Οι Helloween θα ηγηθούν του lineup την Παρασκευή 10 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού. Μετά την επική εμφάνισή τους στην ίδια σκηνή, το 2023, οι Γερμανοί πρωτοπόροι του power metal επιστρέφουν για ένα απολαυστικό show με όλες τις μεγάλες επιτυχίες τους. 

Οι Sabaton, δυνατότεροι από ποτέ, θα κλείσουν το φεστιβάλ το Σάββατο 25 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού, τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση εκεί. Μαζί τους, οι Savatage, οι οποίοι επιστρέφουν στην Αθήνα μετά από πολλά χρόνια, ως ιδανικοί co-headliners, σε ένα lineup που συμπληρώνουν οι – τόσο αγαπημένοι στη χώρα μας – εκπρόσωποι του symphonic metal, Epica.

Περισσότερα ονόματα θα ανακοινωθούν σύντομα.

Η διάθεση των εισιτηρίων και για τις δύο ημέρες ξεκινάει την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου, στις 12:00, προς 60€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία. Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 125€. Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:

• Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους

• Open-bar

• Ξεχωριστή πύλη εισόδου

• Ιδιωτικό parking

• Ξεχωριστές τουαλέτες

• Αναμνηστικό δώρο

Ταυτόχρονα, γίνεται διαθέσιμη μια ακόμα ειδική προσφορά για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν και τις δύο αυτές ημέρες: Helloween & more tba (10/7, Πλατεία Νερού) + Sabaton, Savatage, Epica (25/7, Πλατεία Νερού) προς 90€ (κέρδος 30€)

Διάθεση εισιτηρίων:

Τηλεφωνικά στο 211770000

Online / releaseathens.gr + more.com

Φυσικά σημεία: https://www.more.com/el/physical-spots/

Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr

Η αλήθεια είναι πως οι προσδοκίες του τελευταίου τους ομότιτλου δίσκου ήταν τεράστιες. Οι γνώμες πολλές, άλλες αποθεοτικές, άλλες συγκρατημένες. Για εμένα στο νέο τους εγχείρημα κυριαρχεί μια βασική ερώτηση, μάλλον περισσότερο με “οπτική γωνία” μοιάζει και έχει δύο μεριές. Είσαι νοσταλγικός ακροατής ή ακροατής του σήμερα, που ακολούθησε τους HELLOWEEN σε όλη τους την διαδρομή μέχρι εδώ; Πολλά εξαρτώνται από αυτό, πολλά είναι πιθανόν να τα χάσεις ή να επισκιαστούν ανάλογα με την απάντηση σου.

Το Giants & Monsters είναι σε αρκετά μεγάλο βαθμό αδερφάκι του προκατόχου του, ξεκάθαρα στον τρόπο που είναι δομημένο και στημένο. Έχει κοινή δυναμική ως προς την θέση και την σκεπτική των συνθέσεων με μία αρκετά ξεκάθαρη διαφορά που γίνεται αντιληπτή από το πρώτο κιόλας άκουσμα. Είναι ένας δίσκος που βρίθει ποικιλίας ηχητικά, αρκετά πιο πλούσιος συνθετικά τόσο σε θέμα ανάπτυξης όσο και σε θέμα περιόδων της μπάντας.Και το στίγμα αυτή την φορά του αγαπημένου μου Kai Hansen και των GAMMA RAY είναι μεγαλύτερο κατά πολύ, πολύ όμως. Παρά ταύτα, εγώ θα πω και το προσωπικό μου παράπονο, για ακόμα μια φορά μου λείπει η παρουσία του Derris, όχι τόσο συνθετικά όσο σαν ουσιαστική παρουσία. Θα αντάλλαζα πάρα πολύ εύκολα το μεγαλύτερο μέρος των μερών του Kiske προκειμένου να έχω περισσότερο τον Andy. Είναι και αυτό μέρος της παραπάνω ερώτησης που έθεσα.

Στα πρακτικά λοιπόν, ο δεύτερος δίσκος της μεγάλης ένωσης χρειάζεται ακούσματα, πολλά όμως. Έχει πάρα πολλά πράγματα να ανακαλύψεις, φοβερά κρυμμένα διαμάντια σε σημεία και μεσαία μέρη κομματιών που ίσως εκ πρώτης φαίνονται πιθανών μέτρια ή χλιαρά, είναι μέχρι να στα σκάσουν σε βάθος χρόνου και επανάληψης. Γιατί όπως ανέφερα και πιο πάνω, αν το Helloween ήταν ένα album αγάπης για την πρώτη περίοδο του συγκροτήματος, το Giants & Monsters είναι το επόμενο βήμα με ξεκάθαρα πιο διευρυμένη παλέτα. Η εκκίνηση και μόνο με το “Giants On The Run” το κάνει ξεκάθαρο αυτό. Ίδιας αισθητικής με το αντίστοιχο του προηγούμενου δίσκο, σαφέστατα πιο πολύπλοκο. Έχει riff-αρες, αδιαπραγμάτευτα, αλλά αν κάτι το κάνει μαγικό είναι οι τόσες εναλλαγές του, οι στροφές του, το μεσαίο του σημείο, το ανθεμικό του φωνητικό σημείο, ένδοξο μπάσιμο αν με ρωτάτε. Τα “Saviour Of The World” και “A Little Is A Little To Much” είναι κλασικές ευδιαθετες στιγμές HELLOWEEN, πιασάρικες, με το τελευταίο εκ των 2 να χάνει στα σημεία από το αντίστοιχο του προηγούμενου δίσκου, ασώψετε την refren-αρα του “Best Time”. Να σταθούμε ένα τσικ παραπάνω στο “We Can Be Gods”, Hansen βλέπεις. Η πρώτη στιγμή που σε αιχμαλωτίζει μετά το ξεκίνημα, λίγο η κάποια ανατολίτικη μυρωδιά στο κουπλέ, λίγο το πιο “μαγικό” refrain του, λίγο η κιθαριστική του αρμονία.

