, αρκεί να έχεις τον τρόπο να την παρουσιάσεις σωστά, κάτι που το συγκρότημα κάνει με τον καλύτερο τρόπο. 

Συνθετικά το Dawn With No Light τα πάει εξαιρετικά, με πολύ δυνατές αναφορές σε μπάντες όπως οι SATYRICON, οι EMPEROR και ίσως και οι IMMORTAL σε στιγμές, καταφέρνοντας να διατηρήσει την ισορροπία ανάμεσα σε περιεκτικότητα και διάρκεια με το κάθε κομμάτι να παρουσιάζει αρκετές αλλαγές κρατώντας όμως την συνολική διάρκεια του album στα 39 λεπτά. Όλα τα πιθανά κλισέ δίνουν το παρόν αλλά είναι ο τρόπος που έχουν ενταχθεί στα κομμάτια που πρακτικά λειτουργούν υπέρ αντί να στερούν του αποτελέσματος. Βάλε και λίγο και την προσθήκη πλήκτρων και επιλεγμένων ενορχηστρώσεων και έχεις ότι ακριβώς χρειάζεται. Για τον Βασίλη δεν τολμώ να πω κουβέντα, το επίπεδο του είναι μη διαπραγματεύσιμο όπως και η συμβολή του στην σκηνή. Τα φωνητικά του Ανέστη σίγουρα αποτελούν ένα από τα δυνατότερα χαρτιά και η κιθαριστική δουλειά είναι αψεγάδιαστη. 

Το Dawn With No Light είναι μία πολύ πλήρης, προσεγμένη και καλή δουλειά, κάτι που ενισχύεται ακόμα παραπάνω από το γεγονός ότι αποτελεί ντεμπούτο. Τρομερά κατασταλαγμένο και ξεκάθαρο μεν, ντεμπούτο δε. Αν το ξεκίνημα είναι αυτό, η συνέχεια προμηνύεται ακόμα καλύτερη.

Dawn With No Light tracklist:

1. Cemetery Meditation (Intro)
2. Cosmic Spawns Of Death
3. Thelema Occults
4. Nightwounds
5. Synirmos
6. Martyrium (Ora Pro Nobis)
7. Apostrophe
8. Aurora Borealis
9. The Coming Fall
10. The Dawn With No Light

8,5/10
Review by Nomad

English Version Below

The revival of the black metal scene of our country seems to be intense in the last few years which is even more positive since it is accompanied by quality and high level releases. One such release is the debut of IGNOMINOUS.       

Thessaloniki has always had an abundance of very good musicians, especially in the most extreme musical paths and the case of IGNOMINOUS is a collaboration of three such musicians with an intense and long-lasting presence on the scene. The band consists of Anestis Nekhromancer on bass and vocals, whose tenure in TERRORDROME is monumental, Billy Vongaar on drums (YOTH IRIA, ex-HEAD CLEANER, TERRORDROME) who has most likely played in most of the country’s extreme scene, most recently in YOTH IRIA and Christos Kosmidis of REGENT on guitar and clean vocals.

Despite the heavy death metal background of all three of them, Dawn With No Light is a pure and genuine child of mid 90s black metal. And I say genuine because both compositionally and in the general atmosphere and approach it hardly leaves the end of that decade. In common, IGNOMINOUS don’t invent the wheel nor do they follow the sound of today, fortunately if you ask me. It’s so refreshing to be able to listen to such well-structured and quality black metal even if it’s “old school”. At the same time, of course, the whole project manages to avoid smelling “dead” (musically always, otherwise it’s a fine gloom) and the very careful production plays a huge role in that. There’s a lot of music still in this older route and approach, as long as you have the way to present it properly, which the band does in the best way possible. 

Compositionally Dawn With No Light is doing extremely well, with very strong references to bands like SATYRICON, EMPEROR and maybe even IMMORTAL at times, managing to maintain the balance between content and duration with each track presenting several changes but keeping the overall duration of the album at 39 minutes. All the possible clichés are present but it’s the way they have been integrated into the tracks that practically work in favor instead of taking away from the effect. Throw in the addition of keyboards and selected instrumentation and you have just what you need. I dare not say a word about Vasilis, his level is non-negotiable as is his contribution to the scene. Anestis’ vocals are definitely one of the strongest cards and the guitar work is flawless. 

Dawn With No Light is a very complete, thorough and good work, something that is even more enhanced by the fact that it is a debut album. Incredibly settled and clear as to the musical direction on the one hand, and a debut on the other. If this is the beginning, the continuation bodes even better.

8,5/10
Review by Nomad

Το How It Ends είναι το δέκατο στούντιο άλμπουμ των Primordial και κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου από την Metal Blade Records. Aποτελείται από 10 τραγούδια και η πλήρης διάρκειά του είναι 65 λεπτά. Το ερώτημα είναι αν οι Primordial ακολούθησαν τη γνωστή, και επιτυχημένη μέχρι τώρα, μουσική τους συνταγή ή το How It Ends ανακαλύπτει ξανά τον τροχό; Αλλά από την άλλη χρειάζεται πραγματικά οι  Primordial να ανακαλύψουν ξανά τον τροχό;  

Φυσικά και η απάντηση και στις δύο ερωτήσεις είναι όχι. Το How It Ends είναι ένα άλμπουμ που αναδεικνύει το πάθος που εξακολουθούν να διαθέτουν οι Primordial όσον αφορά τη σύνθεση των τραγουδιών τους, τη μουσικότητα και την απόδοσή τους. Στιχουργικά οι Primordial περιστρέφονται γύρω από την Ιρλανδική επανάσταση, με τους στίχους να είναι εμπνευσμένοι από τον Ιρλανδό ποιητή Joseph Mary Plunkett, ο οποίος εκτελέστηκε λόγω της συμμετοχής του στην Πασχαλινή Εξέγερση. Τραγούδια όπως το We Shall Not Serve και το Pilgrimage to the World’s End εμπνέονται από τη δύσκολη θέση των Ιρλανδών κατάδικων και από επανταστάτες όπως ο Ned Kelly.   

 Οι Primordial τραγουδούν για την ιστορία τους, αναμειγνύοντάς την όμορφα με τη μεγαλειώδη, καταιγιστική και υμνοπρεπή μουσική τους, απεικονίζοντας με αυτόν τον τρόπο αυτόν τον μοναδικό ήχο που έχουν δημιουργήσει και τελειοποιήσει κατά τη διάρκεια αυτών των 35 χρόνων της καριέρας τους. Στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον, οι Primordial ακούγονται τόσο φρέσκοι όσο και στο A Journey’s End, με την εξέλιξη και τον δικό τους μοναδικό ήχο να είναι σε πλήρη επίδειξη στο How It Ends.   

