Η διάθεση των εισιτηρίων ξεκινά την Τετάρτη 10/12 στις 12:00, με πρώτη τιμή τα 34€, για περιορισμένο αριθμό. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.

Πρωτοπόροι, ιδιοσυγκρασιακοί και μόνιμα «αιρετικοί», οι Satyricon οδήγησαν την ήδη ακμάζουσα black metal σκηνή των 90s σε νέους, ακόμη πιο σκοτεινούς και συναρπαστικούς δρόμους, με δίσκους που όρισαν το είδος, ενώ έγιναν και οι πρώτοι που υπέγραψαν σε πολυεθνική δισκογραφική.

Με τη μυθική τριπλέτα “Dark Medieval Times” (1993), “The Shadowthrone” (1994) και “Nemesis Divina” (1996) επέβαλαν το δικό τους μανιφέστο υπολογισμένης ψυχρότητας και δύναμης, με τη συνέχεια – με albums όπως τα “Rebel Extravaganza”, “Now, Diabolical” και “Deep Calleth Upon Deep” – να κάνει πράξη τα λόγια των δύο μόνιμων μελών τους, του frontman Satyr και του ντράμερ-θηρίου Frost: πως οι Satyricon αναζητούν με τόλμη νέα ηχητικά μονοπάτια, μένοντας πάντα πιστοί στον πυρήνα του black metal.

Με τη νέα δουλειά τους να αναμένεται μέσα στη νέα χρονιά, η τελευταία τους κυκλοφορία ήταν ο δίσκος “Satyricon & Munch” (2022), ένα project εμπνευσμένο από τα έργα του θρυλικού εικαστικού Edvard Munch, το οποίο συνόδευσε ηχητικά έκθεση στο διάσημο μουσείο.

Το φθινόπωρο του 2026 θα ξεκινήσει με μια βραδιά που θα τιμήσει όχι μόνο το black metal αλλά και τον σκληρό ήχο συνολικά, με τους Νορβηγούς βασιλιάδες να επαναφέρουν στη σκηνή ύμνους όπως τα “Mother North”, “Transcendental Requiem Of Slaves”, “The Pentagram Burns”, “Fuel For Hatred”, “K.I.N.G.”, ”Walk the Path of Sorrow”, ”Black Crow on a Tombstone”, σε ένα setlist που υπόσχεται καθαρτική ένταση και ατμόσφαιρα.

Follow Satyricon

Facebook |  Spotify |  Instagram |  YouTube |  X

Διάθεση εισιτηρίων:

• Τηλεφωνικά στο 2117700000
• Online more.com / Floyd.gr
• Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης.

Μπήκαμε στο Black Temple με μια μικρή καθυστέρηση από την ώρα που είχε ανακοινωθεί ότι θα ανοίξουν οι πόρτες όμως ήδη από την ώρα που έμπαινες ο χώρος είχε ρυθμό. Η μουσική προσεγμένη και έπαιρνες τα party vibes ότι κάτι όμορφο έρχεται. Συνήθως στους συναυλιακούς χώρους η μουσική που παίζει όση ώρα περιμένεις το συγκρότημα αλλά και στις αλλαγές είναι ή άσχετη ή ανούσια οπότε το ότι υπήρχαν DJs και έφτιαχναν ατμόσφαιρα μου έκανε πολύ καλή εντύπωση.

Πρώτοι πάνω στη σκηνή εμφανίστηκαν οι Grey Gallows από την Πάτρα. Πλήκτρα και κιθάρα και ατμόσφαιρα που υπογραμμιζόταν από τις προβολές πίσω τους. Οι επιρροές τους από Sisters Of Mercy εμφανείς αλλά μπορώ να πω δημιουργικά αφομοιωμένες και το τελικό αποτέλεσμα πολύ καλό.

Επόμενοι στη σκηνή μια από τις πιο «παραδοσιακές» μπάντες του goth οι Βρετανοί Nosferatu. Ατμοσφαρικοί, με τα κεριά τους επι σκηνής (εντάξει ψεύτικα αλλα για ντεκορ μια χαρά), τα βαψίματα, τα goth outfits ήταν ακριβώς αυτό που περίμενες για να μπεις σε μια χρονοκάψουλα να σε πάει στην εποχή του «ορθόδοξου» goth. Μάλιστα η επιλογή να ανοίξουν το σετ τους με το The Gathering έκανε την ατμόσφαιρα ακόμη πιο όμορφα goth και σκοτεινή.

Κάποια στιγμή αντιμετώπισαν κάποια τεχνικά προβλήματα με τον ήχο τους και συγκεκριμένα στο Crysania αλλά ευτυχώς το έπαιξαν ολόκληρο μολις επιλύθηκαν και έτσι το goth πάρτι συνεχίστηκε. Ο κόσμος συμμετείχε πολύ δυναμικά, χόρευε και απολάμβανε τη στιγμή και αυτό είναι κάτι που τώρα πια σπάνια το συναντάς και στο Lucy is red που έκλεισαν έγινε χαμός.

Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση το ότι είδα πολύ νέο κόσμο στη συναυλία αλλά και το ότι ο χώρος ήταν σχεδόν γεμάτος. Νοσταλγία, μουσική, καλή διάθεση, Σαββατοβραδιάτικη, πάρτι, νομίζω ότι ένιωσα σαν να ήμουν σε πάρτι της εφηβείας μου και αυτό το συναίσθημα ήταν υπέροχο.

Review/Photos : Metalradio Team

Τηρώντας το πρόγραμμα στην τρίχα εμφανίζονται στην σκηνή οι Γερμανοί Hiraes. Το Metalradio.gr και όσοι μας παρακολουθείτε γνωρίζετε τη μπάντα από το πρώτο τους άλμπουμ μιας και τους είχαμε εντοπίσει από την αρχή και είχαμε κάνει συνέντευξη με την Britta Görtz & Lukas Kerk  που μπορείτε να βρείτε στο κανάλι μας στο Youtube. Το συγκρότημα έχει δημιουργηθεί από μέλη των Dawn Of Disease και παίζουν μελωδικό death metal.

Στο πρώτο άλμπουμ θυμίζουν έντονα Insomnium ενώ στο δεύτερο στο οποίο στηρίχτηκε και το live set list τους παίζουν και ακούγονται πιο επιθετικοί. Σίγουρα ο ανδρικός πληθυσμός καρδιοχτύπησε με την παρουσία της Britta, και θεωρώ ότι είχαν πλήρη επίγνωση ότι οι παρευρισκόμενοι στην πλειοψηφία τους δεν τους ήξεραν και έδωσαν έμφαση στο να παρουσιάσουν σωστά το υλικό τους και τα κατάφεραν. Η δε παρουσία τους στο merch μετά το τέλος του live δείχνει την αφοσίωση τους στο να “χτίσουν” τη μπάντα τους, one fan at a time.