Το “Into The Sun” είναι ένα πάρα πολύ όμορφο και ευαίσθητο κομμάτι, όπου το “παράπονο” που εξέφρασα πιο πάνω παίρνει κυριολεκτικά σάρκα και οστά. Ζητώ πραγματικά συγνώμη, από κάθε φίλο, αλλά ο Kiske δυστυχώς δεν μου “προσφέρει” τίποτα απολύτως, πέραν της όποιας νοσταλγίας που λέγαμε στην αρχή, ειδικά στο συγκεκριμένο κομμάτι όπου στα σημεία που ο Derris μονοπολεί το μικρόφωνο είναι αδύνατον να μην ανατριχιάσεις. Το “This Is Tokyo” είναι η απόλυτη έκπληξη του δίσκου καθώς η μεμονωμένη του ακρόαση σαν single σε αφήνει πιθανόν με μέτρια συναισθήματα αλλά η ακρόαση του σαν μέρος του δίσκου, ειδικότερα στην θέση όπου επιλέχτηκε για αυτό, αλλάζει πλήρως και απολύτως την αισθητική του, δίνοντας του τεράστια ώθηση και μία θέση εν τέλη στα δυνατά χαρτιά του συνόλου.  Το δεύτερο single του δίσκου “Universe (Gravity For Hearts)” είναι πραγματικά ένα ταξίδι, όπως πολύ ταιριαστά περιγράφει ο τίτλος του, όμορφες εναλλαγές, περάσματα πλούσια και σκεπτόμενα. Ένα από τα πιο σκαλωτικά κομμάτια του δίσκου, χωρίς απαραίτητα να είναι αυτό που λέμε ένα από τα highlight του, είναι το “Hand Of God”. Δεν γίνεται να μείνεις ακίνητος στην γκρούβα του, στην πιο ρυθμική “disco” αισθητική του και το refrain του όπου είναι αδύνατον να ξεχάσεις. Αν υπάρχει κάποια αδύνατη στιγμή συνολικά, αυτή θα ήταν το “Under The Moonlight” το οποίο είναι απλά συμπαθητικό.

Για το παρακάτω αριστούργημα χρειάζομαι ολόκληρο το άρθρο. Το μεγαλείο του Kai Hansen, το τεράστιο ηχητικό στίγμα των GAMMA RAY που πολλές φορές ήταν πιο HELLOWEEN  και από τους ίδιους, εδώ σε πλήρη δόξα. Πόσο ταιριαστός τίτλος, “Majestic” είπε και το έκανε όντως. Φοβερά riff, πόσο μαγική η συνύπαρξη και των τριών πλέον frontman τους, πόσο εκπληκτικές μελωδίες, το refrain του, ω ρε φίλε αυτό το refrain και η τρομερή ανατολίτικη σφήνα ακριβώς μετά…Μόνο και μόνο για να σε αποτελειώσει το ακουστικό άνοιγμα στα μισά, με τον Kai να μοιράζει ανατριχίλες. Το αντίστοιχο “Skyfall” του δίσκου, χωρίς όμως κατά την ταπεινή μου γνώμη να αγκίζει τέτοια ύψη. Μοναδικό παρά ταύτα, το τέλειο κλείσιμο σε έναν πολύ δυνατό και ποιοτικό δίσκο μιας μπάντας που έχει ουκ ολίγες ένδοξες δισκογραφικές στιγμές στην τόσο μεγάλη της καριέρα και πορεία. Μπορεί περίφανα να προσθέσει και το Giants & Monsters μέσα σε αυτά.

Εν κατακλείδι, αν ανήκεις στην πρώτη κατηγορία ή οπτική, ίσως να μην σε κερδίσει περισσότερο από το ομότιτλο. Αν πάλι του δώσεις τον χρόνο που του χρειάζεται και παρέμεινες φίλος καθ όλη τους την πορεία τότε αυτός είναι ένας δίσκος για εσένα. Αν βέβαια ο κύριος Derris ήταν περισσότερο παρόν ή πιο σωστά, περισσότερο στο επίκεντρο, τότε πολύ πιθανόν να ήταν ακόμα καλύτερο το αποτέλεσμα. Καλά για τα όποια σημεία μας πηγαίνει ο Hansen είναι η απόλυτη χαρά και ευχαρίστηση. Για κάποιο λόγο (καλά για πολύ συγκεκριμένο λόγο αλλά τέλος πάντων) η βαρύτητα έχει δοθεί στον Kiske, τουλάχιστον προς το παρόν.

Giants & Monsters tracklist:

1. Giants On The Run
2. Saviour Of The World
3. A Little Is a Little Too Much
4. We Can Be Gods
5. Into The Sun
6. This Is Tokyo
7. Universe (Gravity For Hearts)
8. Hand Of God
9. Under The Moonlight
10. Majestic

 8,5/10

Review by Constantine Maris

 English Version Below

And here we are, talking about the second album of this awesome “restart,” this admittedly successful third period of our beloved HELLOWEEN. What a commotion there was when the Pumpkins United line-up was announced, what anticipation for their self-titled album a few years ago, what an unforgettable performance at Release Athens Festival, how moving it was to see them all up there together, united. And now the time has come to see if all this was just a spark or if this fire is here to stay and if it will last.

The truth is that expectations for their latest album of the same name were enormous. Opinions varied, some enthusiastic, others more reserved. For me, their new project raises a fundamental question, or rather a “perspective” that has two sides to it. Are you a nostalgic listener or a listener of today, who has followed HELLOWEEN all the way here? Much depends on this, and much may be lost or overshadowed depending on your answer.

Giants & Monsters is pretty much like its predecessor, especially in how it’s put together and arranged. It’s got the same vibe in terms of the song structure and vibe, but there’s a pretty clear difference that you can hear right away. It is an album that is rich in variety in terms of sound, much richer in terms of composition, both in terms of development and in terms of the band’s musical periods. And the influence of my beloved Kai Hansen and GAMMA RAY is much, much greater this time around. Nevertheless, I will express my personal complaint: once again, I miss Derris‘ presence, not so much in terms of composition as in terms of his essential presence. I would very easily trade most of Kiske’s parts in order to have more of Andy. This is also part of the question I asked above.