Το How It Ends είναι ένα μείγμα παραδοσιακής κέλτικης ψυχής, σπαρακτικών μελωδιών και αδιαμφισβήτητα όμορφου στοιχειωμένου blackened metal. Θέλουμε οι Primordial να ανακαλύψουν ξανά τον τροχό; Όχι, εγώ προσωπικά τουλάχιστον δεν το θέλω. Χάρηκα πολύ που άκουσα ένα How It Ends που γιορτάζει τους Primordial που έχουμε αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια, μια μπάντα που ξέρει πώς να δημιουργεί αυτό το μοναδικό μουσικό μείγμα μέσα από το οποίο τιμά την ιστορία και την κληρονομιά της.   

Το How It Ends είναι ένα όμορφα θλιμμένο άλμπουμ μέσα από το οποίο οι Primordial συνεχίζουν να λάμπουν το ζεστό και όμορφο φως τους σε όλους εμάς που τους αγαπήσαμε και θα συνεχίσουμε να τους αγαπάμε. 

How It Ends tracklist

01. How It Ends
02. Ploughs To Rust, Swords To Dust
03. We Shall Not Serve
04. Traidisiúnta
05. Pilgrimage To The World’s End
06. Nothing New Under The Sun
07. Call To Cernunnos
08. All Against All
09. Death Holy Death
10. Victory Has 1000 Fathers, Defeat Is An Orphan

8.8/10 Review by Rozi Kakrida

English version below

Primordial were introduced to us at the end of 90s as a, primarily, black metal band, which developed their own unique sound album by album, blending it with Celtic folk and their beautiful Irish heritage. Primordial do not sound like any other band, that is one thing we know for sure, and they have been able to maintain their identity through all their albums so far. 

How It Ends is Primordial’s tenth studio album and it was released on 29th of September by Metal Blade Records. How It Ends consists of 10 songs and its full duration is 65 minutes. The question i0,s did Primordial follow their known and successful until now music formula, or does How It Ends reinvent the wheel? And again, do Primordial really need to reinvent the wheel? And the answer to both questions is no. How It Ends is an album which highlights the passion that Primordial still possess when it comes to their song writing, their musicianship and their performance.  

Lyrically Primordial revolve around the Irish revolution, with lyrics being inspired by the Irish poet Joseph Mary Plunkett, who was executed due to his involvement in the Easter Uprising. Songs like We Shall Not  Serve and Pilgrimage to the World’s End are inspired by the predicament of Irish convicts and revolutionaries like Ned Kelly.  

Primordial sing about history, blended beautifully with their majestic, pounding and hymn-like music, illustrating that way this unique sound that they have been creating and perfecting during these 35 years of their career. In my ears, at least, Primordial sound as fresh as they did in A Journey’s End  with the evolution and their own unique forged sound being on full display in How It Ends.  

How It Ends is a blend of traditional Celtic soul, heart-breaking melodies and unapologetically beautifully haunting blackened metal. Do we want Primordial to reinvent the wheel? No, personally I do not. I was very happy to hear a How It Ends that celebrates the Primordial we have loved through the years, a band who knows how to create this unique music blend through which they honour their history and their heritage.  

How It Ends is a beautifully sad album through which Primordial keep shining their warm and beautiful light to all of us who have loved them and will continue to do so. 

How It Ends tracklist

01. How It Ends
02. Ploughs To Rust, Swords To Dust
03. We Shall Not Serve
04. Traidisiúnta
05. Pilgrimage To The World’s End
06. Nothing New Under The Sun
07. Call To Cernunnos
08. All Against All
09. Death Holy Death
10. Victory Has 1000 Fathers, Defeat Is An Orphan

8.8/10 Review by Rozi Kakrida

Η ανακοίνωση τους αναφέρει τα εξής:

“Οι UADA χώρισαν επίσημα τους δρόμους τους με τον κιθαρίστα James Sloan.
Μετά από συνεχείς κατηγορίες και παραδοχή παραπτωμάτων, αποφασίσαμε να αφήσουμε τον James να φύγει. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας, το συγκρότημα και κυρίως τους οπαδούς.

Αφού πρόσφατα μάθαμε για χρόνια χειραγώγησης, ψέματα, εξαπάτηση, κακοποίηση και σεξουαλική παρενόχληση προς πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους, νιώθουμε ότι πήραμε την καλύτερη απόφαση να προχωρήσουμε χωρίς αυτόν.
Ευχαριστούμε και εκτιμούμε όλους όσοι ήρθαν μπροστά και παρείχαν αποδείξεις σχετικά με αυτή την κατάσταση. Παρακαλούμε να γνωρίζετε ότι οι UADA δεν θα ανεχθούν ποτέ τέτοιου είδους συμπεριφορές και ότι η μόνη μας ατζέντα εδώ είναι η μουσική και το πνεύμα της δημιουργίας της.

Δυστυχώς, λόγω αυτών των συνθηκών, είμαστε πλέον αναγκασμένοι να ακυρώσουμε τις εμφανίσεις μας στην Τασμανία και την Αυστραλία τον επόμενο μήνα, αλλά ελπίζουμε να επανορθώσουμε στους οπαδούς μας εκεί κάτω το συντομότερο δυνατό.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόησή σας και ζητάμε θερμά συγγνώμη σε όποιον μπορεί να έχει πληγωθεί εξαιτίας αυτών των ενεργειών.

Ειλικρινά,

Jake, Nate και Josh”.

English Version Below

The American black metallers UADA announced the departure of their guitarist James Sloan with a post on social media.

Their announcement reads as follows:

“UADA has officially parted ways with guitarist James Sloan.
After receiving consecutive accounts and admittance of misconduct, we have decided to let James go. It is of utmost importance that we protect ourselves, the band, and most of all, the fans.

After recently learning about years of manipulation, lies, deceit, abuse, and sexual harassment towards many different people, we feel that we have made the absolute best decision in moving forward without him.
Our thanks and appreciation go out to everyone who has come forward and provided proof about this situation. Please know that UADA will never stand for this type of behavior and that our only agenda here is music and the spirit of its creation.

