Οι πόρτες άνοιξαν στις 18.00 και λίγοι ώρα αργότερα στη σκηνή ανέβηκαν οι Αθηναίοι SKYBINDER. Μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη που μας παραχώρησε η μπάντα με αφορμή την εμφάνισή της στο Release ΕΔΩ. Οι Αθηναίοι έχουν ένα ήχο που είναι έντονα επηρεασμένος από τους Parkway Drive, As I Lay Dying. Κάτω από τη σκηνή ήταν συγκεντρωμένος ένας μικρός πυρήνας οπαδών του συγκροτήματος που έκαναν και headbanging και mosh. Ο ήχος τους ήταν αρκετά κακός αλλά οι φίλοι του συγκροτήματος δεν πτοήθηκαν. Η μπάντα το διασκέδαζε και μάλιστα μας είπαν ότι ήταν ένας από τους στόχους τους να μοιραστούν τη σκηνή με τους Parkway Drive.

Tracklist

Intro
Dagger
Fathoms
Chasing Lights
Mirage
Sea Of Regrets
Cruel Sun
Deadweight
My Severance

Η ώρα είναι 19.30 και η ήλιος και η ζέστη καλά κρατούν πράγμα το οποίο σίγουρα δεν βοηθά την ατμόσφαιρα των TRYPTIKON που παρουσίασαν στο κοινό ένα Special Celtic Frost σετ. Με πλεχτό σκουφάκι και μπουφάν που είχε πάνω ένα vegan ραφτό ο Tom Gabriel Fischer και η παρέα του έβαλαν τα δυνατά τους να παγώσουν την Πλατεία Νερού και οι φίλοι της μπάντας, που κάποιοι είχαν έρθει αποκλειστικά για αυτό, παρακολούθησαν με πάθος και με πολύ δυναμική συμμετοχή. Παρά τον καυτό ήλιο απέδωσαν εξαιρετικά και μάλιστα όπως είπε ο Warrior «Αυτά τα τραγούδια έχουν γραφτεί πολλά χρόνια πριν αλλά βλέπω τα θυμάστε».

Tracklist

Into the Crypts of Rays

Visions of Mortality

Dethroned Emperor

Morbid Tales

Procreation (of the Wicked)

Return to the Eve

Nocturnal Fear

Circle of the Tyrants

Visual Aggression

Suicidal Winds

The Usurper

Jewel Throne

Dawn of Megiddo

(Beyond the) North Winds

Necromantical Screams

Και έρχεται η ώρα του Max… Ο αγαπημένος Βραζιλιάνος με τους SOULFLY ανεβαίνουν στη σκηνή. Un Dos Tres Jump! Και όλη η πλατεία αρχίζει να χοροπηδάει! Η μπάντα σε πολλά κέφια και ο Max πολύ επικοινωνιακός μιλά συνέχεια με το κοινό, ζητά να ανοίξει το pit και το κοινό ανταποκρίνεται άμεσα, σετ σφιχτό αλλά και με ένα ιντερλούδιο του Get Up Stand Up του Bob Marley που μας έβαλε να τραγουδήσουμε μαζί του. Όλη η μπάντα τα δίνει όλα με τον αγνό παραδοσιακό τρόπο, headbanging και riffs. Και λίγο πριν το τέλος ακούγεται το καρδιοχτύπι και πάνω στη σκηνή μαζί με τον Max ανεβαίνει ο τραγουδιστής των Melecesh Ashmedi και λένε παρέα το Refuse/Resist.