In practice, then, the second album by this great band needs to be listened to, and listened to a lot. There are so many things to discover, amazing hidden gems in certain parts and middle sections of songs that may seem mediocre or lukewarm at first, but grow on you over time and repeated listening. Because, as I mentioned above, if Helloween was a love letter to the band’s early period, Giants & Monsters is the next step with a clearly broader palette. The opening track alone, “Giants On The Run” makes this clear. It has the same aesthetic as its counterpart on the previous album, but is clearly more complex. It has riffs, uncompromising ones, but what makes it magical are its many changes, its twists and turns, its middle section, its anthemic vocal section, a glorious entry if you ask me. “Saviour Of The World” and “A Little Is A Little Too Much” are classic HELLOWEEN moments, catchy, with the latter losing out to its counterpart on the previous album, forget the chorus of “Best Time” Let’s dwell a little longer on “We Can Be Gods” Hansen, you see. The first moment that captivates you after the start, a little bit of an oriental scent in the verse, a little bit of its more “magical” refrain, a little bit of its guitar harmony.

“Into The Sun” is a very beautiful and sensitive song, where the “complaint” I expressed above literally comes to life. I sincerely apologize to all my friends, but unfortunately Kiske offers me absolutely nothing, apart from the nostalgia we mentioned at the beginning, especially in this particular song where Derris monopolizes the microphone and it is impossible not to get goose bumps. “This Is Tokyo” is the ultimate surprise of the album, as listening to it on its own as a single may leave you with mixed feelings, but listening to it as part of the album, especially in the position where it was chosen for, completely and utterly changes its aesthetic, giving it a huge boost and ultimately a place among the album’s strongest tracks.  The second single from the album, “Universe (Gravity For Hearts)” is truly a journey, as its title aptly describes, with beautiful transitions and rich, thoughtful passages. One of the most memorable tracks on the album, without necessarily being one of its highlights, is “Hand Of God” It’s impossible to remain still to its groove, its more rhythmic “disco” aesthetic, and its unforgettable refrain. If there is a weak moment overall, it would be “Under The Moonlight” which is simply pleasant.

For the following masterpiece, I need the entire article. The greatness of Kai Hansen, the huge sound signature of GAMMA RAY, which was often more HELLOWEEN than HELLOWEEN itself, here in all its glory. What a fitting title, “Majestic” said it all and indeed did it. Awesome riffs, how magical the coexistence of their three frontmen is, how amazing the melodies are, the refrain, oh man, that refrain and the terrible oriental wedge right after… Just to finish you off, the acoustic opening in the middle, with Kai giving you goosebumps. The album’s equivalent of “Skyfall” but in my humble opinion, it doesn’t quite reach those heights. Nevertheless, it is unique, the perfect ending to a very strong and high-quality album by a band that has had many glorious moments in its long career and journey. Giants & Monsters can proudly be added to those.

In conclusion, if you belong to the first category or perspective, you may not enjoy it more than the self-title album. However, if you give it the time it needs and remained a fan throughout, then this is an album for you. Of course, if Mr. Derris had been more present, or more accurately, more at the center, then the result would probably have been even better. Well, wherever Hansen takes the lead, it is absolute joy and pleasure. For some reason (well, for a very specific reason, but anyway), the emphasis has been placed on Kiske, at least for now.

Giants & Monsters tracklist:

1. Giants On The Run
2. Saviour Of The World
3. A Little Is a Little Too Much
4. We Can Be Gods
5. Into The Sun
6. This Is Tokyo
7. Universe (Gravity For Hearts)
8. Hand Of God
9. Under The Moonlight
10. Majestic

 8,5/10

Review by Constantine Maris

Η ουρά στην Πλατεία Νερού το Σάββατο 17 Ιουνίου και την εμφάνιση των HELLOWEEN έμοιαζε περισσότερο με συνέδριο/έκθεση αδιάβροχου και ομπρέλας και λιγότερο με metal συναυλία. Οι πόρτες άνοιξαν με μικρή καθυστέρηση και ο κόσμος βιαστικά πέρασε μέσα, λες και εκεί πλέον το φαινόμενο της βροχής θα σταματούσε. Υπό αυτές τις συνθήκες έκανε την εμφάνιση του και το πρώτο συγκρότημα της μέρας, οι power metallers SILENT WINTER. Το πρώτο πράγμα που έγινε αντιληπτό από την πρώτη νότα είναι το ότι οι παθογένειες ηχητικά της πρώτης μέρας έγιναν αντιληπτές και μπορούμε να μιλάμε πλέον για εντελώς διαφορετική κατάσταση. Πολύ καλός ήχος και ένα συγκρότημα το οποίο έδειχνε να το απολαμβάνει όλο αυτό, αντλώντας δύναμη από τον κόσμο που είχε μαζευτεί μπροστά από την σκηνή, αδιαφορώντας για την βροχή που εξακολουθούσε να μας ταλαιπωρεί. Το να πούμε ότι η παρουσία των MANOWAR, μεταξύ άλλων, σαν σκιά στην ηχητική ταυτότητα του συγκροτήματος έδωσε βροντερό παρόν θα ήταν λίγο. Παρόλα αυτά, οι SILENT WINTER έκαναν μια καλή εμφάνιση που, αν εξαιρέσεις μερικές αχρείαστες υπερβολές, άνοιξε ταιριαστά το δεύτερο σκέλος της διοργάνωσης.

