Εσύ θα τολμήσεις να λέιψεις;

ΜΠΕΙΤΕ ΕΔΩ ΣΤΟ EVENT

Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε παρέα, εμείς θα είμαστε ΟΛΟΙ εκεί!

English Version Below

ENTHEOS are releasing An End To Everything EP on October 25th 2024 and Elena Mihailidou of Metalradio.gr had the chance to talk to the charismatic singer and lyricist of the band Chaney Crabb. Chaney talks about the fresh release of the band, how it feels after almost ten years in ENTHEOS, her mind blowing vocal skills and how she never rests in learning new techniques. She talks us through the new EP but also the band’s upcoming plans on a full length LP and tour.

Δείτε ΕΔΩ τη βίντεο συνέντευξη

Ακουστε τη εδώ

Μπες στη σελίδα μας στο Facebook βρες το πόστ του διαγωνισμού, γράψε στα comments “χρόνια πολλά Nathan’s” και μπες στην κλήρωση !

Το venue έχει γεμίσει αρκετά και οι Vomit Forth είναι οι πρώτοι που θα ανέβουν στη σκηνή. Με έδρα τους το Κονέκτικατ, οι Vomit Forth συνδυάζουν hardcore και death metal ήχους και γενικά είναι γνωστόι για τους μουσικούς τους πειραματισμούς. Έμειναν στην σκηνή κάπου στα 25 λεπτά και σάρωσαν τα πάντα όλα.

Παραμορφωμένοι ήχοι κιθάρας και blast beats με τον τραγουδιστή των Vomit Forth, Kane Gelaznik, να γρυλίζει σαν δαίμονας ενώ δεν σταμάτησε στιγμή να επικοινωνεί με το κοινό αφού που τον έχανες που τον έβρισκες ήταν κολλημένος στο κιγκλίδωμα του photo pit. Με ένα έντονο και βάναυσο setlist, το κουαρτέτο απο το Κονέκτικατ ήταν καταιγιστικό και επάξια εισέπραξε πολλά και ενθουσιώδη χειροκροτήματα.

Και αφού οι Vomit Forth ζέσταναν αυτιά αλλά και αυχένες, έχουν σειρά οι 200 Stab Wounds από το Κλίβεναντ, οι οποίοι έρχονται με full old-school death metal διάθεση, αλλά με το δικό τους μοναδικό στυλ. Η αλήθεια είναι πως ενώ τους είχα ακουστά σαν όνομα, ήταν η πρώτη μου επαφή μαζί τους και θα ομολογήσω πως εξεπλάγην ευχάριστα.

Με μία μοναδική φρεσκάδα οι 200 Stab Wounds μας χάρισαν ατόφιο old school death metal και έκαναν μία εκπληκτική εμφάνιση. Ένα πολύ δυνατό live και από τα τέσσερα μέλη της μπάντας, τεχνικά άρτιο…ένα αδυσώπητο μπαραζ καταιγιστικών riffs (Raymond Macdonald), με θυελλώδη ανεμοδαρμένα τύμπανα (Owen Pooley) και μπάσο-παλμό (δε νομίζω πως είδα όλοκληρο το προσωπο του μπασίστα καθ’ολη τη διάρκεια του live – Ezra Cook) και με τον frontman της μπάντας, Steve Buhl, να δίνει ό,τι έχει να προσφέρει επάνω στη σκηνή.

Οι 200 Stab Wounds πρόσφατα υπέγραψαν στην Metal Blade records και νομίζω πως έχουν αρχίσει την ανοδική τους πορεία με αστραπιαία ταχύτητα. Τους ευχαριστήθηκα όσο δεν πάει και σας τους συνισώ ανεπιφύλακτα αν είστα φαν του old school death metal με μία δόση φρεσκάδας.

Και όσο η βραδιά προχωράει τόσο η ατμόσφαιρα ζεσταίνεται και ζωντανεύει! Σείρα έχουν οι φοβεροί Signs of the Swarm, με πολύ μεγάλο ποσοστό απ’το κοινό να είναι εδώ για να δει τους Αμερικανούς deathcor-άδες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται, και επάξια, στο ανφάν γκατέ της deathcore. Οι Signs of the Swarm είναι ένα γνωστό ασταμάτητο θηρίο που συνδυάζει death metal αγριότητα με death defying breakdowns και φωνητικά και αυτή την συγχρονισμένη ρυθμική πολυπλοκότητα …και μένει να δούμε αν live όλο αυτό συνεχίζει να είναι όσο εξαιρετικά άρτιο όσο είναι και ηχογραφημένο.

Με την πλειονότητα των τραγουδιών να προέρχονται από το Amongst The Low & Empty του 2023, οι Signs of the Swarm έχουν πάρει φωτιά με τον frontman τους David Simonich να σαρώνει την σκήνη, να ανεβαίνει το κιγκλίδωμα του photo pit σχεδόν σε κάθε τραγούδι, όντας το συνώνυμο της ενέργειας, με μία πάρα πολύ επιβλητική σκηνική παρουσία και με ένα φωνητικό εύρος που ήταν εντυπωσιακό σε όλα τα επίπεδα.

Εξίσου εντυπωσιακός ήταν και ο Michael Cassese στο μπάσο. Άλλη μία ανελέητη πηγή ενέργειας, με μία εκπληκτική εμφάνιση, από την πρώτη εως και την  τελευταία νότα. Αδύνατον να μην παραδοθείς στην ρυθμική του εξουσία και δύναμη.

Φυσικά δεν έλειψαν brutal riffs, ασφυκτικά slams, σκληροπυρηνικά beat-downs και ισχυρά κιθαριστικά σόλο…δηλαδή ό,τι ακριβώς θα περίμενες από μία μπάντα του είδους αυτού, με τους Carl Schulz στην κιθάρα και τον Bobby Crow στα drums, να είναι εξίσου εκπληκτικοί, (και με τον Carl Schulz αν και μόνιμα ακίνητο να γίνεται άμεσος και επιβλητικός.)

Η εμφάνισή των Signs of the Swarm άφησε μια πραγματικά εξαιρετική εντύπωση. Η αδυσώπητη ενέργειά τους, η ικανότητά τους να κρατούν το κοινό καθηλωμένο είναι μερικά από τα πράγματα που είναι πραγματικά υπέροχο να παρακολουθείς σε συναυλίες. Από τις πρώτες κιόλας νότες, δεν άφησαν τους οπαδούς να πάρουν ανάσα. Θα πήγαινα να τους ξαναδώ χωρίς δεύτερη σκέψη.

Με σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας και με πλέον εδραιωμένα διαπιστευτήρια ως μία απ’τις καλύτερες deathgrind/technical death metal μπάντες στην ιστορία,  την σκυτάλη παραλαμβάνουν οι headliners της βραδιάς, οι Καλιφορνέζοι Cattle Decapitation. Διαβόητοι και ως οι μάστορες των άγριων και καταιγιστικών live show οι Cattle Decapitation ξεκινούν το σετ τους με το Terrasitic Adaptation από το περσινό και βαρύγδουπο/υπέροχο άλμπουμ Terrasite.

Μελωδικά hooks, πιασάρικες κιθαριστικές γραμμές από τον κιθαρίστα Belisario Dimuzio πάνω σε mid-tempo ρυθμό από τον μπασίστα Olivier Pinard και τον ντράμερ David McGraw. Και μέχρι να ξεκινήσει το μόλις τρίτο τραγούδι της βραδιάς, Scourge of the Offspring, το pit έχει ήδη ζεσταθεί και το headbanging καλά κρατεί, με τον Travis Ryan να μας καθηλώνει με τον απίστευτο έλεγχο της φωνής του και την κιθάρα του Josh Elmore να ουρλιάζει για έλεος.

Ακολουθεί βουτιά σε ένα πολύ αγαπημένο κομμάτι των οπαδών από το Monolith of Humanity του 2012, με το Dead Set Οn Suicide να στέλνει το πιτ σε μια ξέφρενη μεταλλική έκσταση, και με τον Ryan να συνεχίζει να σε κάνει να πιστεύεις πως είναι πανεύκολο να ανεβοκατεβαίνεις απο τα ψηλά στα χαμηλά φωνητικά του είδους και με τον εκπληκτικά ακριβή έλεγχο της φωνής του να έχει αφήσει εμένα σε έκσταση.

Σε γενικές γραμμές το σετ των Cattle Decapitation ήταν τραβηγμένο πιο πολύ από το τέλος της δισκογραφίας τους, και ιδιαίτερα από τα δύο τελευταία άλμπουμ με We Eat Our Young, The Storm Upstairs, Bring Back The Plague, Finish Them και Time’s Cruel Curtain να ενσταλάζουν αυτόν τον γλυκό μηδενιστικό φόβο στη ψυχή μας, αφού μας περιγράφουν όχι μόνο στιχουργικά αλλά και εκτελεστικά με πολύ ζωντανό τρόπο τον αυτοεπιβαλλόμενο κανιβαλιστικό θάνατο της ανθρωπότητας. Τα Dead Set On Suicide, Mammals In Babylon και Pacific Grim ήταν μια βουτιά στην εξίσου στοιβαρή ιστορία των Cattle Decapitation.