Unfortunately, due to these circumstances, we are now forced to cancel our appearances in Tasmania and Australia next month, but we hope to make it up to the fans down under as soon as we possibly can.
Thank you for your understanding and our deepest apologies to anyone who may have been hurt because of these actions.

Sincerely,
Jake, Nate, and Josh”.

Το single/lyric video είναι για το κομμάτι Wargod, για το οποίο ο mastermind της μπάντας πλέον, Demonaz, είχε να πει τα εξής στην σελίδα τους στα social media:

“Το Wargod είναι το πιο βαρύ κομμάτι του δίσκου. Το To Mega Therion του 1986 των CELTIC FROST αποτέλεσε την έμπνευση για μένα αυτή την φορά. Μερικά από τα κλασικά του κομμάτια είχαν βαριά αρχικά riff τα οποία εξελίσσονταν σε γρήγορα καταστρεπτικές και μαινόμενες ταχύτητες. Ήθελα να αιχμαλωτίσω ξανά αυτό το συναίσθημα με τον τρόπο όμως των IMMORTAL. Όταν μετακόμισα στα βουνά, το 2019, έψαξα κάποιο από το παλιό μου υλικό και μη χρησιμοποιημένους στίχους. Το Wargod ήταν ένα από αυτά. Ο τίτλος, οι στίχοι και η μουσική ιδέα ήταν από τις αρχές του 90 και πλέον περάσαν στον δίσκο”.

English Version Below

With their new album War Against All almost a month away from release, IMMORTAL have released their second single.

The single/lyric video is for the track Wargod, about which the band’s mastermind, Demonaz, had this to say on their social media page:

“Wargod is the heaviest song on the album. CELTIC FROST‘s album To Mega Therion from 1986 was an inspiration to me this time. Some of it’s classic tracks had heavy opening riffs that developed into fast devastating fury and tempo. I wanted to capture that feeling again, the IMMORTAL way. When i moved to the mountains In 2019 I went through some of my old material and unused lyrics. Wargod was one of them. The title, lyric and song ideas were originally from the early nineties, and now finally Immortal-ized on the album.

Το single/lyric video αφορά το ομότιτλο κομμάτι του νέου, 10ου full length album War Against All, το οποίο και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από την Nuclear Blast. Ο δίσκος αυτός αποτελεί την δεύτερη κυκλοφορία του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του Abbath Doom Occulta το 2015.

Με τον Demonaz Doom Occulta να αποτελεί πλέον μοναδικό ιδρυτικό μέλος, οι Immortal δείχνουν να κρατούν την ηχητική επιστροφή τους προς τις πρώτες ημέρες του συγκροτήματος, κάτι που ξεκίνησε στο Northern Chaos Gods του 2018

Today,Norwegian metallers Immortal, released the first sample from their new album. The black metallers who started their career in 1992, adds another release to their eventful career. 

The single is the title track of the new, 10th full length album War Against All, which is expected to be released on May 26th via Nuclear Blast. The album is the band’s second release since the departure of Abbath Doom Occulta in 2015.

With Demonaz Doom Occulta now being the sole founding member, Immortal seem to be keeping their sonic return to the early days of the band, something that started on 2018’s Northern Chaos Gods.

Έχω παρακολουθήσει μερικά livestreams αφότου ο covid τα έκανε “μόδα” και πάντα μου έλειπε ο παλμός και το πάθος που έχει ένα πραγματικό live, οπότε ήμουν μάλλον επιφυλακτική για το τι θα παρακολουθούσα…

Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι ο Dani Filth είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης και θα γινόταν ένας ιδιοφυής σκηνοθέτης αν ήθελε να το επιχειρήσει, ειδικά σε θρίλερ, καθώς η αισθητική του είναι ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του CoF.

Το Livestream ξεκίνησε ακριβώς όπως είχε προγραμματιστεί με ένα πολύ ζωηρό chatbox στο πλάι, ωστόσο το έκρυψα προκειμένου να απολαύσω πλήρως την παράσταση. Το σκηνικό ήταν ένας κύκλος από φως, πυροτεχνήματα και σκηνικά φτιαγμένα από δέντρα, νεκροκεφαλές και καπνό από τη μηχανή καπνού.

Οι Cradle Of Filth έπαιξαν το Dusk And Her Embrace στο σύνολό του δημιουργώντας μια όμορφη τρομακτική ατμόσφαιρα. Τα φωνητικά του Danni ακούγονταν σαν να μην τα είχε αγγίξει καθόλου ο χρόνος. Η Anabelle Iratni ακουγόταν σχεδόν ακριβώς όπως η Sarah Jezebel Deva που ήταν στην αρχική ηχογράφηση του άλμπουμ. Το drumming ήταν καταπληκτικό και οι κιθάρες δημιουργούσαν μια ζοφερή, τρομακτική ατμόσφαιρα.

Μετά από αυτό, ο Danni απευθύνθηκε στο κοινό, λέγοντας ότι ο λόγος που αποφάσισαν να κάνουν ένα δεύτερο livestream ήταν επειδή το προηγούμενο πήγε πολύ καλά, και αν και αυτό είναι δημοφιλές, θα συνεχίσουν να κάνουν live streams, αφιερωμένα σε ολόκληρα άλμπουμ.

Το δεύτερο μέρος του livestream ξεκίνησε με το τρίτο βίντεο κλιπ από την τελευταία τους κυκλοφορία, Existence Is Futile, το οποίο ήταν το How Many Tears To Nurture A Rose. Ένα ακραίο βίντεο που έχω αμφιβολίες για το αν το You Tube θα το επιτρέψει χωρίς περιορισμούς. Μετά από αυτό συνέχισαν με διαφορετικά κοστούμια, τουλάχιστον για τον Danni, διαφορετικό σκηνικό στο οποίο κυριαρχούσε το εξώφυλλο του νέου άλμπουμ, και έπαιξαν μερικά από τα νέα τραγούδια αλλά και κάποια αγαπημένα των οπαδών. Η προσωπική μου αγαπημένη στιγμή ήταν το Bathory Aria που ερμηνεύτηκε εξαιρετικά.