Setlist:

Gates of Fire
Final Storm
Hunter’s Oath
Shout
The Circles of Hell
Empire of Sins
Dragons Dance

Με πολύ μικρή διακοπή, την σκυτάλη πάνω στην σκηνή παίρνουν οι Γερμανοί BEYOND THE BLACK, την ύπαρξη των οποίων οφείλω να ομολογήσω πως αγνοούσα. Με πέντε album στο βιογραφικό τους, οι symphonic metallers κέρδισαν στα σημεία. Σαφέστατα δεν αποτελούν μια καινούργια ηχητικά πρόταση σε ένα ήδη γεμάτο από εκπροσώπους είδος, αλλά τόσο η παρουσία τους, η ενέργεια τους επί σκηνής και η απόδοση των πιασάρικων και up tempo συνθέσεων τους, τους έκαναν μία πραγματικά ευχάριστη και όμορφη πρόταση και στιγμή μέσα στην ημέρα. Αν προσθέσεις στα παραπάνω και το γεγονός πως η βροχή σταμάτησε εντελώς και ο καιρός φάνηκε να μαγεύεται από την frontwoman του συγκροτήματος, Jennifer Haben, και τις 3-4 ενδυματολογικές της εναλλαγές κατά την διάρκεια τους set τους, τότε καταλαβαίνετε πως λειτούργησε όλο αυτό υπέρ τους και φυσικά και υπέρ της δικής μας διάθεσης. Δεμένη μπάντα, αρκετά κινητική επί σκηνής, με πολύ δυνατές φωνητικές “παρεμβάσεις” από τον κιθαρίστα Christian Hermsdörfer, η πείρα του οποίου με τους SERENITY και VISION OF ATLANTIS του δίνει τον απαραίτητο αέρα και ανεβάζει την συνολική επίδοση. Πάρα πολύ καλή και η Jennifer Haben, που παρά τις αρκετά βατές φωνητικές απαιτήσεις των κομματιών, απέδειξε πως πολλές φορές το χρώμα, η ερμηνεία και η ενέργεια είναι τα δυνατά χαρτιά ενός τραγουδιστή και όχι οι ακροβασίες και οι υπερβολές. Πολύ ωραία επιλογή συγκροτήματος, κατά την ταπεινή μου άποψη, ατυχής επιλογή μέρας, καθώς όλη η χροιά και υφή των BEYOND THE BLACK θα ανέβαζαν ακόμα περισσότερο το αποτέλεσμα στο buyling των NIGHTWISH.

Setlis:

Is There Anybody Out There?
Lost in Forever
Songs of Love and Death
Reincarnation
Human
Heart of the Hurricane
When Angels Fall
Shine and Shade
In the Shadows
Running to the Edge
Hallelujah

Το καταλάβαινες στον αέρα, πως η προσμονή για τους JINJER ήταν μεγάλη. Αρκετά μεγαλύτερη από ότι περίμενα, δεδομένου πως για τον περισσότερο κόσμο που είχε έρθει για τους HELLOWEEN, πιθανόν να μην ταίριαζαν στα ηχητικά του γούστα. Παρόλα αυτά στο άνοιγμα του set τους επικράτησε ένας μικρός χαμός. Ήταν βλέπεις και τόσο, μα τόσο δυνατό και ψαρωτικό το “μπάσιμο” τους επί σκηνής με το Perennial που έπιασα τον εαυτό μου να έχει κολλήσει. Πρώτη εμπειρία για εμένα σε live συνθήκες οι JINJER, και στη μεγαλύτερη διάρκεια της εμφάνισης τους ένιωθα πως βλέπω κάτι εξωπραγματικό. Όσο δύσκολο είναι πολλές φορές να τους παρακολουθήσεις στουντιακά στο κομμάτι πολυρυθμία, εξίσου δύσκολο είναι να το κάνεις και σε συνθήκες live. Πλήρως οργανωμένο και ελεγχόμενο χάος, με μία μπάντα με τόσα πολλά κιλά μουσικής κατάρτισης αλλά και δουλειάς, που από ένα σημείο και μετά καταντάει γέλιο. Αψεγάδιαστοι σε όλα. Με ελάχιστες στιγμές σαν εξαίρεση, θα μπορούσα να ορκιστώ πως μιλάμε για στουντιακή ηχογράφηση.

Η λέξη δεμένο και προβαρισμένο συγκρότημα αποκτάει άλλη έννοια όταν μιλάμε για τους JINJER. Μηχανές κυριολεκτικά, ο καθένας στον τομέα και ρόλο του. Ο μπασίστας του συγκροτήματος Eugene Abdukhanov είναι πράγματι θηρίο και τεράστιο κομμάτι του τι κάνει το συγκρότημα αυτό που είναι ως προς τον χώρο και groove. Αλλά το φαινόμενο που ακούει στο όνομα Tetiana Shmailyuk δεν ήμουν έτοιμος να το διαχειριστώ. Φυσικά και ήμουν εξοικειωμένος με το συγκρότημα και με την δισκογραφία του και το μεγαλύτερο μέρος των κομματιών που παρουσίασαν,αλλά αυτό που είδα και έζησα το Σαββάτο ως προς την επίδοση της, ανάθεμα και αν μπορώ να πω ότι το έχω ξανά ζήσει, μετρημένες στο ένα χέρι περιπτώσεις. Τρομακτικός έλεγχος φωνής, αδιανόητη τεχνική, που μαζί με την ασταμάτητη κίνηση της επί σκηνής και την μηδαμινή εξοικονόμηση ενέργειας, κάνει το όλο θέμα ακόμα πιο εντυπωσιακό. Οι εναλλαγές των φωνητικών από brutal σε clean και πίσω ανταγωνιζόντουσαν αναμεταξύ τους, ως προς το ποια από τις 2 κατηγορίες ήταν πιο τέλεια. Σεμιναριακή στιγμή των παραπάνω το I Speak Astronomy στο οποίο ειλικρινά τα κύματα ανατριχίλας ερχόντουσαν το ένα μετά το άλλο. Μαγική, ευδιάθετη και με περίσσια όρεξη, μας χάρισε μία μοναδική εμπειρία. Δυστυχώς δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την συμμετοχή του κόσμου, που δεν ανταπέδωσε την ίδια ενέργεια πίσω σε σχέση με το τι του δόθηκε από σκηνής. Όσο και αν το συγκρότημα ισοπέδωσε τα πάντα στο τελευταίο κομμάτι του set, το Sit,Stay,Roll Over. Για τον ήχο δεν θα μιλήσω, από εκεί που βρισκόμουν εγώ ήταν πλήρως διαυγής και καθαρός, πράγμα διόλου εύκολο σε μία μπάντα σαν τους JINJER και το συχνοτικό εύρος το οποίο κινούνται. Για εμένα προσωπικά, έβαλαν το όνομα τους στην λίστα με τις καλύτερες μπάντες που έχω δει μέχρι σήμερα σε θέμα και αναλογία επίδοσης/απόδοσης.