Ήταν ένα live το οποίο επιβεβαιώσε πως οι Cattle Decapitation εξακολουθούν να θέτουν νέα πρότυπα στο ακραίο metal όχι μόνο στο στούντιο αλλά και ζωντάνα με κάθε μέλος της μπάντας να παίζει σε ένα υψηλό επίπεδο χωρίς να καπελώνει ο ένας τον άλλον. Υπάρχει μια αυθεντικότητα στην απόδοσή τους που υποδηλώνει την ειλικρινή έκφραση της προσωπικής και συλλογικής μουσικής πεποίθησης τους, αλλά και την καθαρόαιμη ποιότητα και αξία τους στο είδος τους.

English version below

A death metal/deathcore fever was raised on March 11 at Reds Bar of Northumbria University Student Union, here in exotic Newcastle upon Tyne on the occasion of Cattle Decapitation’s concert together with Signs of the Swarm, 200 Stab Wounds and Vomit Forth. I had the pleasure of being there and enjoy all four bands and of course here I will share with you what exactly happened in there!

The venue is quite full and Vomit Forth are the first to take the stage. Based in Connecticut, Vomit Forth combine hardcore and death metal sounds and are generally known for their musical experimentation. They stayed on stage somewhere around 25 minutes, and swept everything. Distorted guitar sounds and blast beats with Vomit Forth’s vocalist, Kane Gelaznik, growling like a demon while never stopping for a moment to communicate with the crowd since you would often find him on the photo pit railing. With an intense and brutal setlist, the Connecticut quartet was thunderous and deservedly received a lot of enthusiastic applause.

And after Vomit Forth warmed ears and necks, it’s the turn of 200 Stab Wounds from Cleveland, who come with full old-school death metal mood, but with their own unique style. Truth be told, while I had heard of them as a name, this was my first exposure to them and I’ll admit I was pleasantly surprised.

With a unique freshness, 200 Stab Wounds gave us pure old school death metal and put on an amazing performance. A very strong live performance from all four members of the band, technically sound…a relentless barrage of thunderous riffs (Raymond Macdonald), with stormy wind-driven drums (Owen Pooley) and bass-pulsing (I don’t think I saw the bassist’s whole face during the whole show – Ezra Cook) and with the band’s frontman, Steve Buhl, giving his best on stage.

200 Stab Wounds recently signed to Metal Blade records and I think they have started their upward trajectory with lightning speed. I enjoyed them thoroughly and highly recommend them if you’re a fan of old school death metal with a dash of freshness.

And as the evening continues, the atmosphere gets warmer and livelier! The awesome Signs of the Swarm take the stage, with a very large percentage of the audience here to see the American deathcor-ers who are currently, and rightfully, in the VIP lounge of deathcore. Signs of the Swarm are a renowned unstoppable beast that combines death metal ferocity with death defying breakdowns and vocals alongside with this obscurely synchronized rhythmic complexity … and it remains to be seen if live it all continues to be as outstanding as it is recorded.

With the majority of the songs taken from 2023’s Amongst The Low & Empty, Signs of the Swarm were fire on stage, with frontman David Simonich sweeping the stage, climbing the photo pit railing on almost every song, being synonymous with energy, with a very, very commanding stage presence and with a vocal range that was impressive on all levels.

Equally impressive was Michael Cassese on bass. Another relentless source of energy, with a stunning performance, from the first to the last note. Impossible not to surrender to his rhythmic authority and power.

Of course there was no shortage of brutal riffs, suffocating slams, hard-hitting beat-downs and powerful guitar solos…which is exactly what you’d expect from a band of this genre, with Carl Schulz on guitar and Bobby Crow on drums being equally amazing, (with Carl Schulz, being mostly still, however able to still be imminent and compelling.)

Signs of the Swarm’s performance left a truly outstanding impression. Their relentless energy, their ability to keep the audience engaged are some of the things that are really great to watch in concert. From the very first notes, they didn’t let the fans catch their breath. I would go see them again without a second thought.

With almost 30 years of experience and with now established credentials as one of the best deathgrind/technical death metal bands in history, the baton is passed on to the headliners of the night, Californians Cattle Decapitation. Notorious as the masters of wild and thunderous live shows, Cattle Decapitation start their set with Terrasitic Adaptation from last year’s heavyweight/superb album Terrasite.

Melodic hooks, catchy guitar lines from guitarist Belisario Dimuzio over a mid-tempo beat from bassist Olivier Pinard and drummer David McGraw. Until only the third song of the night begins, Scourge of the Offspring, the pit has already warmed up and the headbanging is well underway, with Travis Ryan captivating us with his incredible vocal control and Josh Elmore’s guitar screaming for mercy.

This is followed by a dive into a fan favourite track from 2012’s Monolith of Humanity, with Dead Set On Suicide sending the pit into a frenzied metallic trance, and with Ryan continuing to make you think it’s a breeze to go from high to low vocals in the genre, and with his surprisingly precise voice control being able to leave you in a trance.

Overall Cattle Decapitation’s set was drawn more from the end of their discography, and particularly from their last two albums with We Eat Our Young, The Storm Upstairs, Bring Back The Plague, Finish Them and Time’s Cruel Curtain instilling that sweet nihilistic fear in our souls as they describe, not only lyrically but also performatively, in a very vivid way the self-imposed cannibalistic death of humanity. Dead Set On Suicide, Mammals In Babylon and Pacific Grim were a dive into the equally haunting music history of Cattle Decapitation.

It was a show that confirmed that Cattle Decapitation continues to set new standards in extreme metal not only in the studio but also live with every member of the band playing at a high level without hating on each other. There is an authenticity to their performance that suggests a sincere expression of their personal and collective musical conviction, but also a pure quality and value in their genre.

Δείτε το βίντεο με τα TOP5

Metalradio.gr Radio Show – Hellena Mihailidou

1. Cattle Decapitation – Terrasite
2. Ne Obliviscaris – Exul
3. In Flames – Foregone
4. Asinhell – Ipii Hora
5. Orbit Culture – Descent
6. Soen – Memorial
7. Insomnium – Anno 1696
8. Before The Dawn – Stormbringers
9. Entheos – Time Will Take Us All
10. Bloodred Hourglass – How’s The HeartEncore
11. Ov Sulfur – The Burden ov Faith

Απογοήτευση της χρονιάς : Metallica 72 Seasons
Επανηχογράφηση της χρονιάς : Paradise Lost – ICON 30 (ΜΟΝΟ ΛΟΣΤ🤘)
Canceled αριστούργημα της χρονιάς : Thy Art Is Murder – Godlike

Cosmic Fusion – Ρόζη Κακριδά

1. Ne Obliviscaris – Exul
2. Tesseract – War of Being
3. Angelus Apatrida – Aftermath
4. Cattle Decapitation – Terrasite
5. The Anchoret – It All Began With Loneliness
6. Insomnium – Anno 1696
7. Primordial – How It Ends
8. Sylosis – A Sign Of Things To Come
9. Sleep Token – Take Me Back To Eden
10. Bloodred Hourglass – How’s The Heart?

Rozi’s EP of the year: Ihsahn – Fascination Street
Rozi’s surprise metal album of the year: Asinhell – Impii Hora
Rozi’s alternative album of the year: HOST – IΧ

Monday Night Apocalypse – Κωνσταντίνος Μάρης

1. Sacred Outcry – Towers Of Gold
2. Among Ruins – Land Of The Black Sun
3. Ihsahn – Fascination Street Sessions (EP)
4. Immortal – War Against All
5. Primordial – How It Ends
6. In Flames – Foregone
7. Horizons End – The Great Destroyer
8. Sorcerer – Reign Of The Reaper
9. Kamelot – The Awakening
10. Scar Symmetry – The Singularity (Phase II – Xenotaph)

Απογοήτευση της Χρονιάς: Elegant Weapons  – Horns For A Halo

Nomad

1. Insomnium – Anno 1696
2. In Flames – Foregone
3. Ne Obliviscaris – Exul
4. Sacred Outcry – Towers Of Gold
5. Asinhell – Impii Hora
6. Sylosis – A Sign Of Things To Come
7. Thy Art Is Murder – Godlike
8. Orbid Culture – Descent
9. Ihsahn – Fascination Street Sessions (EP)
10. Sadus – The Shadow Inside

Απογοήτευση της χρονιάς: Metallica – 72 Seasons

A Night To Remember – Άλεξ Αντωνίου

#) Artist / Album / Hit Song

1) Sleep Token / Take Me Back To Eden / The Summoning
2) Beartooth / The Surface / Riptide
3) Currents / The Death We Seek / Remember Me
4) Asking Alexandria / Where Do We Go From Here / Dark Void
5) Invent Animate / Heavener / Without A Whisper
6) Polaris / Fatalism / Inhumane
7) Avenged Sevenfold / Life Is But A Dream… / Nobody
8) From Ashes To New / Blackout / Nightmare
9) The Amity Affliction / Not Without My Ghosts / Show Me Your God
10) August Burns Red / Death Below / Ancestry