Δεύτεροι στη σκηνή οι αγαπημένοι του Ελληνικού κοινού και δικοί μου Moonspell. Το συρτάκι στην αρχή για να μας δείξει πόσο αγαπάει τη χώρα μας και αμέσως μετά ανεβαίνουν στη σκηνή. Σε πολύ μεγάλα κέφια και εξαιρετική φόρμα αλλά με τραγικό κούρεμα και μουστάκι (αλλά οκ γούστα είναι αυτά) ο Fernando Ribeiro και η παρέα του σαρώνουν τη σκηνή του Gagarin με Opium έτσι για το καλησπέρα.

Μαθαίνω από φίλους που παρακολουθούσαν από κάτω ότι δεν άκουγαν καλά. Εμείς επάνω ακούγαμε άψογα. Επαναλαμβάνω καθόμασταν ακριβώς πίσω από τον ηχολήπτη τους. Το σετ ήταν πολύ ισορροπημένο και μας επεφύλαξε ως έκπληξη το Magdalene που όπως είπε εμπνεύστηκε διαβάζοντας Καζαντζάκη. Μάλιστα σε κάποιο σημείο του σετ ευχαρίστησε τις Ελληνικές μπάντες, φίλους, και όπως τόνισε είναι σημαντικό να πούμε ότι και οι μπάντες του Νότου και της Μεσογείου μπορούν να γράψουν metal δεν είναι προνόμιο του Βορρά (νομίζω ότι είπε Σουηδία). Μας αποχαιρέτησαν με ένα υπέροχο Full Moon Madness και υποσχέθηκαν να επιστρέψουν.

Γρήγορη αλλαγή και πάμε για Μιχαλάκη! Οι Dark Tranquillity βγαίνουν στη σκηνή προκαλώντας πανικό αλλά ο ήχος τους ήταν απογοητευτικός. Επάνω δεν ακούγαμε τα πλήκτρα και τη δεύτερη κιθαρά. Σε αυτό το σημείο να δώσω μια πληροφορία, ότι ο ηχολήπτης ήταν ο ίδιος που λίγο πριν είχε βγάλει τον ήχο κρύσταλο στους Moonspell. Ίδιος χώρος, ίδιος εξοπλισμός, ίδιος ηχολήπτης, τι στο διάολο πήγε τόσο στραβά. Ο ήχος δεν ίσωνε με τίποτα με αποτέλεσμα το κοινό να φωνάζει ρυθμικά Fix The Sound! Ο Μιχάλης δεν καταλαβαίνει πάρα μονάχα ύστερα από πολλές επαναλήψεις του κοινού ανάμεσα σε κάθε τραγούδι, όταν τελικά κατάλαβε και σχολίασε οκ θα προσπαθήσω να τραγουδάω πιο δυνατά. Μας κάνει μια εισαγωγή για το τραγούδι που επαναφέραν μετά από πολλά χρόνια στο σετ και ξαφνικά ακούγονται όλα καλά στο Empty Me!

Το σετ πήγαινε ένα παλιό αγαπημένο ένα καινούριο μέχρι που στο τέλος έπαιξε το σερί που γκρέμισε το Gagarin. Στεναχωρήθηκα που το μισό σετ, μισό ακούστηκε αλλά ποτέ δεν φεύγεις από live τους χωρίς αυτό το χαμόγελο που σου προκαλεί η ενέργεια του Mikael Stanne. Ας ελπίσουμε την επόμενη φορά ο ηχολήπτης να είναι εξίσου εξοικειωμένος με το υλικό των DT όσο και με τον Moonspell.

Live report/ photos & video Hellena Mihailidou

Η Ειρήνη Κετικίδη είναι κιθαρίστρια και συνθέτρια, με διεθνή αναγνώριση στο χώρο του instrumental rock. Έχει στο ενεργητικό της δύο κυκλοφορίες, με τον πρώτο δίσκο της “Martial Arts & Magic Tricks” (2013, self release) να έχει επαινεθεί από καταξιωμένους μουσικούς όπως οι Guthrie Govan, Greg Howe, Alex Skolnick, David Kilminster και Nita Strauss. Το δεύτερο album της με τίτλο “A Sky For All” (2018, self release), είναι ένα σαφώς progressive πόνημα, από το οποίο δεν λείπουν τα blues, metal και fusion ιδιώματα.

Μετρώντας πλείστες εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, η ίδια ξεχωρίζει τη συμμετοχή της ως lead κιθαρίστρια στην παράσταση «Οι Μουσικοί της Καμεράτας συναντούν τους Deep Purple» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την εμφάνισή της ως opening act στο σολίστα Nick Johnston, την guest εμφάνιση της στη συναυλία της Nita Strauss στο Chance Theater [NY], τη συμμετοχή της στο Gimme Shelter Film Festival αφιέρωμα στον Frank Zappa και το opening act της στη συναυλία του θρυλικού Geoff Tate στην Αθήνα.

Τον Οκτώβριο του 2023 κυκλοφόρησε το single “MAGGOTS” από τον επερχόμενο τρίτο δίσκο της. Λίγους μήνες αργότερα συμμετείχε στο Guitar Experience, το μεγαλύτερο κιθαριστικό event της χώρας που διοργάνωσαν μαζί με τους Φοίβο Ζαχαρόπουλο, Κώστα Φοίτο και Φώτη Δεληνικόλα. Η εμφάνισή της αυτή βιντεοσκοπήθηκε και ηχογραφήθηκε ζωντανά και έγινε viral στο YouTube με πάνω 1,000,000 προβολές μέχρι σήμερα.

Η Ειρήνη είναι endorser των Rotosound strings, Klotz cables, Tsakalis Audioworks effects και Gruv Gear accessories, και παράγει video content  για το επίσημο guitar learning app της Gibson.

Οι Spineless είναι το προσωπικό project της Χρύσας Τσαλταμπάση, εδρεύει στην Αθήνα και ενώ τα πρώτα δείγματά του ήταν σε ένα πιο drone / ambient / down tempo ύφος, τώρα πια έχει περάσει σε experimental / post metal μονοπάτια. Οι συνθέσεις του πρώτου δίσκου “Speaking of Chaos and Relative Peace” (2018, self release), είναι ένα κράμα από εκκωφαντικά ξεσπάσματα, βαριά riffs, πιανιστικά σημεία, brutal φωνητικά και πολυφωνίες. Ο δεύτερος δίσκος, “Dysphonia” (2024, Submersion Records), από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του είχε ήδη λάβει -και συνεχίζει να λαμβάνει- διθυραμβικά σχόλια τόσο για τις συνθέσεις του, όσο και για τον ιδιαίτερο τρόπο που έχει να είναι ένα καλλιτεχνικό έργο ταυτόχρονα εσωτερικό μα και συλλογικό, αφού καταφέρνει να αγγίζει κάθε ακροατή ξεχωριστά. Το ίδιο συνέβει επίσης με το καθηλωτικό performance της μπάντας στην ζωντανή παρουσίαση του άλμπουμ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, σε δύο εμφανίσεις – “γιορτή” για την δημιουργία και την επιστροφή του project στο προσκήνιο.