Setlist:

Perennial
Ape
Colossus
Words of Wisdom
Call Me a Symbol
Vortex
Copycat
I Speak Astronomy
Wallflower
The Prophecy
Teacher Teacher
Pit of Consciousness
Sleep of the Righteous
Disclosure!
As I Boil Ice
Sit Stay Roll Over

Και κάπου εδώ, όσος κόσμος είχε μείνει πίσω στο set των JINJER γέμισε τα τρία πλατώματα της Πλατείας Νερού για το main γεγονός της ημέρας. Ένα γιγάντιο πανό HELLOWEEN, κολοκύθες στις οθόνες και…πανικός. Οι HELLOWEEN ανατίναξαν την σκηνή με το Skyfall μέσα από τον τελευταίο τους δίσκο. “I fell from the sky” λέει ο πρώτος στίχος και εμείς πέσαμε από την χαρά και την συγκίνηση και τον χαμό που ξέσπασε με τις πρώτες νότες. Απαρτία στην σκηνή, πολλά χρόνια περιμέναμε να δούμε αυτή την εικόνα από κοντά. Πάνω στην τεράστια κολοκύθα στο μέσον της σκηνής, ο Daniel Loble, με Kiske και Deris από δεξιά του και αριστερά αντίστοιχα. Στο μέσον της σκηνής ο Kai Hansen και κάπου εκεί πάλεψα να κρατήσω τα πρώτα μου δάκρυα συγκίνησης. Στο δικό του φωνητικό μέρος βέβαια του κομματιού, το ομολογώ, δεν τα κατάφερα και πολύ καλά. Συγκλονιστική σύνθεση, που στέκεται εξαιρετικά , αν όχι ιδανικά για ζωντανή εμφάνιση και δη ξεκίνημα. Τι τα θες, δεύτερο κομμάτι, Eagle Fly Free. Πρέπει να χαμήλωσε η Πλατεία Νερού κάτι λίγα εκατοστά από το χοροπήδημα του κόσμου. Συνέχεια με το Mass Pollution,που νομίζω πήραμε μια ανάσα όλοι για αυτό που θα ακολουθούσε. Future World και οι πρώτοι πυρσοί ανάβουν μέσα σε ένα πλήθος σε έκσταση.

Ενέργεια από παντού, χαρά τόσο έντονη στον αέρα από όποιον και αν κοιτούσες ή είχες δίπλα σου. Το είχαμε ανάγκη αυτό, από κάθε άποψη. Power, I’m Alive και Walls Of Jericho. Και κάπου εκεί τα 2 βασικά φωνητικά τέρατα αφήνουν για λίγο την σκηνή και τις τύχες μας στα χέρια του Hansen. Μας αποτελείωσε κυριολεκτικά με ένα medley από το ξεκίνημα του συγκροτήματος με Metal Invaders/ Victim Of Fate/Gorgan/Ride The Sky (πυρσοί μέρος δεύτερο). Κάπου εδώ να προσθέσω πως τόση χαρά και διάθεση από μεριάς μπάντας έχω καιρό να δω. Όλοι απόλυτα επικοινωνιακοί και παιχνιδιάρικοι παρόλα τα χρόνια που κουβαλάνε στις πλάτες τους. Ο δε Hansen, ρε τι άνθρωπός είναι τούτος; Ρε τι χαμόγελο είναι αυτό, τι σκανταλιά προσωποποιημένη; Heavy Metal (Is The Law) για συνέχεια και κατόπιν ακόμα ένα δάκρυ πρέπει να τα κατάφερε να φύγει. Κύριοι Deris και Kiske σε σκαμπό, ο ένας δίπλα στον άλλον υπό τους ήχους της ακουστικής έναρξης του Forever And One (Neverland). Δεν παίζει παιδιά, πρέπει να ανατρίχιασαν και τα ψάρια όμως. Μάλλον κατάλαβαν και οι ίδιοι ότι χρειαζόμασταν και πάλι μια ανάσα και άφησαν τον φανταστικό κιθαρίστα που ακούει στο όνομα Sasha Gerstner να μας μαγέψει με ένα solo/αυτοσχεδιασμό. Πανέμορφη φρασεολογία, παίκτης με άπλετο feeling στα χέρια του, κέρδισε το πιο ζεστό χειροκρότημα.

