Περίπου στις εννέα και μισή οι DESERT NEAR THE END ανέβηκαν στη σκηνή. Λίγο στριμωγμένοι καθώς υπήρχαν δύο σετ ντραμς στη σκηνή του μικρού χώρου, ωστόσο αυτό δεν τους εμπόδισε να δώσουν ένα σπουδαίο show μπροστά σε ένα κατάμεστο An Club. Έπαιξαν τραγούδια από ολόκληρο τον κατάλογό τους αλλά κράτησαν ένα ολοκαίνουργιο τραγούδι για το τέλος το οποίο έγινε πολύ θερμά δεκτό από το κοινό. Έχουν πολύ χαρακτηριστικό ήχο και αποδίδουν κάθε φορά.

Μετά από μια πολύ σύντομη αλλαγή οι WOLFHEART ανέβηκαν στη σκηνή. Έχω δει την μπάντα, πέρυσι, ξανά στην Ελλάδα, και πρέπει να πω ότι ο χρόνος που έχουν περάσει μαζί περιοδεύοντας είναι εμφανής στο όλο αποτέλεσμα. Μην με παρεξηγήσετε, και πέρυσι ήταν υπέροχοι αλλά τώρα η ροή και το δέσιμο μεταξύ τους είναι απίστευτο. Παρόλο που έπαιξαν με τον ντράμερ των SWALLOW THE SUN, Juuso Raatikainen, καθώς ο ντράμερ της μπάντας, Joonas Kauppinen, αναρρώνει ακόμα, ο τρόπος με τον οποίο οι Vageliss, Tuomas και Lauri είχαν απόλυτη επίγνωση των συμπαικτών τους ανά πάσα στιγμή ήταν σαγηνευτικός, σαν να μπορούσαν να παίξουν με κλειστά μάτια.

Το setlist περιλάμβανε αγαπημένα κομμάτια από όλες τις εποχές της δισκογραφίας του συγκροτήματος. Θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία στον Βαγγέλη, ο οποίος άδραξε την ευκαιρία, λίγο πριν παρουσιάσει το The King να μας μιλήσει στα ελληνικά και να μας πει ότι είναι ευγνώμων που είναι σε αυτό το συγκρότημα και για την ευκαιρία που του δόθηκε να πάρει καλλιτεχνικά ρίσκα όπως το συγκεκριμένο τραγούδι.

Ο κόσμος ήταν πολύ θερμός απέναντι στο συγκρότημα. Ήξεραν όλα τα τραγούδια και ο ήχος τους ήταν τόσο συμπαγής που έκανε τα θεμέλια του χώρου να τρέμουν. Παίζουν με πάθος, συναίσθημα και ακραία δύναμη. Είναι ένας μοναδικός συνδυασμός όταν μπορούν να είναι επιθετικοί αλλά και εύθραυστοι στο ίδιο τραγούδι, καθώς το γεμάτο δύναμη drumming υποστηρίζει μια μαγευτική μελαγχολική μελωδία. Αν δεν είχατε την ευκαιρία να τους δείτε ζωντανά, χάνετε και αν ήσασταν εκεί την Κυριακή, σίγουρα ξέρετε για τι πράγμα μιλάω. Αυτοί έκαναν το βράδυ της Κυριακής, να μοιάζει με Σάββατο. Μέχρι την επόμενη φορά Wolves…

English version below

So, Jesus called Tuomas Saukkonen before WOLFHEART’s show in Athens and said, “Tuomas, not cool having a show on a Sunday” and Tuomas answered, “Well we have Vageliss in the band” and then Jesus said “Oh well, then it’s ok”. This is more or less the joke Tuomas made just before saying goodnight and playing the last song of a great live appearance in AN Club in Athens. But let’s take it from the top….

Just about half past nine DESERT NEAR THE END hit the stage. A little crammed as there were two sets of drums on the small venue stage however that didn’t stop them from giving a great show in front of a packed venue. They played songs from their entire catalog but kept a brand new song for last which was very warmly welcomed by the crowd. They have a very distinctive sound and they deliver every single time.

After a very brief change up WOLFHEART came on stage. I have seen the band last year again in Greece and I have to say that the time they’ve spent together on the road is obvious in the whole result. Don’t get me wrong, last year they were great but now the flow and bonding between them is incredible. Even though they played with SWALLOW THE SUN’s drummer Juuso Raatikainen as the band’s drummer Joonas Kauppinen is still recovering, the way Vageliss, Tuomas and Lauri were totally aware of their bandmates at all times was captivating, as if they could perform with their eyes closed. The setlist included favorites from all the eras of the band’s catalog. I’d like to make a special mention to Vageliss, who took up the opportunity, just before introducing The King to talk to us in Greek and say that he is grateful for being in this band and for the opportunity he has been given to take up artistic challenges such as the particular song.