Η Χρύσα Τσαλταμπάση είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και vocal coach με ειδίκευση και συνεχή έρευνα πάνω στα extreme metal φωνητικά. Έχει συνεργαστεί με συγκροτήματα και καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών και φωνητικών απαιτήσεων, τόσο ως μόνιμο μέλος (National Pornografik, Bella Fuzz, Biotech, Travel Mind Syndrome, Anal Veritas, Low Texture κ.α.) όσο και ως session / special guest (Alkaloid, Calyces, Beyond Perception, Afformance, Scar of the Sun, Mother Turtle κ.α.).

Η δουλειά της εκτείνεται και εκτός συνόρων – από το 2022 είναι μέλος της ομάδας του voice acting στο “The Monster Factory” ανάμεσα και σε άλλους διεθνώς καταξιωμένους vocalists. Αντίστοιχα, έχει συμμετάσχει μαζί με την Σοφία Σαρρή στο soundtrack της σειράς του Netflix “1899” σε συνεργασία με τον Ben Frost, όπως και στα soundtrack των σειρών “Βeauty and the beast”, “The secret circle”, “Star crossed”, “Delirium” κ.ά. με τον Ολλανδό Dj Tim Besamusca. Τον Νοέμβριο του 2024, και σε συνεργασία με την Σοφία Σαρρή, ήταν το opening act στην πιο πρόσφατη εμφάνιση της Chelsea Wolfe στην Αθήνα στο Gagarin205.

Online Ticket Presale: ΕΔΩ

Σύνδεσμοι:

Irene Ketikidi: www.facebook.com/ireneketikidi / www.instagram.com/ketikidi / ireneketikidi.bandcamp.com/ 

Spineless: www.facebook.com/ch.spineless / www.instagram.com/spineless_official/ / spineless1.bandcamp.com/ 

Irene Ketikidi // Spineless LIVE at An Club

Παρασκευή 2 Μαΐου 2025

Σολωμού 13, Εξάρχεια, Αθήνα

Πόρτες: 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

• 10€ (προπώληση)

• 12€ (ταμείο)

Facebook Event: www.facebook.com/events/1719191058737086/

Πρώτη στάση η πόλη του Βόλου, οπου μαζι με τους Λαρισαίους Secret Theory οι Scar Of The Sun θα μοιραστούν τη σκηνή του ιστορικού Cafe Santan τη Παρασκευή 22 Νοεμβρίου!

Δεύτερη στάση η πόλη της Κοζάνης, οπου μαζι με τους Λαρισαίους Secret Theory και τους Κοζανίτες Inner Dominion, οι Scar Of The Sun θα ανέβουν στη σκηνή του 101 Rock Blues Bar το Σάββατο 23 Νοεμβρίου!

Περισσότερα shows θα ανακοινωθούν σύντομα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα η μπάντα βρίσκεται στη διαδικασία της μίξης του καινούργιου -τέταρτου- δίσκου, απο τον οποίο το κοινό θα έχει την ευκαιρία να πάρει μια μικρή γεύση στα επερχόμενα shows.

Πριν μιλήσω για τα συγκροτήματα θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τον χώρο του Temple και το γεγονός ότι έσταζε νερό από την οροφή σε ένα κεντρικό σημείο του μαγαζιού, όχι ότι αν ήταν γωνιακό θα ήταν οκ, είχαν τοποθετήσει ακριβώς από κάτω ένα σκαμπό, το οποίο τελικά βγήκε με αποτέλεσμα σε εκείνο το σημείο να έχουν συσσωρευτεί νερά. Σε εξίσου «παρατημένη» κατάσταση ήταν οι τουαλέτες, με νερά κάτω και δυσοσμία. Καλό θα ήταν αφού φιλοξενούνται πολλές διοργανώσεις στο χώρο, να υπάρξει κάποια μέριμνα να μην παρουσιάζει τέτοια εικόνα.  

Για τα συναυλιακά, στην ώρα τους εμφανίστηκαν στη σκηνή οι I ABYSSIC. Παρουσιάζοντας υλικό από το ντεμπούτο άλμπουμ τους πραγματοποίησαν μπροστά μας την δεύτερη ζωντανή τους εμφάνιση. Ο Κωνσταντίνος στα φωνητικά μας παραπονέθηκε ότι έχει μια αμυγδαλίτιδα αλλά εγώ θα πω ότι αυτό δε φάνηκε καθόλου στην απόδοσή του φωνητικά. Ίσα ίσα που υπήρξαν στιγμές που από φωνητικά τύπου Halford κατέβαινε σε brutal σε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Αρκετά δεμένοι και πολύ ορεξάτοι, απέδωσαν πολύ καλά το υλικό τους επί σκηνής και έδειξαν να έχουν ένα δέσιμο που μόνο για δεύτερο live δεν το υπολόγιζες.

Setlist 

Upon A Throne Of Ruins
Mankind?
Truth
Swept Away
Epiphany
At The Edge Of Life 

Μετά από μια σύντομη αλλαγή ανεβαίνουν στη σκηνή οι DESERT NEAR THE END. Με τύμπανα πραγματικά καταιγιστικά και κοφτερές κιθάρες έπαιξαν σχεδόν λυσσαλέα και ο Αλέξανδρος ήταν πολύ ορεξάτος παρακινώντας τον κόσμο να μαζευτεί μπροστά στη σκηνή, κατεβαίνοντας και ο ίδιος κάτω και τραγουδώντας. Με αρκετό παλμό και συμμετοχή το κοινό ανταποκρίθηκε σε μια φάση που μάλλον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πιο «γεμάτη» από πλευράς κόσμου. Αν και λόγω της τήρησης της απαγόρευσης του τσιγάρου μέσα στο χώρο υπήρχε μια κινητικότητα μέσα έξω. Γενικά μιλάμε μια μπάντα για έντονο δυναμισμό και πολύ ορμητική ενέργεια και αυτό είναι κάτι που ενισχύεται κάθε φορά που τους βλέπω live. Αυτό που έλειπε για να δυναμιτίσει την  ατμόσφαιρα ήταν μια πιο έντονη συμμετοχή του κόσμου. Παρόλα αυτά πολύ καλή εμφάνιση.  

Setlist 

Season of the sun  

Wound my way 

Point of no return 

Beyond the gates 

Iron rain 

Throne of martyrdom 

Rise for dominion 

Of fire and stars 

Για το τέλος της βραδιάς στη σκηνή ανεβαίνουν οι SPIRAL METH. Με έκτακτη συμμετοχή τον Δημήτρη Κοσκινά στην κιθάρα, παρουσιάστηκαν στην σκηνή και έκλεψαν τις εντυπώσεις. Πλαισίωσαν την εμφάνιση τους με εντυπωσιακά visuals που προβάλλονταν πίσω τους, ωστόσο η μουσική τους απόδοση ήταν πρωταγωνιστής. Με πολύ καλό ήχο, γρεζάτη φωνή και με σωστά πατήματα και ολοκληρωμένες συνθέσεις με prog στοιχεία ήταν μάλλον η πιο μεστή εμφάνιση της βραδιάς. Καλοδουλεμένες συνθέσεις και δεμένοι επι σκηνής πείθουν ότι αξίζουν της προσοχής ακόμη και από αυτούς που δεν είναι φίλοι του ιδιώματος τους.