Επιστροφή στην σκηνή και πάλι γιατί σειρά είχε το Best Of Times, Dr. Stein και το How Many Tears στο οποίο και έγινε για ακόμα μια φορά το αδιαχώρητο. Κάπως έτσι φτάσαμε στο πρώτο encore και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι καν πως πέρασε η ώρα. Και να σου ξανά επί σκηνής όλοι, με τον Andy Deris να φοράει ημίψηλο καπέλο και να μας συστήνεται σαν ένας τέλειος κύριος (Perfect Gentleman). Πολύ όμορφο παιχνίδισμα με το κοινό, καθώς μας ρωτούσε τι είναι με την σειρά το κάθε ένα μέλος της μπάντας, με τον κόσμο να απαντάει Gentleman. Σειρά πήρε το 13λεπτο έπος Keeper Of The Seven Keys με τις στροφές και εναλλαγές του, συνοδευόμενο από έναν κιθαριστικό οργασμό και από τους 3 πλέον κιθαρίστες των HELLOWEEN. Το απίστευτο δε σκηνικό στο τέλος του κομματιού, που πρέπει να κράτησε τουλάχιστον 5 λεπτά παραπάνω από ότι συνήθως, με τον κόσμο να τραγουδάει ασταμάτητα την βασική του μελωδία και τον Hansen να μας παρακαλάει αρχικά να σταματήσουμε και στην συνέχεια να μας ζητάει γελώντας να βγάλουμε τον σκασμό μπας και συνεχίσουν, θα μείνει αξέχαστο σε όλους. Για τελευταία φορά οι HELLOWEEN φεύγουν από την σκηνή, μόνο και μόνο για να επιστρέψουν μια ακόμα φορά στο δεύτερο και τελευταίο encore. Οι πρώτες νότες του I Want Out ξεκινούν και αυτή την φορά ο κόσμος δεν τους χαρίζει ούτε λεπτό. Οι φωνές μας πρέπει να ακούστηκαν μέχρι το κέντρο της Αθήνας. Κερασάκι στην τούρτα οι δεκάδες γιγάντιες φουσκωτές κολοκύθες που εκτοξεύτηκαν από την σκηνή. Γιορτή πραγματική. Όπως αρμόζει σε τελευταίο κομμάτι, οι Kiske και Deris χώρισαν το πλήθος σε 2 μέρη, στην αναμενόμενη και τόσο αγαπημένη “κόντρα”, με τους μισούς να αναλαμβάνουν την μελωδία και τους υπόλοιπους το I want out.

Για κάτι περισσότερο από 2 ώρες οι HELLOWEEN μας θύμισαν γιατί είναι εκεί που είναι, όπως και το τι σημαίνει ατόφια και μεγάλη heavy metal μπάντα. Ήταν μια νύχτα με πολλές συγκινήσεις, μια νύχτα γιορτής και χαράς από κάθε πλευρά, μια νύχτα που γίναμε μάρτυρες του πως ένα συγκρότημα μπορεί μετά από τόσες δεκαετίες να ευχαριστιέται τόσο πολύ αυτό που κάνει και να απολαμβάνει όπως και να περνάει καλά ο ένας με την συντροφιά του άλλου, πέραν τυπικού επαγγελματισμού. Μια νύχτα που η εικόνα της τόσο όμορφης και αδερφικής συνύπαρξης στην σκηνή του “παλιού” και του “νέου” τραγουδιστή μπορεί να σου προξενήσει θαυμασμό. Ειδικά δε, όταν ο ίδιος ο Deris ζητάει από τον κόσμο το δυνατότερο χειροκρότημα για τον αγαπημένο του τραγουδιστή σε όλο τον κόσμο, τον Michael Kiske. Και ακόμα ένα, τρίτο δάκρυ έχει βρει τρόπο να βγει. Ανεκτίμητο. Θα το θυμάμαι αυτό το live για πολλά χρόνια.

Setlist:

Skyfall
Eagle Fly Free
Mass Pollution
Future World
Power
I’m Alive
Walls of Jericho
Metal Invaders / Victim of Fate / Gorgar / Ride the Sky
Heavy Metal (Is the Law)
Forever and One (Neverland)
Guitar Solo
(Sascha Gertsner)
Best Time
Dr. Stein
How Many Tears

Encore:
Perfect Gentleman
Keeper of the Seven Keys
Encore 2:
I Want Out

Live Report Metalradio Team
Photo report  Stratos Jester Talagas

Μαζί τους, οι Jinjer και οι Beyond The Black και Silent Winter.

Παρακάτω μπορείς να δεις τις 3 metal προσφορές που παραμένουν διαθέσιμες με κέρδος έως και 29 ευρώ!

ΔΙΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ

Helloween, Jinjer, Βeyond the Black, Silent winter (17/6/23, Πλατεία Νερού) + Amon Amarth, Kreator, Heaven Shall Burn, Bleed From Within (28/6/23, Πλατεία Νερού)

προς 80€ (κέρδος 16€, αρχική τιμή 96€)

Disturbed, Bullet For My Valentine, Nova Twins, OYD (26/6/23, Πλατεία Νερού)

+ Parkway Drive, Soulfly, Triptykon performing Celtic Frost, Skybinder

(27/6/23, Πλ. Νερού) προς 65€ (κέρδος 21€, αρχική τιμή 86€)

ΤΡΙΗΜΕΡH ΠΡΟΣΦΟΡA

Disturbed, Bullet For My Valentine, Nova Twins, OYD (26/6/23, Πλατεία Νερού) + Parkway Drive, Soulfly, Triptykon performing Celtic Frost, Skybinder (27/6/23, Πλατεία Νερού) + Amon Amarth, Kreator, Heaven Shall Burn, Bleed From Within (28/6/23, Πλατεία Νερού) προς 100€ (κέρδος 29€, αρχικη τιμή 129€)

Η διεξαγωγή έγινε στο Terminal 5 στην Νέα Υόρκη μπροστά σε χιλιάδες οπαδούς, με την Alissa White-Gluz των ARCH ENEMY να κάνει την απονομή.

Ο ιδρυτής του θεσμού, Pat Gesualdo είπε για το συγκρότημα:

“Οι HELLOWEEN βοήθησαν στην καθιέρωση των απαρχών του power metal. Είμαστε υπερήφανοι που οι HELLOWEEN εκπροσωπούν το είδος και τους οπαδούς του σε όλο τον κόσμο και που η Alissa White-Gluz συμμετέχει επίσης στην εισαγωγή τους”.

Παράλληλα, ο Michael Weikath πρόσθεσε:

“Είναι πραγματικά τιμή μου να εισέρχομαι στο Metal Hall Of Fame! Το γεγονός ότι βρισκόμαστε δίπλα σε μερικές από τις μεγαλύτερες μπάντες του rock και του metal μας κάνει πολύ περήφανους και ανταμείβει τη δουλειά μας ως ‘The Ambassadors of Power & Melodic Metal’ για τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες”.