The crowd was very warm towards the band. They knew all the songs and their sound was so massive they made the foundation of the venue shake. They play with passion, feeling and extreme force. It is a unique combination when they can be aggressive but fragile at the same song as the full force drumming supports an enchanting melancholic melody. If you haven’t had a chance to see them live, you are missing out and if you were there in Sunday, you definitely know what I am talking about. They made Sunday night, feel like a Saturday. Until next time Wolves…

Live report Hellena Mihailidou

Πριν μιλήσω για τα συγκροτήματα θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τον χώρο του Temple και το γεγονός ότι έσταζε νερό από την οροφή σε ένα κεντρικό σημείο του μαγαζιού, όχι ότι αν ήταν γωνιακό θα ήταν οκ, είχαν τοποθετήσει ακριβώς από κάτω ένα σκαμπό, το οποίο τελικά βγήκε με αποτέλεσμα σε εκείνο το σημείο να έχουν συσσωρευτεί νερά. Σε εξίσου «παρατημένη» κατάσταση ήταν οι τουαλέτες, με νερά κάτω και δυσοσμία. Καλό θα ήταν αφού φιλοξενούνται πολλές διοργανώσεις στο χώρο, να υπάρξει κάποια μέριμνα να μην παρουσιάζει τέτοια εικόνα.  

Για τα συναυλιακά, στην ώρα τους εμφανίστηκαν στη σκηνή οι I ABYSSIC. Παρουσιάζοντας υλικό από το ντεμπούτο άλμπουμ τους πραγματοποίησαν μπροστά μας την δεύτερη ζωντανή τους εμφάνιση. Ο Κωνσταντίνος στα φωνητικά μας παραπονέθηκε ότι έχει μια αμυγδαλίτιδα αλλά εγώ θα πω ότι αυτό δε φάνηκε καθόλου στην απόδοσή του φωνητικά. Ίσα ίσα που υπήρξαν στιγμές που από φωνητικά τύπου Halford κατέβαινε σε brutal σε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Αρκετά δεμένοι και πολύ ορεξάτοι, απέδωσαν πολύ καλά το υλικό τους επί σκηνής και έδειξαν να έχουν ένα δέσιμο που μόνο για δεύτερο live δεν το υπολόγιζες.

Setlist 

Upon A Throne Of Ruins
Mankind?
Truth
Swept Away
Epiphany
At The Edge Of Life 

Μετά από μια σύντομη αλλαγή ανεβαίνουν στη σκηνή οι DESERT NEAR THE END. Με τύμπανα πραγματικά καταιγιστικά και κοφτερές κιθάρες έπαιξαν σχεδόν λυσσαλέα και ο Αλέξανδρος ήταν πολύ ορεξάτος παρακινώντας τον κόσμο να μαζευτεί μπροστά στη σκηνή, κατεβαίνοντας και ο ίδιος κάτω και τραγουδώντας. Με αρκετό παλμό και συμμετοχή το κοινό ανταποκρίθηκε σε μια φάση που μάλλον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πιο «γεμάτη» από πλευράς κόσμου. Αν και λόγω της τήρησης της απαγόρευσης του τσιγάρου μέσα στο χώρο υπήρχε μια κινητικότητα μέσα έξω. Γενικά μιλάμε μια μπάντα για έντονο δυναμισμό και πολύ ορμητική ενέργεια και αυτό είναι κάτι που ενισχύεται κάθε φορά που τους βλέπω live. Αυτό που έλειπε για να δυναμιτίσει την  ατμόσφαιρα ήταν μια πιο έντονη συμμετοχή του κόσμου. Παρόλα αυτά πολύ καλή εμφάνιση.  

Setlist 

Season of the sun  

Wound my way 

Point of no return 

Beyond the gates 

Iron rain 

Throne of martyrdom 

Rise for dominion 

Of fire and stars 

Για το τέλος της βραδιάς στη σκηνή ανεβαίνουν οι SPIRAL METH. Με έκτακτη συμμετοχή τον Δημήτρη Κοσκινά στην κιθάρα, παρουσιάστηκαν στην σκηνή και έκλεψαν τις εντυπώσεις. Πλαισίωσαν την εμφάνιση τους με εντυπωσιακά visuals που προβάλλονταν πίσω τους, ωστόσο η μουσική τους απόδοση ήταν πρωταγωνιστής. Με πολύ καλό ήχο, γρεζάτη φωνή και με σωστά πατήματα και ολοκληρωμένες συνθέσεις με prog στοιχεία ήταν μάλλον η πιο μεστή εμφάνιση της βραδιάς. Καλοδουλεμένες συνθέσεις και δεμένοι επι σκηνής πείθουν ότι αξίζουν της προσοχής ακόμη και από αυτούς που δεν είναι φίλοι του ιδιώματος τους.

Setlist 

1.X – Communicate
2.Taxidermia
3.300 Predator Priests
4.Gothic Sea
5.A Dyin
6.The Locust, The Lizard & The Snak
7.Spiral Breath
8.Antelope In A Junkyard
9.I, Mermaid

Σε σύνολο ήταν μια βραδιά από καλές εμφανίσεις από όλες τις μπάντες, που θα μπορούσε να είχε εκτοξευθεί αν δεν ήταν χλιαρή η συμμετοχή του κόσμου. Να ευχηθούμε την επόμενη φορά ακόμη καλύτερα.

Live Report Hellena Mihailidou 

ΥΓ Special Thanks στη Sissy Φανουράκη από το Rock Infection.