Mention) Spiritbox / The Fear Of Fear / The Void

Metal Manifesto – Κώστας Καφρίτσας

01. Marduk – Memento Mori
02. Majesties – Vast Reaches Unclaimed
03. Insomnium – Anno 1696
04. The 69 Eyes – Death of Darkness
05. Rome – Gates Of Europe
06.. Katatonia – Sky Void of Stars
07. VV – Neon Noir
08. In Flames – Foregone
09. Elysion – Bring Out Your Dead
10. Sylvan Awe – Pilgrimage

Hallways Of Melancholy – Terry Navigator

01. Austere – Corrosion Of Hearts
02. Saturnus – The Storm Within
03. Insomnium – Ano 1696
04. Heretoir – Nightsphere
05. Shores Of Null – The Loss Of Beauty
06. Sadness/Jymeria – Secret Green
07. Shylmagoghnar – Convergence
08. Sorry… – Innocence.Love.Sadness
09.An Autumn For Crippled Children – Closure
10.Nordicwinter – This Mournful Dawn

Twisted Tranzistor – Sissy Fanouraki

Και επειδή η Σίσσυ είναι από τους παραγωγούς που εκφράζεται καλύτερα στο γραπτό παρά στο βίντεο…

Η αλήθεια είναι ότι για να καταλήξω στο παρακάτω top 10 άλλαξα 10 φορές γνώμη. Όχι απαραίτητα για την σειρά αλλά για το ποιά albums πρέπει να είναι μέσα σε αυτή τη δεκάδα. Μερόνυχτα αργότερα κατέληξα. Με βαριά καρδιά άφησα όμως εκτός κάποια albums που μου αρέσουν πολύ. Ακόμα και τώρα που υποτίθεται πρέπει να παραδώσω αυτό το κείμενο με τρώει να ξαναλάξω τη σειρά και να βάλω μέσα ένα άλλο album. Όπως το γιοφύρι της Άρτας έτσι και η λίστα μου χτιζόταν το πρωί και το βράδυ γκρεμιζόταν και ξεκινούσα από την αρχή! Ο λόγος που δεν μπορούσα να καταλήξω είναι εμφανής… Το 2023 είχε κυρίως ΦΟΒΕΡΕΣ νέες κυκλοφορίες!!!

1. Immortal – War Against All
2. Kataklysm – Goliath
3. Aetherian – At Storm’s Edge
4. Sylosis – A Sign Of Things To Come
5. Insomnium – Anno 1696
6. Nervosa – Jailbreak
7. Bury Tomorrow – The Seventh Sun
8. Cannibal Corpse – Chaos Horrific
9. Primordial – How It Ends
10. Thy Art is Murder – Godlike

** Η σειρά τοποθέτησής τους δεν έχει καμία σημασία, είναι καθαρά αποτέλεσμα του σβήσε-γράψε που ανέφερα παραπάνω.

Μεταξύ των όσων άκουσα – και άκουσα πολλά albums και εκκρεμούν άλλα τόσα – νομίζω ότι δυο με απογοήτευσαν περισσότερο…
Θα ξεκινήσω από το “Remember… You Must Die” των Suicide Silence, που είναι μια από τις μπάντες που συμπαθώ ιδιαιτέρως. Δεν είναι κακό απλά μου φάνηκε λίγο μονότονο, δεν μου έκανε αυτό το “κλικ”.  Δεν ξέρω τι περίμενα από μια μπάντα όπως οι Obituary, πάντως το album τους “Dying of Everything” δε με ενθουσίασε.

Άφησα εκτός τα φοβερά albums των Incantation “Unholy Deification” και Cattle Decapitation “Terrasite”. Όταν τα άκουσα έτρεμε το γραφείο μου και είχα πορωθεί τόσο που ήθελα να μαδήσω ένα-ένα τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου που είχα δίπλα μου! Ένα ακόμα album που άφησα εκτός δεκάδας και με τρώνε οι τύψεις είναι αυτό των Ov Sulfur “The Burden Ov Faith” (ω θεοί τι deathcorίλα!). Αρκετά καλό album είναι και το “Life Is But A Dream…” από τους αγαπημένους Avenged Sevenfold το οποίο έχει λάβει πολλές καλές κριτικές και φλερτάρει με τις πρώτες θέσεις και προτιμήσεις των fans. Αν έφτιαχνα top20 θα ήταν μέσα κι αυτό και σίγουρα θα είχαν μια θέση και το “Shades Of Sorrow” των Crypta, το “Land of the Black Sun” των εξαιρετικών AmongRuins αλλά και το ομότιτλο των On Thorns I Lay. Ειδικά τα δυο τελευταία με παίδεψαν πολύ περισσότερο απ’όσο φανταζόμουν.

Tο album των Orbit Culture “Descent” μου άρεσε αρκετά, ΑΛΛΑ όχι τόσο όσο το EP τους “The Forgotten”. Εν τούτοις το θεώρησα άδικο να βάλω το EP και όχι το album στην 10άδα. Αξίζει να τα ακούσετε και τα δυο και να τους δώσετε την δέουσα προσοχή γιατί το αξίζουν! Εξαιρετικό album είναι και των TessaracT “War of Being” που με εξέπληξε ευχάριστα και νομίζω υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μέσα στο top10 μαζί με τους Αυστραλούς Polaris που το 3^ο studio album τους “Fatalism” είναι υπόδειγμα metalcore!!

Τέλος, μην ξεχάσετε να ακούσετε και τις δισκάρες των Suffocation “Hymns From The Apocrypha”, Dying Fetus “Make Them Beg For Death”, Autopsy “Ashes, Organs, Blood and Crypts” και Cryptosy “As Gomorrah Burns”.

ΟΥΦ! Τελείωσα… Καλές γιορτές με ΥΓΕΙΑ και άπειρη METAL!!!

Αξίζει να σημειωθεί ότι το κλασικό άλμπουμ Advance And Vanquish των 3 INCHES OF BLOODτου 2004 γίνεται 20 ετών στις 28 Σεπτεμβρίου 2024. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τραγούδια όπως τα “Deadly Sinners” και “Destroy The Orcs”, και πιθανότατα θα εξαντληθεί πολύ γρήγορα αν ανακοινωθεί επετειακή περιοδεία.

English Version Below

2000s nostalgia is about to get way more insane in 2024 now that 3 Inches Of Blood appears to be teasing a reunion. The band hasn’t issued any statement or footage of any kind, but they have returned to social media with a big ol’ blacked out photo of themselves with the year 2024 under it. So y’know – 2024 reunion makes sense to assume.

It’s worth noting that 3 Inches Of Blood‘s classic 2004 album Advance And Vanquish turns 20 on September 28, 2024. The album features songs like “Deadly Sinners” and “Destroy The Orcs”, and will likely sell out very quickly if an anniversary tour is announced.

https://www.instagram.com/3iob/ 

Αφηγούμενο την ιστορία ενός μοναχικού φορτηγατζή του οποίου η μόνη ζωή είναι ο δρόμος, το κομμάτι χτίζεται σε ένα τραχύ ρεφρέν του “They call me ‘White Line Frankenstein!” και ένα σόλο κιθάρας από τον Morello που ο Alice λέει ότι είναι “αρκετά καυτό για να κάψει λάστιχο“.

Σχολιάζοντας το κομμάτι, ο Alice Cooper λέει: “Το White Line Frankenstein είναι ένα τέρας που δημιουργήσαμε. Είναι ένας οδηγός φορτηγού που είναι εκεί έξω για πολύ καιρό. Είναι ο βασιλιάς του δρόμου. Δεν ζει σε κάποιο σπίτι. Ζει σε αυτό το φορτηγό. Στο τραγούδι, αυτός ο σουρεαλιστικός σκληρός τύπος οδηγεί σε λευκές γραμμές για όλη του τη ζωή. Έτσι, το “White Line Frankenstein” θα είναι το CB του. Είναι τερατώδες και σίγουρα ένα σκηνικό τραγούδι”.

Με το single ‘I’m Alice’ που περιλαμβάνεται επίσης στην playlist του Planet Rock, το ‘Road’ του Alice Cooper κυκλοφορεί την Παρασκευή 25 Αυγούστου 2023 μέσω της earMUSIC.

Συμπληρώνοντας το θέμα του άλμπουμ, το bonus DVD/Blu-ray έρχεται με το πλήρες live show του Alice Cooper στο Hellfest 2022 και περιλαμβάνει όλα τα κλασικά και σπάνια παιγμένα διαμάντια.

Η παραγωγή του “Road” έγινε από τον επί χρόνια συνεργάτη του Alice Cooper, Bob Ezrin, και είναι γραμμένο, συντεθειμένο και ηχογραφημένο με τους αγαπημένους του συμπαίκτες Ryan Roxie (κιθάρα), Chuck Garric (μπάσο), Tommy Henrikson (κιθάρα), Glen Sobel (τύμπανα) και Nita Strauss (κιθάρα).

