Το Release Athens γιορτάζει τα 10 του χρόνια κι αυτό δε μπορούσε να γίνει χωρίς ορισμένα από τα πιο hot ονόματα του heavy και power metal στην Πλατεία Νερού για μια γιορτή χωρίς προηγούμενο. Και μπορεί η ζέστη να ήταν αρκετή, αλλά η Πλατεία Νερού είχε αρκετό κόσμο από νωρίς. H αλήθεια είναι πως οι προσδοκίες ήταν μεγάλες για τιτάνια ονόματα όπως οι Ashes of Ares των Matt Barlow και Freddie Vidales, οι θρύλοι Saxon και, φυσικά, οι τεράστιοι Helloween. Και για άλλη μια φορά η διοργάνωση και οι μπάντες δεν απογοήτευσαν χαρίζοντας μια πανέμορφη βραδιά.
Ashes of Ares
Πρώτοι στη σκηνή ανέβηκαν οι Ashes of Ares, μια μπάντα που ιδρύθηκε μόλις το 2012, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για «πρωτοεμφανιζόμενους» καλλιτέχνες, μιας και ο πυρήνας της μπάντας δεν είναι άλλοι από τους Matt Barlow (φωνή) και Freddie Vidales (κιθάρα) -αμφότεροι πρώην μέλη των Iced Earth. Αυτό που ανέμενε το κοινό ήταν τα heavy riffs του Vidales, τη γεμάτη συναίσθημα φωνή του Barlow και… ένα setlist γεμάτο Iced Earth. Και αυτά ακριβώς πήραμε!
Ο ήχος ήταν πράγματι γεμάτος όγκο και συναίσθημα με τη μπάντα να δίνει ένα πλούσιο performance τόσο ηχητικά, όσο και επικοινωνιακά. Στο επίπεδο των κομματιών που ακούστηκαν, παρότι οι Ashes of Ares κατέφθασαν με τον τέταρτο δίσκο τους να έχει βγει μόλις πέρσι, με τίτλο “New Messiahs”, τα 6/10 κομμάτια ήταν πράγματι ένα tribute στους Iced Earth.
H μπάντα άνοιξε με δύο τραγούδια από το δίσκο “New Messiahs”, με το ομώνυμο και το πολύ δυνατό “Wake of Vultures”, πριν μας «βυθίσουν» στη νοσταλγία και στους Iced Earth. “Dark Saga” και μετά το highlight της βραδιάς, το εξαιρετικό “I Died for You”, τα οποία ξεσήκωσαν το κοινό. Για τη συνέχεια είχαμε “Violate” και “Vengeance is Mine”, ενώ η μπάντα επέστρεψε για λίγο και πάλι στο δικό της υλικό με το “The Iron Throne”. Για το κλείσιμο μας έδωσαν το “Burning Times” και μας χάρισαν λιγάκι από το “Dante’s Inferno”, με το κλείσιμο να πηγαίνει σε ένα δικό τους κομμάτι το «The One-Eyed King”.
Σε γενικές γραμμές η μπάντα ήταν σε top φόρμα, ο Barlow μας συγκίνησε με την αψεγάδιαστη φωνή του και ήταν πραγματικά ανακουφιστικό να ακουστούν τα συγκεκριμένα κομμάτια ξανά μετά από τόσο καιρό, με τη συγκεκριμένη σύνθεση.
Setlist: New Messiahs, Wake of Vultures, Dark Saga (Iced Earth cover), I Died For You (Iced Earth cover), Violate (Iced Earth cover), Vengeance is Mine (Iced Earth cover), The Iron Throne, Burning Times (Iced Earth cover), Dante’s Inferno (τελευταίο ρεφραίν μόνο), The One-Eyed King
Saxon
Με ήλιο ακόμα ψηλά και τη ζέστη να παραμένει, στη σκηνή ανέβηκαν οι θρύλοι του heavy metal Saxon. Με μια τεράστια και πολυποίκιλη δισκογραφία στο δυναμικό τους, από τον Biff και την παρέα περιμέναμε ν’ ακούσουμε με ανυπομονησία τόσο τις πιο πρόσφατες δημιουργίες τους, όσο και τα all-time-classics τους.