Μειονέκτημα της όλης παραγωγής ήταν η σκηνοθεσία η οποία ήταν, για να το θέσω ξεκάθαρα, απροετοίμαστη. Δεν ξέρω αν ήταν καλλιτεχνική επιλογή, πάντως προσωπικά θα προτιμούσα να βλέπω τον κιθαρίστα να παίζει το σόλο παρά τον ρυθμικό κιθαρίστα, την ώρα που παίζει σόλο.  Κατά τα άλλα, ήταν ένα livestream που άξιζε το εισιτήριό του και αν με ρωτούσαν, σίγουρα θα επέλεγα να το παρακολουθήσω ξανά. Το livestream θα είναι διαθέσιμο για άλλες 9 ημέρες και μετά οι χρήστες θα έχουν πρόσβαση στο προηγούμενο, του Μαϊου, livestream του συγκροτήματος.

Μέχρι το Release Athens και τη ζωντανή τους εμφάνιση στην Αθήνα… stay Filthy!

English Version Below

Ever since Existence is Futile was released, I am going through a second “honey moon” in love period with Cradle Of Filth, so when the Brits announced their infernal livestream entitled “The Infernal Vernal Equinox” in tribute to their legendary release Dusk And Her Embrace, I was one of the first to go on and buy a “ticket”. I have watched a few livestreams after covid made them a “trend” and was always missing the heat and passion a real live show has, so I was rather skeptical about what I would watch…

However, we have to take into account the fact Dani Filth is a brilliant artist and would make a brilliant director if he wished to attempt that, especially in horror as his aesthetics is a big part of CoF’s success.
Livestream began exactly as planned with a very lively chatbox on the side however I hid it in order to fully enjoy the show. The set was a circle of light, pyro and set made of trees, skulls and the occasional smoke from the smoke machine. Cradle Of Filth played Dusk And Her Embrace in its entirety creating a beautiful spooky atmosphere. Dani’s vocals sounded as if time hadn’t touched them at all. Anabelle Iratni sounded almost exactly like Sarah Jezebel Deva who was in the original version of the album. The drumming was amazing and the guitars created a thick gloomy, horror atmosphere.

After that, Danni addressed the audience, saying that the reason they decided to have a second livestream was because the pervious one went very well, and if this one is popular too, they will continue to do live streams, dedicated to entire albums.

The second part of the livestream started with the third video clip from their latest release, Existence Is Futile, which was How Many Tears To Nurture A Rose, an extreme video which I have my doubts whether You Tube will allow it without restrictions. After that they went on with different costumes, at least for Danni, different setting which was dominated by the new album’s backdrop artwork, and played some of the new songs but also some fan favorites. My personal favorite moment was Bathory Aria which was performed exquisitely.

Downside to the whole production was the direction which was, to put it to the point, not prepared. I don’t know if it was an artistic choice, however I personally would prefer watching the guitarist playing the solo than the rhythm guitarist.  Other than that, it was a livestream well worth its ticket and had I been asked, I would definitely choose to watch it again. The livestream will be available for 9 more days and after that the users will have access to the band’s previous, May livestream.

Until Release Athens and their live appearance in Athens… stay filthy!

Livereport Hellena Mihailidou

We talked with the band’s drummer, Butch, found out they are going in the studio for their third album in two weeks and their story so far! Check it out and let us know your thoughts in the comments…

Greek Version Below

Οι Akiavel είναι μια γαλλική μπάντα που συνδυάζει διαφορετικά είδη από thrash έως death metal και από black έως metalcore metal και η ομάδα του Metalradio είναι πραγματικά ενθουσιασμένη με τη μουσική τους! Μιλήσαμε με τον ντράμερ της μπάντας, Butch, μάθαμε ότι μπαίνουν στο στούντιο για το τρίτο τους άλμπουμ σε δύο εβδομάδες και την ιστορία τους μέχρι τώρα! Δείτε τη συνέντευξη και πείτε μας τις σκέψεις σας στα σχόλια…

Όπως αναφέρουν : ” Στα παιδιά του Λιγότερου Φωτός, Είμαστε ενθουσιασμένοι που σας αποκαλύπτουμε τη “Nova Tenebris”. Αυτό το νέο τραγούδι προέρχεται από την επερχόμενη κυκλοφορία του split EP μας “Under Satan’s Wrath” που θα κυκλοφορήσει στις 25 Μαρτίου μέσω της Agonia Records .
Το Nova Tenebris, απεικονίζει τις απόκοσμες παραδόσεις και τελετουργίες του Σολομώντα σε περισυλλογή για την επίτευξη μιας εξωκοσμικής κατάστασης δύναμης. Ένας συμβολικός παραλληλισμός για το πώς οι δυνάμεις από το υπερπέραν μπορούν να οδηγήσουν προς μια νέα σκοτεινή αυγή.

Για όσους προτιμούν τα βινύλια, έχουμε ενημερωθεί, ότι σχεδόν όλα τα βινύλια είναι λίγο πριν την εξάντληση σε απόθεμα, οπότε μη διστάσετε να προ παραγγείλετε και να αποκτήσετε ένα από τα τελευταία αντίτυπα εδώ https://shop.luciferschild.net/

English Version Below

Lucifer’s Child reveal the second new song from their upcoming split EP with Mystifier called Nova Tenebris.

As they mention “To the children of the Lesser Light, We are thrilled to reveal “Nova Tenebris“.

This new song is taken from our upcoming split EP release “Under Satan’s Wrath” which is coming out on March 25th via Agonia Records . Nova Tenebris, pictures Solomon’s eerie traditions and rituals in contemplation of reaching an unworldly state of power. A symbolic parallelism of how forces from beyond can lead toward a new darkened dawn.

For those who prefer the LP formats, we have been informed, that almost all of vinyls are low in stock, so feel free to pre order and get one of the last copies here https://shop.luciferschild.net/

English Version Below

“Night Witches” is the second single and video of Greek black metallers EXILIUM NOCTIS, taken from their upcoming, untitled yet, debut album. More infos will be announced soon!

Όπως θα διαβάσετε και στο αποκλειστικό studio report του Metalradio.gr πρόκειται για ένα από τα τρία τραγούδια που θα περιέχονται στην επερχόμενη κυκλοφορία που θα κλέψει τις εντυπώσεις!

English Version Below

After 3 years of silence Lucifer’s Child are back with a new song and lyric video! The song is called Satan’s Wrath and it will be included in the split Ep they will release on Agonia Records with Mystifier!

English Version below

Today Swedish black metal legends DARK FUNERAL announce that their brand new full-length album entitled “We Are The Apocalypse” will be released on March 18th 2022. Only one day later – on March 19th – they will play a very special album release show at Fållan in Stockholm, Sweden, supported by special guest Samael and support act Eleine.