English Version Below

ALICE COOPER has premiered the next taster of his 29th studio album ‘Road’, the monstrous single ‘White Line Frankenstein’ featuring Rage Against The Machine’s Tom Morello.

Telling the story of a lone trucker whose only life is the road, the track builds to a rasping chorus of “They call me ‘White Line Frankenstein!’” and a searing guitar solo from Morello that Alice says is “hot enough to burn rubber.”

Commenting on the track, Alice Cooper says: “White Line Frankenstein is a monster that we created. It’s a truck driver who’s been out there a long time. He’s the king of the road. He doesn’t live in a house. He lives in that truck. In the song, this surreal tough guy is driving on white lines for his whole life. So, ‘White Line Frankenstein’ would be his CB handle. It’s monstrous and definitely a stage song.”

Also featuring the Planet Rock playlisted single ‘I’m Alice’, Alice Cooper’s ‘Road’ is released on Friday 25th August 2023 via earMUSIC.

Complementing the album’s theme, the bonus DVD/Blu-ray comes with Alice Cooper’s full live show at Hellfest 2022 and includes all the classics and rarely played gems.

‘Road’ was produced by Alice Cooper’s long-time collaborator Bob Ezrin, and it’s written, composed and recorded with his beloved bandmates Ryan Roxie (guitar), Chuck Garric (bass), Tommy Henrikson (guitar), Glen Sobel (drums), and Nita Strauss (guitar).

Πέρα από τα ειδικά τμήματα του χώρου για τους μικρούς metalheads που παρευρίσκονται, τους δίνει και την ευκαιρία να κάνουν για πρώτη φορά stage dive εκτοξεύοντας την διασκέδαση και χαρά τους στα ύψη.

Σχετικά με τα παραπάνω και το “παιδικό τμήμα” του festival, η διοργάνωση ανέφερε:

“Ακόμη και τα παιδιά έχουν τη θέση τους στο Obscene Metal Festival – δύο τείχη όπου θα υπάρχει ένα διασκεδαστικό πρόγραμμα για τα παιδιά. Βρήκαμε μερικούς εθελοντές και έτσι η παιδική γωνιά θα είναι στο Obscene Metal Festival φέτος, τελικά. Τα παιδιά σας δεν θα ξεχάσουν τους νέους φίλους και τις εμπειρίες που θα φέρουν στο σπίτι τους από το Obscene Metal Festival”.

Δεν ξέρουμε για εσάς, εμείς πάντως θα θέλαμε να μπορούσαμε να το δοκιμάσουμε αυτό σαν παιδιά.

English Version Below

The Obscene Metal Festival which takes place in the Czech Republic in the last years has adopted a very special and probably unique addition to its organization.

Apart from the special sections of the venue for the young metalheads in attendance, it also gives them the opportunity to stage dive for the first time, skyrocketing their fun and joy to new heights.

In relation to the above and the “kids’ section” of the festival, the organisation said:

“Even the kids have their place at Obscene Metal Festival – two teepees where there will be a entertaining programme for children. We got some volunteers and so the children’s corner will be at Obscene Metal Festival this year, after all. Your kids won’t forget the new friends and experiences they will bring home from Obscene Metal Festival”.

We don’t know about you, but we wish we could try this as kids.

Προλογίζοντας την νέα τους κυκλοφορία, το συγκρότημα δημοσίευσε το πρώτο single/video clip για το κομμάτι In Abeyance.

Ο frontman του συγκροτήματος Matt McGachy σχολίασε:

“Είμαι ενθουσιασμένος που επιτέλους αποκαλύπτω το As Gomorrah Burns. Είναι ένα άλμπουμ που ετοιμάζαμε τα τελευταία πέντε χρόνια. Μια σχολαστική προσπάθεια για την οποία είμαστε περήφανοι. Είναι το τέλειο medley των oldschool CRYPTOPSY με μερικές σύγχρονες ανατροπές. Έχουμε ακουμπήσει πολύ στα grooves και έχουμε αφήσει μερικά από τα riffs να αναπνεύσουν λίγο περισσότερο απ’ ό,τι στις προηγούμενες κυκλοφορίες. Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος για τη νέα εποχή των CRYPTOPSY.

Το In Abeyance αφορά εννοιολογικά το αίσθημα της απομόνωσης ενώ βυθίζεται σε ένα νέο περιβάλλον. Το κυνήγι της αίσθησης του ανήκειν, ενώ πενθεί μια προηγούμενη ζωή. Μουσικά, είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο. Είναι ένα banger που φαίνεται να είναι απλό αλλά παραμένει εξαιρετικά πολύπλοκο”.

English Version Below

After 11 years of recording absence, CRYPTOPSY return with a new album. The title of this, As Gomorrah Burns and is due out on September 8th via Nuclear Blast Records.

In anticipation of the new release, the band has posted the first single/video clip for the track In Abeyance.

The band’s frontman Matt McGachy commented:

“I’m excited to finally unveil As Gomorrah Burns. It’s an album that we have been crafting for the past five years. A meticulous endeavor that we are proud of. It’s the perfect medley of oldschool CRYPTOPSY with a few modern twists. We’ve leaned heavily into the grooves and let some of the riffs breathe just a little more than we have on the past few releases. I’m really stoked about the new era of CRYPTOPSY.

In Abeyance’ is conceptually about feeling isolated while being submerged in a new environment. The hunt for a sense of belonging while mourning a previous life. Musically, it’s a slap in the face. It’s a banger that appears to be straightforward yet remains ultra complex”.

Το single/video clip ηχογραφήθηκε στα Fascination Street Studios τον περασμένο Φεβρουάριο με τον Jens Bogren φυσικά να αναλαμβάνει την παραγωγή/mix και master.

Τα γραφιστικά όπως και το video έγιναν δια χειρός Costin Chiorean, γνωστό για τις δουλείες του με μπάντας όπως οι GHOST και οι OPETH μεταξύ άλλων.

English Version Below

New single for Danish death metallers IOTUNN. Mistland, as it is titled, is the first sample from their upcoming, currently untitled, second album.

The single/video clip was recorded at Fascination Street Studios last February with Jens Bogren of course handling the production/mix and master.

The artwork as well as the video was done by Costin Chiorean, known for his work with bands like GHOST and OPETH among others.

Το πρώτο δείγμα και video clip μέσα από την νέα του δουλειά έρχεται με το single για το κομμάτι Castaway On The Moon. Την σύνθεση των κομματιών, πέρα από τον ίδιο, υπογράφουν οι Andy C και Jose Rubio,στα τύμπανα και κιθάρα αντίστοιχα, ενώ την παραγωγή ανέλαβε ο Romero με τον Andy C.

Πολυάσχολος ο τραγουδιστής των RAINBOW, LORDS OF BLACK, THE FERRYMEN και ELEGANT WEAPONS, με τον τελευταίων το ντεμπούτο να μετράει μόλις λίγες εβδομάδες κυκλοφορίας.

English Version Below

The talented and omnipresent Ronnie Romero has announced the release of his third solo album entitled Too Many Lies, Too Many Masters and is due out on September 15th via Frontiers Music.

The first sample and video clip within his new work comes with the single for the track Castaway On The Moon. In addition to himself, the tracks are composed by Andy C and Jose Rubio, on drums and guitar respectively, while the production was handled by Romero and Andy C.

Quite busy the singer of RAINBOW, LORDS OF BLACK, THE FERRYMEN and ELEGANT WEAPONS, with the latter’s debut album counting just a few weeks of release.

Σύμφωνα βέβαια με δικές τις δηλώσεις, τόσο το μωρό (καθότι σε προχωρημένη εγκυμοσύνη) όσο και η ίδια δεν διατρέχουν κάποιο κίνδυνο, ούτε πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα σοβαρό.

Η δήλωση της αναφέρει:

“Αγαπητοί μου, με μεγάλη μου λύπη, πρέπει να ακυρώσω τις συναυλίες μου στις 6 και 8 Ιουλίου. Ο λόγος είναι ότι η υγεία μου δεν είναι αρκετά καλή για να πραγματοποιήσω υπεύθυνα τις συναυλίες.

Εξαντλήθηκα μετά την τελευταία μου συναυλία με τους NIGHTWISH στη Φινλανδία. Τόσο πολύ που κατέρρευσα και χρειάστηκε να μεταφερθώ στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Εκεί, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι το μωρό μου είναι υγιές και ότι δεν έχω καμία σοβαρή ασθένεια. Ωστόσο, ήμουν τόσο κουρασμένη που η συνέχιση της εργασίας δεν αποτελεί πλέον επιλογή.