Οι HELLOWEEN έχουν κυκλοφορήσει 16 studio album καθώς και 3 live albums στην μακρόχρονη πορεία τους. Τους περιμένουμε φυσικά στις 17 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού.

English Version Bellow

A few weeks are separating us from HELLOWEEN‘s appearance at Release Athens Festival and the band is even more excited as on May 20th, they were inducted into the Metal Hall Of Fame.

The induction took place at Terminal 5 in New York City in front of thousands of fans, with ARCH ENEMY‘s Alissa White-Gluz performing the induction.

Founder of the institution, Pat Gesualdo said of the band:

“HELLOWEEN have helped establish the origins of the power metal genre. We are proud to have HELLOWEEN represent the genre and it’s fans throughout the world, and to have Alissa White–Gluz join us in the induction as well”.

Meanwhile, Michael Weikath added:

“It’s truly an honor to be inducted into the Metal Hall Of Fame! Being listed next to some of the biggest bands in rock and metal makes us very proud and is rewarding our work as ‘The Ambassadors of Power & Melodic Metal’ for the last four decades”.

HELLOWEEN have released 16 studio albums and 3 live albums in their long career. We are of course waiting for them on June 17th at Release Athens Festival.

To απίστευτο lyric video clip, δημιούργησαν οι Carlos & David of theeasyrabbit.com. Το τραγούδι είναι γρήγορο, μελωδικο με το χαρακτηριστικό στυλ του Deris.

Όπως δηλώνει ”Πέρασα τόσο καλά και μόνο που έγραφα το τραγούδι για τη φωνή μου και του Michi, ένα από τους καλύτερους τραγουδιστές που υπάρχουν. Πάντα έχω ένα τράστιο χαμόγελο όταν τον ακούω να τραγουδάει τις μελωδίες μου“ και συμπληρώνει ο Kiske: ”Όλη η διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου και του πνέυματος, ήταν απλά ιδανικά.Εαν ένιωθα οτι κάποιο μέρος δεν ταίριαζε απλά ζητούσα από τον Andi αν μπορούσε να το τραγουδήσει αυτός και το ανάποδο. Δεν υπήρχε κανένας ανταγωνισμός- αυτό που μετρούσε ήταν αυτό που έκανε καλύτερο το τραγούδι. Είμαι πολύ ευγνώμων (και πάλι) που είμαι μέρος αυτής της τρελής οικογένειας. Τους αγαπώ όλους.”.

English Version Below

Today is the day: HELLOWEEN release their new, second single “FEAR OF THE FALLEN” along with an amazing lyric video clip, created by Carlos & David of theeasyrabbit.com. The song is a fast paced, melodic track done the way only Deris can do it.

”I had so much fun not only writing a song for my voice, but also for Michi, one of the greatest singers out there. I always have an extremely broad smile on my face when I hear him singing my melodies“,says Deris and Kiske adds:”The whole process, including the spirit, was just ideal. If I had the feeling that one of the parts would not be really fitting, I asked Andi if he would sing it and vice versa. There was no competition whatsoever – what counted was what is best for the respective song. I am thankful to be (again) a part of this crazy family. I love them all”.

Επιθυμία του συγκροτήματος και δική μας είναι η επιστροφή τους στη χώρα μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής τους περιοδείας το 2022 και ελπίζουμε σύντομα να σας ανακοινώσουμε τη νέα ημερομηνία!
 
Θέλοντας να ευχαριστήσουμε όλους τους metal fans για τη στήριξή τους, επιλέγουμε για άλλη μια φορά να επιστρέψουμε τα χρήματα των εισιτηρίων και όχι να δώσουμε vouchers.
 
Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το metal-ικό καλοκαίρι του 2022 στα συναυλιακά μας στέκια με αγαπημένα συγκροτήματα!
 
AthensRocks 2022 is loading…Stay tuned!
 
 Refunds Info:
Οι κάτοχοι ηλεκτρονικών εισιτηρίων θα λάβουν το αντίτιμο της αγοράς τους απευθείας στον τραπεζικό λογαριασμό της κάρτας μέσω της οποίας έγινε η συναλλαγή, έως τις 30/06/21.
 
Οι κάτοχοι φυσικών εισιτηρίων μπορούν να επισκεφτούν το κατάστημα Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22) για την εξαργύρωση των εισιτηρίων τους, κατά τις ώρες λειτουργίας του καταστήματος, από τις 17/05/21 έως τις 18/06/21.
 
Όσοι προμηθεύτηκαν εισιτήρια από τα Public Stores, θα λάβουν το αντίτιμο της αγοράς τους από το αντίστοιχο κατάστημα, μόλις ξεκινήσει κανονικά η λειτουργία τους (μετά την κατάργηση των περιορισμών του
click away & click in shop).

English version below

AthensRocks 2021 – Helloween – CANCELLED Ticket refunds available!
 
Helloween’s performance at AthensRocks on June 12^th 2021 is unfortunately cancelled. The band’s wish, as well as ours, is to return to our country as part of their European Tour in 2022 and we hope that
we will soon announce the new date!
 
We want to thank all the metal fans for their support, so once more we choose to refund all tickets, rather than issue vouchers.
 
We are renewing our date for the metal summer of 2022 at our live stages with our favorite bands!
 
AthensRocks 2022 is loading…Stay tuned!
 
Refunds Info:
E-ticket holders will receive the purchase price automatically on the bank account of the card used for the transaction, until 30/06/21.
 
Hard-copy ticket holders can visit Metal Era (22, Emmanouil Benaki str.) for ticket refunds, during its working hours, from 17/05/21 until 18/06/21.
 
Ticket holders, who purchased their tickets from Public Stores, will get their refund as soon as the stores start functioning properly (after the click away & click in shop restrictions end).
 

Και ο τίτλος αυτού Skyfall! Γραμμένο από τον Kai Hansen διαρκεί περισσότερο από 7 λεπτά και είναι ανελέητο riffing όπως μόνο αυτός ξέρει. Περιγράφει μια εξωγήινη εισβολή και ένα δραματικό κυνηγητό ενώ οι Kiske, Deris & Hansen αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο σε μια απίστευτη περιπέτεια. Παραγωγή από τον Martin Häusler. Δείτε παρακάτω το βίντεο.

English Version Below:

Today is the day: HELLOWEEN release the first single “Skyfall” along with an amazing video clip! Written by Kai Hansen, “Skyfall” is a storming more than 7 minute ride into the HELLOWEEN universe (and beyond!) The epic track describes an alien landing on earth and a dramatic chase while Michael Kiske, Andi Deris and Kai Hansen duel each other in a breathtaking manner and create a vocal broadband adventure. Produced by Martin Häusler, it is the most elaborate video clip in the history of the band, shown with 3-D animation and having a cinematic look, this video is a real high end experience.

Watch the video here: 

Η παρέα των Andi Deris, Michael Kiske, Michael Weikath, Kai Hansen, Markus Grosskopf, Sascha Gerstner και Dani Löble μετά την πολύ επιτυχημένη PUMPKINS UNITED WORLD TOUR κυκλοφορούν ένα άλμπουμ με τον λιτό τίτλο HELLOWEEN, ανοίγοντας έτσι ένα νέο κεφάλαιο μετά από 35 χρόνια ιστορίας.

«HELLOWEEN» θα κυκλοφορήσει 18 Ιουνίου από τη Nuclear Blast και οι προ παραγγελίες θα ξεκινήσουν 26 Μαρτίου. Το artwork, είναι χειροποίητος πίνακας από τον καλλιτέχνη Eliran Kantor με βάση το Βερολίνο

TRACKLISTING „HELLOWEEN“
 
01 – Out For The Glory
02 – Fear Of The Fallen      
03 – Best Time              
04 – Mass Pollution                  
05 – Angels                                   
06 – Rise Without Chains          
07 – Indestructible                      
08 – Robot King                         
09 – Cyanide                                  
10 – Down In The Dumps         
11 – Orbit                                        
12 – Skyfall

English Version Below

The artwork of the most anticipated album of  Helloween is now public!

The gang of Andi Deris, Michael Kiske, Michael Weikath, Kai Hansen, Markus Grosskopf, Sascha Gerstner and Dani Löble after the successful PUMPKINS UNITED WORLD TOUR will release the album simply titled HELLOWEEN, opening a new chapter of their 35 year old career.

«HELLOWEEN» will be released on June 18^th through Nuclear Blast and pre orders start on March 26^th. The artwork, a handmade painting, was done by Berlin based artist Eliran Kantor.

TRACKLISTING „HELLOWEEN“
 
01 – Out For The Glory
02 – Fear Of The Fallen      
03 – Best Time              
04 – Mass Pollution                  
05 – Angels                                   
06 – Rise Without Chains          
07 – Indestructible                      
08 – Robot King                         
09 – Cyanide                                  
10 – Down In The Dumps         
11 – Orbit                                        
12 – Skyfall

Όπως εξηγεί η διοργανώτρια εταιρεία High Priority στο σχετικό δελτίο τύπου:

Οι Helloween θέλοντας να προσφέρουν ένα show που θα το απολαύσουν όλοι χωρίς δεύτερες σκέψεις, μεταθέτουν τη συνάντησή τους με όλους τους fans του πλανήτη για το… Future World του 2021!

Όπως λένε και οι ίδιοι “Μια συναυλία των Helloween πρέπει να είναι μια συνάντηση όπου όλοι οι fans θα διασκεδάζουν και θα γιορτάζουν με τη μουσική που όλοι αγαπάμε”.

 Το απίστευτο line up που περιμένουμε λοιπόν, έρχεται το Σάββατο 12 Ιουνίου 2021 στο ΟΑΚΑ, όπου θα φωνάξουμε όλοι μαζί We Want Out, σε ένα από τα μεγαλύτερα metal events που έχουμε δει ποτέ επί ελληνικού εδάφους, με το λυσσαλέο show των Helloween Pumpkins United να αγγίζει τις 2,5 ώρες!

 Πολύ σύντομα θα υπάρξουν νέα και για το υπόλοιπο line up του φεστιβάλ! Μία μέρα πριν την εμφάνιση των National, IDLES & Balthazar στο ΟΑΚΑ, το ίδιο venue θα γίνει το σημείο συνάντησης για κάθε metalhead που περιμένει το μεγάλο αυτό συναυλιακό του απωθημένο!

 Όλοι όσοι επιθυμείτε να τερματίσετε το headbanging μπροστά στο metal stage του AthensRocks, κρατήστε τα εισιτήριά σας μέχρι το Σάββατο 12 Ιουνίου 2021! Θα περάσει ο καιρός και θα βρεθούμε ξανά εκεί που θέλουμε! Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία σχετικά με τα εισιτήριά σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο info@highpriority.gr το αργότερο έως την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2020.

Χρησιμοποιούν την ίδια κονσόλα που ηχογραφήσαν άλμπουμ όπως το “Master Of The Rings”, “Time Of The Oath” και “Better Than Raw”. Τραγουδιστής ο Michael Kiske και στην κιθάρα ο Kai Hansen. Το άλμπουμ που αναμένεται να κυκλοφορήσει τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτέμβρη θα έχει στην παραγωγή τον Charlie Bauerfeind και τον Dennis Ward, που δηλώνουν πολύ ενθουσιασμένοι με την ποιότητα του υλικού που έχουν να διαχειριστούν από τη  μπάντα.

Παρακάτω είναι διαθέσιμο ένα video update από τον τραγουδιστή των HELLOWEEN Andi Deris στο στούντιο του Mi Sueño Studio στην Τενερίφη της Ισπανίας — όπου ο Andi και ο Michael βάζουν τις τελευταίες πινελιές στα φωνητικά του άλμπουμ.