About the release show DARK FUNERAL comment:

“Inch by inch we are opening the gates to unleash the fires of Hell and we are proud to present to you, the great artists that will join us on March 19!
Samael from Switzerland should need no further introduction, they are genuine legends and a band that never stopped evolving. We are incredibly proud to have them with us as special guests!
The Swedish symphonic metal band Eleine will be opening the night and contribute in showing that the Devil’s Music have both width and depth.”

Οι Αθηναίοι W.E.B. θα κυκλοφορήσουν το πέμπτο άλμπουμ τους “Colosseum” και αποκαλύπτουν το  artwork, track listing, και πρώτο single. Με τέσσερα άλμπουμ ήδη στο βιογραφικό τους η νέα τους κυκλοφορία αναμένεται να είναι η καλύτερη μέχρι σήμερα.

Tracklist:

1. Dark Web
2. Murder of Crows
3. Pentalpha
4. Colosseum
5. Dominus Maleficarum
6. Necrology
7. Ensanguined
8. Exaudi Luciferi
9. December 13^th

Listen to the track “Dominus Maleficarum” here:

W.E.B announce the release of their fifth album  “Colosseum” on November 19th via Metal Blade Records

Athens-based metal outfit W.E.B. will release their “Colosseum” full-length on November 19th via Metal Blade Records today unveiling the record’s artwork, track listing, first single, and preorders. With four albums already under their collective belt, 2021’s fifth full-length, Colosseum, is inarguably the band’s greatest and most direct work to date.

Tracklist:

1. Dark Web
2. Murder of Crows
3. Pentalpha
4. Colosseum
5. Dominus Maleficarum
6. Necrology
7. Ensanguined
8. Exaudi Luciferi
9. December 13^th

Πρώτα απ’ όλα θα θέλαμε να σας καλωσορίσουμε στο Metalradio.gr και να σας ευχαριστήσουμε για την συνέντευξη. Μιας και είστε μια καινούρια άφιξη στη σκηνή θα θέλαμε να μας συστηθείτε για να σας γνωρίσουμε καλύτερα.

P.G.: Hello, ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Σχετικά με την ιστορία μας: Ξεκίνησα τους GROZA το 2016 σαν ένα solo project. Ξεκίνησε σαν ένα σχήμα λατρείας στους MGLA, βασικά. Πάντα αγαπούσα το black metal με βάθος και συναίσθημα και εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ από τη μουσική των MGLA αλλά και τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Τόσο πολύ που μου γεννήθηκε η σπίθα να ξεκινήσω επιτέλους ένα project στην ίδια κατεύθυνση. Τότε ξεκίνησα να γράφω riffs και τραγούδια για περισσότερο από 2 χρόνια ώσπου αποφάσισα να μαζέψω μέλη για να γίνουν οι GROZA ολοκληρωμένη μπάντα. Τα υπόλοιπα μέλη μπήκαν στο συγκρότημα στις αρχές του 2018. Τότε ηχογραφήσαμε το debut album “UNIFIED IN VOID” εντελώς μόνοι μας και το κυκλοφορήσαμε ανεξάρτητα στο YouTube το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς. Τότε υπογράψαμε στην AOP Records και σύντομα αρχίσαμε να περιοδεύουμε σε όλη την Ευρώπη. Μέσα στα επόμενα χρόνια γράψαμε το τωρινό μας άλμπουμ “THE REDEMPTIVE END”. Τα υπόλοιπα μέλη συμμετείχαν δημιουργικά αυτή τη φορά, πράγμα που κάνει το άλμπουμ πιο διαφορετικό όσον αφορά τις μουσικές επιρροές.
Η μουσική σας φαίνεται έντονα επηρεασμένη από συγκροτήματα όπως οι MGLA, UADA κλπ. Είναι αυτές επιρροές της μπάντας; Ποια είναι η δημιουργική σας διαδικασία;

P.G.: Όπως ανέφερα και παραπάνω, αυτή η μπάντα ουσιαστικά ξεκίνησε ως μπάντα λατρείας στους MGLA. Ήταν και παραμένουν η αγαπημένη μου μπάντα και για αυτό θα είναι πάντα η βασική επιρροή στη μουσική που γράφω. Αλλά φυσικά έχουμε διάφορες επιρροές από classic 90s black metal μέχρι grunge και punk , classic rock αλλά ακόμη και κλασσική μουσική και soundtrack. Η έμπνευση μπορεί να προέλθει και από άλλες μορφές τέχνης, όπως βιβλία και πίνακες ζωγραφικής κλπ. Όλα έχουν την δυνατότητα να γεννήσουν μια ιδέα, που μετά γίνεται η αφορμή για να μας εμπνεύσει ένα τραγούδι.  

Η δημιουργική διαδικασία ξεκινά κυρίως με μια μελωδία ή ένα riff. Συγκεντρώνουμε ιδέες και αργότερα εγώ τις ξανακοιτάω, ποιες μπορούν να ταιριάξουν μεταξύ τους και να δούμε, ποιά μορφή τραγουδιού ταιριάζει καλύτερα.  Αυτά τα πρόχειρα σκαριφήματα, μετατρέπονται σε demos, που μετά λειτουργούν συλλογικά, ώστε κάθε μέλος να μπορεί να προσθέσει τα δικά του ξεχωριστά μέρη. Τότε αρχίζω να φτιάχνω και τους στίχους. Συγκεντρώνω διάφορες ιδέες και εικόνες αλλά στην πραγματικότητα αρχίζει να σχηματοποιείται όταν έχω μια πρώιμη εικόνα της μουσικής για να δω ποιοι στίχοι ταιριάζουν στη μουσική και το συναίσθημα του τραγουδιού. Από εκεί και μετά κάνουμε μικροαλλαγές ώστε να φτάσει στην ολότητα των δυνατοτήτων του.  

Το “The Redemptive End είναι ένα album που ήρθε για να φέρει μια φρέσκια δημιουργική πνοή στο είδος και να σπρώξει τα όρια πέρα από κάθε αμφιβολία.” Γράψαμε στην δισκοκριτική μας. Μπορείτε να μας πείτε πως προσεγγίσατε την δημιουργία του άλμπουμ, τι standards βάλατε και ποια η έμπνευση.

