Η βραδιά ξεκίνησε από της 19.30 το απόγευμα όταν οι EYESEVER ανέβηκαν στη σκηνή. Μοντέρνοι και φρέσκοι τόσο στην ηλικία όσο και στο υλικό τους ζέσταναν το κοινό που ομολογώ για πρώτη μπάντα ήταν εντυπωσιακό. Έχοντας μιλήσει με τον Νίκο τον νέο τραγουδιστή της μπάντας ήταν αρκετά ενδιαφέρον να ακούς το υλικό με τη νέα φωνή. Θα έχουμε ένα αυτί ανοιχτό για το επόμενο βήμα τους οπωσδήποτε.

Επόμενοι στη σκηνή οι NON LINEAR. Εδώ θα βρείτε και την κριτική που είχαμε κάνει για το EP τους, μέρος του οποίου μας παρουσίασαν. Ο ήχος τους και ο τρόπος που είχαν δομήσει τα τραγούδια τους παραπέμπει σε metalcore djent ήχο και η μίξη καθαρών φωνητικών φέρνει στο νου συγκροτήματα τύπου BLEED FROM WITHIN. Κατά τη γνώμη μου με το χρόνο και αρκετή δουλειά στην σκηνική παρουσία και στα καθαρά φωνητικά έχουν να μας προσφέρουν πολύ ενδιαφέρουσες δημιουργίες.

Τρίτοι στη σκηνή οι PSYANIDE όπως μας είπε ο τραγουδιστής τους από την Κατερίνη. Οι PSYANIDE είναι μια μπάντα οδοστρωτήρας. Δεν ήμουν εξοικειωμένη με τον ήχο τους και δεν τους είχα ξαναδεί live αλλά σίγουρα όπου τους ξανά πετύχω θα το επιδιώξω. Πολύ δεμένοι πάνω στη σκηνή, ογκώδης προσεγμένος ήχος πολύ ενδιαφέρον υλικό και αν σας αρέσουν μπάντες τύπου LAMB OF GOD δεν θα το πιστέψετε τι βγάζει η Κατερίνη! Θα μου πεις μιλάς σαν Αθηνέζα, και ζητώ συγνώμη για αυτό αλλά ειλικρινά εντυπωσιάστηκα από αυτή τη μπάντα.

Μάλιστα σε κάποια φάση ο τραγουδιστής κατέβηκε κάτω στο κοινό και έκανε χαμό μαζί με τον κόσμο. Μάλλον επειδή ο Κώστας είναι κιθαρίστας και στους NIGHTRAGE μια από τις εκπλήξεις της βραδιάς ήταν ο Μάριος Ηλιόπουλος που ανέβηκε στη σκηνή για ένα τραγούδι. Αλλά να σας πω κάτι, δεν ήταν το guest που έκανε τη διαφορά – παρόλο που ο Μάριος είναι ίσως ο πιο ανοιχτόκαρδος και γνήσιος οπαδός και καλλιτέχνης ταυτόχρονα της σκηνής μας- αλλά η μπάντα στο σύνολό της! Εμείς πάντως θα έχουμε αυτιά και μάτια ανοιχτά για τους PSYANIDE.

Τέλος ήρθε η ώρα των headliners και ανέβηκαν στη σκηνή οι HERTA, σε μια εμφάνιση που φάνηκε να συγκινεί και τους ίδιους. Οι HERTA έβαλαν πάρα πολύ προσωπική δουλειά για να στήσουν την συγκεκριμένη συναυλία και θεωρώ ότι το σχεδόν γεμάτο Κύτταρο τους αντάμειψε. Δεν νομίζω να έχω ξαναδεί τόσο ενθουσιασμό σε παρουσίαση πρώτου άλμπουμ συγκροτήματος της Ελληνικής σκηνής. Το CROSSING THE ILLUSION όπως συμφωνήσαμε στην πλειοψηφία μας οι παραγωγοί του metalradio.gr ήταν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς που στάθηκε ισάξια δίπλα σε κυκλοφορίες καθιερωμένων συγκροτημάτων και τα ξεπέρασε. Επί σκηνής λοιπόν που για μένα ήταν το στοίχημα η μπάντα παρουσιάστηκε άψογη. Ο ήχος ήταν ζυγισμένος ολόσωστα και το αποτέλεσμα εντυπωσιακό από τον Βασίλη Παππά.