Μπορεί ο τελευταίος τους δίσκος, με τίτλο “Hell, Fire and Damnation” να έχει πια 2 χρόνια που έχει κυκλοφορήσει, όμως αυτό δε σταμάτησε τη μπάντα από το να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να μας τον θυμίσει ξεκινώντας με το ομώνυμο κομμάτι. Η επόμενη επιλογή ήταν το “Power and the Glory”, με το πάντα δυνατό “Dogs of War” να ακολουθεί. Εκεί που πραγματικά ανέβηκαν οι ταχύτητες ήταν στην -ας μου επιτρέπετε έκπληξη- του “Motorcycle Man”, το οποίο και δεν περίμενα να ακούσω καθώς είναι κομμάτι που επιλέγεται πιο σπάνια από τη μπάντα. Το “Heavy Metal Thunder” ακολούθησε και στη συνέχεια το “Dallas 1 PM” με τη μπάντα να μη διστάσει να μας δείξει στο background το βίντεο της δολοφονίας του Kennedy, δημιουργώντας μια ανατριχιαστική, αλλά και συναισθηματική στιγμή. “Strong Arm of the Law” για τη συνέχεια και μετά η riff-άρα του “And The Bands Played on”, με “Denim and Leather” και “Wheels of Steel” να μας μεταφέρουν σε ένα σκηνικό 80’s. Για το κλείσιμο δε μπορούσε να λείπει το ξεσηκωτικό “Crusader”, αλλά φυσικά και ένα από τα προσωπικά αγαπημένα μου “Princess of the Night”.
Σε επίπεδο setlist η μπάντα είχε πολλές επιλογές και παρότι δεν αντιπροσωπεύθηκαν προσωπικά μου αγαπημένα όπως το “747” ή το “Unleash The Beast”, όπως μας θύμισε κι ο Biff o χρόνος επέτρεπε αυτά τα 12 τραγούδια, τα οποία ήταν πράγματι ένα κι ένα. Σε επίπεδο απόδοσης η μπάντα ίσως δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο με προηγούμενες χρονιές, αλλά σίγουρα έκανε νέους fans, φέρνοντας τις κλασικές κομμματάρες της στη σκηνή. Σε συνολικό επίπεδο οι Saxon ήταν απολαυστικοί για άλλη μια φορά, παρά την τεράστια έλλειψη του Paul Quinn πίσω από την κιθάρα που αποχώρησε το 2023.
Setlist: Hell, Fire and Damnation, Power and the Glory, Dogs of War, Motorcycle Man, Heavy Metal Thunder, Dallas 1PM, Strong Arm of the Law, And the Bands Played On, Denim and Leather, Wheels of Steel, Crusader, Princess of the Night
Helloween
Ό,τι κι αν πει κανείς γι’ αυτή τη μπάντα είναι λίγο. Ειδικά μετά την επανένωση του 2017, έχουν φύγει απ’ το επίπεδο της μπαντάρας κι έχουν πάει στο επίπεδο των εξαιρετικών all-around shows και αυτό αναμέναμε για άλλη μια φορά. Και -spoiler alert- το έκαναν και πάλι!
Μα είναι δυνατόν έναρξη με “March of Time” να πάει λάθος; Μπορεί να περιμέναμε έναρξη με κάποιο νέο κομμάτι, αλλά οι Helloween εκεί πιστοί στο να μας ξεσηκώσουν με την υπερκομματάρα από το “Keeper of the Seven Keys 2”. Από την πρώτη στιγμή η μπάντα φάνηκε σε εξαιρετική φόρμα, σημάδι που έδειχνε τι θα ακολουθούσε.
Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο φίλος μας o “Keeper”, δηλαδή ο φανταστικός narrator των Helloween που μας προετοίμαζε σε κομβικά σημεία για τα κομμάτια που θα ακολουθούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας. Κι εκεί η πρώτη έκπληξη: “The King for a 1000 years”! Μπορεί το κοινό να μην έχει βαρεθεί τα 2 κλασικά «έπη» τους, αλλά πολύ καλοδεχούμενο προσωπικά το συγκεκριμένο, έτσι για την αλλαγή ρε παιδί μου. “Future World” για τη συνέχεια και μετά απότομη προσγείωση στο 2025 και στον τελευταίο τους δίσκο “Giants and Monsters” με το “This is Tokyo”. Και μετά… το χάος! Δεν περίμενα ποτέ ειλικρινά πως θα άκουγα το “We Burn” live, ένα κομμάτι που θεωρώ ένα από τα καλύτερα εναρκτήρια κομμάτια σε δίσκο που ‘χουμε δει σ’ αυτή τη μουσική που αποκαλούμε metal.
“Twilight of the Gods” για τη συνέχεια και μετά από ένα ακόμα διάλλειμμα του Keeper ανέλαβε ο Kai Hansen τα φωνητικά φέρνοντας την κομματάρα “Ride the Sky” για άλλη μια φορά στη σκηνή. Άλλο ένα κομμάτι από τα νέα η μπαλάντα “Into the Sun” έριξε λίγο τους τόνους, με το τίμιο “Hey Lord!” της δισκάρας “Better Than Raw” του 1998 να ακολουθεί. Μετά ακολούθησε το “Universe (Gravity of Hearts)”, γραμμένο από τον «νεότερο» από τους 3 κιθαρίστες τους, τον Sascha Gerstner, και πάλι από το νέο δίσκο, με τη συνέχεια στο “Hell Was Made in Heaven”, μια επιλογή που δεν περίμενα και τόσο να ακούσω.
Η συνέχεια άνηκε στον Dani Loeble που μας χάρισε ένα ξεσηκωτικό drum solo που οδήγησε φυσικά στο fan-favorite “I Want Out”, που χρησιμοποιήθηκε ευρηματικά εδώ όχι στο Encore. Μετά οι δύο τραγουδιστές της μπάντας πήραν τις καρέκλες τους και την ακουστική τους κιθάρα και μας χάρισαν μια γέυση της μπαλαντάρας “In the Middle of a Heartbeat” και φυσικά του πολυαναμενόμενου για τους fans “A Tale that Wasn’t Right”. H συνέχεια ήταν πιο ξεσηκωτική με το καλύτερο ίσως κομμάτι του νέου δίσκου της μπάντας το “A Little is A Little Too Much” και του “Heavy Metal is The Law” με τον Hansen και πάλι στα φωνητικά. Ο Keeper μας «έχτισε» και πάλι το ένα εκ των 2 γνωστών επών, το “Halloween” και κάπου εκεί μας είπαν ψέματα ότι μας χαιρετούν.
Η συνέχεια γνωστή: “Eagle Fly Free” και χαμός με Kiske μόνο στα φωνητικά, ενώ ο Deris ανέλαβε την κομματάρα, το “Power”. Για το τέλος μας έδωσαν το “Dr. Stein” και το τελευταίο verse του “Keeper of the Seven Keys” (γιατί δε μπορούσε να μην ακουστεί).
Συνολικά, για άλλη μια φορά η μπάντα σε top φόρμα να χαρίσει ένα από τα δυνατότερα performance της. Η επανένωση έχει αποδειχτεί κάθε άλλο παρά εμπορική, με τους 7 συνοδοιπόρους να φαίνεται ότι μοιράζονται με απόλυτη χαρά και αμείωτο ενθουσιασμό. Dani στα drums οδοστρωτήρας, Markus στο μπάσο αέναος και Sascha στην κιθάρα πραγματικά πνοή φρέσκιας ενέργειας. Ο συνδυασμός Hansen και Weikath δουλεύει -όπως αναμενόταν- άριστα ακόμα, ενώ ο Michel Kiske είναι ακόμα ξεχωριστός. Το highlight της βραδιάς, όμως, ήταν ξεκάθαρα ο ασύλληπτος Andi Deris που εκτός από την εξαιρετική φωνητική του απόδοση, μας έδειξε για άλλη μια φορά τι θα πει frontman.
Τώρα όσον αφορά το setlist, τι να πρωτομπεί και τι να βγει; Ναι, πολύ θα ήθελα να ακούσω πιο πολλά και από το Master of the Rings και το Time of the Oath καθότι Deris-κος, αλλά πραγματικά με την ιστορία και το επίπεδο της μπάντας όλοι σίγουρα έχουν ευσεβείς πόθους που δε θα πραγματοποιηθούν. Αλλά, γιατί βρε ξεχάσατε το “The Dark Ride”, αυτή την υπερδισκάρα; Ας μη γινόμαστε, όμως, αχάριστοι, γιατί χθες είδαμε μία από τις καλύτερες live μπάντες του πλανήτη να τα δίνει για άλλη μια φορά όλα στη σκηνή και ελπίζω να το χαρήκατε όσο εμείς!
Setlist: March of Time, The King For a 1000 Years, Future World, This is Tokyo, We Burn, Twilight of the Gods, Ride the Sky, Into the Sun, Hey Lord!, Universe (Gravity for Hearts), Hell Was Made in Heaven, I Want Out, In the Middle of a Heartbeat, A Tale That Wasn’t Right, A Little is a Little Too Much, Heavy Metal (Is the Law), Halloween, Eagle Fly Free, Power, Dr. Stein, Keeper of the Seven Keys (τελευταίο ρεφραίν μόνο)
Live Report Metalradio.gr Team
Photos Release Athens