P.G.: Δεν είχαμε κάποια συνειδητή προσέγγιση όσον αφορά τη δημιουργία του άλμπουμ. Κάποια τραγούδια, ήταν σε διαφορετικά δημιουργικά στάδια το καθένα πριν καν κυκλοφορήσει το UNIFIED IN VOID. Κάναμε απλά αυτό που μας έβγαινε φυσικά την συγκεκριμένη στιγμή. Απλά περάσαμε τη διαδικασία που περιέγραψα στην προηγούμενη ερώτηση και αφήσαμε τα τραγούδια να μας οδηγήσουν.  Δεν βάλαμε τεχνητά όρια, απλά το αφήσαμε να συμβεί. Εαν το τραγούδι το ζητούσε οτιδήποτε ήταν δυνατό ας πούμε.  

Αναφορικά με τα standards, γράφω πάντα μόνο πράγματα που είναι κοντά σε εμένα μουσικά. Δημιουργώ μουσική  προκειμένου να επεξεργαστώ συναισθήματα, για να τα εξωτερικεύσω απ’ το κεφάλι μου και την καρδιά μου, κάτι σαν κάθαρση.  Αν έγραφα κάτι με μισή καρδιά που δεν θα το ένιωθα απολύτως απαραίτητο να το επικοινωνήσω σε άλλους ανθρώπους, δεν θα το έκανα καν.

Και με τους στίχους; Τι θέματα αγγίζεις και τι σε εμπνέει;

P.G.: Και πάλι, είναι πάντα σχετικά με προσωπικές καταστάσεις και συναισθήματα. Τα θέματα ποικίλουν από την κατάθλιψη, το νιχιλισμό, την απελπισία, τη μισανθρωπιά και τη φύση. Η έμπνευση μπορεί να έρθει από πολλά διαφορετικά πράγματα. Για τους στίχους εμπνέομαι κυρίως όταν απομονώνομαι, είμαι μόνος με τις σκέψεις μου. Επίσης κάποιες εξωτερικές αναφορές είναι τα έργα του Nietzsche, εξπρεσιονιστικά ποιήματα και πίνακες ζωγραφικής αλλά και Ελληνική μυθολογία που μου αρέσει να χρησιμοποιώ μεταφορικά και σχηματικά.

Τι feedback έχετε μέχρι τώρα από το άλμπουμ;

P.G.: Το feedback είναι πολύ καλό μέχρι σήμερα, φαίνεται να αρέσει στον κόσμο το άλμπουμ. Πολλές καλές κριτικές από τα ΜΜΕ αλλά και τους fans που φαίνεται να απολαμβάνουν το δίσκο. Φαίνεται μάλιστα να καταφέραμε να προσελκύσουμε την προσοχή αρκετών νέων ακροατών που δεν μας ήξεραν πιο πριν οπότε δεν μπορούμε να παραπονεθούν.

Ποιά είναι τα σχέδια σας μετά τον covid19? Σκέφτεστε κάποιες αλλαγές λόγω των νέων συνθηκών; Live sessions, streaming events κλπ.

P.G.: Ναι, έχουμε κάνει και μια streaming συναυλία ήδη. Σε συνθήκες σαν αυτές, που είναι πέρα από τον έλεγχο μας, πρέπει να προσαρμοστούμε και να βρούμε νέους τρόπους, να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε. Το να σταματήσουμε δεν είναι εναλλακτική, οπότε αφοσιωθήκαμε  περισσότερο στο να φτιάχνουμε videos αντί για συναυλίες. Ας ελπίσουμε οτι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στις ζωντανές εμφανίσεις ως κύριο μέσο προώθησης μιας κυκλοφορίας στο κοντινό μέλλον, μιας και τα live είναι η πιο ολοκληρωμένη πλευρά αυτής της μπάντας για εμένα προσωπικά.

Οι συναυλίες επιστρέφουν σιγά σιγά, έχετε κανονίσει κάτι; Πως ανταποκρίθηκε το κοινό στα νέα τραγούδια; Φανηκε να ξεχωρίζει κάποιο τραγούδι;

P.G.: Δεν έχουμε ανακοινώσει τίποτα ακόμη αλλά προγραμματίζουμε πολλά στο παρασκήνιο. Πάντα προγραμματίζουμε. Απλά πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμη για να δούμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα αλλά σίγουρα θα περιοδεύσουμε με αυτό το άλμπουμ, αργά ή γρήγορα. Έχουμε παίξει σε κάποιες συναυλίες, κυρίως σε ανοιχτά φεστιβάλ στη Γερμανία, αλλά και τα club shows επιστρέφουν και έχουμε κάποια προγραμματισμένα για το υπόλοιπο της χρονιάς. Η ανταπόκριση στο νέο υλικό είναι απίστευτη. Η ενέργεια μοιάζει να μετουσιώνεται σε μια live κατάσταση και ο κόσμος συμμετέχει, πράγμα που κάνει τις συναυλίες πολύ πιο έντονες για εμάς. Ειδικά στο τραγούδι που κλείνουμε το “Homewards”.

Έχοντας γράψει τέτοιο άλμπουμ έχετε ανεβάσει τον πήχη αρκετά ψηλά. Κάνετε σκέψεις για το επόμενο; Δουλεύετε νέο υλικό;

P.G.: Ο επόμενος στόχος μας είναι να κάνουμε όσες περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις γίνεται για να γιορτάσουμε τα νέα μας τραγούδια σε όλη την Ευρώπη και πέρα από αυτή. Αυτός είναι ο βασικός μας στόχος αυτή τη στιγμή. Αλλά βέβαια και ήδη δουλεύουμε πάνω σε νέο υλικό . Δεν έχουμε ακόμη σχέδια απλά θα δούμε που θα μας οδηγήσει.

English Version Below

Having already listened to the second Groza album The Redemptive End out on AOP Records just a little while ago we felt obligated to have a few words with the band if not to interview them at least to congratulate them on an exquisite release.

First of all, I’d like to welcome you on Metalradio.gr and for doing this interview. Being a rather fresh band in the metal world we would like to begin in your beginning, so we would like you to give us in a few words your story so far.

P.G.: Hello, thanks for having me. Regarding our story: I founded GROZA back in 2016 as a solo project. It all started out as a MGLA worship project, basically. I’ve always loved black metal with depth and emotion and was so impressed and overcome with MGLAs music and live shows, that it generated this final spark for me to finally start a project in that same direction. I then started writing riffs and songs over a period of about two years before I decided to gather some members in order to make GROZA a full band. The other guys then joined early 2018. We then recorded our debut album “UNIFIED IN VOID” all by ourselves and released it independently through YouTube in September of the same year. We then signed with AOP Records not long after that and started playing a lot of shows to support the album all over Europe. Over the next years, we then wrote and recorded our current new album “THE REDEMPTIVE END”. The other members also contributed more, this time, which makes the album a bit more diverse in the sense of musical influences and such.

Your music sounds highly influenced by bands such as MGLA, UADA etc. Are these bands your influences and what is your creative process in writing music?

P.G.: As I said before, this band basically started out as a MGLA worship project. They were and remain my favorite band of all time and therefore will always influence me in my writing in some way or another. But of course, we have various other influences, ranging from classic 90s black metal to grunge and punk over classic rock and even classical music or movie scores. Inspiration can also come from other forms of art such as books or paintings etc. They all have the potential to spark an idea, that then inspires us to develop a song from.
The creative process mostly starts with a melody or a riff. We gather ideas and then later on, I go through them and see, which fit together in the context of a song. I then make a rough arrangement to see, what song structure works etc. Those rough sketches are then turned into demos, which we then work on collectively, so every member can put their individual touch on their parts. It is also then that I start putting lyrics together. I gather certain ideas and pictures, but it really only comes together, when I have a rough version of the music, to see, what lyric fits the music and emotion of that certain song. We then just continue to fine tune the tracks until we think, that they have reached their full potential.

“The Redemptive End is an album that came to blow a fresh creative breath over the genre and push the boundaries further leaving absolutely no space for doubt.” We wrote on our album review. Tell us how you approached the creation of this album, what standards did you set and what was your inspiration?

P.G.: There was no conscious approach towards writing this album. Some songs every were in writing stage before UNIFIED IN VOID was even released. We just did, what came natural at the given time. We just went through the process, that I described in the previous question and let the songs guide us along the way. We didn’t set artificial boundaries in terms of where to go with the songs, we just let it happen. If the song called for it, anything was possible so to speak.

As about standards, I always only write stuff, that is close to me emotionally. I make music in order to process these emotions and get them out of my head, sort of like a catharsis, if you will. If we were writing something halfhearted, that didn’t absolutely feel necessary for me to get out for people to hear, we wouldn’t be doing it.

What about the lyrics, what topics do you approach and what inspires you for them?

P.G.: Again, it’s always tied to personal situations and emotion. Topics range from depression, nihilism, hopelessness to misanthropy and nature. Inspiration can again come from different things. For lyrics, I mostly get inspired by being away from people and being in my head with myself most of the time. Also, some external references would be Nietzsche’s work, expressionistic poems and paintings as well as some ancient Greek mythology, that I like to use as images and metaphors.

What feedback have you got for the album so far, both from the press and the fans?

P.G.: The feedback has been very good so far; people seem to like it. We got a lot of good feedback through reviews from the press, but also, our fans seem to enjoy the record. Looks like we also managed to grab the attention of a lot of new people, who weren’t aware of us before, so we can’t complain.

What Are your plans after covid19? Are you thinking of any changes due to the new rules applied in the music industry? About live sessions, streaming events possibly, new albums etc.

P.G.: Yes, we have done a streaming gig, even. In situations like this where you have no control over the circumstances, you have to adapt and find new ways to continue doing what you do. Stopping is no option, so we focused a lot more on producing videos etc. instead of playing live shows for that regard. Hopefully, we can return to playing shows as a main support for the record in the near future, since playing live is the most fulfilling aspect of this band for me, personally.

Live shows are coming back slowly, do you have any tour dates planned? Have you had any live shows yet? How did the crowd respond to the new songs? Any crowd favorites?

P.G.: We haven’t announced anything yet, but of course we are planning behind the scenes. We always are. We just need to wait a little longer and see, how things evolve, but for sure, we will be touring with this album sooner or later. And yeah, we have already played shows again. Mostly open air shows in Germany, but also club shows are coming back again, which we also have a few of scheduled for the rest of the year. The response to the new material has been amazing, the energy seems to translate really well in a live situation and people are joining in, which makes the shows even more intense for us. Especially, the closing track “Homewards” seems to connect to people.

Having written such an album sets the bar quite high for your next step. Do you have any thoughts on what comes next yet? Are you already working on new material?

P.G.: Next up, we focus on playing live and celebrating the new songs as much as we can at rituals all over Europe and hopefully beyond. That is our main focus right now. But of course, we are already working on new material, as well. No plans for that though, we just see, where it takes us.

Interview to Hellena Mihailidou

Πρόκειται για το δεύτερο single από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά που θα παρουσιάσουν σε ένα μοναδικό release live show στο Λονδίνο φέτος το Halloween . Διαβάστε παρακάτω τη σχετική ανακοίνωση:

“Οι Suffolk hellhounds είναι περήφανοι που ανακοινώνουν ότι κάτι τρελό ετοιμάζεται. Το κολλασμένο συγκρότημα των έξι θα εμφανιστεί σε έναν από τους εμβληματικούς χώρους του Λονδίνου, , στο ka aka ‘ για ένα πολύ ιδιαίτερο release live.

Οι εκπλήξει της βραδιάς θα περιλαμβάνουν ένα σύνολο αγαπημένων των φίλων της μπάντας και νέων τραγουδιών, από τον πολυαναμενόμενο επερχόμενο δίσκο τους, , που κυκλοφορεί στις 22 Οκτωβρίου. Τα support θα ανακοινωθούν σύντομα. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες έχουν ξεκινήσει και ο όρκος αίματος έχει τελειώσει – βεβαιωθείτε ότι δεν θα το χάσετε, γιατί αυτό το γεγονός θα είναι μια βραδιά που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ!

Ο αρχιτελετάρχης όλων των δαιμονικών θεμάτων, ο frontman του δήλωσε:

“Ένας εμβληματικός χώρος, ένα εμβληματικό , στο Λονδίνο… έξι μουσικοί. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Σοβαρά τώρα όμως, αυτό θα είναι αντάξιο της αναμονής για επιστροφή στην εποχή προ , στο Λονδίνο του 2019 στην συναυλία που είχαμε δώσει στο . Άλλη μια βραδιά φτιαγμένη για να μείνει στις μνήμες μας για πάντα.  Οπότε σας περιμένουμε , αυτό το , Κυριακή 31 Οκτώβρη, στην μουσική μας τελετή που θα αναστήσει τους νεκρούς από τα μνήματα. Σεξυ !”

Εισιτήρια προπωλούντει από την Τετάρτη 18 Αυγούστου @ 10am BST: https://livenation.co.uk/artist-cradle-of-filth-3827⁣

O2 Presale: Monday 16th August @ 10am BST⁣

Live Nation + Venue Presale: Tuesday 17th August @ 10am BST

Sunday 31st October @ The Roundhouse, London

English Version Below

The second single of Cradle Of Filth’s upcoming new album Crawling King Necromantic Fantasies is now available. Chaos Cradle Of Filth have announced a unique release live set to take place on Halloween. Read their announcement below:

Suffolk hellhounds are proud to announce that something fiendish is brewing. The vile six-piece will be appearing at one of London’s iconic venues, , on aka ‘ for a very special album release show.

The evening’s proceedings will comprise a wicked set of fan-favourites and new songs alike, taken from their highly anticipated forthcoming record, , out 22nd October. Supports to be announced in due course. The preparatory conjurations have begun and the blood oath is settled – make sure you don’t miss out, because this event is set to be a night that we’ll never forget!

Lord of all things diabolical, ‘s front-man stated:

“An iconic venue, an iconic setlist, All Hallow’s Eve in London… six higly strung extreme metal musicians. What could possibly go wrong? Seriously though, this is going to be a worthy return to the capitol, after pre covid’s London 2019 Palladium bash; another auspicious night swathed in mist and full production. So come now Children Of The Beast, this Halloween, Sunday 31^st October, to our musical séance to raise the dead from their graves. Hot ghoulfriends invited!”

Tickets will be going on general sale Wednesday 18th August 2021 @ 10am BST:
https://livenation.co.uk/artist-cradle-of-filth-3827⁣

O2 Presale: Monday 16th August @ 10am BST

Live Nation + Venue Presale: Tuesday 17th August @ 10am BST

Sunday 31st October @ The Roundhouse, London

Δύο δεκαετίες από την αρχή του ταξίδιου τους, βγήκαν από το δάσος με το “Primordial Arcana“, το πιο μεγαλειώδες άλμπουμ τους μέχρι σήμερα, και την πρώτη τους κυκλοφορία μέσω των Century Media Records (εκτός ΗΠΑ και Καναδά) και Relapse Records ( ΗΠΑ και Καναδάς) στις 20 Αυγούστου.

Στο βίντεο, μας ταξιδεύουν στην Cascadia, μια βιοπεριφέρεια που έχει μεγάλη επιρροή για την αισθητική και τον ήχο της μπάντας. Από τα δάση στο “Mountain Magick” και τα ποτάμια και τα ρέματα στο “Spirit of Lightning” τα ακολουθούμε στον ωκεανό στο τελευταίο τους βίντεο για το “Primal Chasm (Gift of Fire)”.

Το συγκρότημα σχολιάζει: «Το« Primal Chasm (Gift of Fire)» είναι μια έκρηξη κοσμικού μεγαλείου, μια συμφωνική απόδοση του ερμητικού μεγέθους. Όπως από πάνω μας έτσι και από κάτω. Οι στίχοι είναι μια ονειρική επανάληψη της δημιουργίας. Η πράξη του ίδιου του σύμπαντος δημιουργείται από την ίδια αφορμή – όλα πηγάζουν από την ίδια πηγή, την ίδια ένωση φωτιάς και πάγου. Είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ πολωμένων αντιθέτων και από την αντίφαση και το χάος τους συμβαίνει η ζωή και δημιουργείται η μουσική και οι πλανήτες».

English Version Below

Wolves In The Throne Room Release Official Video for new song “Primal Chasm (Gift of Fire)” Taken From “Primordial Arcana”

Two decades into their journey as ritualistic black metal conjurers, Wolves In The Throne Room have emerged from the forest with “Primordial Arcana”, their most majestic album to date, and their first release via Century Media Records (outside of USA and Canada) and Relapse Records (USA and Canada) out August 20th.

In the visuals the band is taking us on a journey through Cascadia, a bioregion that has been highly influential for the band’s aesthetics and sound. From the forests in “Mountain Magick” and rivers and streams in “Spirit of Lightning” we are following them to the ocean in their latest video for “Primal Chasm (Gift of Fire)”.

The band comments: “’Primal Chasm (Gift of Fire)’ is an explosion of cosmic grandeur, a symphonic rendering of the hermetic maxim As above, so below. The lyrics are a dreamtime retelling of creation. The act of the universe creating itself comes from the same impulse—it all springs from the same source, the same union of fire and ice. It’s the interplay between polarized opposites, and it’s from their contradiction and chaos that life happens and music and the planets are created.”

Διαβάστε την κριτική του Metalradio.gr για το EP εδώ! Τώρα οι ηγέτες του black metal συνεργάστηκαν με τον διάσημο σκηνοθέτη Zev Deans για να δημιουργήσουν ένα οπτικό αριστούργημα για το τραγούδι “Black Glass Communion”.

Η πρεμιέρα του βίντεο έχει οριστεί για τις 18.00μμ CET σήμερα και μπορεί να προβληθεί παρακάτω

English Version Below

Last month, MAYHEM released their already highly praised new EP “Atavistic Black Disorder / Kommando”, which showcases the bands influences in the best possible way! You can read our Ep review here !

Now the most fearsome black metal band has teamed up with renowned filmmaker Zev Deans to create a visual masterpiece for the song “Black Glass Communion”.

The video premiere is set for 18.00pm CET today and can be screened

Η μπάντα κυκλοφορεί ένα EP για να τιμήσει τις επιρροές της με διασκευές από Discharge, Dead Kennedys, Rudimentary Peni και Ramones και παρουσιάζει σήμερα ένα νέο τραγούδι που θα περιέχεται σε αυτό. Το τραγούδι είχε ηχογραφηθεί όταν ετοίμαζαν το “Daemon“.

Την καλλιτεχνική του ματιά έβαλε ο artwork και video μάγος Costin Chioreanu (Ghost, Opeth, Napalm Death)! 

Δείτε το βίντεο παρακάτω:

English Version Below

For their upcoming EP “Atavistic Black Disorder / Kommando”, the most notorious black metal band has reflected on their influences by covering songs from bands like Discharge, Dead Kennedys, Rudimentary Peni and Ramones with an impressive bursting and darkened sound. 

In addition to the mentioned cover versions, MAYHEM releases a previously unreleased track today called “Voces Ab Alta”, which was recorded during the “Daemon” session.

The video was done by high the praised artwork and video wizard Costin Chioreanu (Ghost, Opeth, Napalm Death) who impressively captured the atmosphere and the darkness of this performance visually! 

See the video below.