Τα τύμπανα του Αρσένιου εξαιρετικά, οι κιθάρες άψογες και τα φωνητικά του Κωνσταντίνου ακριβώς όπως έπρεπε για να δημιουργεί ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα που ξεχυνόταν από τη σκηνή κάτω στον κόσμο που δεν σταμάτησε να moshάρει. Οι συνθέσεις τους είναι δύσκολες αλλά αυτοί παρουσιάστηκαν άψογοι. Ο Κωνσταντίνος από τους πιο δραστήριους frontmen που δεν άφησε το κοινό σε ησυχία και τους μετέδωσε όλο τον ενθουσιασμό που είχαν όλοι τους. Επι σκηνής μαζί τους ο Φώτης Μπενάρντο που έχει επιμεληθεί την παραγωγή και τη μίξη, ο Σάκης Τόλης που έχει βάλει τη σφραγίδα του στο Monolith και ο Γιώργος Προκοπίου των Mother Of Millions & Poem που έχει μεταμορφώσει το River to the Abyss με τα φωνητικά του. Η παρουσία τους και η συμμετοχή τους στη συναυλία έκανε την ατμόσφαιρα ακόμη πιο μοναδική.

Αν οι HERTA συνεχίσουν με τέτοια αφοσίωση -γιατί το ταλέντο και το μεράκι υπάρχει απλά επειδή ζούμε στην Ελλάδα χρειάζεται περισσότερος κόπος και αφοσίωση για να καταφέρεις κάτι που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητο – σε αυτό που κάνουν σε λίγο θα είναι εκτός συνόρων και τους το ευχόμαστε ολόψυχα. Για εσάς που το χάσατε ξέρουμε ότι οι HERTA βιντεοσκόπησαν τη βραδιά και ελπίζω να έχουν καταφέρει να αποτυπώσουν αυτό το μοναδικό παλμό που είχε μια καινούρια μπάντα παρουσιάζοντας το πρώτο της άλμπουμ, λίγο πριν το sold out στο Κύτταρο.

Live report / photos Hellena Mihailidou

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 02 Μαΐου του 2025 από την Lifeforce Records σε παραγωγή και μείξη Φώτη Benardo στα Devasoundz Studios και mastering Johann Meyer στο Silver Cord Studio. Σχεδόν ενάμιση μήνα μετά, σήμερα που γράφεται τούτο εδώ το άρθρο, οι HERTA έχουν δίχως υπερβολή κάνει αισθητή την παρουσία τους στην εγχώρια και όχι μόνο μουσική σκηνή. Θα έχετε παρατηρήσει ότι τα τρία singles του άλμπουμ που έχουν δημοσιευθεί στο επίσημο κανάλι της Lifeforce Records στο Youtube παρουσιάζουν ήδη αρκετές χιλιάδες views παρά το σύντομο χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την κυκλοφορία τους.

Η αποδοχή που διακρίνει την τολμηρή προσπάθεια των HERTA σε έναν απαιτητικό και διόλου εύπεπτο χώρο σαν αυτόν του progressive groove metal, έγκειται κατά την άποψη μου, στην πολύ δυνατή ατμόσφαιρα που φτιάχνουν στις συνθέσεις τους. H αποκλιμάκωση που επιτυγχάνεται με τα χορωδιακά σημεία και τα κιθαριστικά ατμοσφαιρικά περάσματα δίνει φοβερό ενδιαφέρον στο άκουσμα του άλμπουμ. Το παραπάνω μοτίβο γίνεται ιδιαίτερα εμφανές από τη δεύτερη σύνθεση Eyes of Sorrow και συνεχίζεται και κλιμακώνεται μέχρι και το τελευταίο τραγούδι My Demise. Αυτό δίνει στους HERTA ένα καθαρά δικό τους αξιοζήλευτο προσωπικό στυλ παρά τις εμφανείς επιρροές από μεγάλα ονόματα του χώρου που τους χαρακτηρίζουν. Με απλά λόγια οι HERTA έφτιαξαν ένα άλμπουμ που παρά τις αλλεπάλληλες εναλλαγές στους ρυθμούς του, στα riffs του, στις μελωδίες και στα refrain του, όχι μόνο δε σε αφήνει να χαθείς αλλά σε ταξιδεύει σε κόσμους που δεν έχεις ξαναδεί.