Tracklist

Back to the Primitive

No Hope = No Fear

Downstroy

Seek ‘n’ Strike

Frontlines

Superstition

Fire / Porrada

Filth Upon Filth

Prophecy

Bleed

Tribe

Get Up, Stand Up (The Wailers cover)

Wasting Away (Nailbomb cover)

Boom

No

Refuse/Resist (Sepultura cover with Melecesh’s  Ashmedi)

Jumpdafuckup

Eye for an Eye 

Και ήρθε η ώρα να πάρει η πλατεία φωτιά….. PARWAY DRIVE και από την πρώτη νότα φάνηκε ότι θα ακολουθήσει ολοκαύτωμα! Ανέβηκαν στη σκηνή με το ολοκαίνουριο Glitch μέσα από το Darker Still και όλη η πλατεία τραγουδάει. Ανοίγουν τα εντυπωσιακά pyro και το θέαμα γίνεται πραγματικά αποστομωτικό. Ο Winston McCall είναι αναμφισβήτητα ένας αεικίνητος και πολύ παθιασμένος frontman που ουσιαστικά είναι αυτός που στηρίζει όλο το stage show της μπάντας καθώς όλοι οι υπόλοιποι ήταν στατικοί. Άψογοι καθένας στα μέρη του με ένα υπέροχο ήχο αλλά σχεδόν στατικοί. Δεν θεωρώ ότι αυτό είναι κάτι κακό γιατί προφανώς αναγνωρίζοντας αυτή την αδυναμία τους έχουν φροντίσει για το εντυπωσιακό pyro & light show.

Από το πρώτο τραγούδι ο Winston μας λέει πόσο χαίρεται που επέστρεψαν στην Ελλάδα, πόσο πολύ απολαμβάνει το θέαμα του κοινού και την ενέργεια μας και τα δίνει όλα πάνω στη σκηνή. Κάποια στιγμή από το πλάι της σκηνής με 4 άνδρες της ασφάλειας να τον κυκλώνουν ο Winston τρέχει μέσα στη μέση του κοινού, τον ανεβάζουν κάπου ψηλά, ζητάει από το κοινό να αρχίσει να κάνει pit τριγύρω του και στο τέλος του τραγουδιού “Off To The Stage” και ξαπλώνει πάνω στο κοινό να τον μεταφέρει με crowd surf πάνω στη σκηνή. Λίγο αργότερα στο Shadowboxing δύο βιολιά και ένα βιολεντσέλο με τρεις πανέμορφες κοπέλες ανεβαίνουν στη σκηνή και πλαισιώνουν το σύνολο. Αμέσως μετά η πιο αδύναμη στιγμή της βραδιάς το Darker Still. Ο Winston δεν πάτησε ούτε μια νότα σωστά. Δεν του πάνε τα καθαρά φωνητικά, καθόλου!

Συνέχεια ολέθρου δυναμικά και λίγο πριν κλείσουν με το Wild Eyes αρχίζει να το τραγουδάει το κοινό. “Oh We’ll Do It Together, Jeff..” Ο Jeff Ling δίνει τη μελωδία και το κοινό τραγουδάει.

Άκουσα ότι κάποιοι έφυγαν μετά τους SOUFLY. Καλά έκαναν γιατί σίγουρα τα μουσικά γούστα διαφέρουν. Για μένα οι PARKWAY DRIVE είναι μια μπάντα που αυτή τη στιγμή είναι στα καλύτερά της, την είδαμε στην ώρα της και όχι λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί (μεγάλο thumbs up στο Release Athens Festival), και θεωρώ ότι ακόμη και αν δεν σου αρέσει το είδος που εκπροσωπούν δεν γίνεται να μην παραδεχτείς ότι σε αυτό που παρουσιάζουν είναι εξαιρετικοί. Δεν είναι true, χρησιμοποιούν την τεχνολογία στο έπακρο αλλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό είναι κακό για μια μπάντα το 2023.

Tracklist

 Glitch

Prey

Carrion

The Void

Soul Bleach

Vice Grip

Dedicated

Idols and Anchors

Wishing Wells

Sleepwalker

Shadow Boxing

Darker Still

The Greatest Fear

Bottom Feeder

Crushed

Wild Eyes

Live Report: Metalradio Team
Photo Report : Hellena Mihailidou