Η συναυλία με τους NIGHTWISH στο Όσλο έπρεπε να ακυρωθεί ως αποτέλεσμα αυτού. Αυτό έγινε πριν από 3 εβδομάδες. Ήλπιζα ότι θα μπορούσα να ανακτήσω αρκετή ενέργεια για να συνεχίσω να δίνω αυτές τις υπέροχες σόλο συναυλίες στην Ολλανδία. Αλλά δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει. Για να διασφαλίσω την υγεία τόσο του εαυτού μου όσο και του αγέννητου μωρού μου, πρέπει να ξεκουραστώ και να επικεντρωθώ εξ ολοκλήρου στην ανάρρωσή μου και στην τελική φάση της εγκυμοσύνης μου.

Η ακύρωση μιας συναυλίας μου ραγίζει την καρδιά! Είναι μια απόφαση που σίγουρα δεν παίρνω ελαφρά τη καρδία. Ελπίζω όμως να σας καλωσορίσω ξανά σε μία από τις συναυλίες μου στο εγγύς μέλλον! Με υγεία. Προς το παρόν, θα αποχαιρετήσω προσωρινά τη δημόσια σκηνή και υπόσχομαι να προσέχω καλά τον εαυτό μου και τη μικρή μου”.

Φυσικά και προέχει πάνω από όλα η υγεία των μουσικών που αγαπάμε, όλο και περισσότεροι τελευταία δείχνουν να κλονίζονται στο θέμα αυτό δυστυχώς.

English Version Below

The lovely NIGHTWISH singer, it seems, had to cancel 2 more shows for the month of July, this time from her personal album tour.

According to her own statements, both the baby (as she is in late pregnancy) and herself are in no danger, nor is it anything particularly serious.

Her statement reads:

“Dear everyone, with great regret, I have to cancel my shows on the 6th and 8th of July. The reason is that my health is not good enough to responsibly perform the shows.

I became exhausted after my last show with NIGHTWISH in Finland. So much so that I collapsed and had to be taken to the hospital by ambulance. There, the doctors determined that my baby is healthy and I don’t have any serious illnesses. However, I was so fatigued that continuing to work is no longer an option.

The show with NIGHTWISH in Oslo had to be canceled as a result of this. That was 3 weeks ago. I had hoped that I would be able to rebuild enough energy to still perform those wonderful solo shows in the Netherlands. But unfortunately, that’s not the case. To ensure the health of both myself and my unborn baby, I need to rest and focus entirely on my recovery and the final phase of my pregnancy.

Canceling a show breaks my heart! It’s a decision I definitely don’t take lightly. But I hope to welcome you back to one of my shows in the near future! In good health. For now, I will temporarily bid farewell to the public stage and promise to take good care of myself and my little one”.

Of course the health of the musicians we love comes first and foremost, more and more lately seem to be wavering on this issue unfortunately.

Αναλυτικότερα, η ανάρτηση τους αναφέρει τα εξής:

“Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις μερικές φορές και σας φέρνει απροσδόκητες και δύσκολες καταστάσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να ανακοινώσουμε ότι δυστυχώς μετά από 10 χρόνια που παίζαμε μαζί, ο αγαπημένος μας τραγουδιστής, Ronnie Nyman αποχώρησε από τους NIGHTRAGE για προσωπικούς λόγους. Περάσαμε πολλά μαζί του, ως αδέρφια εξ αίματος, στο ταξίδι μας μαζί, αλλά είμαστε ακόμα οι καλύτεροι φίλοι και δεν υπάρχει κανένα κακό συναίσθημα. Ταυτόχρονα πρέπει να σεβαστούμε την απόφασή του. Του ευχόμαστε τα καλύτερα στις μελλοντικές του προσπάθειες και να είναι πάντα ευτυχισμένος. Τον καταλαβαίνουμε και θα είναι πάντα ένας πολύ καλός φίλος για εμάς.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε να σας ανακοινώσουμε κάποια ΜΕΓΑΛΑ ΝΕΑ.
Ο Jimmie Strimell επιστρέφει στο NIGHTRAGE!
Ως νέος τραγουδιστής μας μετά από τόσα χρόνια, είναι πολύ πεινασμένος και γεμάτος ενέργεια για να δώσει τον καλύτερό του εαυτό.
Έχει ήδη κάνει όλα τα φωνητικά του για τα 11 νέα demo τραγούδια με μεγάλη επιτυχία και ανυπομονούμε να ηχογραφήσουμε το νέο άλμπουμ με τον Jimmie.
THE SHOW MUST GO ON”

Πάντα δύσκολο το να αλλάζεις μακροχρόνιους συνεργάτες, αλλά όπως οι ίδιοι μας ενημερώνουν, αναμένουμε με ενθουσιασμό τα νέα τους βήματα.

English Version Below

In a post on social media, NIGHTRAGE announced changes to their lineup. The band’s 10-year frontman Ronnie Nyman has left the ranks, with their longtime vocalist Jimmie Strimell returning behind the mic.

More specifically, their post reads as follows:

“Life is full of surprises sometimes, and it throws you unexpected and challenging situations. In that said, we need to announce that unfortunately after 10 years playing together, our beloved singer, Ronnie Nyman has stepped out from NIGHTRAGE for personal reasons. We went through a lot with him, as blood brothers, in our journey together, but we are still best friends and there’s no hard feelings. At the same time we need to respect his decision. We wish him the best in his future endeavors and to always be happy. We understand him and he will always be a great friend for us.
On the other hand, we have some GREAT NEWS to announce.
Jimmie Strimell is back in NIGHTRAGE!
As our new singer after so many years, he is very hungry and energized to the fullest to give his very best.
He already did all his vocals for the 11 new demo songs with much success, and we can’t wait to record the new album with Jimmie.
THE SHOW MUST GO ON”.

It’s always difficult to change long-time partners, but as they themselves inform us, we look forward to their new steps.

Σχετικά με αυτή την ξεχωριστή κυκλοφορία, ο κιθαρίστας και κινητήριος δύναμη του συγκροτήματος Gus G, σχολίασε:

“Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι μια μπάντα όπως οι FIREWIND υπάρχει εδώ και 2 δεκαετίες. Το 2022 είχαμε σχεδιάσει μόνο μια επανέκδοση του ντεμπούτο άλμπουμ μας, αλλά με την πανδημία να υποχωρεί σιγά σιγά, ήμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να αρχίσουμε να κάνουμε ξανά συναυλίες στην Αμερική και την Ευρώπη. Το φθινόπωρο του 2022 παίξαμε 2 headline shows στην πατρίδα μας, την Ελλάδα, για να γιορτάσουμε την 20η επέτειο μας.
Πριν από τις ελληνικές συναυλίες, οι φίλοι μου από το κινηματογραφικό συνεργείο OTSE με ρώτησαν για την κινηματογράφηση της συναυλίας της γενέτειράς μας στη Θεσσαλονίκη. Κατά κάποιο τρόπο, τα άστρα ευθυγραμμίστηκαν, καθώς επιστρέψαμε στον ίδιο χώρο (Principal Club Theater), με το ίδιο ακριβώς συνεργείο που γύρισε το DVD μας το 2008 (Live Premonition).
Με αυτή την ευκαιρία μπροστά μας, άρχισα να σκέφτομαι έναν ωραίο τρόπο για να το βάλουμε στα σπίτια των αγαπημένων μας οπαδών, ως ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ για την υποστήριξη που μας έχετε δείξει όλα αυτά τα χρόνια. Μαζί με την AFM Records, σας παρουσιάζουμε ένα ειδικό πακέτο BluRay + 2CD.
Έτσι ναι…. FIREWIND Still Raging, 20 χρόνια μετά και όλα αυτά χάρη σε ΕΣΑΣ!
Ενώ αυτή τη στιγμή δουλεύουμε σκληρά πάνω σε νέα μουσική, ελπίζουμε ότι αυτή η αναμνηστική Live κυκλοφορία θα σας κρατήσει καλή συντροφιά, μέχρι να έρθουν οι νέοι metal ύμνοι μας”.

Υπενθυμίζουμε ότι, δύο μέρες μετά την κυκλοφορία του νέους τους live δίσκου, οι FIREWIND μαζί με τους Timo Tolkki’s STRATO και τις NERVOSA, θα εμφανιστούν στο Gimme Shelter Open Air Festival στην Τεχνόπολη Αθηνών.

English Version Below

FIREWIND‘s performance at the Principal Club Theater for the 20th anniversary of their career was captured and is expected to be released on September 1st on blu-ray and double CD from AFM Records, under the title Still Raging: Live At Principal Club Theater.

On this special release, guitarist and driving force behind the band Gus G, commented:

“It’s hard to believe that a band like FIREWIND has been around for 2 decades. In 2022 we had only planned a re-issue of our debut album, but with the pandemic slowly winding down, we were fortunate enough to start doing shows in America and Europe again. Come Fall of 2022 we played 2 headline shows in our homeland, Greece to celebrate our 20th anniversary.
Prior to the Greek shows, my friends from OTSE film crew asked me about filming our hometown gig in Thessaloniki. In a way, the stars aligned, as we returned to the same venue (Principal Club Theater), with the exact same crew that filmed our DVD back in 2008 (Live Premonition anyone?).
With this opportunity in front of us, I started thinking about a cool way to put this onto our beloved fans homes as a special thank you for the support you’ve shown us over the years. Together with AFM Records, we bring you a special BluRay + 2CD package.
So yeah…. FIREWIND Still Raging, 20 years later and it’s all thanks to YOU!
While we’re currently hard at work on some new music, we hope this commemorative Live release will keep you good company, till our new metal anthems arrive”.