Αν και δεν είμαι ιδιαίτερα fan του Progressive ήχου έτσι όπως αυτός διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε μέσα στις δεκαετίες, βλέποντας την πρόσφατη συνέντευξη των HERTA στην Έλενα Μιχαηλίδου και το MetalRadio και ουσιαστικά γνωρίζοντας έτσι την μπάντα, μπήκα στον πειρασμό να ακούσω το Crossing the Illusion. Τα συναισθήματα που ξύπνησαν μέσα μου ήταν πολύ δυνατά και ως ένα βαθμό πρωτόγνωρα. Η πρώτη του ακρόαση μου κέντρισε έντονα το ενδιαφέρον να το ξανακούσω και να προσπαθήσω να μπω ακόμα βαθύτερα στο ζοφερό του κόσμο. Έτσι άρχισε να ξεδιπλώνεται μπροστά μου ένα μουσικό στερέωμα ήχων, εικόνων και σκέψεων. Με εντυπωσίασαν τα extreme φωνητικά με τις αναζωογονητικές εναλλαγές τους ανάμεσα σε aggressive και clean ύφος, τα υψηλής τεχνικής drums, τα ευρηματικά κιθαριστικά riffs και μελωδίες και παράλληλα ο δεμένος, αριστοτεχνικός ήχος με το χαρακτηριστικό μεταλλικό του groove βουτηγμένο μέσα σε αχανείς, μαγικές, δραματικές και σκοτεινές ατμόσφαιρες που μόνο οι HERTA μπόρεσαν να φτιάξουν και γι’ αυτό είναι αποκλειστικά δικές τους.

H συμμετοχή του Σάκη Τόλη στο Monolith δένει υπέροχα με την ερμηνεία του Κωνσταντίνου Τόγκα και με το μυσταγωγικό και απόκρυφο ύφος του τραγουδιού. Αντίστοιχα, εξίσου ταιριαστή είναι και η συμμετοχή του Γιώργου Προκοπίου από τους Poem και Mother Of Millions στην πιο λυρική και αιθέρια στιγμή του άλμπουμ, το River to the Abyss. Το ποιητικό στοιχείο κυριαρχεί σε όλο το άλμπουμ μετατρέποντας το σε ένα μουσικό φιλοσοφικό ταξίδι στις σκιές και στο μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης και αφήνοντας στον ακροατή άφθονο χώρο για εσωτερική αναζήτηση, στοχασμό και υποκειμενική προσέγγιση.

Η όλη προσπάθεια των HERTA διακρίνεται από μεγάλη ωριμότητα και επαγγελματισμό. Tο Crossing the Illusion είναι μια πολύ αξιόλογη και προσεγμένη κυκλοφορία. Όσοι έχετε αποκτήσει το βινύλιο ή το Cd θα διαπιστώσατε πόσο καλή δουλειά έχει γίνει. To αινιγματικό εξώφυλλο είναι δουλειά του Μάνθου Στεργίου. Οι HERTA αναφέρουν στο official site τους, hertaband.com, για το cover art του Crossing the Illusion: «Το εξώφυλλο αποτυπώνει την επική, απόκοσμη ατμόσφαιρα του άλμπουμ – μονολιθικά πρόσωπα που αναδύονται από το κενό, τα λαμπερά μάτια τους διαπερνούν την ψευδαίσθηση. »

Crossing the Illusion, Tracklist:

1. Control

2. Eyes of Sorrow

3. Monolith

4. Labyrinth

5. River to the Abyss

6. The Path

7. Incarnations

8. The Snake devours the Wolf

9. Beyond the Dead you see Light

10. My Demise

9/10

Review by Kaos Alexander

Δείτε την παρακάτω: