Πήρε πολύ περισσότερα χρόνια από όσα έπρεπε για να εκπληρωθεί αυτό το συναυλιακό απωθημένο και το βράδυ της Πέμπτης 23 Ιουλίου επιτέλους ήρθε η στιγμή να το ζήσουμε. Οι Godsmack για πρώτη φορά στην Ελλάδα και μάλιστα σε ένα χώρο που του ταίριαζε απόλυτα στο Λυκαβηττό! Μαζί τους οι δικοί μας SixForNine Που ήρθαν και ταίριαξαν σα γάντι για να δημιουργήσουν μια μοναδική βραδιά!
Ανεβήκαμε στο χώρο λίγο μετά το άνοιγμα και ήταν όμορφο που ο κόσμος είχε αρχίσει να ανεβαίνει από νωρίς. Η ανθρωπογραφία του κοινού αρκετά διαφορετική από τις φάτσες που βλέπεις σε metal συναυλίες αφού το κοινό είναι πιο ευρύ και πιο εναλλακτικό για αυτή τη μπάντα. Και οι Godsmack ανήκουν στην κατηγορία των συγκροτημάτων που δεν ακούγονται πουθενά στα fm αλλά από ότι αποδείχθηκε αυτό δεν έχει σημασία.
Ακριβώς στις 8 και είκοσι όπως ήταν προγραμματισμένο ανέβηκαν στη σκηνή οι SixForNine. Απογείωσαν τη διάθεση και ανέβασαν την ένταση. Από τον ενθουσιασμό, τις αντιδράσεις και τον παλμό φάνηκε ότι μέρος του κοινού είχε έρθει για τη μπάντα και σίγουρα έδωσαν την δική τους πινελιά στη βραδιά. Ο ήχος ήταν άψογος και οι SixForNine σε μεγάλη φόρμα. Το στυλ των SixforNine είναι πολύ κοντά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και αν με ρωτάτε θεωρώ ότι ήταν το πιο σωστό ταίριασμα συγκροτημάτων με τους Godsmack. Έπαιξαν αγαπημένες επιλογές από το δεύτερο άλμπουμ τους Parallel Universe όπως τα More Than Words Can Say, Bullet Off Its Course, Life Devouring Demons, Sea of Lies κρατώντας τον ρυθμό ψηλά. Φρόντισαν να μας παρουσιάσουν το νέο τους τραγούδι K-NOT Your Savior που κυκλοφόρησε λίγο πριν την εμφάνιση στο Λυκαβηττό και με την ατμόσφαιρά του ήρθε και ταίριαξε γάντι με το χώρο, αλλά και το Shoot For The Stars που είχε βγει το 2025 . Όπως μετέφερε ο Φώτης εκ μέρους της μπάντας ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκαν στο Λυκαβηττό και χάρηκαν για αυτό φαντάζομαι όσο και εμείς που τους απολαύσαμε. Μάλιστα στο τέλος του σετ τους έπαιξαν με το κοινό για να “δείξουμε” ότι είμαστε μουσικό κοινό με το Φώτη να μας καθοδηγεί και να απαντάμε.
Μετά από το σύντομο change over και με την ακρίβεια λεπτού χαμήλωσαν τα φώτα και άρχισε να παίζει το For Those About To Rock των ACDC. Δεν νομίζω οτι μπορώ να βρω λέξεις να χωρέσουν τον ενθουσιασμό, την ανατριχίλα, τη χαρα όταν πλημμύρισε η σκηνής με φώτα και άρχισαν να παίζουν το When legends rise οι GODSMACK! Σε τέλεια αρμονία και με φοβερό παλμό μας άρπαξαν απο το χεράκι και μας απογείωσαν! Ήχος οδοστρωτήρας, η μπάντα κουρδισμένη στην παραμικρή λεπτομέρεια, σε τέλειο συγχρονισμό να παίζουν χωρίς διακοπες με το ένα τραγούδι να αναδύεται από το προηγούμενο κάνοντας ένα τέλειο build up και το κοινό από κάτω να ακολουθεί και να τραγουδάει όλα τα τραγούδια κουπλέ ρεφρέν! Στίχο στίχο! Όταν κάποια στιγμή έκαναν μια παύση ο Sully αναρωτήθηκε, “Είμαστε 31 χρόνια μπάντα, γιατί μας πήρε τόσο καιρό να έρθουμε στην Ελλάδα;” Με το κοινό να δίνει όλο και περισσότερο παλμό ενθουσιάστηκε ακόμη περισσότερο, ξεκινάνε το Voodoo και βάζει το κοινό να τελειώσει το στίχο “...And I don’t remember why I came” “That’s f@#ng beautyfull”.
Όλα τα τραγούδια από εκείνα που επανέφεραν από το μακρινό 1998 μέχρι τα πιο πρόσφατα ακούγονται απίστευτα καλύτερα πάνω στη σκηνή και όσο τους παρακολουθούσα σκεφτόμουν… Έτσι γίνεται! Σέβεσαι το κοινό σου και παρουσιάζεσαι μπροστά του απόλυτα προετοιμασμένος! Αλλά από ότι φαίνεται δεν ενθουσιάστηκε μόνο το κοινό αφού και ο Sully μας είπε οτι δεν θα μπορούσαν να έχουν επιλέξει καλύτερο μέρος για να ξεκινήσουν την περιοδεία τους. Λίγο μετά το Voodoo διαπιστώσαμε ότι το σετ των τυμπάνων του Mangini κυλάει πάνω στην σκηνή, ένα δεύτερο σετ έρχεται μπροστά και παίζει τύμπανα ο Sully. Κάνουν μια απίστευτη “μάχη” και καταλήγουν να παίξουν λίγο από το ρυθμό αγαπημένων τραγουδιών – “Back in Black”, “Walk This Way”, “Enter Sandman”, “Moby Dick”, “Tom Sawyer” . Επαναφορά με το Whatever και χαμηλώνουν τα φώτα. Στη σκηνή με ένα προβολέα πάνω, το πιάνο που γράφει scarsfoundation.org και είναι η ώρα για το Under Your Scars η πιο συναισθηματική στιγμή της βραδιάς με τον Sully να αφιερώνει το τραγούδι σε όλους όσους έχουμε χάσει κάποιον σημαντικό για εμάς, σε αγαπημένους μουσικούς που χάσαμε είτε από αυτοκτονία είτε από εθισμό…”Όπως 31 χρόνια μας δίνετε την αγάπη σας έτσι και εμείς ανταποδίδουμε αν ξέρετε κάποιον που χρειάζεται βοήθεια επικοινωνήστε με την σελίδα που είναι πάνω στο πιάνο”. Σβησμένα φώτα αναμένοι φακοί κινητών και όλο το θέατρο του Λυκαβηττού τραγουδάει, νιώθει, συγκινείται.
Για να σπάσει αυτή την ατμόσφαιρα επανέρχονται με το Come together ακολουθεί το Bulletproof που χορεύει όλο το θέατρο στον κυματισμό που έδωσε το ρυθμό ο Sully και κλείσιμο με το απόλυτο I stand alone.
Νόμιζα δεν θα έβρισκα λέξεις να περιγράψω πόσο γεμάτη συναισθήματα ήταν η βραδιά της 23ης Ιουλίου, και τώρα ξαναδιαβάζοντας τα παραπάνω πάλι νιώθω ότι η περιγραφή είναι φτωχή μπροστά σε αυτή την ομαδική εκπλήρωση μιας μουσικής επιθυμίας τόσων φίλων των Godsmack που έχουν συνδέσει κομμάτι της ζωής τους μαζί τους. Κρατάω την υπόσχεση που μας έδωσε, οτι όσο παίζουν μουσική θα είναι πρόθυμοι να επιστρέψουν για να ξαναβρεθούν μαζί μας και εμείς σίγουρα θα τους περιμένουμε!
Setlist
When Legends Rise
You and I
Cryin’ Like a Bitch!!
Straight Out of Line
Awake
Surrender
Keep Away
Speak
Voodoo
Batalla de los tambores
( “Back in Black”, “Walk This Way”, “Enter Sandman”, “Moby Dick” and “Tom Sawyer” )
Whatever
Encore:
Under Your Scars
Come Together
(The Beatles cover) (with “Stairway to Heaven” outro)
Bulletproof
I Stand Alone
Live Report Hellena Mihailidou
Photo report Ejekt Festival