We remind you that, two days after the release of their new live album, FIREWIND together with Timo Tolkki’s STRATO and NERVOSA, will perform at the Gimme Shelter Open Air Festival at Technopolis Athens.

Το νέο του death metal σχήμα φέρει το όνομα ASINHELL και μας συστήνεται με το πρώτο τους single Fall Of The Loyal Warrior.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με το πρώτο τους single, ο Poulsen είπε τα εξής:

“Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που μοιραζόμαστε το πρώτο δείγμα των ASINHELL με το Fall of the Loyal Warrior. Το τραγούδι είναι ένα είδος φόρου τιμής στις μπάντες που αγαπώ, όπως οι BOLT THROWER, ENTOMBED, AUTOPSY,GRAVE και DARKTHRONE. Είναι ο λόγος για τον οποίο μπορούμε να το κάνουμε αυτό εξ αρχής και είμαστε περήφανοι που φοράμε τις επιρροές μας στο μανίκι μας. Το άλμπουμ είναι εμπνευσμένο από το old school death metal των τελών της δεκαετίας του ’80 και των αρχών της δεκαετίας του ’90, και ένα από τα πιο φωτεινά σημεία έμπνευσής μας ήταν οι πανίσχυροι DEATH, με μπροστάρη τον θρυλικό Chuck Schuldiner. Υπάρχουν πολλοί DEATH εκεί μέσα. Ο Schuldiner είναι ένας από τους αγαπημένους μου death metal τραγουδιστές, ο άλλος είναι ο τραγουδιστής μας Marc Grewe. Έτσι για μένα, αυτό το τραγούδι είναι ο συνδυασμός δύο αγαπημένων μου. Let the metal flow, όπως θα έλεγε και ο Chuck”.

Οι ASINHELL αποτελούνται από τον Michael Poulsen στις κιθάρες, τον Mark Grewe των INSIDIOUS DISEASE στη φωνή και τον Toft Hansen στα τύμπανα. Το ντεμπούτο album τους, Impii Hora αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 29 Σεπτεμβρίου από την Metal Blade.

English Version Below

A return to the roots for VOLBEAT frontman Michael Poulsen. His new death metal band is called ASINHELL and introduces us with their first single Fall Of The Loyal Warrior.

In recent statements about their first single, Poulsen said the following:

“We’re very excited to share the first taste of ASINHELL with Fall of the Loyal Warrior. The song is kind of a tribute to bands I love, like BOLT THROWER, ENTOMBED, AUTOPSY,GRAVE and DARKTHRONE  They’re the reason why we can do this in the first place, and we’re proud to wear our influences on our sleeve. The album was inspired by late ’80s and early ’90s old school death metal, and one of our brightest points of inspiration was the mighty DEATH, fronted by the legendary Chuck Schuldiner. There’s a lot of DEATH in there. Schuldiner is one of my favorite death metal vocalists, the other being our vocalist Marc Grewe. So to me, this song is the combination of two of my favorites. ‘Let the metal flow,’ as Chuck would have said”.

ASINHELL consists of Michael Poulsen on guitars, Mark Grewe of INSIDIOUS DISEASE on vocals and Toft Hansen on drums. Their debut album, Impii Hora is due out on September 29 via Metal Blade.

Οι πόρτες άνοιξαν στις 18.00 και λίγοι ώρα αργότερα στη σκηνή ανέβηκαν οι Αθηναίοι SKYBINDER. Μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη που μας παραχώρησε η μπάντα με αφορμή την εμφάνισή της στο Release ΕΔΩ. Οι Αθηναίοι έχουν ένα ήχο που είναι έντονα επηρεασμένος από τους Parkway Drive, As I Lay Dying. Κάτω από τη σκηνή ήταν συγκεντρωμένος ένας μικρός πυρήνας οπαδών του συγκροτήματος που έκαναν και headbanging και mosh. Ο ήχος τους ήταν αρκετά κακός αλλά οι φίλοι του συγκροτήματος δεν πτοήθηκαν. Η μπάντα το διασκέδαζε και μάλιστα μας είπαν ότι ήταν ένας από τους στόχους τους να μοιραστούν τη σκηνή με τους Parkway Drive.

Tracklist

Intro
Dagger
Fathoms
Chasing Lights
Mirage
Sea Of Regrets
Cruel Sun
Deadweight
My Severance

Η ώρα είναι 19.30 και η ήλιος και η ζέστη καλά κρατούν πράγμα το οποίο σίγουρα δεν βοηθά την ατμόσφαιρα των TRYPTIKON που παρουσίασαν στο κοινό ένα Special Celtic Frost σετ. Με πλεχτό σκουφάκι και μπουφάν που είχε πάνω ένα vegan ραφτό ο Tom Gabriel Fischer και η παρέα του έβαλαν τα δυνατά τους να παγώσουν την Πλατεία Νερού και οι φίλοι της μπάντας, που κάποιοι είχαν έρθει αποκλειστικά για αυτό, παρακολούθησαν με πάθος και με πολύ δυναμική συμμετοχή. Παρά τον καυτό ήλιο απέδωσαν εξαιρετικά και μάλιστα όπως είπε ο Warrior «Αυτά τα τραγούδια έχουν γραφτεί πολλά χρόνια πριν αλλά βλέπω τα θυμάστε».

Tracklist

Into the Crypts of Rays

Visions of Mortality

Dethroned Emperor

Morbid Tales

Procreation (of the Wicked)

Return to the Eve

Nocturnal Fear

Circle of the Tyrants

Visual Aggression

Suicidal Winds

The Usurper

Jewel Throne

Dawn of Megiddo

(Beyond the) North Winds

Necromantical Screams

Και έρχεται η ώρα του Max… Ο αγαπημένος Βραζιλιάνος με τους SOULFLY ανεβαίνουν στη σκηνή. Un Dos Tres Jump! Και όλη η πλατεία αρχίζει να χοροπηδάει! Η μπάντα σε πολλά κέφια και ο Max πολύ επικοινωνιακός μιλά συνέχεια με το κοινό, ζητά να ανοίξει το pit και το κοινό ανταποκρίνεται άμεσα, σετ σφιχτό αλλά και με ένα ιντερλούδιο του Get Up Stand Up του Bob Marley που μας έβαλε να τραγουδήσουμε μαζί του. Όλη η μπάντα τα δίνει όλα με τον αγνό παραδοσιακό τρόπο, headbanging και riffs. Και λίγο πριν το τέλος ακούγεται το καρδιοχτύπι και πάνω στη σκηνή μαζί με τον Max ανεβαίνει ο τραγουδιστής των Melecesh Ashmedi και λένε παρέα το Refuse/Resist.

Tracklist

Back to the Primitive

No Hope = No Fear

Downstroy

Seek ‘n’ Strike

Frontlines

Superstition

Fire / Porrada

Filth Upon Filth

Prophecy

Bleed

Tribe

Get Up, Stand Up (The Wailers cover)

Wasting Away (Nailbomb cover)

Boom

No

Refuse/Resist (Sepultura cover with Melecesh’s  Ashmedi)

Jumpdafuckup

Eye for an Eye 

Και ήρθε η ώρα να πάρει η πλατεία φωτιά….. PARWAY DRIVE και από την πρώτη νότα φάνηκε ότι θα ακολουθήσει ολοκαύτωμα! Ανέβηκαν στη σκηνή με το ολοκαίνουριο Glitch μέσα από το Darker Still και όλη η πλατεία τραγουδάει. Ανοίγουν τα εντυπωσιακά pyro και το θέαμα γίνεται πραγματικά αποστομωτικό. Ο Winston McCall είναι αναμφισβήτητα ένας αεικίνητος και πολύ παθιασμένος frontman που ουσιαστικά είναι αυτός που στηρίζει όλο το stage show της μπάντας καθώς όλοι οι υπόλοιποι ήταν στατικοί. Άψογοι καθένας στα μέρη του με ένα υπέροχο ήχο αλλά σχεδόν στατικοί. Δεν θεωρώ ότι αυτό είναι κάτι κακό γιατί προφανώς αναγνωρίζοντας αυτή την αδυναμία τους έχουν φροντίσει για το εντυπωσιακό pyro & light show.