Setlist 

1.X – Communicate
2.Taxidermia
3.300 Predator Priests
4.Gothic Sea
5.A Dyin
6.The Locust, The Lizard & The Snak
7.Spiral Breath
8.Antelope In A Junkyard
9.I, Mermaid

Σε σύνολο ήταν μια βραδιά από καλές εμφανίσεις από όλες τις μπάντες, που θα μπορούσε να είχε εκτοξευθεί αν δεν ήταν χλιαρή η συμμετοχή του κόσμου. Να ευχηθούμε την επόμενη φορά ακόμη καλύτερα.

Live Report Hellena Mihailidou 

ΥΓ Special Thanks στη Sissy Φανουράκη από το Rock Infection.    

Τρία ελληνικά συγκροτήματα με δισκογραφική παρουσία μοιράζονται τη σκηνή του Piraeus Club Academy.

Οι FORTIS VENTUS κυκλοφόρησαν το 2022 το ντεμπούτο άλμπουμ τους Vertalia. Η female fronted symphonic μπάντα έχει αποσπάσει πολλές θετικές κριτικές για τη δουλειά της, έχει δείξει πόσο καλά μπορεί να σταθεί Live και απλά περιμένει να το δείξει ακόμα μια φορά. Και το κοινό, με τη σειρά του, έχει δείξει ότι εκτίμησε αυτό το συγκρότημα από το ξεκίνημά του.

Οι THE SILENT WEDDING απολαμβάνουν το feedback του τρίτου δίσκου τους Ego Path, ο οποίος έχει λάβει ενθουσιώδεις κριτικές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το συγκρότημα που συνδυάζει μοναδικά το λυρικό Heavy Metal με το Progressive και τις μελωδίες που μένουν στο μυαλό, έρχεται να πιστοποιήσει πως η σκηνή είναι ο φυσικός του χώρος. Ένα σχήμα που έχει παίξει σε πολλές σκηνές της Ευρώπης, με ένταση, με συνέπεια, με επιτυχία. Μόνιμα αποτελούν μία από τις πιο αγαπημένες μπάντες του ελληνικούς κοινού και ένα από τα πιο σταθερά συγκροτήματα σε απόδοση, σε έμπνευση και δημιουργικότητα.

Οι ILLUSORY, με το – τρίτο – άλμπουμ τους Crimson Wreath, το οποίο κυκλοφόρησε το 2021 και απέκτησε τον τίτλο «Άλμπουμ της χρονιάς» από τρία περιοδικά (KNACK Magazine – ΗΠΑ, Metal Pedia – Μεξικό και Classic Rock Bottom – ΗΠΑ), με μουσική που συνδυάζει το κλασσικό Heavy Metal με τη σύγχρονη ματιά, ανεβαίνουν στη σκηνή για να δείξουν το πόσο πολύ τους αρέσει να παίζουν το καινούργιο υλικό, αλλά και τραγούδια από τις προηγούμενες δουλειές τους. Στην ουσία, αυτή η εμφάνισή τους θα αποτελέσει τη Live παρουσίαση του Crimson Wreath.

Υπάρχουν κι άλλα, διάφορες εκπλήξεις, αλλά αυτά θα είναι καλό να τα δείτε από κοντά, στη σκηνή του Piraeus Club Academy.

Σάββατο 8 Απριλίου 2023

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00

Bands on stage

Fortis Ventus: 20.30

The Silent Wedding: 21.15

Illusory: 22.30

Κόστος: 10€

Εισιτήρια προπωλούνται: Viva

Ξεκινώντας από τους δικούς μας Black Soul Horde που άνοιξαν τη μέρα μέσα στον καυτό ήλιο έχω μόνο καλά λόγια να πω! Οπλισμένοι με τα γυαλιά ηλίου τους, ανέβηκαν στην σκηνή ακριβώς στην ώρα τους μπροστά σε ένα κοινό έτοιμο να ακούσει με όρεξη παρά τη ζέστη και τον ήλιο. Δεμένοι και ορεξάτοι παρουσίασαν το υλικό τους με εξαιρετικό ήχο και κέρδισαν τις εντυπώσεις και το χειροκρότημα του κοινού. Μέχρι να ολοκληρώσουν το σετ τους ο χώρος γέμιζε συνεχώς με κόσμο και πολύ μεγάλο μέρος τους έφτανε στη σκηνή ώστε να τους παρακολουθήσουν.

Με τον ήλιο ακόμη ψηλά και σε καυτές θερμοκρασίες το hard rock super group The Dead Daisies ανεβαίνει στη σκηνή. Αγαπημένος Doug Aldrich στην κιθάρα, Brian Tichy στα τύμπανα με μπλουζάκι Athens για να μας τιμήσει, ο Αυστραλός David Lowy  και φυσικά στο μικρόφωνο και το μπάσο η φωνή του Rock N Roll, όπως τον προσφώνησαν οι συμπαίκτες του, Glenn Hughes! Ξεκίνησαν με το Long Way To Go και το κοινό ανταποκρίθηκε πολύ θερμά. Παρουσίασαν το υλικό τους, επιλογές από την πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους που δεν είχαν καταφέρει να παίξουν ζωντανά λόγω του covid, το πρώτο single από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά που βγαίνει σε 6 μήνες αλλά και μια διασκευή του Mistreated που έκανε κάποιους οπαδούς να τρέχουν από το πίσω μέρος του φεστιβαλ μπροστά στη σκηνή για να το «νιώσουν». Ο Gary φυσικά με το βελούδινο κουστούμι υπέφερε από τη ζέστη και διαμαρτυρήθηκε αλλά η φωνή του ήταν ανατριχιαστικά καλή! Υποσχέθηκαν να επιστρέψουν του χρόνου για να δώσουν τη θέση τους στα Filthy πλάσματα από την Μεγάλη Βρετανία.

Ακριβώς στις 20.30 λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα ανεβαίνουν στη σκηνή οι Cradle Of Filth. Με τον ήλιο να μην ταιριάζει και τόσο στο ύφος τους αλλά σε πάρα πολύ καλή φόρμα ξεκινούν με το Existential Terror από το Existence Is Futile που μας προσέφεραν το 2021. Παράδοξο που δεν είχαν αυτό το backdrop πίσω τους αλλά νομίζω ότι οι δυνατοί άνεμοι πρέπει να τους απέτρεπαν από το χρησιμοποιήσουν backtrop εξ ολοκλήρου. Ο Danni σε εξαιρετική φόρμα και με πολύ διάθεση αεικίνητος παρά την ζέστη που τον ταλαιπωρούσε. Η νέα τραγουδίστρια στα γυναικεία φωνητικά και τα πλήκτρα εξαιρετική τόσο φωνητικά όσο και ως σκηνική παρουσία. Ο κιθαρίστας βέβαια που αντικατέστησε τον Richard Shaw μάλλον «λίγος» πράγμα που φάνηκε περισσότερο στα solo με τα χαρακτηριστικά παιξίματα του Shaw (Hammer on & Pull off) που δεν κατάφερε να χρησιμοποιήσει όπως είναι ηχογραφημένα στο άλμπουμ ή έστω να αντικαταστήσει με δικό του τρόπο.

Τα τύμπανα ήταν όπως πάντα εξαιρετικά και το set list παρόμοιο με αυτό που είχαν στην περιοδεία τους στις ΗΠΑ σε υποστήριξη των Danzing. Θα θέλαμε να ακούσουμε κάποια επιπλέον παλιά τραγούδια λόγω και την επετείου του Dusk And Her Embrace αλλά το σίγουρο είναι ότι το συγκρότημα απέδωσε κορυφαία, ξεσήκωσε τον κόσμο που δεν σταμάτησε το πιτ για κανένα λόγω ενώ δεν έλειψαν και τα καπνογόνα. Ο Danni φρόντιζε να ενθαρρύνει το πιτ, «Θέλω να δω αυτό το Pit να ανοίγει all the way to hell» Αφιέρωσε το Scorched Earth Erotica στις πανέμορφες Ελληνίδες και σχολίασε «Δεν ξέρω αν εσείς εδώ έχετε πάθει ανοσία και δεν το συνειδητοποιείτε» και κάποια στιγμή ζήτησε από το κοινό να φωνάξει για τους Judas Priest και όταν δεν τον ικανοποίησε η κραυγή του κόσμου τους προκάλεσε, «Τι έγινε νομίζετε ότι είστε σε καμιά συναυλία της Dua Lipa εδώ μιλάμε για τους Judas Priest» με αποτέλεσμα να ξεσηκώσει και το τελευταίο κεφάλι μέσα στην Πλατεία Νερού. Έκλεισαν με το Her Ghost In The Fog. Απίστευτη σύμπτωση ότι κάποια στιγμή και ενώ ο ήλιος είχε δύσει ενώ έπαιζαν οι CoF μια νυχτερίδα πέταξε στο πλάι της σκηνής…

CRADLE OF FILTH SETLIST
Existential Terror

Nocturnal Supremacy

Lilith Immaculate

I Am the Thorn

Crawling King Chaos

Nymphetamine (Fix)

A Gothic Romance (Red Roses for the Devil’s Whore)

Scorched Earth Erotica

Portrait of the Dead Countess

Lustmord and Wargasm (The Lick of Carnivorous Winds)

Necromantic Fantasies

Her Ghost in the Fog

22.30 και έφτασε η ώρα για τους Judas Priest. Το επιβλητικό σύμβολο τους ανεβαίνει και φωτίζει τη σκηνή καθώς παίζει το War Pigs και τραγουδάει όλο το Release . Ανεβαίνει στη σκηνή ο Metal God και ξεκινά το παραλήρημα. One Shot At Glory και οι Priest δείχνουν πως είναι να συνδυάζεις την ιστορία του heavy metal με ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα. O Richie Faulkner κινητήρια δύναμη για τη μπάντα αεικίνητος και σε πολύ καλή διάθεση σαρώνει τη σκηνή, παίζει με το κοινό χωρίς να χάνει νότα. O Made Of Metal πλέον μετά την περιπέτεια της υγείας του κιθαρίστας είναι ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στους Priest μετά τα αυθεντικά μέλη. Στην άλλη εξάχορδη ο Andy Sneap είναι σίγουρα πιο συνεσταλμένος από τον Richie αλλά σίγουρα μια εξαιρετική ριφομηχανή.

Τα τύμπανα εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά, εγγύηση για αυτό ο πανύψηλος Scott Travis.  Όσο για τον metal god Rob Halford, πάντα εντυπωσιάκος στις στυλιστικές του επιλογές και ορεξάτος. Αναφορικά με την απόδοση της φωνής του δεν θα γράψω διθυραμικούς επαίνους. Θα πω ότι για την ηλικία του και την καταπόνηση που της έχει κάνει τραγουδώντας τα τραγούδια των Priest είναι σε ένα καλό επίπεδο αλλά όχι εντυπωσιακά καλό. Σίγουρα καταφέρνει να φτάσει σε κάποιες ψηλές αλλά κόβοντας ενδεχομένως διάρκειες ή και κατεβάζοντας λίγο ταχύτητες. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι είναι κακός αλλά έχοντας ακούσει πριν λίγες μέρες των Eric Adams, που είναι και με ένα, δύο χρόνια διαφορά συνομήλικοι, θα ήταν αδικία να πούμε ότι ο Rob είναι όπως ήταν. Το σετ τους είχε όλα τα αγαπημένα του κοινού που πραγματικά ξεσάλωσε κάτω απ’ τη σκηνή. Πάρα πολύ ευχάριστη έκπληξη το Touch Of Evil και στα καπάκια Blood Red Skies όμως και τα δύο σε μια 2022 εκδοχή όπου ο Rob έφερε στα μέτρα του φωνητικά. Πάρα πολύ όμορφη στιγμή για τον «πολιτισμό» της σκηνής το γεγονός ότι όλοι οι Cradle Of Filth με πρώτο τον Danni παρακολούθησαν ολόκληρο το σετ από το πλάι της σκηνής παρέα με τον κόσμο.

JUDAS PRIEST SETLIST

One Shot at Glory

Lightning Strike

You’ve Got Another Thing Comin’

Freewheel Burning

Turbo Lover

Hell Patrol

The Sentinel

A Touch of Evil

Victim of Changes

Blood Red Skies

The Green Manalishi (With the Two Prong Crown)

(Fleetwood Mac cover)

Diamonds & Rust

(Joan Baez cover)

Painkiller

Encore:

The Hellion

Electric Eye

Hell Bent for Leather

Breaking the Law

Living After Midnight

Live Report Metalradio Team
Photo report Hellena Mihailidou

English Version Below

The Metal God, the Dark Filthy Prince and the voice of Rock & Roll enter a festival… This is how an anecdote about yesterday’s hot day of Release Athens Festival could start, which stole the impressions both for the performances of the bands and for the attendance of the crowd and the atmosphere they created.

Starting with our own Black Soul Horde who opened the day in the hot sun I have only good things to say! Armed with their sunglasses, they took to the stage right on time in front of a crowd ready to listen closely despite the heat and the sun. Bound and hungry, they presented their material with excellent sound and won the impressions and applause of the audience. By the time they finished their set the venue was constantly filling up with people and a very large number of them made it to the stage to watch them.

With the sun still high and in scorching temperatures, hard rock super group The Dead Daisies took to the stage. Our favourite Doug Aldrich on guitar, Brian Tichy on the drums with an Athens t-shirt in honor of our country, Australian David Lowy and of course on the mic and bass the voice of Rock N Roll, as his bandmates addressed him, Glenn Hughes! They started with Long Way To Go and the crowd responded very warmly. They performed their material, selections from their most recent release that they hadn’t been able to play live due to the covid, the first single from their upcoming album which comes out in 6 months and a cover of Mistreated that had some fans running from the back of the festival to the front of the stage to “feel it”. Gary of course in his velvet suit suffered from the heat and protested but his voice was creepy good! They promised to return next year before leaving the stage to the Filthy Creatures from Great Britain.

At exactly 20.30 just before sunset Cradle Of Filth take to the stage. With the sun not really fitting their style but in very good form they kick off with Existential Terror from Existence Is Futile which they offered us in 2021. Strange how that they didn’t have this backdrop behind them but I think the strong winds must have prevented them from using a backtrop entirely. Danni in excellent shape and very eager to get moving despite the heat that was bothering him. The new singer on female vocals and keyboards is excellent both vocally and as a stage presence. The guitarist of course who replaced Richard Shaw was rather “small” which became more apparent in the solos with Shaw’s characteristic playing in Hammer ons & Pull offs which he didn’t manage to use as recorded on the album or even to replace it in his own way. The drumming was excellent as always and the set list was similar to the one they had on their US tour in support of Danzing. We would have liked to listen to some additional old songs due to the anniversary of Dusk And Her Embrace but one thing is for sure, the band performed top notch, got the crowd going who didn’t stop the circle pit for any reason and there was no shortage of smoke bombs. Danni made sure to encourage the pit, “I want to see this Pit open all the way to hell” He dedicated Scorched Earth Erotica to the beautiful Greek women and commented “I don’t know if you guys here are immune and don’t realise it” and at one point he asked the crowd to shout for Judas Priest and when he wasn’t satisfied the crowd’s scream challenged them, “What the hell do you think you’re at a Dua Lipa concert here we’re talking about Judas Priest” causing every last head in Water Square to pop up. They closed with Her Ghost In The Fog. Funny coincidence, that at one point and while the sun had set while CoF were playing a bat flew to the side of the stage…

CRADLE OF FILTH SETLIST
Existential Terror

Nocturnal Supremacy

Lilith Immaculate

I Am the Thorn

Crawling King Chaos

Nymphetamine (Fix)

A Gothic Romance (Red Roses for the Devil’s Whore)

Scorched Earth Erotica

Portrait of the Dead Countess

Lustmord and Wargasm (The Lick of Carnivorous Winds)

Necromantic Fantasies

Her Ghost in the Fog

22.30 and it’s time for Judas Priest. Their imposing symbol rises and lights up the stage as they play War Pigs and sing the whole release. One Shot At Glory and Priest show what it’s like to combine heavy metal history with an audio-visual extravaganza. Richie Faulkner is the driving force for the band, airborne and in a great mood, sweeping the stage, playing with the audience without missing a note. Made Of Metal now after his health adventure the guitarist is the best thing that could happen to Priest after the original members. On the other six-string Andy Sneap is certainly more timid than Richie but certainly an excellent thrower. The drums are still excellent, guarantee for that the amazing Scott Travis.  As for metal god Rob Halford, always impressive in his stylistic choices and in great spirits. Regarding his vocal performance, I will not write two-fold praise. I will say that for his age and the strain he has put on it singing Priest songs it is on a good level but not spectacularly good. He certainly manages to reach some high notes but possibly cutting durations or even slowing down a bit. Not to be misunderstood, I’m not saying he’s bad but having listened to Eric Adams a few days ago, who are also one or two years apart in age, it would be unfair to say Rob is as good as he was. Their set had all the crowd favorites that really got the crowd going under the stage. Very pleasantly surprised Touch Of Evil and on the lids Blood Red Skies though both in a 2022 version where Rob brought his vocals to his current ability. Very nice moment for the “metalhead tribe” was the fact that all Cradle Of Filth members Danni being the first watched the whole set from the side of the stage together with the crowd.

JUDAS PRIEST SETLIST

One Shot at Glory

Lightning Strike

You’ve Got Another Thing Comin’

Freewheel Burning

Turbo Lover

Hell Patrol

The Sentinel

A Touch of Evil

Victim of Changes

Blood Red Skies

The Green Manalishi (With the Two Prong Crown) (Fleetwood Mac cover)

Diamonds & Rust (Joan Baez cover)

Painkiller

Encore:

The Hellion

Electric Eye

Hell Bent for Leather

Breaking the Law

Living After Midnight

Δείτε το βίντεο που μιλά για την ένταξη του κιθαρίστα στη μπάντα και το πρώτο τραγούδι που έπαιξαν μαζι. Θυμίζουμε ότι η μπάντα αναμένεται στη χώρα μας για συναυλίες σε Αθήνα 12 και Θεσσαλονίκη 13 Μάη αντίστοιχα.

English Version Below

Watch last night’s performance of Punish My Heaven by Dark Tranquility and Mikael Stanne getting emotional while talking about late guitarist Fredrik Johansson.

Και σε αυτό το σημείο να κάνω μια μικρή παρένθεση λέγοντας ότι η παρούσα διαχείριση του Gagarin 205 κάνει εξαιρετική δουλειά ώστε να παρέχει ανθρώπινες έως πολιτισμένες συνθήκες σε όσους το τιμούν με την παρουσία τους. Το προηγούμενο live που είχα δει εκεί (προ covid) ήταν το release live των Six For Nine και θυμάμαι ότι και τότε μου είχε κάνει πολύ καλή εντύπωση ότι ο εξαερισμός δούλευε όπως έπρεπε και η ατμόσφαιρα μέσα στο χώρο ήταν πολύ ευχάριστη.

Πάμε πάλι στα μουσικά. Οι Project Renegade λοιπόν μου είχαν δημιουργήσει πολύ υψηλές προσδοκίες. Πολύ καλοφτιαγμένα βίντεο, πολύ καλές παραγωγές οπότε περίμενα μια ανάλογη live εμπειρία. Ηχητικά ήταν συμπαγής και καλοπροβαρισμένοι και οι μοντέρνες συνθέσεις τους ήταν πολύ καλές και θυμίζουν Lacuna Coil όμως η φωνή στην ζωντανή της εκδοχή χωρίς τις δεύτερες ακούγεται «άδεια». Σωστή τονικά αλλά αυτό που λέμε τσιριχτή. Ίσως θα έπρεπε να επανεξετάσουν τα κουρδίσματά τους στο live. Επιπλέον μια φιλική συμβουλή, με αγάπη είναι να επανεξετάσετε λίγο την κινησιολογία πάνω στη σκηνή γιατί κάποια πράγματα που ενδεχομένως να βγαίνουν πάνω στο «κοπάνημα» να μην δείχνουν καλά στο κοινό.

Επόμενοι στη σκηνή οι On Thorns I Lay. Μοναδική doom ατμοσφαιρική μπάντα, με δύο βιολιά πάνω στη σκηνή κατευθείαν έριξαν τη μελωδική ομίχλη του πάνω στη σκηνή. Παρόλο που στα φωνητικά εμφανίστηκε μαζί τους ο τραγουδιστής των Domination INC, Θοδωρής Παπαδόπουλος, προκειμένου να μη χάσουν το live ηχητικά ακούστηκαν εξαιρετικοί. Βέβαια η κινησιολογία του Θοδωρή που είναι συνηθισμένος σε άλλο είδος τον πρόδιδε, μιας και έμοιαζε να έχουν κάνει σύμπραξη με τον Anselmo αλλά ηχητικά το αποτέλεσμα ήταν άρτιο.

