Ήδη από τη δημοσίευση του ομότιτλου τραγουδιού όλοι μείναμε αποσβολωμένοι ακούγοντας τον Manson να ξετυλίγει τόσο σκοτεινούς στίχους πάνω σε ένα τραγούδι που δεν θυμίζει σε τίποτα τον καλλιτέχνη που ξέραμε μέχρι σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να ακούσω πιο σκληρές συνθέσεις αλλά τελικά το άλμπουμ είναι μάλλον το πιο ώριμο που έχει παρουσιάσει. Ο Manson συνεργάστηκε με τον κάτοχο Grammy Award Shooter Jennings, γιο του θρυλικού καλλιτέχνη της country Waylon Jennings. Οι δύο μουσικοί συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στην τελευταία season του “Sons of Anarchy”, που ο Manson έπαιζε ενώ επισφράγισμα της καλλιτεχνικής τους συνύπαρξης ήταν η κυκλοφορία της διασκευής του Cat People στο άλμπουμ του Jennings “Countach (For Giorgio)”.

Ίσως η νέα κυκλοφορία να είναι ένα καλλιτεχνικό κλείσιμο του ματιού στο “Mechanical Animals” αλλά και πάλι δεν νομίζω… Tο γεγονός ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε πριν ξεκινήσει η πανδημία αλλά αντικατοπτρίζει τόσο καλά αυτή την τρέλα που βιώνουμε κάνει τον Manson μάλλον διορατικό. Πιο ακραία στιγμή του άλμπουμ είναι μάλλον το Infinite Darkness αλλά όχι και ιδιαίτερα ξεχωριστή. Εκτός από το We Are Chaos ξεχώρισα το Don’t Chase The Dead, τη μελαγχολία του Paint You With My Love, το Perfume αλλά αυτό που θεωρώ την καλύτερη στιγμή του άλμπουμ είναι το Broken Needle. Ξεχάστε τον ακραίο Manson, με αυτό το άλμπουμ μας ξανα-συστήνεται, χωρίς να αποποιείται την προηγούμενη καλλιτεχνική του ταυτότητα, αλλάζει εποχή.

Ο πίνακας του Manson, Infinite Darkness, που κοσμεί το εξώφυλλο του άλμπουμ δημιουργήθηκε συγκεκριμένα με αυτό το σκοπό από τον ίδιο, για να συνοδεύει τη μουσική.

01. Red Black And Blue
02. We Are Chaos
03. Don’t Chase The Dead
04. Paint You With My Love
05. Half-Way & One Step Forward
06. Infinite Darkness
07. Perfume
08. Keep My Head Together
09. Solve Coagula
10. Broken Needle

85/100
Review By Hellena Mihailidou