Από το πρώτο τραγούδι ο Winston μας λέει πόσο χαίρεται που επέστρεψαν στην Ελλάδα, πόσο πολύ απολαμβάνει το θέαμα του κοινού και την ενέργεια μας και τα δίνει όλα πάνω στη σκηνή. Κάποια στιγμή από το πλάι της σκηνής με 4 άνδρες της ασφάλειας να τον κυκλώνουν ο Winston τρέχει μέσα στη μέση του κοινού, τον ανεβάζουν κάπου ψηλά, ζητάει από το κοινό να αρχίσει να κάνει pit τριγύρω του και στο τέλος του τραγουδιού “Off To The Stage” και ξαπλώνει πάνω στο κοινό να τον μεταφέρει με crowd surf πάνω στη σκηνή. Λίγο αργότερα στο Shadowboxing δύο βιολιά και ένα βιολεντσέλο με τρεις πανέμορφες κοπέλες ανεβαίνουν στη σκηνή και πλαισιώνουν το σύνολο. Αμέσως μετά η πιο αδύναμη στιγμή της βραδιάς το Darker Still. Ο Winston δεν πάτησε ούτε μια νότα σωστά. Δεν του πάνε τα καθαρά φωνητικά, καθόλου!

Συνέχεια ολέθρου δυναμικά και λίγο πριν κλείσουν με το Wild Eyes αρχίζει να το τραγουδάει το κοινό. “Oh We’ll Do It Together, Jeff..” Ο Jeff Ling δίνει τη μελωδία και το κοινό τραγουδάει.

Άκουσα ότι κάποιοι έφυγαν μετά τους SOUFLY. Καλά έκαναν γιατί σίγουρα τα μουσικά γούστα διαφέρουν. Για μένα οι PARKWAY DRIVE είναι μια μπάντα που αυτή τη στιγμή είναι στα καλύτερά της, την είδαμε στην ώρα της και όχι λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί (μεγάλο thumbs up στο Release Athens Festival), και θεωρώ ότι ακόμη και αν δεν σου αρέσει το είδος που εκπροσωπούν δεν γίνεται να μην παραδεχτείς ότι σε αυτό που παρουσιάζουν είναι εξαιρετικοί. Δεν είναι true, χρησιμοποιούν την τεχνολογία στο έπακρο αλλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό είναι κακό για μια μπάντα το 2023.

Tracklist

 Glitch

Prey

Carrion

The Void

Soul Bleach

Vice Grip

Dedicated

Idols and Anchors

Wishing Wells

Sleepwalker

Shadow Boxing

Darker Still

The Greatest Fear

Bottom Feeder

Crushed

Wild Eyes

Live Report: Metalradio Team
Photo Report : Hellena Mihailidou

Λίγο μετά τις 6 λοιπόν, η πρώτη μπάντα της ημέρας ανέβηκε στην σκηνή κάτω από τον αρκετά ζεστό ήλιο. Ο λόγος για τους OYD, την ύπαρξη των οποίων αγνοούσα εντελώς, παρότι έχουν κυκλοφορήσει 2 δισκογραφικές δουλειές. Καλοπροβαρισμένο και δουλεμένο συγκρότημα, με τον ήχο τους να κοιτάει έντονα προς το χώρο του Nu metal ίσως και του alternative, φάνηκαν να απολαμβάνουν ιδιαίτερα το set τους. Δυστυχώς ο ήχος τους αδίκησε τρομερά,πιθανότατα όσο κανένα άλλο εναρκτήριο συγκρότημα μέχρι αυτή την μέρα, καθώς ήταν σχεδόν αδύνατον να αντιληφθείς κάτι συνολικά και ολοκληρωμένα. Η κιθάρα ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της εμφάνισης τους ανύπαρκτη, όπως επίσης και η φωνή στα περισσότερα πιο χαμηλά και μελωδικά της σημεία. Και ερχόμενος στα φωνητικά, αυτό είναι και πιθανότατα το πιο δυνατό χαρτί των OYD, τουλάχιστον στο ύφος το οποίο εκπροσωπούν. Προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τον λίγο κόσμο που τους υποδέχτηκε,τον μικρότερο αριθμητικά μέχρι σήμερα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία δυστυχώς. Ανεξαρτήτως, μια ταιριαστή και καλή εμφάνιση για να ξεκινήσει σωστά η συγκεκριμένη ημέρα.

Και κάπου εκεί οι προσευχές μας εισακούστηκαν και παρότι η θερμοκρασία παρέμεινε αρκετά υψηλή, ο ήλιος αποφάσισε να κρυφτεί για το υπόλοιπο της ημέρας. Αυτό που ακολούθησε στην σκηνή, κατ εμέ αποτελεί και την απόλυτη έκπληξη. Η μουσική τριάδα των NOVA TWINS ανέβηκε στην σκηνή και έκανε την παρουσία της αισθητή με το καλημέρα. Καταπληκτική μπάντα σε τρομερή εμφάνιση. Εντυπωσιακή ενέργεια από το πρώτο κιόλας κομμάτι, διαφορετική ομολογουμένως από ότι μπορεί να περιμέναμε από μια metal μέρα, πάρα ταύτα εντυπωσιακή. Με ένα κράμα από RAGE AGAINST THE MACHINE αλλά σε πολύ πιο electro έκδοση, MASSIVE ATTACK/PRODIGY/BODYCOUNT και αρκετή rap/hip hop/alternative νοοτροπία μας έπιασαν εντελώς απροετοίμαστους. Δεν άργησαν όμως από το νεύρο και την φοβερή τους δυναμική να μας κάνουν να κουνάμε τα κεφάλια μας ρυθμικά. Κατάφεραν δε το ακατόρθωτο για φέτος,να ξεκινήσουν moshpit. Για όλη την διάρκεια του set τους δεν μπόρεσα να πάρω τα μάτια μου από την σκηνή, μία σκηνή την οποία κατάφεραν να γεμίσουν, αν όχι να μην τους χωράει κιόλας,τρία μόλις άτομα. Φοβερές οι φωνητικές δυνατότητες της τραγουδίστριας Amy Love που κατάφερνε να κουμαντάρει μελωδικά φωνητικά, screams αλλά και rap-αρισματα που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι του είδους, με αποστομωτικό χαρακτήρα. Μεγάλο και αδιαμφισβήτητο όπλο του διδύμου ουσιαστικά των NOVA TWINS, η μικροκαμωμένη αλλά τεράστια παικτικά μπασίστρια Georgia South. Ολόκληρη η μουσική εμφάνιση του συγκροτήματος ουσιαστικά ήταν δια χειρός της, καθώς από ένα μπάσο και κανα 2 studio από πετάλια στις rack-εριες ξεχυνόντουσαν τόνοι ήχων και μουσικής. Παράλληλα δεν υπήρξε στατική ούτε μια στιγμή καθ όλη την εμφάνιση τους, τρέχοντας και χοροπηδώντας από άκρη σε άκρη της σκηνής. Ειλικρινά, είχα πολλά χρόνια να εντυπωσιαστώ τόσο πολύ από εμφάνιση μπάντας και δη εκτός,εν μέρη, του ήχου μας. Σύμμαχος τους ο πάρα πολύ καλός ήχος και η διάχυτη ενέργεια και όρεξη τους. Τραγικά λάθος επιλογή μέρας κατά την ταπεινή μου γνώμη, μιας και κάτω από τους PRODIGY πραγματικά θα τους έκανα όπως λένε και στο χωριό μου, a run for their money. Εξαιρετικές.

Tracklist

Fire & Ice
Cleopatra
Toolbox
Taxi
Puzzles
Wave
K.M.B.
Losing Sleep
Sleep Paralysis
Antagonist
Choose Your Fighter

Με την ώρα να δείχνει σχεδόν 9 και την ζέστη να επιμένει, το συγκρότημα που είχα την περισσότερη περιέργεια να παρακολουθήσω έκανε την εμφάνιση του κάτω από ομοβροντία ιαχών και χειροκροτημάτων του κόσμου που πλέον είχε μαζευτεί όλος μπροστά στην σκηνή. Ανοίγοντας το set τους με το Knives και συνεχίζοντας με το Over It, οι BULLET FOR MY VALENTINE τίμησαν τους 2 τελευταίους τους δίσκους και ο κόσμος έδειχνε ιδιαίτερα ικανοποιημένος και εξοικειωμένος με την δισκογραφία τους. Ο πάρα πολύ καλός ήχος συνόδεψε και τους BULLET FOR MY VALENTINE, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και με σεβαστό όγκο, κάτι που πρόσθεσε στην πολύ καλή τους απόδοση.