Το Gagarin205 πλέον γεμάτο στο επιτρεπτό όριο και ήρθε η ώρα για τους πρωταγωνιστές της βραδιάς…. Killing moons για εισαγωγή και πραγματικά οι Nightfall διέλυσαν και την τελευταία αμφιβολία ότι πρόκειται για μια τεράστιας σημασίας επιστροφή! Ο Φώτης Benardo στα τύμπανα έχει μεταμορφώσει τον όγκο του ήχου της μπάντας, οι Γαλιάτσος και Κυριακόπουλος ήταν πραγματικά άψογοι ενώ ο Ευθύμης Καραδήμας είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να είναι ένας frontman για μια μπάντα σα τους Nightfall. Θεατρικός, παθιασμένος στην ερμηνεία και σχεδόν χορογραφημένος στις κινήσεις του με απόλυτο έλεγχο της σκηνής και την απόλυτη χημεία με το κοινό. Το σετ μοιράστηκε στο At Night We Prey και τις παλιότερες αγαπημένες τους επιτυχίες, που παιγμένες με αυτή τη σύνθεση ακούγονται σα να είναι μια κατά πολύ βελτιωμένη εκδοχή των πρώτων κυκλοφοριών. Βλέποντας τις κάμερες που τριγύριζαν στο χώρο αλλά και την πολυκάναλη ηχογράφηση μπροστά μου (φυσικά και καθόμουν πίσω απ’τον ηχολήπτη) υποψιάζομαι ότι κάτι θα δούμε σύντομα από αυτή την υπερβατική εμφάνιση αλλά λυπάμαι για εσάς που δεν το ζήσατε από κοντά γιατί δεν θα είναι το ίδιο. Οι Nightfall ήταν τόσο συγκινητικά καλοί που στο Ishtar έγινε αυτό το μαγικό πέρασμα που μπορεί μόνο η μουσική να σου κάνει. Το κοινό παρακολουθεί μαγεμένο και οι μουσικοί απογειώνουν την ερμηνεία τους σε τέτοιο σημείο που νομίζεις ότι υπερβαίνεις τα όρια του συνειδητού και μπαίνεις σε μια μουσική έκσταση. Στο σόλο του Γαλιάτσου στην κιθάρα ακόμη και ο ηχολήπτης τους σηκώθηκε όρθιος και χειροκροτούσε. Ιδιαίτερη αναφορά θέλω να κάνω στο κορίτσι της παρέας, όχι τις αιθέριες αδερφές Βουγιουκλή που έδωσαν ένα απόκοσμο πέπλο πάνω στις ερμηνείες που μας ανατρίχιασε, αλλά τη μπασίστρια των Nightfall, Βασιλική Μπιζά που στάθηκε αντάξια των περιστάσεων! Στιβαρή και θηλυκή ταυτόχρονα, διεκδίκησε και κατοχύρωσε τη θέση της με την σκηνική της παρουσία αλλά και την μουσική της τεχνική.

Για το τέλος άφησα το beast behind the drumkit… Φώτης Benardo. Κάθε φορά που παρακολουθώ αυτό το γνήσια χαρισματικό πλάσμα να ξεδιπλώνει το ταλέντο του μένω έκθαμβη. Δεινός παίκτης αλλά με σεβασμό και ταπεινότητα απέναντι στο τραγούδι που παίζει κάθε φορά, προσεγγίζει κάθε του performance χωρίς φλυαρίες, εύστοχα και πανέξυπνα.

Το βράδυ τους Σαββάτου 13 Νοέμβρη 2021 θα μείνει στην καρδία μας… γιατί επιτέλους αρχίζει να ξαναχτυπά ο συναυλιακός παλμός μετά το κώμα που είχε πέσει και γιατί αυτή που του έκαναν το ηλεκτροσόκ για να επανέλθει στη ζωή ήταν οι Nightfall… Η μπάντα που έκανε το χρόνο… her bitch!

Live Report / Photos Hellena Mihailidou

English Version Below

It’s been way too long since we last watched a big live concert in Athens and the restart of live shows couldn’t have been better! I reached Gagarin205 around 19.30 and heard Project Renegade doing their soundcheck.
After a few minutes of delay on the line we entered the venue having shown all the necessary paperwork for covid measures. The venue only had a few people in it but the promoters kept the time schedule tight.

At this point I’d like to make a special note for the administration of Gagarin 205 for the great job they are doing in order to offer civilized conditions for the fans attending the shows. The previous live I attended was the release live of Six For Nine and I remember it also made a good impression the fact the ventilation was working properly and the atmosphere in the venue was pleasant.

Back to the music… Project Renegade had grown big expectations, in my mind. Very impressive productions with great videoclips so I expected a live performance of the same level. Their sound is hard hitting, modern, and catchy, reminding the style of Lacuna Coil however the vocals in the live version, stripped from the backing vocals sound empty and at some points, squeaky. Definitely correct in its tone but annoyingly high. And one more friendly advice driven by care, reconsider the way you move on stage because some outbursts while headbanging look odd under the stage.

The next ones to take the stage were, On Thorns I Lay. Unique doom atmospheric band, with two violinists on stage they immediately put the audience in their gloomy mood.  Even though the vocals were handled by the singer of groove thrashers Domination INC, Thodoris Papadopoulos, in order to avoid canceling their appearance, the final sonic result was excellent. However, the way Theo moved onstage made obvious he comes from a much more aggressive background, as it almost looked like they were on stage with Phil Anselmo.

Gagarin205 was now in full allowed capacity and it was time for the protagonists of the show to dominate the stage… Killing moons flooded the stage and Nightfall crushed even the slightest doubt this is a return of epic proportion! Fotis Benardo on the drums has transformed the sound of the band making it vast and heavy as f@#$%!! Mike Galiatsos and Kostas Kiriakopoulos are truly magnificent while Efthimis Karadimas is exactly what a front man of a band like Nightfall ought to be. Theatrical, passionate in his performance moving as if in choreography and in perfect tune with the crowd. The set included both songs from their latest release At Night We Prey but songs from their back catalog which performed by their current line up sounded like an enhanced, remastered version of the originals. Judging by the cameras on and off stage and the multi canal recording on the FOH booth (yes, I was spying behind the sound engineer) I suspect there will be some sort of release from this astounding performance, however, I doubt it will be equally awesome as the live experience. Nightfall were movingly good, in such a way, that while the played Ishtar that transcending moment occurred that only music can create. The audience gets sucked into the performance of the band in such an extent that that you feel you go beyond the limits of reality and you dive into a musical nirvana.  Mike’s guitar solo was so good even their FOH stood up and applauded.

I want to make a special reference to the girl on stage, not the aethereal sisters Vougioukli who unfolded a misty veil that sent shivers down our spines, but the base player of Nightfall, Vasiliki Biza, who raised up to the challenge! Badass and feminine at the same time, she claimed her place and stood her ground both with her stage performance but also her aura.