Παρότι μου είναι δύσκολο πλέον να πάρω στα “σοβαρά” μια πιο emo (τουλάχιστον έτσι ξεκίνησε) μπάντα η οποία πλέον αποτελείτε από 40+ ηλικιακά ανθρώπους θα είμαι ειλικρινής και θα πω πως τους ευχαριστήθηκα απροσδόκητα πολύ. Το υλικό τους αναπνέει υπό live συνθήκες αρκετά διαφορετικά από ότι η studio εκδοχές, με έναν πιο thrash αέρα. Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω την τρομερή απόδοση αλλά και ουσιαστική συνεισφορά του μπασίστα και τραγουδιστή του σχήματος Jamie Mathias, που πραγματικά σηκώνει αν όχι όλο, το μεγαλύτερο κατά την γνώμη μου μέρος των φωνητικών που “μετράνε”. Αρκετά περιορισμένοι ως προς την επαφή τους με το κοινό, δεμένοι όμως και αντισταθμίζοντας αυτή την “έλλειψη” με ενέργεια επί σκηνής, κατάφεραν να κάνουν την Πλατεία Νερού να κινείται σύμφωνα με κάθε όρεξη του Mat Tuck. Φυσικά δεν έλειψαν οι πυρσοί σε κλασικότερα κομμάτια της δισκογραφίας τους, όπως τα Your Betrayal, Scream Aim Fire και Waking The Demon. Κέρδισαν σε όλα τα σημεία νομίζω, έτσι φάνηκε τουλάχιστον από τον κόσμο που για πάνω από μία ώρα δεν σταμάτησε να τραγουδάει μαζί τους, να ανοίγει pit και να φωνάζει ρυθμικά το όνομα τους. Πολύ ευχάριστη εμπειρία στα δικά μου αυτιά και μάτια, πολύ καλύτερη σίγουρα από αυτό που περίμενα.

Tracklist

Knives
Over It
Piece of Me
4 Words (to Choke Upon)
You Want a Battle? (Here’s a War)
Shatter
All These Things I Hate (Revolve Around Me)
Scream Aim Fire
The Last Fight
Rainbow Veins
Don’t Need You
Your Betrayal
Tears Don’t Fall
Waking the Demon

Πλησιάζαμε σιγά σιγά στις 11 όπου και το μεγάλο για εμένα “στοίχημα” θα έκλεινε την ημέρα. Δεν είχα παρακολουθήσει τους DISTURBED στην προ 4ετίας εμφάνιση τους αλλά από τα όσα είχα δει από παλαιότερα live τους σε επίσημες τους κυκλοφορίες, ομολογώ πως κρατούσα πολύ μικρό καλάθι. Περισσότερο προς τον αγαπημένο σαν χροιά φωνής, David Draiman και την φωνητική του απόδοση. Πιστοί στο χρονοδιάγραμμα, οι τετράδα των DISTURBED βάζει φωτιά στον χώρο. Πρώτο κομμάτι το Hey You, το εναρκτήριο του τελευταίου τους δίσκου και ο καλός ήχος δίνει το βροντερό παρόν, συνεχίζοντας το σερί. Τους το δίνω, είναι ιδιαίτερα ψαρωτικοί, τουλάχιστον το ξεκίνημα τους ήταν δυνατό. Περίσσια η ενέργεια όλων επί σκηνής από την πρώτη στιγμή, είχαν ανεβάσει τον πήχη αρκετά ψιλά οι BULLET FOR MY VALENTINE, οπότε οι απαιτήσεις ήταν μεγάλες, κάτι που οι DISTURBED από θέμα ενέργειας κάλυψαν πλήρως.

Ακολουθεί ένα φοβερό σερί κομματιών με τα Stupify,Ten Thousand Fists και Prayer να προκαλούν τρομερές και ένθερμες αντιδράσεις του κοινού. Δυστυχώς όμως τα προβλήματα είχαν ήδη ξεκινήσει τονικά για τον αγαπητό Draiman ο οποίος είχε αρκετές άστοχες στιγμές που τον ακολούθησαν, πάντα ως προς το τονικό μέρος, μέχρι το τέλος. Πιστέψτε με, αν ήταν κάτι μικρό ή τυχαίο/αναμενόμενο/φυσικό και στο πρόγραμμα που λέμε, δεν θα έκανα ποτέ καμία αναφορά. Ήταν όμως κάτι ιδιαίτερα συχνό και έντονο, κάτι που δεν με αφήνει να το προσπεράσω. Ειδικά από την στιγμή που είναι ακριβώς αυτό για το οποίο ήμουν επιφυλακτικός βάση παλαιότερων μαγνητοσκοπημένων εμφανίσεων τους. Ακολουθεί το Are You Ready που δείχνει να αναπνέει πολύ ωραία σε ζωντανές συνθήκες όπως και το Bad Man μόνο και μόνο για να ακολουθήσει μια πολύ όμορφη στιγμή, με την μπάντα να κάθεται παίρνοντας ακουστικά όργανα για να ερμηνεύσει το A Reason To Fight. Και κάπου εκεί όλοι η Πλατεία Νερού παγώνει, στην θέα του David Draiman να ξεσπά σε κλάματα. Δύσκολη στιγμή, αμήχανη, με τον κόσμο να μην ξέρει πως να την διαχειριστεί. Η εξομολόγηση του frontman δε που ακολούθησε νομίζω πως θα μας μείνει χαραγμένη για πάντα στο μυαλό.

“Η κατάθλιψη και οι εθισμοί είναι αρρώστιες, ύπουλες σαν τον καρκίνο. Δεν τον βλέπεις, δεν είναι ορατός αλλά είναι εκεί και σε τρώει από μέσα. Κουράστηκα να βλέπω την μπάντα μου να παλεύει με αυτά και σιχάθηκα να χάνω φίλους μου όπως ο Chester, o Cornell, o Keith Flint. Τον περασμένο Φεβρουάριο, λίγο κόντεψα να τους κάνω παρέα”. Αυτά τα λόγια ακούστηκαν από την σκηνή και μετά την αρχική αμηχανία, ο κόσμος τον αντάμειψε με ομοβροντία χειροκροτημάτων. Αυτό που μας ζήτησε στην συνέχεια, τον τιμά τρομερά, καθώς ζήτησε να σηκώσουν τα χέρια τους όλοι όσοι έχουν παλέψει ή παλεύουν ακόμα με την κατάθλιψη και τους εθισμούς, μόνο και μόνο για να μας δείξει ότι κανένας δεν είναι μόνος του σε αυτό. Μεγαλείο ψυχής και ανθρωπιάς που αν δεν μας έβαλε, θα έπρεπε να μας βάλει όλους όσους το ζήσαμε αυτό σε σκέψεις.

Αν μέχρι εκείνη την στιγμή ο κόσμος τους έδινε πίσω την ενέργεια που έπαιρνε, από εκεί και μετά δεκαπλασιάστηκε και από τις 2 πλευρές. Ακόμα πιο δυνατή σκηνική παρουσία από το τρομερό δίδυμο Dan Donegan και John Moyer που δεν σταμάτησαν να μας ξεσηκώνουν. Διασκευή σε GENESIS και Land Of Confusion, πυρσοί ξανά στο The Game, μόνο και μόνο για να μαγευτούμε ξανά από το πιάνο που έκανε την εμφάνιση του στην σκηνή, το τσέλο και το βιολί, καθώς και τα ορχηστικά κρουστά για την αγαπημένη διασκευή στο Sound Of Silence. Ακόμα ένα απίστευτο σερί με τα Indestructible, Stricken και The Light. Η σκηνή αδειάζει μόνο και μόνο για να ξεσπάσει για ακόμα μια και τελευταία φορά χαμός για το πολύ ακουσμένο και αγαπημένο Down With The Sickness. We Are Disturbed μας φώναξε για μία τελευταία φορά ο David Draiman πριν μας καληνυχτίσει δίνοντας μας το “βραβείο” του καλύτερου κοινού την περιοδείας.

Θα προσπεράσω τις όποιες προαναφερθέντες κακές στιγμές και θα μείνω στο ότι οι DISTURBED τα έδωσαν όλα, τουλάχιστον έτσι αντιλήφθηκα εγώ, την Δευτέρα το βράδυ. Μας έδωσαν πολλά παραπάνω από απλά την μουσική τους, μας θύμισαν ότι όλοι μας ήμαστε άνθρωποι, ασχέτως status, χρημάτων, επιτυχίας ή καριέρας. Μας θύμισαν ότι όλοι από κάπου κρατιόμαστε και παίρνουμε δύναμη να συνεχίσουμε και προπάντων, ότι κανένας δεν είναι μόνος του. Α, έπαιξαν και μερικά κομμάτια μέσα από την καριέρα τους.

Έκλεισε πολύ όμορφα η τρίτη metal μέρα του Release Athens Festival, με αρκετά λιγότερη προσέλευση κόσμου μεν από τις προηγούμενες μέρες, αλλά με εξαιρετικές εμφανίσεις. Highlight της μέρας, ο κιθαρίστας των BULLET FOR MY VALENTINE, Michael Paget αριστερά της σκηνής, μέσα στον κόσμο, να χορεύει στο set των DISTURBED. Πάμε για ηρωικό, τελικό διήμερο για να κλείσουμε την φετινή χρονιά.

Tracklist

Hey You
Stupify
Ten Thousand Fists
Prayer
Are You Ready
Bad Man
A Reason to Fight (David Suicide Prevention speech)
Guitar Solo
Land of Confusion (Genesis cover)
Drum Solo
The Game
The Sound of Silence (Simon & Garfunkel cover)
Bass Solo
Indestructible
The Light
Stricken
Encore:
Down With the Sickness

LiveReport: Metalradio Team
PhotoReport: Release Athens