Last but by no means least …the beast behind the drumkit… Fotis Benardo. Every time I witness a performance by this genuinely talented creature, I am in awe of this talent. Insanely good drummer with respect towards the song he plays each time, he approaches his performance with no nonsense, right on the spot and brilliantly.

Saturday November 13^th, 2021 will be forever in our hearts… because at last the live concert heartbeat is back on and the electric shock that revived it was Nightfall… the band that made time, its bitch!

Live Report / Photos Hellena Mihailidou 

Πλήρως προσαρμοσμένο στους κανόνες ασφαλείας που έχουν επιβληθεί, με περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων, το Chania Rock Festival, θα διεξαχθεί για πρώτη φορά στο Θέατρο Ανατολικής Τάφρου στην πόλη των Χανίων και θα παρουσιάσει στον κόσμο την αφρόκρεμα της ελληνικής rock σκηνής.

Headliners, θα είναι οι NIGHTSTALKER, το πιο ιστορικό heavy rock συγκρότημα της χώρας μας, με καριέρα πάνω από 30 χρόνια, δίσκους που έχουν γράψει ιστορία, καθοδηγούμενη από την εμβληματική φιγούρα του τραγουδιστή τους, Αργύρη και με την μεγαλύτερη –ίσως- επιτυχία ή το πιο δημοφιλές τραγούδι ελληνικού σχήματος, το μυθικό “Children of the sun”. Εννιά χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στο φεστιβάλ, ήταν ο κατάλληλος χρόνος να ξαναέρθουν και να καταλάβουν και τη θέση του headliner!

Μαζί τους, θα είναι οι psychedelic rockers, NAXATRAS, ένα σχήμα που από το ξεκίνημά του στις αρχές της δεκαετίας, έδειξε ότι είναι έτοιμο για μεγάλα πράγματα και με την prog/psychedelic/stoner rock προσέγγισή τους στην μουσική, αλλά και τα funk/jazz περάσματά τους, έχουν παίξει σε πολλά μεγάλα φεστιβάλ, έχουν περιοδεύσει στο εξωτερικό πολλές φορές (Ευρώπη και Αυστραλία) και συμπεριλαμβάνονται στην εγχώρια ελίτ των rock σχημάτων.

Για τους λάτρεις των παραδοσιακών ελληνικών ήχων, φιλτραρισμένους μέσα από την rock μουσική, οι THRAX PUNKS, είναι το νέο μεγάλο όνομα στην Ελλάδα. Θρακιώτικες μελωδίες με ηλεκτρικές κιθάρες αλλά και παραδοσιακά όργανα. Αν αναρωτιέστε πως γίνεται, περάστε μια βόλτα από συναυλίες τους και θα διαπιστώσετε ότι γίνεται πραγματικός χαμός. Κάθε live κι ένα μεγάλο party!!!

Όπως πάντα, το Chania Rock Festival, προσπαθεί να δώσει βήμα και σε συγκροτήματα από την Κρήτη. Φέτος, θα υπάρχουν οι indie rockers από τα Χανιά, οι DRIVE BLIND και οι experimental rockers από το Ηράκλειο, THE MOTIFF.

Εισιτήρια:
https://www.chaniarockfestival.gr/en/tickets

Κανονικό: 10 ευρώ
Φοιτητές/Άνεργοι: 8 ευρώ
Παιδιά μέχρι 6 ετών: Δωρεάν

Οι αποστάσεις μεταξύ μας θα τηρηθούν, όμως ο ήχος δε θα τηρήσει καμία απόσταση, οι φωνές μας θα ενωθούν στον ουρανό και όλοι μαζί θα ταρακουνήσουμε για ακόμα μία φορά την πόλη των Χανίων!

Και φέτος μόνο Κρήτη, και φέτος μόνο Χανιά!

Facebook event: https://www.facebook.com/events/1142239192820997/

Μην αρχίσουμε τις γκρίνιες τότε ήταν καλοί και μετά αλλάξανε και έβγαλαν αμερικανιές και όλο το τροπάριο του πρωτοδισκάκια. Το 1999 πάντως προωθούσαν το Colony ένα από τα άλμπουμ που τους καθιέρωσε ως “μπαμπάδες” του Σουηδικού ήχου μαζί με τους Dark Tranquility και At The Gates.

Εμείς θεωρούμε οτι και με την πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους I, The Mask είχαν μια ακόμη καλή στιγμή και συνεχίζουμε να τους αγαπάμε και να τους ακολουθούμε καθώς πορεύονται μέσα στο χρόνο. Μπάντα που δεν δοκιμάζεται δημιουργικά είναι μπετό που μένει στάσιμο καταδικασμένο να μείνει σε ένα σημείο.

Η συναυλία των In Flames ειναι από τις 18 Νοεμβρίου 1999 στο The Palladium στο Worcester, MA και παρόλο που μετά το 1^ο τραγούδι ατιμετώπισαν κάποια τεχνικά προβλήματα τελικά η set list περιλαμβάνει :

Embody the Invisible
Jotun
Gyroscope
Stand Ablaze
Clad in Shadows
Insipid 2000
Zombie Inc.
Moonshield
Scorn
Colony
Ordinary Story
Behind Space
Episode 666

Η αλήθεια είναι οτι αυτός που μου έβαλε να ακούσω πρώτη φορά Black Stone Machine έχει πολύ αυστηρό γούστο, και όταν μου προτείνει κάτι είναι σίγουρα κάτι πολύ ξεχωριστό. Έτσι άκουσα πρώτη φορά το Bounty Hunter και πραγματικά με ιντρίγκαρε αμέσως. Αν δεν το έχετε ακούσει ακόμη πατήστε στο play παρακάτω και συνεχίστε το διάβασμα.

Οι Black Stone Machine είναι μια Αθηναϊκή μπάντα που σχηματίστηκε το 2019 από τον Άλεξ, το Νίκο και το Γιώργο. Μετά την διάλυση των BUILDING CHAOS, ο Άλεξ και ο Νίκος αποφάσισαν οτι ήθελαν να δημιουργήσουν μια άλλη μπάντα που θα συγκεράζει διαφορετικές επιρροές και θα δημιουργήσουν κάτι heavy. Ο Γιώργος (πρώην κιθαρίστας των DAKRYA, HELLFIRE B.C.) και ο Μιχάλης (Μπάσο: CRYSTAL WINDS) ήταν αυτοί που ολοκλήρωσαν τη σύνθεση του συγκροτήματος. Μετά το EP με το ομώνυμο και το Bounty Hunter αυτό τον καιρό βρίσκονται στο στούντιο ηχογραφώντας το ντεμπούτο άλμπουμ τους και οργώνουν τις σκηνές της Αθήνας κλέβοντας τις εντυπώσεις. Από την πιο πρόσφατη εμφάνισή τους είναι και το παραπάνω ντοκουμέντο.  

Ο ήχος τους είναι ένα μείγμα από metal, blues, country και southern rock.